Uitspraak
200604238/1.
Datum uitspraak: 22 november 2006
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid "Raytec B.V.", gevestigd te Drunen, gemeente Heusden,
appellante,
en
het college van burgemeester en wethouders van Oss,
verweerder.
1. Procesverloop
Bij besluit van 25 april 2006 heeft verweerder aan appellante een vergunning, als bedoeld in artikel 8.4, eerste lid, van de Wet milieubeheer, verleend voor een spuitgiet- en afvulbedrijf, gelegen op het perceel Stationssingel 110 te Ravenstein. Dit besluit is op 26 april 2006 ter inzage gelegd.
Tegen dit besluit heeft appellante bij brief van 6 juni 2006, bij de Raad van State ingekomen op 7 juni 2006, beroep ingesteld.
Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van verweerder. Deze zijn aan de andere partij toegezonden.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 7 november 2006, waar appellante, vertegenwoordigd door E. Achtereekt en J. van den Berg, bijgestaan door mr. ing. G.J. Kremers, en verweerder, vertegenwoordigd door B.G.A. Velthausz en J.M. Polman, ambtenaren van de gemeente, zijn verschenen.
2. Overwegingen
2.1. Op 1 juli 2005 zijn de Wet uniforme openbare voorbereidingsprocedure Awb en de Aanpassingswet uniforme openbare voorbereidingsprocedure Awb in werking getreden. Uit het daarbij behorende overgangsrecht volgt dat de bij deze wetten doorgevoerde wetswijzigingen niet van toepassing zijn op het huidige geding.
2.2. Ter zitting heeft appellante haar beroepsgronden inzake de aan de vergunning verbonden voorschriften 4.2.1, 4.2.2 en 13.1.2 ingetrokken.
2.3. Ingevolge artikel 8.11, tweede lid, van de Wet milieubeheer kan een vergunning in het belang van de bescherming van het milieu onder beperkingen worden verleend. Ingevolge het derde lid van dit artikel, voor zover hier van belang, worden in het belang van het bereiken van een hoog niveau van bescherming van het milieu aan de vergunning de voorschriften verbonden die nodig zijn om de nadelige gevolgen die de inrichting voor het milieu kan veroorzaken, te voorkomen of, indien dat niet mogelijk is, zoveel mogelijk - bij voorkeur bij de bron - te beperken en ongedaan te maken.
2.4. Appellante betoogt dat de aan de vergunning verbonden voorschriften 5.2.1, 5.2.2, 5.2.3, 5.3.1, 5.3.2 en 5.3.3, die betrekking hebben op een sprinkler- en een blusgasinstallatie en de daaraan te stellen eisen, voor haar onnodig belastend zijn.
Blijkens de stukken en het verhandelde ter zitting ziet verweerder aanleiding om de voorschriften 5.2.1, 5.2.2, 5.2.3, 5.3.1, 5.3.2 en 5.3.3 te heroverwegen. Hij heeft verklaard dat hij naar aanleiding van de uitspraak van de Voorzitter van 15 augustus 2006 in zaak no. 200604238/2 op appellantes verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening ten aanzien van het bestreden besluit en na overleg met appellante, voornemens is om zowel ten aanzien van de sprinkler- als de blusgasinstallatie een nieuw uitgangspuntendocument op te stellen dat ter toetsing zal worden voorgelegd aan een ter zake deskundige en dat er, op grond van diens rapportage, aanleiding kan zijn om de voorschriften 5.2.1, 5.2.2, 5.2.3, 5.3.1, 5.3.2 en 5.3.3 aan te passen. Gelet hierop moet naar het oordeel van de Afdeling worden geconcludeerd dat het bestreden besluit, voor zover het de voorschriften 5.2.1, 5.2.2, 5.2.3, 5.3.1, 5.3.2 en 5.3.3 betreft, in strijd met artikel 3:2 van Pro de Algemene wet bestuursrecht, onzorgvuldig is voorbereid.
2.5. Ingevolge het aan de vergunning verbonden voorschrift 13.1.1 moet de pomp- en menginstallatie vanaf 1 juli 2006 in overeenstemming zijn met de Richtlijn 1999/92/EG van 16 december 1999 betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen (hierna: de Richtlijn).
2.5.1. Appellante stelt dat voorschrift 13.1.1 ten onrechte aan de vergunning is verbonden, nu de Richtlijn ziet op de gezondheidsbescherming van werknemers en niet op de bescherming van het milieu. Bovendien bieden andere aan de vergunning verbonden voorschriften reeds voldoende bescherming.
