Uitspraak
Parketnummer: 21-004027-04
Uitspraak d.d.: 10 juni 2005
TEGENSPRAAK
Gerechtshof te Amsterdam
zitting houdende te
Arnhem
meervoudige kamer voor strafzaken
Arrest
gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank te Utrecht van 28 juni 2004 in de strafzaak tegen
[VERDACHTE],
geboren te [geboorteplaats] in 1986,
wonende te [woonplaats],
thans verblijvende in [penitentiaire inrichting]
Het hoger beroep
De verdachte heeft tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 2 maart 2005, 27 mei 2005 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van Pro het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal (zie voor de inhoud van de vordering bijlage I), na voorlezing aan het hof overgelegd, en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Het vonnis waarvan beroep
Het hof zal het vonnis, waarvan beroep, vernietigen nu het tot een andere bewijsbeslissing komt en daarom opnieuw recht doen.
De tenlastelegging
Aan verdachte is tenlastegelegd dat:
(zie voor de inhoud van de dagvaarding bijlage IIa en voor de inhoud van de nadere omschrijving bijlage IIb)
Indien in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Vrijspraak
Het hof heeft uit het onderzoek ter terechtzitting niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging bekomen, dat verdachte het onder 3 en 4 tenlastegelegde heeft begaan, zodat verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken. Ter terechtzitting heeft de advocaat-generaal betoogd dat verdachte het hem onder 3 en 4 tenlastegelegde heeft begaan, nu het in de Audi Quattro aangetroffen DNA-spoor overeenkomt met het DNA-profiel van verdachte. Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat hij geregeld meereed met anderen, maar dat hij zich niet kan herinneren wie die anderen waren en in welke auto hij meereed.
Naar het oordeel van het hof is het enkele gegeven dat verdachtes DNA-profiel is aangetroffen op een flesje in een gestolen auto, waarin of waaraan zich tevens de onder 4 tenlastegelegde gestolen kentekenplaten hebben bevonden, niet voldoende om betrokkenheid bij de diefstal van die goederen aan te nemen of wetenschap aan de zijde van verdachte dat het door misdrijf verkregen goederen betrof, zodat verdachte daarvan moet worden vrijgesproken. Het betreffende bewijsmiddel rechtvaardigt slechts de conclusie dat verdachte op enig moment in de betreffende auto heeft gezeten.
Bewezenverklaring
Door wettige bewijsmiddelen, waarbij de inhoud van elk bewijsmiddel -ook in onderdelen- slechts wordt gebezigd tot het bewijs van dat tenlastegelegde feit waarop het blijkens de inhoud kennelijk betrekking heeft, en waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, heeft het hof de overtuiging verkregen en acht het hof wettig bewezen, dat verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:
1. hij op 17 december 2003 te Veldhoven, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een geldbedrag van ongeveer 17.529,00 Euro en 338 telefoonkaarten (opwaardeerkaarten) en 31 spaarkaarten (ter waarde van ongeveer 852,50 Euro) en een bos sleutels en een tas (inhoudende een rijbewijs en een paspoort en een kentekenbewijs en een portemonnee), toebehorende aan de [benadeelde 1] en/of [benadeelde 2], welke diefstal werd vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8], gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat verdachte en/ of zijn mededaders
- gemaskerd met een bivakmuts voornoemd winkelpand is/zijn binnengegaan en
- een vuurwapen, heeft/hebben getoond aan en gericht en gericht gehouden op voornoemde [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8]en
- voornoemde [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8] heeft/hebben gedwongen op de grond te gaan liggen/zitten en
- de polsen van voornoemde [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] en [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] en [slachtoffer 8] met zogenoemde tie-rips aan elkaar vast heeft/hebben gebonden en
- (aldus) die [slachtoffer 1] heeft/hebben gedwongen de kluis te openen.
