Eiseres maakte bezwaar tegen een besluit van het UWV waarin haar Ziektewetuitkering werd verlaagd van 90% naar 70% van het dagloon, omdat zij langer dan 52 weken ziek was. Het UWV verklaarde het bezwaarschrift niet-ontvankelijk wegens te late indiening zonder geldige reden.
De rechtbank beoordeelde het beroep tegen deze niet-ontvankelijkverklaring. Eiseres stelde dat zij telefonisch was geadviseerd te wachten met het indienen van bezwaar tot na ontvangst van de eerste betaling, die na de bezwaartermijn plaatsvond. Dit kon zij echter niet aantonen, en het UWV had in haar registratiesysteem geen bewijs van dit advies.
De rechtbank oordeelde dat eiseres niet aannemelijk had gemaakt dat er een geldige reden was voor het te laat indienen. Omdat zij tijdens de bezwaartermijn meerdere keren contact met het UWV had, had zij tijdig bezwaar kunnen maken. Het beroep werd daarom ongegrond verklaard en het bezwaarschrift terecht niet in behandeling genomen.