Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Bestuursrecht
zaaknummers: BRE 26/2466 OPIUMW VV en BRE 26/2467 OPIUMW
uitspraak van de voorzieningenrechter van 27 mei 2026 op het beroep en het verzoek om voorlopige voorziening in de zaken tussen
[verzoeker] , uit [woonplaats] , verzoeker,
(gemachtigde: mr. T. Roggenkamp),
en
de burgemeester van de gemeente Roosendaal, verweerder.
Als derde-partij neemt aan het geding deel:
Stichting Alwel, te Roosendaal (verhuurder).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de sluiting van de woning aan de [adres] in [woonplaats] (de woning) voor de duur van twee maanden. Verzoeker is het hier niet mee eens. Hij heeft daarom beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening. Verzoeker voert daartoe een aantal gronden aan. De voorzieningenrechter beoordeelt het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening aan de hand van de gronden van verzoekster.
1.1.
De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de burgemeester geen gebruik mocht maken van zijn bevoegdheid om de woning te sluiten. Verzoeker krijgt dus gelijk en het beroep is gegrond. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Omdat de voorzieningenrechter uitspraak doet op het beroep, wijst hij het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Procesverloop
2. De burgemeester heeft met het besluit van 1 april 2026 (primair besluit) verzoeker op grond van artikel 13b van de Opiumwet gelast om de woning per 8 april 2025 (10:00 uur) te sluiten en gesloten te houden voor een periode van twee maanden. Hiertegen heeft verzoeker bezwaar gemaakt.
2.1.
De burgemeester heeft de daadwerkelijke sluiting van de woning opgeschort tot twee weken na de datum van de hoorzitting in bezwaar.
2.2.
Met de beslissing op bezwaar van 22 april 2026 (bestreden besluit) heeft de burgemeester het bezwaar van verzoeker ongegrond verklaard.
2.3.
Verzoeker heeft hiertegen op 28 april 2026 beroep ingesteld (BRE 26/2467 OPIUMW) en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen (BRE 26/2466 OPIUMW).
2.4.
De voorzieningenrechter heeft in de uitspraak van 29 april 2026 bij wijze van ordemaatregel geoordeeld dat het bestreden besluit tot uiterlijk twee weken na de einduitspraak van de voorzieningenrechter wordt geschorst.
2.5.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 13 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, de gemachtigde van verzoeker en [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2] namens de burgemeester.
2.6.
Omdat de voorzieningenrechter na afloop van de zitting tot de conclusie is gekomen dat nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak beslist hij ook op het beroep van verzoeker. [1]
Totstandkoming van het bestreden besluit
3. Verzoeker huurt de woning van Stichting Alwel. Hij staat daar als enige bewoner ingeschreven in de gemeentelijke basisregistratie.
3.1.
In de bestuurlijke rapportage van 9 maart 2026 heeft de politie aan de burgemeester gerapporteerd dat er softdrugs is aangetroffen in de woning. De politie was aanwezig in de woning om een verdachte aan te houden die buiten heterdaad aangehouden kon worden in opdracht van de Officier van Justitie. Met toestemming van verzoeker werden alle ruimtes in de woning bekeken op de aanwezigheid van andere personen. Op zolder werd een deur aangetroffen welke was afgesloten waarna de verzoeker deze deur opende. In de ruimte achter deze deur werden enkele zakken met hennep en een krat met diverse (lege) gripzakjes en ander verpakkingsmateriaal aangetroffen. Er werd in totaal 4.760 gram hennep aangetroffen. In de rapportage wordt bovendien vermeld dat verzoeker politieantecedenten heeft. Zo heeft verzoeker in de categorie vermogen 46 antecedenten (waarvan 1 in de laatste 12 maanden), in de categorie geweld 1 antecedent, in de categorie Opiumwet 6 antecedenten (waarvan 2 in de laatste 12 maanden), in de categorie WWM 1 antecedent en 5 overige antecedenten.
