mw. mr. D.S. de Vries

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW-uitkering weigert omdat de aanvraag bijna acht jaar te laat is ingediend en geen bijzonder geval is aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en kent appellant met ingang van zijn achttiende verjaardag een Wajong-uitkering toe wegens duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een loonsanctie heeft opgelegd aan appellante wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen zonder deugdelijke grond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht weigert terug te komen op eerdere besluiten uit 2007 en 2008 om appellante een Wajong-uitkering toe te kennen, vanwege het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de vrijwillige Ziektewetverzekering van appellante terecht per 30 oktober 2023 heeft beëindigd, zonder terugwerkende kracht, omdat geen bijzondere omstandigheden zijn vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de toekenning van de IVA-uitkering per 4 februari 2020 en verklaart de vaststellingsovereenkomst rechtsgeldig, wijst het verzoek om schadevergoeding af en verklaart het beroep tegen het besluit van 30 maart 2023 ongegrond.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de geschilperiode valt onder een vaststellingsovereenkomst met finale kwijting tussen appellant en het Uwv.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de geschillen onder de finale kwijting van een vaststellingsovereenkomst vallen die betrekking heeft op de periode vóór 1 mei 2020.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat de vaststellingsovereenkomst tussen appellant en het Uwv finale kwijting geeft over de periode vóór 1 mei 2020.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek tot vergoeding van verletkosten af omdat kosten vóór 1 mei 2020 onder een vaststellingsovereenkomst vallen en voor kosten daarna geen onrechtmatig handelen is vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht een WGA-uitkering ontvangt en geen IVA-uitkering vanwege niet-duurzame volledige arbeidsongeschiktheid, wijst schadevergoeding af en veroordeelt het UWV tot proceskostenvergoeding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV geen onrechtmatig besluit heeft genomen en wijst het verzoek om schadevergoeding van appellant af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 52,33% per 12 september 2022 en oordeelt dat het verbod van reformatio in peius niet is geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de Wajong-uitkering omdat geen nieuwe feiten of toegenomen beperkingen zijn vastgesteld sinds het oorspronkelijke besluit van 2000.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering van appellant omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing en zonder strijd met het verbod van reformatio in peius.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat geen nieuwe feiten of toegenomen beperkingen zijn vastgesteld sinds het oorspronkelijke besluit van 2019.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een bedrag van €645,54 aan te veel betaalde toeslag op de WAO-uitkering terugvordert, omdat geen dringende reden is aangetoond om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en verklaart het beroep ongegrond omdat het UWV terecht de doelgroepverklaring loonkostenvoordeel heeft geweigerd wegens te late aanvraag buiten de dwingendrechtelijke termijn van drie maanden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziektewetuitkering heeft geweigerd omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is en geschikt wordt geacht voor geselecteerde functies.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzekerd dagloon van appellant niet heeft geïndexeerd bij de toekenning van de WIA-uitkering, ondanks beroep op vertrouwens-, rechtszekerheids- en evenredigheidsbeginsel.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de toekenning van een WGA-vervolguitkering met een arbeidsongeschiktheid van 65-80%, oordeelt dat het medisch onderzoek zorgvuldig was en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten en wettelijke rente na intrekking van het hoger beroep door appellant wegens tegemoetkoming in Wajong-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden bij twee werkgevers, zonder dat sprake is van vooringenomenheid of schending van privacyrechten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW- en ZW-uitkering van appellant heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens het ontbreken van een privaatrechtelijke dienstbetrekking.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het bezwaar van betrokkene tegen het besluit tot voortzetting van de WIA-uitkering niet-ontvankelijk wegens gebrek aan belanghebbende en vernietigt de uitspraak van de rechtbank.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante terecht heeft vastgesteld op 41,52%, ondanks haar betwisting van de medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WW-uitkering van appellante heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens een gefingeerd dienstverband bij werkgever B.V., zonder dat sprake is van vooringenomenheid of dringende reden om af te zien van terugvordering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de ZW- en WW-uitkering van appellante heeft ingetrokken en teruggevorderd wegens een gefingeerd dienstverband met werkgever.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de WW-uitkering van appellant wegens gefingeerde dienstverbanden, oordeelt dat het UWV niet vooringenomen was en dat geen dringende reden bestaat om van intrekking af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht had op WW-, ZW- en WIA-uitkeringen vanwege een gefingeerd dienstverband en wijst het beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen Wajong-uitkering krijgt omdat hij over arbeidsvermogen beschikt en basale werknemersvaardigheden bezit, ondanks zijn medische klachten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante op 20 april 2023 over arbeidsvermogen beschikte en daarom geen Wajong-uitkering toekomt. Er is geen medische grond voor urenbeperking en externe factoren zijn niet ziekmakend.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering per 30 augustus 2023 omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks haar stellingen over aanvullende beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft geweigerd terug te komen op het besluit van 7 april 2021 over het garantiebedrag van de Wajong-uitkering, omdat geen sprake is van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het inkomen van appellant over 2021 correct heeft vastgesteld en dat er geen dringende reden is om terugvordering van te veel ontvangen WAO-uitkering achterwege te laten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het oordeel van de rechtbank over de startdatum van de uitlooptermijn van de WIA-uitkering en bevestigt de juiste vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid door het UWV.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant terecht als woningdeler is aangemerkt en dat zijn toeslag is ingetrokken en teruggevorderd omdat zijn inkomen boven het sociaal minimum ligt, zonder dringende redenen voor kwijtschelding.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat ziekteperiodes voorafgaand aan en aansluitend op de WAZO-periode niet samengeteld mogen worden, waardoor de ingangsdatum van de WIA-uitkering wordt vastgesteld op 20 mei 2019.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WIA-uitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, ondanks betwisting van medische en arbeidskundige beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis voor het niet-beslissen op schadevergoeding, maar wijst het verzoek om schadevergoeding af wegens ontbreken van causaal verband met het onrechtmatige besluit.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de ZW-uitkering van appellante omdat zij minder dan 65% arbeidsongeschikt is, en wijst het verzoek om schadevergoeding af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de WIA-uitkering van appellant terecht ongewijzigd heeft voortgezet van 10 april 2019 tot 6 oktober 2021, ondanks betwiste medische beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen Wajong-uitkering krijgt omdat hij op zijn achttiende verjaardag en de vijf jaren daarna niet als jonggehandicapte kan worden aangemerkt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht weigert terug te komen op de afwijzing van een Wajong-uitkering uit 2009, omdat geen nieuwe feiten zijn aangevoerd die daartoe aanleiding geven.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat niet objectief kan worden vastgesteld dat appellant duurzaam geen arbeidsvermogen had in de relevante periode.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellante terecht heeft vastgesteld op 62,44%, waarbij de medische en arbeidskundige onderbouwing voldoende is en de geselecteerde functies passend zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een Wajong-uitkering omdat appellante tussen haar 18e en 23e jaar over arbeidsvermogen beschikte en niet als jonggehandicapte kan worden aangemerkt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante arbeidsvermogen heeft en daarom geen Wajong-uitkering krijgt toegekend.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante na haar achttiende verjaardag over arbeidsvermogen beschikte en wijst het hoger beroep tegen de weigering van een Wajong-uitkering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om terug te komen op eerdere besluiten tot afwijzing van een Wajong-uitkering, omdat appellant geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden heeft gesteld.