Deze bestuursrechtelijke uitspraak betreft het beroep tegen de verlening van omgevingsvergunningen voor de bouw van drie vrijstaande woningen met in- en uitritten en de bouw van 25 woningen in Loon op Zand. Eisers, bestaande uit meerdere bedrijven, zijn het niet eens met de vergunningverlening en voeren diverse beroepsgronden aan.
De rechtbank oordeelt dat het beroep van eiser 7 niet-ontvankelijk is omdat deze geen bezwaar heeft gemaakt. De overige eisers zijn ontvankelijk, maar hun beroepsgronden worden ongegrond verklaard. De rechtbank stelt vast dat de bezwaarschriftencommissie onafhankelijk was, dat de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en het hoor en wederhoor zijn nageleefd, en dat de vergunningverlening in overeenstemming is met de bestemming.
Eisers konden onvoldoende concreet maken waarom verkeersveiligheid in het geding zou zijn en kunnen niet opkomen voor belangen van toekomstige bewoners. Bezwaren over bedrijfsvoering, milieucategorie en bestemmingsplanprocedure horen thuis in de bestemmingsplanprocedure en zijn aldaar reeds afgedaan. De rechtbank wijst het beroep af en veroordeelt eisers tot het betalen van griffierecht zonder proceskostenvergoeding.