Verder is er een Meld Misdaad Anoniem (MMA) melding binnengekomen waarin staat dat vanuit de woning drugs worden verkocht. Er komen regelmatig verschillende personen langs voor een korte periode. Daarnaast stapt hij voor kleine momenten in bij passerende auto's. De bewoner/dealer is [persoon] (50+).
Daarnaast heeft de politie op 30 maart 2026 een buurtonderzoek uitgevoerd waaruit vier verklaringen zijn gekomen. Uit deze verklaringen blijkt dat er regelmatig personen bij de woning worden gezien, fietsers en auto’s stoppen bij de woning en dat de buurtbewoners vermoeden dat er dan een (drugs-)overdracht plaatsvindt.
3.2.
Bij brief van 13 maart 2026 heeft de burgemeester verzoeker bericht voornemens te zijn om de woning voor een periode van twee maanden te sluiten. Verzoeker heeft een zienswijze ingediend.
3.3.
Met het primaire besluit heeft de burgemeester, naar aanleiding van de bestuurlijke rapportage, de MMA melding en het buurtonderzoek, besloten de woning voor een periode van twee maanden te sluiten met ingang van 8 april 2026 op grond van artikel 13b van de Opiumwet. Hiertegen heeft verzoeker bezwaar gemaakt.
Bestreden besluit
3.4.
Met het bestreden besluit heeft de burgemeester het bezwaar van verzoeker, onder verwijzing naar het advies van de bezwaarschriftencommissie, ongegrond verklaard.
In de brief van 24 april 2026 heeft de burgemeester, onder verwijzing naar het bestreden besluit, verzoeker gelast de woning te sluiten met ingang van donderdag 30 april 2026 om
10:00 uur en gesloten te houden voor een periode van twee maanden.
Standpunt verzoeker
4. Verzoeker heeft aangevoerd dat het bestreden besluit onzorgvuldig tot stand is gekomen en dat hij disproportioneel wordt geraakt. Verder heeft verzoeker aangevoerd dat de woningsluiting niet noodzakelijk is en dat de burgemeester met een minder ingrijpend middel had kunnen en dus ook moeten volstaan. Daarnaast heeft verzoeker aangevoerd dat de woningsluiting niet evenredig en daarmee niet evenwichtig is, gelet op zijn gezondheidssituatie, het ontbreken van alternatieve huisvesting en het risico op maatschappelijke en medische ontwrichting bij dakloosheid.
Standpunt Stichting Alwel (verhuurder)
5. Verhuurder heeft aangevoerd een zeer groot belang te hebben bij sluiting van de woning, mede met het oog op een veilige woonomgeving voor overige huurders, gelet op het feit dat er in de woning een handelshoeveelheid (soft)drugs en druggerelateerd verpakkingsmateriaal is aangetroffen. Dit druist ernstig in tegen het ‘zero tolerance’ beleid van verhuurder. Verhuurder heeft dan ook in een civiele procedure de ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van de woning gevorderd. Deze zaak staat op de rol van 27 mei 2026 voor conclusie van antwoord aan de zijde van wederpartij.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
6. De voor de beoordeling van het beroep en de voorlopige voorziening belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.
Is de burgemeester bevoegd om de woning te sluiten?
7. Op grond van artikel 13b van de Opiumwet is de burgemeester bevoegd tot het opleggen van een last onder bestuursdwang indien in een woning softdrugs of harddrugs worden verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel als zij daartoe aanwezig zijn.
Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) kan de burgemeester artikel 13b van de Opiumwet toepassen als er in of vanuit een woning in drugs wordt gehandeld (verkopen, afleveren, verstrekken) of als drugs met het oog op die handel in de woning aanwezig zijn. Als uitgangspunt kan worden aanvaard dat bij aanwezigheid van meer dan 0,5 g harddrugs, 5,0 g softdrugs of vijf (hennep)planten (het door het openbaar ministerie gehanteerde criterium voor eigen gebruik) de aangetroffen hoeveelheid drugs in beginsel (mede) bestemd wordt geacht voor de verkoop, aflevering of verstrekking. [2]
7.1.
