Uitspraak
beschikking
RECHTBANK UTRECHT
Sector handels- en familierecht
zaaknummer / rekestnummer: 272452 / KG RK 09-1180
Beschikking van 2 september 2009
in de zaak van
[verzoeker],
wonende te [woonplaats],
verzoeker,
advocaat mr. R. van Herwaarden,
tegen
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
[verweerster] B.V.,
gevestigd te [vestigingsplaats],
verweerster,
advocaat mr. J.F.P.M. van Helvoort.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift
- de mondelinge behandeling.
2. De beoordeling
2.1. Het verzoek strekt tot het verkrijgen van verlof tot het leggen van conservatoir beslag onder de door verweerster ingeschakelde deurwaarder dan wel de stichting Derdengelden van de advocaat van verweerster, een en ander ter verzekering van vorderingen van verzoeker op verweerster.
2.2. Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling heeft verzoeker de voorzieningenrechter verzocht om de staking van de executie van het vonnis te bevelen. Een dergelijk bevel kan enkel worden gegeven in een procedure die bij dagvaarding is ingeleid, zodat dit verzoek reeds om die reden wordt gepasseerd.
2.3. Met het onderhavige beslagverzoek wenst verzoeker beslag te leggen op de gelden die door hem zullen worden betaald aan de deurwaarder die door verweerster is ingeschakeld voor de executie van het vonnis van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 15 juli 2009. Omdat de gelden vervolgens terecht zullen komen op de derdengeldrekening van de advocaat van verweerster, verzoekt verzoeker ook verlof om op deze rekening beslag te mogen leggen.
2.4. In voormeld vonnis heeft de rechtbank ’s-Hertogenbosch verzoeker (in reconventie) veroordeeld een bedrag van EUR 36.765,11, vermeerderd met rente en kosten, aan verweerster te betalen. Indien de voorzieningenrechter het door verzoeker gevraagde beslag zou verlenen, zou de tenuitvoerlegging van deze (uitvoerbaar bij voorraad verklaarde) veroordeling worden gefrustreerd. Daarvoor is het beslagrecht niet bedoeld. Met het leggen van het onderhavige beslag, dat als een verkapt eigenbeslag moet worden aangemerkt, wordt dan ook in beginsel misbruik gemaakt van procesrecht. Het verzoek tot het leggen van dit beslag dient op die grond dan ook in beginsel te worden afgewezen (vgl. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 11 maart 2009, LJN: BH5998, dat handelt over een zuiver eigenbeslag).
2.5. Op dit uitgangspunt kan een uitzondering worden gemaakt, indien verweerster door het uitoefenen van haar bevoegdheid tot tenuitvoerlegging van de betreffende veroordeling zelf misbruik van recht zou maken (vgl. het hiervoor genoemde arrest van 11 maart 2009).
2.6. De enkele stelling dat verzoeker een tegenvordering heeft op verweerster die de door de rechtbank uitgesproken veroordeling tot betaling van een geldsom overtreft, is daartoe in ieder geval onvoldoende. Het bestaan van de vordering van verweerster is immers in rechte (bij een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis) vastgesteld, maar het bestaan van de tegenvordering van verzoeker niet. Integendeel, de rechtbank heeft in voormeld vonnis de in conventie door verzoeker ingestelde geldvordering, die dezelfde grondslag bevat als de door verzoeker bedoelde tegenvordering, afgewezen. Van een uitvoerbaar bij voorraad verklaarde veroordeling tot betaling van een geldvordering ten gunste van verzoeker, zoals aan de orde was in het hiervoor genoemde arrest van 11 maart 2009, is geen sprake.
2.7. Het restitutierisico dat verzoeker mogelijk loopt indien hij op grond van het vonnis tot betaling van een bedrag aan verweerster overgaat, is inherent aan het feit dat het vonnis uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, en dat verweerster dus niet de uitkomst van de procedure in hoger beroep of cassatie hoeft af te wachten. Indien verzoeker zou hebben gemeend dat het restitutierisico zo groot is als hij thans stelt, had hij in de procedure die tot zijn veroordeling heeft geleid, op die grond moeten verzoeken het vonnis niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Nu het vonnis wel uitvoerbaar bij voorraad is verklaard, kan het restitutierisico niet leiden tot de conclusie dat verweerster misbruik van recht maakt door dit vonnis ten uitvoer te leggen.
2.8. Hetgeen verzoeker in zijn concept-Memorie van Grieven als kritiekpunten op het vonnis van de rechtbank ‘s-Hertogenbosch naar voren heeft gebracht, kan niet gekwalificeerd worden als een kennelijke juridische of feitelijke misslag. Daarvan is pas sprake indien de vergissing van de rechter in het recht of de feiten zo evident is dat daarover geen redelijke twijfel kan bestaan. Van een zodanige misslag is geen sprake indien een van partijen, zoals verzoeker, zich niet kan vinden in de (juridische) redenering van de rechtbank en van mening is dat de rechtbank is uitgegaan van verkeerde rechtsopvattingen en uitgangspunten.
2.9. De omstandigheid dat verzoeker aan de veroordeling zal voldoen door middel van zijn pensioengeld, kan niet worden aangemerkt als een noodtoestand aan zijn zijde die executie van het vonnis misbruik van recht doet zijn. Van een dergelijke noodtoestand is pas sprake indien de veroordeelde partij op grond van ná het vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten in een ernstige situatie komt te verkeren waaraan hij niet kan ontsnappen. De door verzoeker aangevoerde omstandigheid is niet gelijk te stellen met een dergelijke situatie. Bovendien is niet gesteld of gebleken dat deze omstandigheid haar grond vindt in na het vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten. Verzoeker had tijdens de procedure kunnen voorzien dat hij - zoals hij stelt - enkel middels zijn pensioengeld aan een veroordeling in reconventie zou kunnen voldoen.
2.10. Ten slotte kan executie van een vonnis misbruik van recht opleveren, indien het vonnis op basis van bedrog door de winnende partij tot stand gekomen is. Voor zover verzoeker heeft bedoeld dat te stellen met haar betoog dat in die procedure recht is gedaan op valselijk opgemaakte stukken, heeft zij dit op geen enkele wijze onderbouwd, zodat daaraan voorbij wordt gegaan.
2.11. Het voorgaande leidt tot de conclusie dat verweerster geen misbruik van recht maakt door het vonnis van de rechtbank ‘s-Hertogenbosch ten uitvoer te leggen, en dat verzoeker wel misbruik maakt van het beslagrecht door verlof voor het onderhavige verkapte eigenbeslag te vragen. Het beslagverzoek zal dan ook worden afgewezen.
3. De beslissing
De voorzieningenrechter
wijst het verzoek af.
Deze beschikking is gegeven door mr. E.A. Messer en in het openbaar uitgesproken op 2 september 2009.?
w.g. griffier w.g. rechter
WV