ECLI:NL:RVS:2023:3199

• Datum uitspraak: 23 augustus 2023
• Publicatiedatum: 23 augustus 2023
• Zaaknummer: 202207129/1/V1
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: N. Verheij
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 8 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vaststelling bevoegdheid rechtbank inzake dwangsom bij mvv-aanvragen

De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid verleende op 30 september 2022 mvv-aanvragen van vreemdelingen en stelde dat hij geen rechterlijke dwangsom had verbeurd. De rechtbank verklaarde het beroep van de vreemdelingen deels gegrond, vernietigde het besluit en bepaalde dat de staatssecretaris een dwangsom van €7.500 had verbeurd.

De staatssecretaris stelde hoger beroep in tegen deze uitspraak. De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelde dat het standpunt van de staatssecretaris over de dwangsom geen publiekrechtelijke rechtshandeling is en dat de rechtbank niet bevoegd is om hierover te oordelen. De vreemdelingen moeten zich tot de burgerlijke rechter wenden voor vaststelling van de dwangsom.

Het hoger beroep van de staatssecretaris werd gegrond verklaard, het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van de vreemdelingen ongegrond. De uitspraak van de rechtbank werd vernietigd en de rechtbank werd onbevoegd verklaard kennis te nemen van het beroep tegen de dwangsom.

Uitkomst: De rechtbank is onbevoegd kennis te nemen van het beroep tegen de door de staatssecretaris verbeurde dwangsom, de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd.

Uitspraak

202207129/1/V1.

Datum uitspraak: 23 augustus 2023

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) op de hoger beroepen van:

1.       de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,

2.       [vreemdeling 1] en [vreemdeling 2],

appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 17 november 2022 in zaken nrs. NL21.16993 en NL21.16998 in het geding tussen:

de vreemdelingen

en

de staatssecretaris.

Procesverloop

Bij besluit van 30 september 2022 heeft de staatssecretaris aanvragen om de vreemdelingen een mvv te verlenen ingewilligd en bepaald dat hij geen rechterlijke dwangsom heeft verbeurd.

Bij uitspraak van 17 november 2022 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep deels gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris aan de vreemdelingen een dwangsom heeft verbeurd van € 7.500,00.

Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris hoger beroep ingesteld.

De vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. J.G. Wiebes, advocaat te Lelystad, hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven en voorwaardelijk incidenteel hoger beroep ingediend.

Overwegingen

Het hoger beroep van de staatssecretaris

1.       De rechtbank heeft in de rechtsmiddelenclausule onder haar uitspraak vermeld dat verzet bij de rechtbank kan worden gedaan binnen zes weken. De staatssecretaris betoogt echter terecht dat deze uitspraak geen uitspraak van de rechtbank is na toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Awb. De rechtbank heeft namelijk uitspraak gedaan met toepassing van artikel 8:57, eerste lid, van de Awb. De staatssecretaris heeft daarom, gelet op artikel 8:104, eerste lid, aanhef en onder a, van de Awb, terecht en tijdig hoger beroep ingesteld bij de Afdeling.

2.       De staatssecretaris klaagt in zijn enige grief terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft bepaald dat hij aan de vreemdeling een dwangsom heeft verbeurd van € 7.500,00 voor het niet tijdig uitvoering geven aan de bij een uitspraak van 5 augustus 2021 door de rechtbank opgelegde nadere termijn. Het standpunt dat de staatssecretaris in het besluit heeft ingenomen over de verschuldigdheid en hoogte van de aan die uitspraak verbonden nadere dwangsom als bedoeld in artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb, is geen publiekrechtelijke rechtshandeling. Het is dus geen besluitonderdeel waartegen de vreemdeling in beroep kan gaan. De Afdeling wijst op haar uitspraken van 29 april 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1152, onder 7 en van 1 december 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2831, onder 1. Voor het vaststellen van de verschuldigdheid en hoogte van de nadere dwangsom moet de vreemdeling zich tot de burgerlijke rechter wenden; zie de uitspraak van de Afdeling van 29 maart 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1025, onder 8.1.

Voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van de vreemdelingen

3.       Gelet op wat onder 1 is overwogen faalt ook de grief van de vreemdelingen, waarin zij betogen dat de rechtbank had moeten vaststellen dat de staatssecretaris een dwangsom verschuldigd is. Uit de onder 1 genoemde rechtspraak volgt namelijk dat de rechtbank niet bevoegd is om de verschuldigdheid van de dwangsom vast te stellen. De vreemdelingen moeten zich daarvoor dus tot de burgerlijke rechter wenden.

Conclusie

4.       Het hoger beroep van de staatssecretaris is gegrond. Het incidenteel hoger beroep van de vreemdelingen is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd. Doende wat de rechtbank zou behoren te doen, verklaart de Afdeling de rechtbank alsnog onbevoegd van het beroep van de vreemdelingen kennis te nemen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep van de staatssecretaris gegrond;

II.       verklaart het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van de vreemdelingen ongegrond;

III.      vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, in zaken nrs. NL21.16993 en NL21.16998;

IV.     verklaart de rechtbank onbevoegd van het beroep tegen de hoogte van de door de staatssecretaris verbeurde dwangsom kennis te nemen.

Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.K. de Keizer, griffier.

w.g. Verheij

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. De Keizer

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 23 augustus 2023

999