De voorzieningenrechter stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat in de woning in totaal 4.760 gram hennep (middel in lijst II) en verpakkingsmateriaal is aangetroffen. Daarmee wordt bovenstaande gebruikershoeveelheid ruim overschreden. De burgemeester heeft dan ook mogen aannemen dat de aangetroffen drugs bestemd waren voor verkoop, verstrekking of aflevering. De burgemeester was naar het oordeel van de voorzieningenrechter dan ook bevoegd om een last onder bestuursdwang op te leggen. Dit is tussen partijen ook niet in geschil.
Mag de burgemeester zijn bevoegdheid toepassen?
8. De burgemeester is niet verplicht de bevoegdheid van artikel 13b van de Opiumwet te gebruiken. De burgemeester dient een belangenafweging te maken bij zijn beslissing of en op welke wijze hij van die bevoegdheid gebruik maakt. De burgemeester heeft hiervoor beleid vastgesteld: Damoclesbeleid district de Markiezaten/Roosendaal 2020 (het beleid). Daarin is (samengevat) bepaald dat als in een woning een handelshoeveelheid softdrugs wordt aangetroffen, de burgemeester bij een eerste overtreding volstaat met een waarschuwing, tenzij sprake is van een ‘ernstig geval’.
8.1.
Zoals hiervoor is overwogen gaat het in dit geval om een handelshoeveelheid softdrugs. Tussen partijen is verder niet in geschil dat het gaat om een eerste overtreding. De burgemeester heeft overwogen dat er in dit geval sprake is van een ernstig geval waardoor niet volstaan kan worden met een waarschuwing. Daartoe heeft de burgemeester gewezen op de zeer aanzienlijke hoeveelheid softdrugs die is aangetroffen tezamen met het verpakkingsmateriaal, de MMA-melding die spreekt over drugshandel, de verklaring vanuit het buurtonderzoek waarin druggerelateerde zaken en bezoek worden genoemd en het feit dat verzoeker meerdere antecedenten op zijn naam heeft inzake de Opiumwet. Die omstandigheden maken dat de burgemeester zich op grond van de beleidsregels bevoegd acht om de woning te sluiten voor een periode van twee maanden. De voorzieningenrechter stelt vast dat verzoeker ook niet heeft betwist dat de burgemeester op grond van de beleidsregels bevoegd was om over te gaan tot woningsluiting.
8.2.
Wanneer een burgemeester beleid heeft vastgesteld, zal hij dat beleid in de regel moeten toepassen en ook moeten bezien of er grond bestaat om daarvan af te wijken. Steeds zal hij daarbij moeten beoordelen of zijn optreden in een concreet geval evenredig is. De burgemeester moet zich ervan vergewissen dat de sluiting van de woning en de duur ervan met het oog op de te dienen doelen geschikt, noodzakelijk en evenwichtig is. [3]
Is sluiting van de woning een geschikt middel?
9. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is de sluiting van de woning een geschikt middel om de doelen te bereiken die de burgemeester voor ogen heeft, namelijk het (verder) voorkomen van de aanwezigheid van drugs in de woning en de overlast die dat met zich meebrengt en het afgeven van een signaal aan de betrokken drugscriminelen en voor buurtbewoners dat de overheid optreedt tegen drugscriminaliteit in en rondom de woning. Dit is door verzoeker ook niet betwist.
Dient de burgemeester met een minder ingrijpend middel dan sluiting te volstaan (noodzaak)?
10. Bij de beoordeling van de noodzaak van een sluiting is de vraag aan de orde of de burgemeester met een minder ingrijpend middel had kunnen en moeten volstaan, omdat het beoogde doel ook daarmee had kunnen worden bereikt. Aan de hand van de ernst en omvang van de overtreding moet worden beoordeeld of sluiting van een pand noodzakelijk is ter bescherming van het woon- en leefklimaat bij het pand en het herstel van de openbare orde. Met een sluiting wordt de bekendheid van het pand als drugspand weggenomen en wordt de "loop" naar het pand eruit gehaald. Daarmee wordt beoogd om het pand aan het drugscircuit te onttrekken. [4]
10.1.
