ECLI:NL:CBB:2025:197

• Datum uitspraak: 25 maart 2025
• Publicatiedatum: 24 maart 2025
• Zaaknummer: 23/1006 en 24/711
• Instantie: College van Beroep voor het bedrijfsleven
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: R.W.L. Koopmans
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 4 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing van herzieningsverzoek en bezwaar tegen subsidie vaste lasten COVID-19 wegens termijnoverschrijding

De onderneming ontving op grond van de Regeling subsidie vaste lasten financiering COVID-19 een subsidie voor het derde kwartaal van 2021. Na een afwijzingsbesluit van de minister inzake een herzieningsverzoek, maakte de onderneming bezwaar tegen dit besluit en verzocht de minister om de brief als bezwaar tegen het subsidiebesluit te behandelen. De minister verklaarde dit bezwaar niet-ontvankelijk wegens te late indiening zonder verschoonbare reden.

Tijdens de zitting erkende de gemachtigde van de onderneming de termijnoverschrijding. De minister stelde dat er geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden waren die herziening rechtvaardigden. De onderneming voerde aan dat een onjuiste SBI-code was gehanteerd, maar dit was geen nieuw feit en had eerder aan de orde kunnen worden gesteld.

Het College oordeelde dat de termijnoverschrijding niet verschoonbaar was en dat het herzieningsverzoek terecht was afgewezen. Er waren geen bijzondere omstandigheden die de afwijzing evident onredelijk maakten. De beroepen tegen beide besluiten werden ongegrond verklaard en de minister hoefde geen proceskosten te vergoeden.

Uitkomst: De beroepen tegen de afwijzing van het herzieningsverzoek en het niet-ontvankelijk verklaarde bezwaar worden ongegrond verklaard wegens niet-verschoonbare termijnoverschrijding.

Uitspraak

uitspraak

COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN

zaaknummers: 23/1006 en 24/711

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 25 maart 2025 in de zaak tussen

[naam 1] , te [woonplaats] , de onderneming(gemachtigde: mr. [naam 2] )

en

de minister van Economische Zaken, de minister, (gemachtigde: mr. S. Piron).

Procesverloop

Met het besluit van 13 oktober 2021 (subsidiebesluit) heeft de minister aan de onderneming op grond van de Regeling subsidie vaste lasten financiering COVID-19 (TVL) voor het derde kwartaal (Q3) van 2021 een subsidie verleend van € 7.813,44.

Met het besluit van 22 maart 2022 (afwijzingsbesluit) heeft de minister de brief van de onderneming met poststempel 29 november 2021 aangemerkt als een verzoek om herziening en dit afgewezen.

De onderneming heeft op 29 april 2022 bezwaar gemaakt tegen het afwijzingsbesluit en de minister verzocht de brief met poststempel 29 november 2021 aan te merken als bezwaar tegen het subsidiebesluit en daarop te beslissen.

Met het besluit van 24 februari 2023 (bestreden besluit I) heeft de minister het bezwaar van de onderneming tegen het afwijzingsbesluit ongegrond verklaard.

Met het besluit van 19 juli 2024 (bestreden besluit II) heeft de minister het bezwaar tegen het subsidiebesluit kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, omdat het bezwaar niet-verschoonbaar te laat is ingediend.

De onderneming heeft tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld.

De minister heeft een verweerschrift ingediend.

De zitting was op 13 januari 2025. Aan de zitting hebben de gemachtigden van partijen deelgenomen.

Overwegingen

Bestreden besluit II

1. De gemachtigde van de onderneming heeft ter zitting erkend zich te hebben vergist in de bezwaartermijn en het bezwaar tegen het besluit van 13 oktober 2021 te laat te hebben ingediend. Gelet hierop is, nu niet is gebleken van omstandigheden die de termijnoverschrijding verschoonbaar maken, het beroep tegen bestreden besluit II ongegrond.

Bestreden besluit I

2 De minister heeft zich in bestreden besluit I op het standpunt gesteld dat geen sprake is van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden en daarom het subsidiebesluit niet wordt herzien.

3 De onderneming heeft aangevoerd dat de minister een onjuiste SBI-code heeft gehanteerd en dat daarom het subsidiebesluit moet worden herzien, omdat zij recht heeft op een hogere TVL-subsidie. De onderneming wijst erop dat zij de onjuiste SBI-code ook al in een ander kwartaal (TVL1) naar voren heeft gebracht en zij wijst op de, niet door haar benutte, door de minister opengestelde mogelijkheid de SBI-code voor het kwartaal Q4 2020 aan te passen.

4 In artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht is, samengevat, bepaald dat bij een verzoek om herziening nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden moeten worden gesteld. Hetgeen door de onderneming is aangevoerd, zijn geen nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden. Deze omstandigheden waren immers als bekend tijdens de bezwaartermijn. Het standpunt van de minister is daarom juist. Dit kan de afwijzing van het verzoek om terug te komen op een in rechte onaantastbaar besluit dan ook in beginsel dragen. Het College oordeelt voorts dat er geen bijzondere feiten of omstandigheden zijn die maken dat de afwijzing van het herzieningsverzoek evident onredelijk is (vgl. uitspraak van het College van 4 maart 2024, ECLI:NL:CBB:2025:71). Hierbij is van belang dat de onderneming de mogelijkheid heeft gehad om tegen het subsidiebesluit rechtsmiddelen aan te wenden en daarbij de (on)juistheid van de SBI-code naar voren te brengen. Dat heeft zij niet tijdig gedaan. De minister heeft het herzieningsverzoek van de onderneming terecht afgewezen. Het beroep tegen bestreden besluit I is ook ongegrond.

Slotsom

5
De beroepen zijn ongegrond. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

Het College verklaart de beroepen ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.W.L. Koopmans, in aanwezigheid van mr. A. Verhoeven, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 25 maart 2025.

w.g. R.W.L. Koopmans w.g. A. Verhoeven