ECLI:NL:CRVB:2018:1494

• Datum uitspraak: 24 april 2018
• Publicatiedatum: 22 mei 2018
• Zaaknummer: 17-4300 PW
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: O.L.H.W.I. Korte
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bezwaren tegen beslag op bijstandsuitkering dienen bij civiele rechter te worden voorgelegd

Appellant maakte bezwaar tegen inhoudingen op zijn bijstandsuitkering vanwege beslaglegging door een derde partij. Het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam had het bezwaar ongegrond verklaard en de rechtbank had dit besluit bevestigd.

Appellant stelde dat er een hoger bedrag dan het toegestane beslagbedrag was ingehouden en vorderde beëindiging van de inhoudingen en terugbetaling van het teveel ingehouden bedrag, alsmede een schadevergoeding.

De Centrale Raad van Beroep overwoog dat volgens vaste jurisprudentie bezwaren tegen beslaglegging ingevolge artikel 438 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering uitsluitend door de civiele rechter kunnen worden behandeld. Het bestuursorgaan is gehouden medewerking te verlenen aan het beslag zonder de geldigheid of omvang daarvan te toetsen.

De Raad bevestigde dat het college slechts had geïnformeerd over het beslag en dat appellant zich tot de civiele rechter moet wenden voor geschillen over de rechtmatigheid of omvang van het beslag. Het hoger beroep werd ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Uitspraak

17. 4300 PW-PV

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam (rechtbank) van 21 april 2017, 17/1996

en 17/1772 (aangevallen uitspraak), en op het verzoek om veroordeling tot vergoeding

van schade

Partijen:

[Appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college)

Datum uitspraak: 24 april 2018

Zitting hebben: O.L.H.W.I. Korte

Griffier: J.R. Trox

Ter zitting is verschenen: [Appellant], appellant. Het college heeft zich, met bericht, niet laten vertegenwoordigen.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak en wijst het verzoek om veroordeling tot vergoeding van schade af.

Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen:

1. Het college heeft in een beslissing van 20 januari 2014 appellant onder meer geïnformeerd dat op 17 mei 2013 een bericht is ontvangen van [naam kantoor], dat beslag wordt gelegd op de uitkering van appellant ten behoeve van een schuld bij [naam stichting] ([stichting]) tot een bedrag van € 1.166,27.

2. Appellant heeft bij brief van 8 februari 2017 bezwaar gemaakt tegen de uitkeringsspecificatie van 24 januari 2017. Het college heeft op zijn uitkering in verband met het daarop liggende beslag een bedrag van € 21,27 ingehouden. Het college heeft bij besluit van 9 maart 2017 (bestreden besluit) dit bezwaar ongegrond verklaard. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.

3. Appellant heeft zich op het standpunt gesteld dat inmiddels op zijn uitkering in totaal een hoger bedrag is ingehouden dan het onder 1 genoemde bedrag. Het college dient dan ook over te gaan tot beëindiging van de inhoudingen en het bedrag dat boven het onder 1 genoemde bedrag is ingehouden aan appellant terug te betalen. Tevens vordert appellant van het college een schadevergoeding van € 1.000,-.

4. Appellant is in diverse procedures er meermalen op gewezen dat op grond van vaste jurisprudentie, zoals bijvoorbeeld neergelegd in de uitspraak van 31 januari 2006, ECLI:NL:CRVB:2006:AV1208, de beslagdebiteur, in dit geval appellant, bezwaren betreffende een gelegd beslag ingevolge artikel 438 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering kan voorleggen aan de civiele rechter. De derde-beslagene, in dit geval het college, is gehouden volledige medewerking aan het beslag te geven zonder de geldigheid en de omvang daarvan te mogen beoordelen. Ook de bestuursrechter dient bij de beoordeling van een betalingsbeslissing ter uitvoering van een gelegd beslag de geldigheid van dat beslag als een gegeven te beschouwen en zijn toetsing kan niet verder strekken dan de beantwoording van de vraag of het bestuursorgaan bij het nemen van zijn betalingsbeslissing is gebleven binnen het kader van het beslag.

5. Allereerst heeft het college bij de onder 1 genoemde beslissing appellant slechts geïnformeerd dat bericht is ontvangen van [naam kantoor] en wat de inhoud daarvan was. Hierin kan geen besluit van het college zelf gelezen worden voor wat betreft de omvang van het gelegde beslag. Overigens blijkt uit de gedingstukken dat appellant bij brief van 8 februari 2017 door de deurwaarder is geïnformeerd dat op dat moment het restant van de schuld van appellant aan [stichting] een bedrag van € 4.252,54 betreft. Voor zover appellant zich op het standpunt stelt dat een hoger bedrag op zijn bijstand in mindering is gebracht dan het bedrag waarop het op zijn bijstand gelegde beslag ziet en hij daarmee opheffing van het beslag beoogt, dan wel de rechtmatigheid van het beslag betwist, dan dient hij zich, zoals onder 4 is weergegeven, tot de civiele rechter te wenden.

6. Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt.

7. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

Waarvan proces-verbaal.

De griffier De voorzitter

(get.) J.R. Trox (get.) O.L.H.W.I. Korte

Voor eensluidend afschrift

de griffier van de

Centrale Raad van Beroep

ew