De burgemeester heeft aangevoerd dat sluiting van de woning noodzakelijk is. Hij heeft daartoe overwogen dat in de woning een zeer aanzienlijke hoeveelheid softdrugs is aangetroffen, tezamen met verpakkingsmateriaal. Gelet op de hoeveelheid en de aanwezigheid van verpakkingsmaterialen is sprake van een situatie die duidt op (beroeps- en/of bedrijfsmatige) handel en daarmee op een aantasting van de openbare orde en het woon- en leefklimaat. Daarnaast is een MMA-melding ontvangen waarin expliciet melding wordt gemaakt van drugshandel vanuit de woning. In het kader van het buurtonderzoek is voorts gerapporteerd dat zich met regelmaat personen rondom de woning ophouden, dat voertuigen kortstondig stoppen en dat overdrachten plaatsvinden. De burgemeester heeft deze signalen betrokken bij de beoordeling of sluiting nodig is om de bekendheid van het pand binnen het drugscircuit weg te nemen en herhaling te voorkomen. Verder heeft de burgemeester meegewogen dat verzoeker antecedenten heeft op grond van de Opiumwet, hetgeen het risico op voortzetting ondersteunt. Gelet op het voorgaande heeft de burgemeester zich op het standpunt gesteld dat niet kon worden volstaan met een minder ingrijpende maatregel, zoals een waarschuwing, een last onder dwangsom of een voorwaardelijke sluiting, omdat daarmee het met artikel 13b van de Opiumwet beoogde herstel van de openbare orde en bescherming van het woon- en leefklimaat onvoldoende verzekerd is. Daarbij komt dat het opleggen van een last onder dwangsom in dit geval geen reële prikkel tot naleving vormt, gelet op de (beperkte) draagkracht van verzoeker.
10.2.
Verzoeker betwist de door de burgemeester gestelde noodzaak voor sluiting van de woning. De vermeende signalen kunnen niet betrokken worden bij de beoordeling of de sluiting noodzakelijk is. De gedane meldingen houden geen (rechtstreeks) verband met drugsoverlast. Enkel de MMA-Melding spreekt over drugshandel, maar de dealer zou ene [persoon] zijn. Verzoeker ontkent zelf te hebben gedeald. De overige informatie uit het buurtonderzoek is onvoldoende concreet als het gaat om de relatie met drugs. Het ondervinden van overlast is onvoldoende. Het moet gaan om drugsoverlast. Bovendien zijn er geen meldingen gedaan, maar is deze informatie vergaard, nadat verbalisanten in de buurt zijn gaan vragen naar overlast.
Verder geldt dat het mogen meewegen van alle signalen toepassing van een minder ingrijpend middel niet in de weg staat. Het doel (te weten voorkomen en herstel) kan immers ook met die minder ingrijpende maatregel worden bewerkstelligd. Herstel van
het woon- of leefklimaat kan ook met een voorwaardelijke sluiting worden bereikt. Sterker nog, door een voorwaardelijke sluiting (met controles) wordt voorkomen dat het pand ooit nog wordt gebruikt voor drugshandel.
10.3.
Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft de burgemeester kunnen overwegen dat niet met een minder ingrijpend middel kon worden volstaan. De burgemeester heeft daarbij van belang kunnen achten dat een grote hoeveelheid softdrugs en verpakkingsmateriaal is aangetroffen, de MMA-melding, het buurtonderzoek en de antecedenten. In samenhang bezien zijn er dan ook voldoende aanwijzingen dat er vanuit de woning drugs werd gedeald.
Is sluiting van de woning evenwichtig?
