ECLI:NL:GHAMS:2026:1866 - Gerechtshof Amsterdam - Levenslange gevangenisstraf voor medeplegen van gewelddad...

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-001294-24

datum uitspraak: 7 juli 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 27 mei 2024 in de gevoegde strafzaken onder de parketnummers

15-247200-21 en 15-025523-23 en 15-150320-22 en 15-259357-22 tegen:

[verdachte],

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 1993,

gedetineerd in de [penitentiaire inrichting] ,

1.Ontvankelijkheid van de verdachte in het hoger beroep

De verdachte is door de rechtbank Noord-Holland vrijgesproken van de onder feiten 1, 2, 3, 5, 7, 8 en 10

tweede cumulatief/alternatief aan hem tenlastegelegde afpersing. Het hoger beroep is namens de verdachte onbeperkt ingesteld en is daardoor mede gericht tegen deze vrijspraken. Hoger beroep door een verdachte tegen een vrijspraak is echter niet mogelijk. Het hof zal de verdachte daarom niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep voor zover dat is gericht tegen deze beslissingen tot vrijspraak.

2.Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 28 en 29 mei 2026 en 1, 2, 4, 8 en 29 juni 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en zijn raadslieden en de advocaten van de benadeelde partijen, de slachtoffers en de nabestaanden naar voren hebben gebracht.

3.Tenlasteleggingen

Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank toegelaten wijziging en voor zover in hoger beroep nog aan de orde is (samengevat) aan de verdachte tenlastegelegd:

Feit 1 (Mainz) – 15/150320-22medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] in De Goorn op
8 augustus 2020;

Feit 2 (Oberhof) – 15/025523-23medeplegen van diefstal van geld en sigaretten uit een tankstation en met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 3] in Nieuwe Niedorp op 9 augustus 2020;

Feit 3 (Millet) – 15/025523-23medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] in Dreumel op 30 december 2020;

Feit 4 (Zwenkau) – 15/025523-23medeplegen van poging tot gekwalificeerde doodslag op [slachtoffer 6] in Avenhorn op 7 januari 2021;

Feit 5 (Zwenkau) – 15/025523-23medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] , met zwaar lichamelijk letsel ten gevolge, in Avenhorn op 7 januari 2021;

Feit 6 (Ararat) – 15/247200-21medeplegen van gekwalificeerde doodslag op [slachtoffer 8] in Berkhout op 14 juni 2021;

Feit 7 (Ararat) – 15/247200-21medeplegen van poging tot diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 8] , met de dood ten gevolge, in Berkhout op 14 juni 2021;

Feit 8 (Willich) – 15/259357-22medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 9] in Noord-Scharwoude op 22 juli 2021;

Feit 9 (Willich) – 15/259357-22medeplegen van poging tot gekwalificeerde doodslag op [slachtoffer 10] in Noord-Scharwoude op 22 juli 2021;

Feit 10 (Willich) – 15/259357-22medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld op [slachtoffer 10] , met zwaar lichamelijk letsel ten gevolge, in Noord-Scharwoude op 22 juli 2021;

Feit 11 (criminele organisatie) – 15/025523-23deelname aan een criminele organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven (overvallen) in de periode van 8 augustus 2020 tot en met 22 juli 2021.

De volledige tekst van de tenlastelegging is opgenomen in bijlage I van dit arrest en geldt als hier ingevoegd.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

4.Vonnis van de rechtbank

Het vonnis van de rechtbank zal worden vernietigd. Het hof is het grotendeels eens met de rechtbank, maar kiest voor een vernietiging van het vonnis ter bevordering van de leesbaarheid van het arrest. Het hof zal de overwegingen van de rechtbank grotendeels overnemen, maar wel aanvullen en nuanceren aan de hand van de nieuwe verklaringen die door de verdachten in hoger beroep zijn afgelegd en de nieuwe stukken die in hoger beroep aan het dossier zijn toegevoegd. Voor de leesbaarheid worden hierna de verdachte en de medeverdachten ook met hun achternamen genoemd, te weten [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] .

5.Beoordeling van het bewijs

5.1.1.
Beoordeling betrouwbaarheid getuigenverklaringen en verklaringen medeverdachten

In deze zaak bestaat het bewijsmateriaal voor een deel uit getuigenverklaringen. Het Openbaar Ministerie baseert mede daarop het standpunt dat de verdachte verschillende feiten heeft gepleegd waarvan hij wordt beschuldigd, terwijl de verdediging vrijspraak bepleit. Het is aan het hof om de betrouwbaarheid van die verklaringen te onderzoeken en zich daarover een oordeel te vormen.