2 hij op 8 oktober 2003 te Utrecht, in een winkelpand [benadeelde 1] aan de [straatnaam], tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] heeft gedwongen tot de afgifte van een geldbedrag van in totaal ongeveer 10.435,24 euro en een hoeveelheid telefoonkaarten ter waarde van ongeveer 1400 euro en een of meer (reserve)sleutels en een of meer zogenoemde “aanbieding-cheques” en “fout-retour-boekjes”, toebehorende aan de [benadeelde 1] en/of [benadeelde 2]
en
met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een geldbedrag van in totaal ongeveer 10.435,24 euro en telefoonkaarten ter waarde van ongeveer 1400 euro en een of meer reservesleutels en een of meer “aanbieding-cheques” en “fout-retour-boekjes”, toebehorende aan de [benadeelde 1] en/of [benadeelde 2], welke bedreiging werd vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4], gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat verdachte en/of zijn mededader(s)
- gemaskerd met een bivakmuts de dienstingang van voornoemd winkelpand is/zijn binnengegaan en
- een vuurwapen heeft/hebben getoond aan en gericht op (het lichaam van) [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] en
- een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft/hebben gedrukt en
- met een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, een of meer zwaaiende bewegingen heeft/hebben gemaakt en
- die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] heeft/hebben vastgepakt en in de richting van een kantoor van dat winkelpand geduwd en
- vervolgens de handen van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] met zogenoemde “tie-rips” aan elkaar vastgebonden en
- die [slachtoffer 1] heeft/hebben gedwongen de kluis te openen en
- daarbi) heeft/hebben gezegd “dit is een overval, meekomen” en “waar is de chef, wie heeft de kluissleutel” en “op je kniëen, zitten, niet kijken” en “naar beneden kijken” en “opschieten, opschieten”.
Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezene levert op de misdrijven
ten aanzien van het onder 1 bewezenverklaarde:
Diefstal, vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om de diefstal gemakkelijk te maken, gepleegd door twee of meer verenigde personen.
ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde:
Afpersing, gepleegd door twee of meer verenigde personen.
en
Diefstal, vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om de diefstal gemakkelijk te maken, gepleegd door twee of meer verenigde personen.
Bewijsoverweging inzake het onder 2 tenlastegelegde
Ter terechtzitting heeft de raadsman betoogd, dat verdachte moet worden vrijgesproken van het hem onder 2 tenlastegelegde, omdat verdachtes betrokkenheid bij het tenlastegelegde slechts kan blijken uit de telefooncontacten die op 8 oktober 2003 tussen verdachte en medeverdachte hebben plaatsgevonden.
Het hof is van oordeel dat de door verdachte bepleite vrijspraak wordt weersproken door de bewijsmiddelen, zoals deze later in de eventueel op te maken aanvulling zullen worden opgenomen. Het hof heeft geen reden om aan de juistheid en betrouwbaarheid van die, van de lezing van verdachte afwijkende, bewijsmiddelen te twijfelen.
Strafbaarheid van de verdachte
Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn.
Oplegging van straf en/of maatregel
Het hof acht na te melden strafoplegging in overeenstemming met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, mede gelet op de persoon van verdachte, zoals van een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.
Het hof heeft bij de straftoemeting in het bijzonder in aanmerking genomen -en vindt daarin de redenen die tot de keuze van een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van na te melden duur leiden- dat verdachte en zijn mededaders in de vroege ochtend van 17 december 2003 een gewapende overval hebben gepleegd in een supermarkt te Veldhoven, waar op dat moment enkele medewerkers werkzaam waren. Om herkenning te voorkomen droegen zij daarbij bivakmutsen. Bij de gewapende overval zijn de slachtoffers bedreigd met een vuurwapen en vastgebonden met tie-rips om een aanzienlijk geldbedrag buit te kunnen maken. Eenzelfde handelwijze werd door verdachte en zijn mededaders gehanteerd op 8 oktober 2003 te Utrecht, waar een andere supermarkt werd overvallen
De bewezenverklaarde feiten houden een ingrijpende aantasting in van de persoonlijke levenssfeer van de slachtoffers. Op grond van algemene ervaringsregels kan worden aangenomen dat de slachtoffers ten gevolge van deze voor hen schokkende gebeurtenis nog langdurig angstgevoelens en psychische klachten zullen ondervinden. Daarbij komt dat misdrijven als de onderhavige gevoelens van onrust en onveiligheid in de maatschappij oproepen, in het bijzonder bij winkelpersoneel.
Het hof heeft bij de straftoemeting in het bijzonder in aanmerking genomen dat verdachte eerder voor vermogensdelicten is veroordeeld en dat hij zich bij zijn handelen uitsluitend heeft laten leiden door eigen geldelijk gewin en daarbij geen enkel acht heeft geslagen op of compassie heeft gehad met zijn slachtoffers. Het hof rekent dit verdachte zwaar aan. In de ernst van het feit en in de persoon van verdachte, zoals van een en ander is gebleken tijdens het onderzoek ter terechtzitting, heeft het hof reden gezien om toepassing te geven aan het strafrecht voor meerderjarigen. Daarbij heeft het hof in het bijzonder laten meewegen de berekende en professionele handelwijze van verdachte bij de bewezenverklaarde feiten.