2.5.2. Verweerder stelt zich op het standpunt dat het voorschrift nodig is ter bescherming van het milieu. De Richtlijn is weliswaar primair gericht op de verbetering van de gezondheidsbescherming van werknemers, maar biedt volgens hem ook de omgeving van de inrichting bescherming tegen de gevolgen van brand en explosies binnen de inrichting (emissies naar de lucht en de bodem).
2.5.3. De Richtlijn omvat minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen. Zo schrijft de Richtlijn onder meer voor dat de werkgever ter verzekering van de veiligheid en de gezondheid van werknemers de nodige maatregelen treft om ervoor te zorgen dat wanneer in een werkomgeving explosieve atmosferen van een zodanige concentratie kunnen voorkomen dat de gezondheid en de veiligheid van werknemers of van anderen in gevaar komen, die werkomgeving zodanig wordt ingericht dat veilig kan worden gewerkt en dat in een werkomgeving waarin explosieve atmosferen van een zodanige concentratie kunnen voorkomen dat de veiligheid en de gezondheid van werknemers in gevaar komen, tijdens de aanwezigheid van werknemers passend toezicht gewaarborgd is. De werkgever moet verder de plaatsen waar explosieve atmosferen kunnen voorkomen, afhankelijk van onder meer de mate waarin een explosieve atmosfeer zich kan voordoen, indelen in zones. Voorts zijn in de Richtlijn onder meer bijzondere voorschriften gesteld die betrekking hebben op arbeidsmiddelen en arbeidsplaatsen. Het gaat daarbij om onder meer opleidingseisen voor werknemers, toepassing van een systeem van werkvergunningen voor gevaarlijk werk en explosieveiligheidsmaatregelen betreffende onder meer de aanwezigheid en het gebruik van werkkleding, optische en akoestische waarschuwingen, beveiligingssystemen en noodstopinrichtingen. Verder zijn criteria gesteld voor de keuze van apparaten en beveiligingssystemen. Uit het vorenstaande, alsmede uit de overwegingen bij de Richtlijn, volgt dat het doel van deze richtlijn is het bevorderen van het arbeidsmilieu door bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers op het werk.
Ten aanzien van de uitvoering en het gebruik van de in de inrichting aanwezige pomp- en menginstallatie zijn de voorschriften 13.1.2 tot en met 13.3.2 aan de vergunning verbonden. Het betreft onder meer de aanwezigheid van een zone-indeling, voorzieningen voor de afzuiging van dampen, waarschuwingssignalen, ontluchting, veiligheidstrainingen van het personeel, bedrijfskleding en het onderhoud van de installatie. Overigens moet de inrichting, blijkens de stukken en het verhandelde ter zitting, op grond van wetgeving inzake arbeidsomstandigheden aan de Richtlijn voldoen.
Gezien het vorenstaande, heeft verweerder naar het oordeel van de Afdeling niet aannemelijk gemaakt dat voorschrift 13.1.1 nodig is om de nadelige gevolgen die de inrichting voor het milieu kan veroorzaken, te voorkomen of, indien dat niet mogelijk is, zoveel mogelijk - bij voorkeur bij de bron - te beperken en ongedaan te maken. Het bestreden besluit kan in zoverre, in strijd met artikel 3:46 van Pro de Algemene wet bestuursrecht, niet worden gedragen door de daaraan ten grondslag gelegde motivering.
2.6. Het beroep is gegrond. Het bestreden besluit dient te worden vernietigd voor zover het de voorschriften 5.2.1, 5.2.2, 5.2.3, 5.3.1, 5.3.2, 5.3.3 en 13.1.1 betreft.
2.7. Verweerder dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
I. verklaart het beroep gegrond;
II. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Oss van 25 april 2006 voor zover het de voorschriften 5.2.1, 5.2.2, 5.2.3, 5.3.1, 5.3.2, 5.3.3 en 13.1.1 betreft;
III. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Oss tot vergoeding van bij appellante in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 694,23 (zegge: zeshonderdvierennegentig euro en drieëntwintig cent), waarvan een gedeelte groot € 644,00 is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het dient door de gemeente Oss aan appellante onder vermelding van het zaaknummer te worden betaald;
IV. gelast dat de gemeente Oss aan appellante het door haar voor de behandeling van het beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 281,00 (zegge: tweehonderdeenentachtig euro) vergoedt.
Aldus vastgesteld door mr. W.C.E. Hammerstein-Schoonderwoerd, Voorzitter, en mr. H.P.J.A.M. Hennekens en drs. H. Borstlap, Leden, in tegenwoordigheid van mr. W.G. Timmerman, ambtenaar van Staat.
w.g. Hammerstein-Schoonderwoerd w.g. Timmerman
Voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 22 november 2006
431