ECLI:NL:RVS:2017:2288

• Datum uitspraak: 18 augustus 2017
• Publicatiedatum: 24 augustus 2017
• Zaaknummer: 201704458/2/A2
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: P.B.M.J. van der Beek-Gillessen; J.A.W. Scholten-Hinloopen; J.A. Hagen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 13 uitgaand · 5 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Onbevoegdverklaring Raad van State in hoger beroep Uitkeringsregeling Backpay

Bij besluit van 28 juni 2016 wees de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de aanvraag van appellant, namens de erfgenamen van erflater, om een eenmalige uitkering uit hoofde van de Uitkeringsregeling Backpay af. Na een ongegrond verklaard bezwaar en een afwijzende uitspraak van de rechtbank Den Haag, stelde appellant hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

De kern van de zaak betrof de vraag welke rechter bevoegd is om het hoger beroep te behandelen. Hoewel artikel 8:105, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in beginsel de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State als bevoegde hogerberoepsrechter aanwijst, bleek de Uitkeringsregeling Backpay een duidelijke verwantschap te vertonen met regelingen die onder de rechtsmacht van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) vallen.

De Afdeling concludeerde daarom dat zij niet bevoegd is om kennis te nemen van het hoger beroep en verklaarde zich onbevoegd. Het hogerberoepschrift wordt doorgezonden aan de CRvB. Tevens werd het betaalde griffierecht van €250 terugbetaald aan appellant. Er werd geen proceskostenveroordeling uitgesproken.

Uitkomst: De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart zich onbevoegd kennis te nemen van het hoger beroep en verwijst de zaak door naar de Centrale Raad van Beroep.

Uitspraak

201704458/2/A2.

Datum uitspraak: 18 augustus 2017

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak na vereenvoudigde behandeling (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) op het hoger beroep van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 4 mei 2017 in zaak nr. 16/6948 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Procesverloop

Bij besluit van 28 juni 2016 heeft de minister de aanvraag van [appellant], in naam van de erfgenamen van [erflater], om toekenning van een eenmalige uitkering in het kader van de Uitkeringsregeling Backpay afgewezen.

Bij besluit van 19 augustus 2016 heeft de minister het bezwaar van

[appellant] ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 4 mei 2017 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De minister heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

Overwegingen

1.    Artikel 8:105, eerste lid, van de Awb luidt als volgt: "Het hoger beroep wordt ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, tenzij een andere hogerberoepsrechter bevoegd is ingevolge hoofdstuk 4 van de bij deze wet behorende Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak dan wel ingevolge een ander wettelijk voorschrift."

2.    De Afdeling ziet zich gesteld voor de vraag of de Centrale Raad van Beroep (hierna: de CRvB) dan wel de Afdeling op het hoger beroep dient te beslissen. Het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank heeft betrekking op een besluit dat is genomen op grond van de Uitkeringsregeling Backpay, die in de regeling van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 16 december 2015 (Staatscourant 2015, nr. 47424) staat. Uit genoemd artikel 8:105, eerste lid, van de Awb volgt dat in  beginsel zou de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State de bevoegde hogerberoepsrechter zou zijn. De Uitkeringsregeling Backpay vertoont echter duidelijke verwantschap met verschillende wetten, zoals de Garantiewet Burgerlijk Overheidspersoneel Indonesië, Garantiewet Militairen K.N.I.L., Toeslagwet Indonesische pensioenen 1956 en de Wet pensioenvoorzieningen K.N.I.L., welke tot de rechtsmacht van de CRvB behoren.

Gelet hierop is de Afdeling van oordeel dat niet zij, maar de CRvB bevoegd is om kennis te nemen van het hoger beroep. De Afdeling zal zich daarom onbevoegd verklaren van het hoger beroep kennis te nemen. Het hogerberoepschrift zal met toepassing van artikel 6:15 van de Awb ter behandeling worden doorgezonden aan de CRvB.

3.    Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

4.    Toepassing van artikel 8:114, tweede lid, van de Awb brengt met zich dat de griffier van de Raad van State aan [appellant] het door hem betaalde griffierecht voor het hoger beroep terugbetaalt.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.    verklaart zich onbevoegd om van het hoger beroep kennis te nemen;

II.    bepaalt dat de griffier van de Raad van State aan [appellant] het door hem voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 250,00 (zegge: tweehonderdvijftig euro) terugbetaalt.

Aldus vastgesteld door mr. P.B.M.J. van der Beek-Gillessen, voorzitter, en mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen en mr. J.A. Hagen, leden, in tegenwoordigheid van mr. C. Sparreboom, griffier.

w.g. Van der Beek-Gillessen    w.g. Sparreboom

voorzitter    griffier

Uitgesproken in het openbaar op 18 augustus 2017

Tegen deze uitspraak kan verzet worden gedaan bij de Afdeling (artikel 8:55 van de Awb).

-     Verzet dient schriftelijk en binnen zes weken na verzending van deze uitspraak te worden gedaan.

-     In het verzetschrift moeten de redenen worden vermeld waarom de indiener het niet eens is met de gronden waarop de beslissing is gebaseerd.

-     Indien de indiener over het verzet door de Afdeling wenst te worden gehoord, dient dit in het verzetschrift te worden gevraagd. Het horen gebeurt dan uitsluitend over het verzet.

195-836.