Eiseres is eigenaar van een woning waar zij samen met vijf andere personen woont, wat in strijd is met het bestemmingsplan en de Huisvestingsverordening Tilburg 2022. Het college heeft haar meerdere malen gewaarschuwd en uiteindelijk een last onder dwangsom opgelegd om de overtreding te beëindigen.
Eiseres voerde aan dat het opleggen van de last onder dwangsom disproportioneel is vanwege haar psychische klachten, waaronder PTSS en angstklachten, en dat de begunstigingstermijn te kort is. Het college verwees naar jurisprudentie dat medische omstandigheden slechts in uitzonderlijke gevallen leiden tot afzien van handhaving en stelde dat er alternatieven zijn, zoals het aanvragen van een voorziening via de Wmo.
De rechtbank oordeelt dat het college terecht is blijven vasthouden aan de handhaving, omdat er geen concreet zicht op legalisatie bestaat en het belang van handhaving zwaarder weegt dan het belang van eiseres. De begunstigingstermijn wordt als redelijk beschouwd, mede doordat deze is opgeschort tot zes weken na uitspraak.
Het beroep wordt ongegrond verklaard, het college mocht de last onder dwangsom opleggen en eiseres krijgt geen vergoeding van griffierecht of proceskosten.