11. Als de conclusie is dat de burgemeester zijn beoogde doelen niet met een minder ingrijpend middel dan sluiting van de woning voor een bepaalde duur kan bereiken en een woningsluiting dus het aangewezen middel is, betekent dit nog niet dat hij hiertoe steeds mag overgaan. Daarvoor moet hij zich ervan vergewissen dat de sluiting in de gegeven omstandigheden ook evenwichtig is.
Bij de beoordeling van de evenwichtigheid moeten de voor bewoners nadelige gevolgen van de sluiting worden afgewogen tegen de doelen die de burgemeester met de sluiting wil bereiken. Deze laatste houden doorgaans verband met de omstandigheden die ertoe hebben geleid dat de burgemeester een sluiting noodzakelijk acht. Een sluiting met zware nadelige gevolgen voor de bewoners is niet per definitie onevenwichtig. Wel dient de burgemeester aan de voor bewoners mogelijk zeer ingrijpende gevolgen van de sluiting van een woning - die een inmenging in het in artikel 8 van Pro het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden neergelegde recht kan vormen - een zwaar gewicht toe te kennen bij beantwoording van de vraag of hij van zijn bevoegdheid gebruikmaakt.
Bij de beoordeling van de evenwichtigheid kunnen verschillende omstandigheden van belang zijn. De burgemeester moet bijvoorbeeld de mate van verwijtbaarheid van de degenen die door de sluiting worden getroffen beoordelen en beoordelen in hoeverre aan hen kan worden tegengeworpen dat zij zelf het risico op ingrijpende gevolgen van hun handelen of nalaten hebben genomen. Daarnaast is van belang of de bewoners een bijzondere binding met de woning hebben en wat de gevolgen voor hen zijn van het voor de duur van de sluiting elders moeten verblijven. Verder moet de burgemeester de aanwezigheid van minderjarige kinderen en de impact van de sluiting op hun welzijn in zijn besluitvorming betrekken. Ook is van belang hoelang de woning gesloten blijft en of de bewoners na de sluiting weer van de woning gebruik kunnen maken. Bij dat laatste dient de burgemeester zich er rekenschap van te geven dat de sluiting van een huurwoning de verhuurder de wettelijke grondslag biedt om de huurovereenkomst buitengerechtelijk, dus zonder tussenkomst van de kantonrechter, te ontbinden. En ook dat de huurder door sluiting van de woning veelal op een zogenoemde zwarte lijst bij een woningcorporatie komt te staan, als gevolg waarvan hij voor een bepaalde duur geen nieuwe sociale huurwoning kan huren in de regio.
Als de burgemeester tot de conclusie komt dat de nadelige gevolgen van een woningsluiting onevenredig zijn in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen, dient hij van sluiting af te zien. Afhankelijk van de concrete situatie zou de burgemeester dan nog kunnen kiezen voor een last onder dwangsom of een waarschuwing. [5]
11.1.
Alles afwegende acht de burgemeester de nadelige gevolgen van de sluiting voor verzoeker niet onevenredig in verhouding tot de met het bestreden besluit te dienen doelen. Niet is gebleken van omstandigheden waaruit volgt dat verzoeker geen verwijt kan worden gemaakt van de overtreding, dan wel dat iedere betrokkenheid bij de aangetroffen drugs ontbreekt. Verzoeker maakt dit ook niet aannemelijk. In de bestuurlijke rapportage is opgenomen dat in de woning een grote hoeveelheid softdrugs is aangetroffen. Voorts blijkt uit de politiesystemen dat verzoeker antecedenten heeft ter zake van overtredingen van de Opiumwet (zes registraties, waarvan twee in de afgelopen twaalf maanden). De burgemeester heeft deze gegevens, in samenhang bezien, betrokken bij de beoordeling van de ernst van de situatie en het risico op herhaling.
De burgemeester onderkent dat sluiting van een woning ingrijpende gevolgen kan hebben. Uit de overgelegde stukken en hetgeen tijdens de hoorzitting is besproken volgt echter niet dat het tijdelijk moeten verlaten van de woning voor verzoeker medisch onverantwoord is of dat hij daartoe feitelijk niet in staat is. Evenmin is aannemelijk geworden dat sprake is van een bijzondere binding aan deze woning die maakt dat een tijdelijke sluiting niet van hem kan worden gevergd. Daarbij betrekt de burgemeester dat de sluiting is beperkt tot een periode van twee maanden.