Ter terechtzitting heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het hof de tenlastegelegde feiten bewezen zal verklaren en daarvoor een gevangenisstraf zal opleggen voor de duur van zes jaren. De rechtbank heeft ter zake een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren en zes maanden opgelegd. Het hof zal, zoals hiervoor overwogen, verdachte vrijspreken van het hem onder 3 en 4 tenlastegelegde. Ofschoon dat behoort door te werken in de op te leggen straf, acht het hof het bewezenverklaarde handelen niettemin van zodanige ernst, dat hiervoor een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden is. Het hof heeft in de persoonlijke omstandigheden van verdachte geen reden gezien tot een ander oordeel hieromtrent te komen.
De vordering van de benadeelde partij [1]
De benadeelde partij heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding ten bedrage van EUR 3.988,10 ingesteld. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep niet toegewezen. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van haar oorspronkelijke vordering.
De vordering is naar het oordeel van het hof niet van zo eenvoudige aard dat zij zich leent voor behandeling in het strafgeding. De benadeelde partij kan daarom thans in haar vordering niet worden ontvangen en kan haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
De vordering van de benadeelde partij [2]
De benadeelde partij heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding ten bedrage van EUR 2.200,- ingesteld. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen.
Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van verdachtes onder 1 bewezen verklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden tot na te melden bedrag. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het hof ziet aanleiding terzake de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen als na te melden.
De vordering van de benadeelde partij [3]
De benadeelde partij heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding ten bedrage van EUR 2.200,- ingesteld. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen.
Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van verdachtes onder 1 bewezen verklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden tot na te melden bedrag. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het hof ziet aanleiding terzake de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen als na te melden.
De vordering van de benadeelde partij [4]
De benadeelde partij heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding ten bedrage van EUR 2.200,- ingesteld. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen.
Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van verdachtes onder 1 bewezen verklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden tot na te melden bedrag. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het hof ziet aanleiding terzake de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen als na te melden.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 24c, 36f, 57, 63, 77b, 310, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis, waarvan beroep, en doet opnieuw recht:
Verklaart niet bewezen, dat verdachte het onder 3 en 4 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen, dat verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart verdachte strafbaar.
Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) jaren.
Bepaalt, dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht.
de aan [benadeelde partij 1] toegebrachte schade
Verklaart de benadeelde partij, [1], in haar vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat zij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
de aan [benadeelde partij 2] toegebrachte schade
Veroordeelt verdachte aan de benadeelde partij, [2], te betalen een bedrag van EUR 2.200,00 (tweeduizend tweehonderd euro) met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd.
Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
Legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij, genaamd [2], een bedrag te betalen van EUR 2.200,00 (tweeduizend tweehonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 44 (vierenveertig) dagen hechtenis.
Bepaalt dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen.
de aan [benadeelde partij 3] toegebrachte schade
Veroordeelt verdachte aan de benadeelde partij, [3], te betalen een bedrag van EUR 2.200,00 (tweeduizend tweehonderd euro) met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd.
Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
Legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij, genaamd [3], een bedrag te betalen van EUR 2.200,00 (tweeduizend tweehonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 44 (vierenveertig) dagen hechtenis.
Bepaalt dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen.
de aan [benadeelde partij 4] toegebrachte schade
Veroordeelt verdachte aan de benadeelde partij, [4], te betalen een bedrag van EUR 2.200,00 (tweeduizend tweehonderd euro) met dien verstande dat indien en voor zover zijn mededaders betalen verdachte in zoverre van deze verplichting is bevrijd.
Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
Legt aan veroordeelde de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van de benadeelde partij, genaamd [4], een bedrag te betalen van EUR 2.200,00 (tweeduizend tweehonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 44 (vierenveertig) dagen hechtenis.
Bepaalt dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de Staat daarmee zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij in zoverre komt te vervallen en andersom dat, indien verdachte heeft voldaan aan zijn verplichting tot betaling aan de benadeelde partij daarmee zijn verplichting tot betaling aan de Staat in zoverre komt te vervallen.
Aldus gewezen door
mr Boekhorst Carrillo, voorzitter,
mrs Luikinga en Gillissen, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr Kuipers, griffier,
en op 10 juni 2005 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
mr Gillissen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.