Uitspraak
uitspraak
COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN
zaaknummer: 16/187
5101
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 januari 2017 in de zaak tussen
[naam] , te [plaats] , appellant
(gemachtigde: ing. M.M.J.M. van Erp),
en
de staatssecretaris van Economische Zaken, verweerder
(gemachtigden: mr. M.M. de Vries en A. Aalmers).
Procesverloop
Bij besluit van 24 september 2015 (het primaire besluit) heeft verweerder de bedrijfstoeslag van appellant op grond van de Regeling GLB-inkomenssteun 2006 (de Regeling) voor het jaar 2012 opnieuw vastgesteld.
Bij besluit van 5 februari 2016 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van appellant ongegrond verklaard.
Appellant heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 6 december 2016.
Appellant is, met bericht van verhindering, niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden.
Overwegingen
1. In het kader van de vaststelling bedrijfstoeslag 2012 van appellant heeft verweerder de subsidiabele oppervlakte van perceel 15, opgegeven voor 0,72 ha als blijvend grasland, goedgekeurd voor 0,72 ha. Aan appellant is in totaal een bedrijfstoeslag van € 50.943,24 uitbetaald.
2. Naar aanleiding van nieuwe gegevens heeft verweerder bij het primaire besluit de subsidiabele oppervlakte van perceel 15 op 0,00 ha vastgesteld. Dit heeft geleid tot een verlaging van de bedrijfstoeslag voor het jaar 2012 tot € 45.301,78.
3. Appellant voert aan dat verweerder perceel 15 ten onrechte niet als subsidiabele landbouwgrond heeft aangemerkt. Het perceel werd in 2012, gezien de grondgebruikersverklaring en de factuur van Loon- en grondwerkersbedrijf V.O.F. Coppens, voor landbouwactiviteiten gebruikt. Het recreatieve gebruik van het perceel als crossbaan in 2012 is ondergeschikt aan de uitvoering van landbouwactiviteiten. Het perceel is in 2012 veel minder dan 90 dagen als crossbaan gebruikt, zodat geen sprake is van noemenswaardige hinder voor de uitoefening van landbouwactiviteiten.
4. Verweerder stelt zich op het standpunt dat perceel 15 voornamelijk een recreatieve functie heeft en dat er geen of onvoldoende landbouwactiviteiten plaatsvinden. Op luchtfoto’s van het perceel van de jaren 2011 tot en met 2013 is te zien dat structureel een (uitgesleten) crossbaan aanwezig is. Zelfs als appellant aantoont dat op het perceel landbouwactiviteiten plaatsvinden, dan betekent dit nog niet dat het perceel structureel voor landbouwactiviteiten wordt gebruikt en subsidiabel is.
5. In geschil is of perceel 15 voor de bedrijfstoeslag voor het jaar 2012 door verweerder kon worden afgekeurd als subsidiabele landbouwgrond omdat het perceel een crossbaan is. Het College overweegt daarover als volgt.
5.1
Appellant heeft verklaard dat perceel 15 incidenteel wordt gebruikt voor crossactiviteiten. Op de luchtfoto van perceel 15 uit 2012 staan sporen langs de rand en dwars over het perceel. Deze sporen bevestigen dat het perceel voor crossactiviteiten wordt gebruikt. Deze sporen zijn ook al op de luchtfoto van 2011 te zien. Gelet daarop kan niet worden volgehouden dat de crossactiviteiten in 2012 een incidenteel karakter hadden. Gezien voorts de omvang en de ligging van de sporen en het ontbreken van begroeiing, is het College van oordeel dat perceel 15 een crossbaan is en daarmee geen subsidiabele landbouwgrond. Het beroep van appellant op de grondgebruikersverklaring van het jaar 2012, waarin is opgenomen dat appellant het perceel mag bemesten en dient zorg te dragen voor een goed landbouwkundig gebruik van de grond, en de factuur van Loon- en grondwerkersbedrijf V.O.F. Coppens voor het grasmaaien op 26 mei 2012, maakt het voorgaande niet anders. Het enkele feit dat op het perceel ook wel landbouwactiviteiten plaatsvinden, maakt niet dat het landbouwgrond is.
5.2
Uit hetgeen hiervoor is overwogen volgt genoegzaam dat perceel 15 geen subsidiabele landbouwgrond is. Verweerder heeft de oppervlakte van perceel 15 terecht op 0,00 ha vastgesteld. Gelet op het voorgaande komt het College dan ook niet meer toe aan de behandeling van het beroep van appellant op het bepaalde in artikel 21b van de Regeling dat inhoudt dat landbouwgrond die niet meer dan 90 dagen per jaar voor niet-landbouwactiviteiten wordt gebruikt, wordt aangemerkt als overwegend voor landbouwdoeleinden gebruikte landbouwgrond
6. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
Het College verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. H.B. van Gijn, in aanwezigheid van mr. M.J. Boon, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 17 januari 2017.
w.g. H.B. van Gijn w.g. M.J. Boon