In het kader van de begunstigingstermijn wordt overwogen dat verzoeker de woning alleen bewoont en dat niet is gebleken van concrete omstandigheden die maken dat het binnen die
termijn onmogelijk is om (tijdelijk) elders onderdak te vinden. Voorts wordt gewezen op mogelijkheden voor tijdelijke opvang/huisvesting.
11.2.
Verzoeker heeft aangevoerd dat de woningsluiting onevenredig en onevenwichtig is. Verzoeker heeft een groot belang bij het openblijven van zijn woning, aangezien een sluiting grote gevolgen heeft voor de stabiele situatie die noodzakelijk is voor hem. Te meer omdat verzoeker met enorme psychische problemen (te weten schizofrenie) kampt en zijn woning gezien kan worden als een veilige, stabiele en rustige haven. Als verzoeker uit zijn woning moet door de sluiting, zal dit leiden tot een toename van de psychische klachten, hetgeen voorkomen moet worden. Daarnaast is van belang dat verzoeker - zo blijkt uit de MMA-melding - niet de dealer is en de aanwezige drugs kunnen hem gelet op de problematiek beperkt tot niet worden verweten. Ter zitting is aangevoerd dat andere personen misbruik van hem hebben gemaakt.
Ter onderbouwing van zijn medische problematiek heeft verzoeker een overzicht van zijn apotheek en huisarts overgelegd. Ook heeft verzoeker in beroep een verklaring van zijn huisarts van 29 april 2026 overgelegd waarin staat dat mede gezien zijn kwetsbare psychische gezondheidstoestand de kans op psychische decompensatie bij uithuiszetting heel groot is.
Verder heeft verzoeker verwezen naar de uitspraak van de ABRvS van 6 oktober 2022 [6] , die volgens hem 1 op 1 van toepassing is. Verzoeker kampt met de nodige psychische problemen en beschikt over onvoldoende financiële middelen voor vervangende woonruimte. Voor wat betreft de tijdelijke opvang/huisvesting heeft te gelden dat verzoeker bij WijZijn op een wachtlijst staat en dat het nog onduidelijk is wanneer hij daar terecht kan. Dit kan nog lang duren omdat er veel mensen hoger op de wachtlijst staan. Dit zal betekenen dat verzoeker (voor een periode) op straat komt te staan. Hij kan niet bij mensen uit zijn sociaal netwerk terecht. Bovendien is onvoldoende gebleken dat de leefbaarheid in het geding is. Er zijn geen signalen van verstoring van de openbare orde. Sterker nog, de overlast zal mogelijk juist toenemen omdat verzoeker dan op straat moet overleven, terwijl hij afhankelijk is van zijn medicatie en van een rustig onderkomen. Tevens wordt in het kader van de psychische impact gewezen op een uitspraak van de rechtbank Limburg van 24 april 2025 [7] .
11.3.
Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is de woningsluiting onevenwichtig. Daarbij wordt van belang geacht dat verzoeker heeft verklaard dat hij bij sluiting van de woning nergens anders terecht kan. Ter zitting is door de burgemeester bevestigd dat er een wachtlijst is voor de maatschappelijke opvang. Verder wordt zwaar gewicht gehecht aan de medische situatie van verzoeker. Uit de door verzoeker in beroep overgelegde verklaring van de huisarts blijkt dat de kans op psychische decompensatie bij uithuiszetting, gezien zijn kwetsbare psychische gezondheidstoestand, heel groot is. In het advies van de commissie voor de bezwaarschriften, waarnaar in het bestreden besluit wordt verwezen, wordt enkel overwogen dat uit de overgelegde stukken en hetgeen tijdens de hoorzitting is besproken niet volgt dat het tijdelijk moeten verlaten van de woning voor verzoeker medisch onverantwoord is of dat hij daartoe feitelijk niet in staat is. Deze motivering acht de voorzieningenrechter onvoldoende, gezien de verklaring van de huisarts die bevestigt dat het voor verzoeker medisch onverantwoord is om de woning te verlaten.
