Vrijdag webinar: live demo van Lexboost

ECLI:NL:GHAMS:2017:4881

Gerechtshof Amsterdam

Datum uitspraak
24 november 2017
Publicatiedatum
24 november 2017
Zaaknummer
R 001232-17
Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Type
Uitspraak
Rechtsgebied
Strafrecht
Uitkomst
Toewijzend
Procedures
  • Schadevergoedingsuitspraak
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 89 SvArt. 591a SvArt. 9a Sv
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Toekenning vergoeding kosten rechtsbijstand na gegrond verklaard hoger beroep ex artikel 89 Sv

Appellante verzocht om een forfaitaire vergoeding uit ’s Rijks kas voor kosten van rechtsbijstand in verband met een verzoek ex artikel 89 Wetboek Pro van Strafvordering (Sv). De rechtbank wees dit verzoek af omdat het hoofdverzoek ook was afgewezen.

Het hof overweegt dat afwijzing van een verzoek op grond van artikel 89 Sv Pro niet automatisch betekent dat ook het verzoek om vergoeding van rechtsbijstandskosten moet worden afgewezen. Dit kan alleen indien het voor een rechtsgeleerd advocaat volstrekt duidelijk was dat het verzoek zou worden afgewezen.

De rechtbank had het verzoek afgewezen omdat appellante een bekennende verklaring had afgelegd en alleen werd vrijgesproken vanwege een verkeerde pleegplaats in de tenlastelegging, hetgeen volgens het hof in strijd is met de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Het hoger beroep van appellante wordt gegrond verklaard en het hof kent daarom de gevraagde vergoeding van €560 toe.

De beschikking is uitgesproken door de meervoudige raadkamer van het Gerechtshof Amsterdam op 24 november 2017 en de vergoeding wordt uit ’s Rijks kas betaald.

Uitkomst: Het hof vernietigt de afwijzing en kent een vergoeding van €560 toe voor de kosten van rechtsbijstand.

Uitspraak

beschikking
GERECHTSHOF AMSTERDAM
Rekestnummer: R 001232-17 (591a Sv HB)
Parketnummer in eerste aanleg: 15/800392-16
Beschikking op het hoger beroep tegen de beschikking van de rechter in de enkelvoudige kamer van de rechtbank Noord-Holland van 21 juli 2017 op het verzoekschrift op de voet van artikel 591a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:
[appellante],
geboren te [geboorteplaats] op 4 december 1971,
domicilie kiezende ten kantore van zijn advocaat,
mr. M.H.H. Meulmeesters, [adres]

1.Inhoud van het verzoek

Het verzoekschrift strekt tot het toekennen van een forfaitaire vergoeding uit ’s Rijks kas ter zake van kosten die verzoekster stelt te hebben gemaakt in verband met rechtsbijstand ten behoeve van het gelijktijdig ingediende verzoek op de voet van artikel 89 Sv Pro.

2.Procesverloop

Het verzoekschrift is op 2 november 2016 ingediend. De rechtbank heeft het verzoek afgewezen.
Het hoger beroep is op 26 juli 2017 ingesteld door verzoekster (hierna: appellante).
Het hof heeft kennis genomen van de stukken in de strafzaak met voormeld parketnummer en heeft op 10 november 2017 de advocaat-generaal en de advocaat van appellante ter gelegenheid van de openbare behandeling van het verzoekschrift in raadkamer gehoord. Appellante is niet verschenen.

3.Beoordeling van het hoger beroep

Het hoger beroep is tijdig ingesteld.
Het inleidende verzoek is tijdig ingediend.
De strafzaak met voormeld parketnummer is geëindigd zonder oplegging van straf of maatregel en zonder dat toepassing is gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafvordering. Het vonnis in die strafzaak is inmiddels onherroepelijk geworden.
De rechtbank heeft het verzoek afgewezen en daartoe als volgt overwogen: “Nu het verzoek ex artikel 591a Sv (het hof begrijpt: artikel 89 Sv Pro) zal worden afgewezen, ziet de rechtbank eveneens geen aanleiding verzoekster een vergoeding toe te kennen ten aanzien van de kosten van de raadsman voor het opstellen en indienen van het verzoek.”
Het hof overweegt dat nu de beslissing op een verzoek op de voet van artikel 89 Sv Pro een billijkheidsoordeel betreft, het afwijzen van dat verzoek niet vanzelfsprekend met zich brengt dat ook het verzoek tot vergoeding van kosten van rechtsbijstand ten behoeve van die verzoekschriftprocedure moet worden afgewezen. Een dergelijk verzoek moet worden afgewezen indien gronden van billijkheid zich tegen toewijzing van het verzoek verzetten. Dit is alleen dan het rechtstreeks gevolg van de afwijzing van het verzoek ex artikel 89 Sv Pro indien het verzoeker, voorzien van een rechtsgeleerd advocaat, rechtstreeks uit de wet en/of de bestendige gepubliceerde jurisprudentie volstrekt duidelijk had moeten zijn dat het verzoek zou worden afgewezen. In dat geval dient ook het verzoek ex artikel 591a Sv te worden afgewezen.
De rechtbank heeft het verzoek ex artikel 89 Sv Pro afgewezen nu appellante een bekennende verklaring heeft afgelegd en slechts is vrijgesproken omdat een verkeerde pleegplaats in de tenlastelegging stond vermeld. De rechtbank heeft aan de afwijzing kennelijk ten grondslag gelegd dat appellante ondanks de gegeven vrijspraak schuldig is aan het strafbare feit, hetgeen in strijd is met de rechtspraak van het EHRM. Daartegen is appellante in beroep gekomen. Gelet op het voorgaande acht het hof het hoger beroep gegrond.
Nu het hoger beroep gegrond wordt geoordeeld zal het hof bevelen hetgeen overeenkomstig de bepalingen der wet had behoren te geschieden. Het hof acht in het licht van hetgeen hiervoor is overwogen gronden van billijkheid aanwezig voor toekenning van een vergoeding zoals verzocht.

4.Beslissing

Het hof:
Vernietigt de beschikking waarvan beroep.
Wijst het verzochte toe.
Kent uit ’s Rijks kas aan appellant een vergoeding toe van € 560,00 (vijfhonderdzestig euro).
Wijst het meer of anders verzochte af.
Beveelt de onverwijlde betekening van deze beschikking aan appellant.
Deze beschikking is gegeven door de meervoudige raadkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. R.D. van Heffen, M.L.M. van der Voet en C.M. Degenaar, in tegenwoordigheid van mr. P.M. Groenenberg als griffier, is ondertekend door de voorzitter en de griffier en is uitgesproken op de openbare zitting van dit hof van 24 november 2017.
De voorzitter beveelt:
de tenuitvoerlegging van deze beschikking voor een bedrag van € 560,00 (vijfhonderdzestig euro), te betalen uit ’s Rijks kas aan appellant voornoemd door overmaking van bovenstaand bedrag op bankrekeningnummer [bankrekeningnummer] t.n.v. [naam].
Amsterdam, 24 november 2017.
Mr. R.D. van Heffen, voorzitter.