Uitspraak
07/6051 WAO
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[Appellant], wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
tegen de uitspraak van de rechtbank Assen van 8 oktober 2007, 06/360
(hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellant
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 13 maart 2009
I. PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. J.W. Brouwer, advocaat te Assen, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 januari 2009. Appellant is verschenen in persoon, bijgestaan door mr. Brouwer. Het Uwv was vertegenwoordigd door W.R. Bos.
II. OVERWEGINGEN
1. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen het besluit van het Uwv van 17 januari 2006, waarbij de intrekking van de WAO-uitkering van appellant per 28 september 2005 is gehandhaafd, ongegrond verklaard. Daartoe heeft de rechtbank overwogen dat het rapport van de door haar als deskundige ingeschakelde revalidatie-arts P.C.Th. van Aanholt, op zorgvuldige wijze, met inachtneming van alle beschikbare medische informatie, tot stand is gekomen. De rechtbank heeft dan ook de visie van de deskundige gevolgd. Naar aanleiding van de bevindingen van de deskundige heeft de bezwaarverzekeringsarts appellant alsnog ongeschikt geacht voor sterk plaatsgebonden functies. Dit heeft de rechtbank tot de conclusie geleid dat de beoordeling door de verzekeringsartsen van het Uwv thans in overeenstemming is met de visie van de deskundige. Er is geen medische informatie overgelegd die de aanwezigheid van een post contusio beeld ondersteunt. De in de voorgehouden functies voorkomende belasting overschrijdt appellants mogelijkheden om te functioneren niet.
2. In hoger beroep heeft appellant aangevoerd dat hij meer medische beperkingen heeft dan in het verleden en dan door het Uwv is aangenomen. Hij heeft verwezen naar het in beroep overgelegde rapport van zijn medisch adviseur, D.J. Schakel, en erop gewezen dat op de MRI-scan van 13 juni 2006 wel afwijkingen zijn te zien.
3.1. De Raad overweegt als volgt.
3.2. Hetgeen appellant in hoger beroep heeft aangevoerd bevat, in vergelijking met zijn stellingname in eerste aanleg, geen nieuwe gezichtspunten en heeft de Raad niet tot een ander oordeel gebracht dan het in de aangevallen uitspraak neergelegde oordeel van de rechtbank. De Raad voegt daar nog het volgende aan toe. De bezwaarverzekeringsarts heeft in zijn rapportage van 29 augustus 2006 gereageerd op het resultaat van het MRI-onderzoek. Volgens hem zijn uit dat onderzoek geen ernstige afwijkingen naar voren gekomen en is in de Functionele Mogelijkheden Lijst al rekening gehouden met beperkingen voor zware rugbelasting. De deskundige Van Aanholt was blijkens diens rapport op de hoogte van de resultaten van de MRI-scan en heeft kennis genomen van het rapport van Schakel en deze informatie bij zijn beoordeling betrokken. De Raad ziet dan ook, evenmin als de rechtbank, beletselen om het advies van de deskundige te volgen. Ter zitting van de Raad heeft appellant voorts aangegeven dat de hem behandelend psychiater geen contusio cerebri kon vast stellen. Ook in deze informatie zijn dus geen redenen te vinden om meer beperkingen aan te nemen.
3.3. Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak moet dan ook worden bevestigd.
4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus gegeven door G.J.H. Doornewaard als voorzitter en J. Brand en I.M.J. Hilhorst-Hagen als leden. De beslissing is, in tegenwoordigheid van A.C.A. Wit als griffier, uitgesproken in het openbaar op 13 maart 2009.
(get.) G.J.H. Doornewaard.
(get.) A.C.A. Wit.
KR