ECLI:NL:CRVB:2018:2076

• Datum uitspraak: 4 juli 2018
• Publicatiedatum: 9 juli 2018
• Zaaknummer: 17/4549 WMO15
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: D.S. de Vries; L.M. Tobé; J.P.A. Boersma
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging afwijzing aanvraag maatwerkvoorziening gesloten buitenwagen Wmo 2015

Appellant heeft een aanvraag ingediend voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een gesloten buitenwagen op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015). Het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam heeft deze aanvraag afgewezen omdat er geen medische noodzaak voor een gesloten buitenwagen bestaat en appellant gebruik kan maken van het aanvullend openbaar vervoer (AOV), dat als goedkoopste adequate voorziening wordt beschouwd.

De rechtbank Amsterdam heeft het beroep van appellant tegen dit besluit ongegrond verklaard. Het advies van het indicatie adviesbureau Amsterdam (IAB) waarop het college zich baseerde, is objectief, inzichtelijk en zorgvuldig opgesteld. Appellant heeft geen medische stukken overgelegd die de noodzaak van een gesloten buitenwagen of een contra-indicatie voor het AOV onderbouwen. Ook het argument dat de hardheidsclausule ten onrechte niet is toegepast, is niet gemotiveerd.

In hoger beroep heeft appellant geen nieuwe gronden aangevoerd om het oordeel van de rechtbank te wijzigen. De Centrale Raad van Beroep onderschrijft daarom de overwegingen en bevestigt het oordeel dat het college de aanvraag terecht heeft afgewezen. Er is geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en de afwijzing van de aanvraag voor een gesloten buitenwagen wordt bevestigd.

Uitspraak

17/4549 WMO15

Datum uitspraak: 4 juli 2018

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 26 mei 2017, 17/479 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[Appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college)

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. E. Stap, advocaat, hoger beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 mei 2018. Appellant is, met bericht, niet verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. J.C. Smit.

OVERWEGINGEN

1. Bij besluit van 3 november 2016, gehandhaafd na bezwaar bij besluit van 3 januari 2017 (bestreden besluit), heeft het college, onder verwijzing naar een advies van 2 november 2016 van indicatie adviesbureau Amsterdam (IAB), de aanvraag van appellant op grond van de

Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) om een maatwerkvoorziening voor vervoer in de vorm van een gesloten buitenwagen afgewezen. Daaraan heeft het college ten grondslag gelegd dat er geen medische noodzaak voor een gesloten buitenwagen is. Appellant kan gebruikmaken van het aanvullend openbaar vervoer (AOV) en dat is de goedkoopst adequate voorziening.

2. De rechtbank heeft het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Het advies van IAB is op objectieve wijze, inzichtelijk en zorgvuldig opgesteld, zodat het college dit advies aan zijn besluitvorming ten grondslag heeft mogen leggen. Dat de noodzaak voor een gesloten buitenwagen wel aanwezig is en dat er wel een contra-indicatie voor het AOV is, heeft appellant niet met medische stukken onderbouwd. Dat het college ten onrechte de hardheidsclausule niet heeft toegepast, heeft appellant evenmin onderbouwd. Er is dan ook geen aanleiding om te twijfelen aan het standpunt van het college dat appellant niet op grond van medische en functionele beperkingen op een gesloten buitenwagen is aangewezen en dat met het AOV voldoende wordt tegemoetgekomen aan de vervoersbehoefte van appellant.

3. In hoger beroep heeft appellant – kort samengevat – aangevoerd dat hij het niet eens is met het oordeel van de rechtbank.

4. De Raad oordeelt als volgt.

4.1.

De rechtbank is op de in de aangevallen uitspraak weergegeven overwegingen tot het oordeel gekomen dat het college de aanvraag van appellant op goede gronden heeft afgewezen. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank volledig en verenigt zich met het op grond daarvan door de rechtbank gegeven oordeel.

4.2.

Appellant heeft in hoger beroep geen nieuwe gronden naar voren gebracht of gemotiveerd waarom de rechtbank tot een ander oordeel had moeten komen. Het hoger beroep slaagt daarom niet. De aangevallen uitspraak zal worden bevestigd.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door D.S. de Vries als voorzitter en L.M. Tobé en J.P.A. Boersma als leden, in tegenwoordigheid van M.A.A. Traousis als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 4 juli 2018.

(getekend) D.S. de Vries

(getekend) M.A.A. Traousis

TM