Uitspraak
RECHTBANK 'S-GRAVENHAGE
Sector bestuursrecht, enkelvoudige belastingkamer
Procedurenummer: AWB 07/1238/FB
Uitspraakdatum: 6 maart 2008
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het geding tussen
[X], wonende te [Z], eiser,
en
de heffingsambtenaar van de gemeente [P], verweerder.
De bestreden uitspraak op bezwaar
De uitspraak van verweerder van 19 januari 2007 op het bezwaar van eiser tegen de aan eiser opgelegde aanslag forensenbelasting.
Zitting
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 21 februari 2008.
Eiser is daar in persoon verschenen, tot bijstand vergezeld van [A] . Namens verweerder is verschenen mr. [B].
1. Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
2. Gronden
2.1.Eiser had in het jaar 2006 zijn hoofdverblijf in [Z]. Eiser beschikte het gehele jaar 2006 over een stacaravan op camping [C] in de gemeente Nieuwkoop. De caravan is eenvoudig gemeubileerd en beschikt over één woonvertrek, twee slaapvertrekken en 4 slaapplaatsen. Voorts beschikt de caravan over een kookgelegenheid (keukenblok), een wasgelegenheid (wasbak met warm en koud water) en een toilet. De caravan beschikt niet over een douche. In de zomer is de caravan aangesloten op de waterleiding en op de riolering. De voorziening van warmwater geschiedt door middel van een geiser. De verwarming van de caravan geschiedt door middel van een petroleumkachel. De stacaravan beschikt niet over een elektriciteitsaansluiting en een gasaansluiting. De elektriciteitsvoorziening realiseert eiser door middel van accu's. De gasvoorziening door middel van gasflessen.
2.2. Aan eiser is voor het jaar 2006 een aanslag forensenbelasting opgelegd.
2.3. In geschil is
a) of eiser ten onrechte niet is gehoord in de bezwaarfase;
b) of de in 2.2. genoemde aanslag terecht aan eiser is opgelegd. Hierbij spitst het geschil zich toe op de vraag of eisers caravan kan worden aangemerkt als een woning in de zin van de verordening forensenbelasting van de gemeente Nieuwkoop;
c) verweerder in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld
2.4.Ingevolge artikel 25, vierde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen wordt, in afwijking van artikel 7:2 van Pro de Algemene wet bestuursrecht, de belanghebbende gehoord op zijn verzoek. Nu eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij, alvorens verweerder uitspraak op bezwaar heeft gedaan, verweerder heeft verzocht om te worden gehoord, acht de rechtbank eisers klacht, dat hij ten onrechte niet is gehoord in de bezwaarfase, ongegrond.
2.5.Ingevolge artikel 223, eerste lid van de Gemeentewet kan een forensenbelasting worden geheven van de natuurlijke personen, die, zonder in de gemeente hoofdverblijf te hebben, er op meer dan negentig dagen van dat jaar voor zich of hun gezin een gemeubileerde woning beschikbaar houden.
2.6.In de gemeente Nieuwkoop gold in het jaar 2006 de Verordening forensenbelasting Nieuwkoop 2006. In deze verordening is in het - voor zover hier van belang - gelijkluidende artikel 2, eerste lid, bepaald dat onder de naam forensenbelasting een directe belasting wordt geheven van de natuurlijke personen die, zonder in de gemeente hoofdverblijf te hebben, er op meer dan 90 dagen van het belastingjaar voor zich of hun gezin een gemeubileerde woning beschikbaar houden.
2.7.De stacaravan van eiser dient als gemeubileerde woning te worden aangemerkt indien deze op zichzelf beschouwd zowel bestemd als geschikt is om enigszins duurzaam - zij het niet bepaaldelijk in alle jaargetijden - voor menselijke bewoning te dienen, zonder dat wordt achtgeslagen op de mate, waarin daarvan werkelijk gebruik wordt gemaakt. Hierbij komt geen betekenis toe aan de welstand en andere persoonlijke omstandigheden van degene, die de caravan beschikbaar houdt (zie ook Hoge Raad 19 december 1962, nr. 14.905, BNB 1963/95 en Hoge Raad 8 november 1995, nr. 30.790, VN 1999/18.36).
2.8.Naar het oordeel van de rechtbank is de caravan van eiser, gelet op hetgeen in 2.1. is overwogen, op zichzelf beschouwd zowel bestemd als geschikt om enigszins duurzaam - zij het niet bepaaldelijk in alle jaargetijden - voor menselijke bewoning te dienen, zonder dat wordt achtgeslagen op de mate, waarin daarvan werkelijk gebruik wordt gemaakt. De rechtbank acht hierbij van belang dat de caravan jaarlijks in ieder geval gedurende de zomermaanden bewoonbaar is en gedurende die tijd door belanghebbende ook als zodanig beschikbaar wordt gehouden. Voorts is de rechtbank van oordeel dat de omstandigheid dat de caravan niet over een elektriciteitsaansluiting en een gasaansluiting beschikt een enigszins vast verblijf in de caravan niet in beduidende mate belemmert nu eiser als alternatief gebruik maakt van accu's en gasflessen. Dat de accu's niet op de camping zelf kunnen worden opgeladen doet daar niet aan af. Dat de caravan niet over een douche beschikt, doet naar het oordeel van de rechtbank evenmin aan vorenstaand oordeel af nu eiser zich aan de wasbak kan wassen. Dat er in de caravan geen aansluiting is voor een laptop doet aan vorenstaand oordeel niet af nu dit naar het oordeel van de rechtbank niet leidt tot het ontbreken van een noodzakelijke voorziening voor het bestemd dan wel geschikt zijn voor menselijke bewoning.
2.9.Eisers beroep op het gelijkheidsbeginsel verwerpt de rechtbank nu eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat verweerder in strijd met het gelijkheidsbeginsel heeft gehandeld.
2.10.Gelet op het vorenoverwogene is het beroep ongegrond verklaard.
2.11.De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
Deze uitspraak is gedaan op 6 maart 2008 en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken door mr. T. van Rij, in tegenwoordigheid van mr. S.R.M. Dekker, griffier.
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te 's-Gravenhage (belastingkamer), Postbus 20021, 2500 EA Den Haag.
Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
a. de naam en het adres van de indiener;
b. een dagtekening;
c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
d. de gronden van het hoger beroep.