De nadelige gevolgen van een woningsluiting zijn dan ook onevenredig in verhouding tot de met het besluit te dienen doelen. De voorzieningenrechter concludeert dus dat de burgemeester in dit geval geen gebruik mocht maken van zijn bevoegdheid om de woning te sluiten.
Conclusie en gevolgen
12. Gelet op het voorgaande verklaart de voorzieningenrechter het beroep gegrond. Dit betekent dat het bestreden besluit wordt vernietigd en dat het primaire besluit wordt herroepen, zodat de woningsluiting vervalt.
12.1.
Nu is beslist op het beroep, is er geen aanleiding meer om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter zal daarom het verzoek om voorlopige voorziening afwijzen.
12.2.
Omdat het beroep gegrond is moet de burgemeester het griffierecht in beide zaken aan verzoeker vergoeden en krijgt hij ook een vergoeding van zijn proceskosten. De burgemeester moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 2.802,- voor de beroepsfase, omdat de gemachtigde van verzoeker een beroepschrift heeft ingediend, een verzoek om een voorlopige voorziening heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen (3 punten x € 934,- per punt). Voor de bezwaarfase bedraagt de proceskostenvergoeding € 1.332,- (bezwaarschrift en hoorzitting).Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart het beroep gegrond:
- vernietigt het bestreden besluit;
- herroept het primaire besluit;
- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het bestreden besluit;
- wijst het verzoek om voorlopige voorziening af;
- bepaalt dat de burgemeester het griffierecht van € 400,- (2 x € 200,-) aan verzoeker moet vergoeden;
- veroordeelt de burgemeester tot betaling van € 4.134,- aan proceskosten aan verzoeker.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.H. van der Linden, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van C.M.A. Groenendaal, griffier, op 27 mei 2026 en openbaar gemaakt door geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl
griffier
voorzieningenrechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak voor zover deze gaat over het beroep. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Tegen deze uitspraak voor zover deze gaat over de voorlopige voorziening staat geen hoger beroep open.
Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving
Opiumwet
Artikel 3
Het is verboden een middel als bedoeld in de bij deze wet behorende lijst II dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid:
A. binnen of buiten het grondgebied van Nederland te brengen;
B. te telen, te bereiden, te bewerken, te verwerken, te verkopen, af te leveren, te verstrekken of te vervoeren;
C. aanwezig te hebben;
D. te vervaardigen.
Hennep staat vermeld op lijst II.
Artikel 13b, eerste lid, aanhef en onder a
De burgemeester is bevoegd tot oplegging van een last onder bestuursdwang indien in een woning of lokaal of op een daarbij behorend erf een middel als bedoeld in lijst I of II (…) wordt verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is.
Damoclesbeleid district de Markiezaten/Roosendaal 2020
Om de handelshoeveelheid te bepalen, wordt aangesloten bij de aanwijzing Opiumwet van het college van procureurs-generaal van het Openbaar Ministerie. Bij de volgende aantallen is er sprake van een handelshoeveelheid:
Softdrugs
Hennepproducten: Bij een hoeveelheid van meer dan 5 planten wordt in beginsel aangenomen dat er sprake is van beroeps- of bedrijfsmatig handelen. Tevens wordt meer dan 5 gram als handelshoeveelheid gehanteerd;
5.2.
Woningen en bijbehorende erven
Softdrugs
Indien zich een situatie voordoet zoals bedoeld in artikel 13b lid 1 onder a dan wel artikel 13b lid 1 onder b Opiumwet, neemt de burgemeester de volgende maatregelen:
1e overtreding
Handelshoeveelheid
Waarschuwing, tenzij ernstig geval sluiting voor 2 maanden