Factoren met mogelijke invloed op betrouwbaarheid

Op de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen en de mate waarin de rechter zijn oordeel daarop kan gronden, kunnen vele factoren van invloed zijn. Factoren die betrekking hebben op de kwaliteit van de waarnemingen, of op de kwaliteit van de verklaringen daarover. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan:

de mate waarin de getuige onbelemmerd zicht heeft gehad op de gebeurtenissen: weersomstandigheden, lichtgesteldheid, obstakels, afstand of bijvoorbeeld het afgeleid zijn van de getuige tijdens de waarnemingen;
de complexiteit en de snelheid waarmee die gebeurtenissen hebben plaatsgevonden;
de aandacht waarmee de getuige zijn waarnemingen heeft gedaan, waarbij een grote impact of onbeduidendheid van de gebeurtenissen een rol kan spelen en de moeite die de getuige heeft gedaan om zijn waarnemingen te onthouden;
de mate waarin het nodig is om, voor een goed begrip van die gebeurtenissen, de context daarvan te kennen en de mate waarin die kennis bij de getuige aanwezig is;
objectieve factoren die te maken hebben met de persoon van de getuige, zoals fysieke belemmeringen van permanente of tijdelijke aard; slechthorend- of, slechtziendheid, een geestelijke stoornis of beperking en bijvoorbeeld drank- of drugsgebruik kunnen van invloed zijn;
subjectieve factoren die te maken hebben met de persoon van de getuige, die een juiste waarneming en verklaring daarover kunnen bevorderen, zoals een beroepsmatige opleiding, ervaring of expertise;
subjectieve factoren die een juiste waarneming en verklaring daarover in de weg kunnen staan, zoals een bewuste of onbewuste vooringenomenheid tegenover bepaalde personen of bevolkingsgroepen, eigen belangen van de getuige of belangen van anderen om een bepaalde verklaring af te leggen, dan wel de emotionele toestand waarin de getuige zich bevond tijdens de waarneming of het afleggen van zijn verklaring;
de mate waarin de getuige onder druk staat om een bepaalde verklaring af te leggen;
tijdsverloop tussen het moment waarop de waarnemingen zijn gedaan en het moment waarop de getuige daarover voor het eerst een verklaring aflegt en of en in welke mate de herinnering van de getuige is vervaagd of is beïnvloed door informatie waarvan de getuige in de tussenliggende periode kennis heeft genomen.

Bij getuigenverklaringen waarin de getuige vertelt over wat hij van een ander heeft gehoord, kan deze waaier aan factoren ook van toepassing zijn op die ander, de bron van deze verklaring.

Ook de wijze waarop de getuige is verhoord kan op de betrouwbaarheid van een getuigenverklaring van invloed zijn. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan:

de mate waarin voor het getuigenverhoor bepaalde kwalificaties bij de verhoorder vereist en aanwezig zijn (bijv. een specifieke opleiding) en of de verhoorder dat tijdens het verhoor laat zien, zowel wat betreft eventueel vereiste (specialistische) voorkennis als wat betreft de wijze van uitvoering van het verhoor;
of in het verhoor open of gesloten vragen, dan wel sturende vragen zijn gesteld en of er informatie aan de getuige is gegeven;
of blijkt van enige vorm van vooringenomenheid bij degenen die het verhoor hebben afgenomen;
als het een kwetsbare getuige betreft, of er passende maatregelen zijn getroffen;
of de getuige is beëdigd of niet.

Taak rechter

Het is de taak van de rechter om de verklaringen van getuigen te wegen en te waarderen in verband met de inhoud van het overige bewijsmateriaal en, als de rechter zover komt, te selecteren welke gedeelten van verklaringen bruikbaar zijn voor het bewijs.

Bij de uitoefening van die taak komt het altijd aan op de bijzonderheden van het geval. Wel is er meer in het algemeen een aantal aanknopingspunten voor de selectie en waardering van getuigenverklaringen.

Aanknopingspunten zijn bijvoorbeeld of:

sprake is van de hiervoor beschreven factoren die van invloed zijn op de betrouwbaarheid van de getuigenverklaring;
de verklaring coherent is of tegenstrijdigheden bevat;
de getuige consistent is in zijn verklaringen of op verschillende momenten verschillend verklaart;
het bij dergelijke tegenstrijdigheden of inconsistenties gaat om details of om hoofdlijnen;
en of er voor zulke tegenstrijdigheden of inconsistenties een begrijpelijke verklaring is. Een rol kan daarbij ook spelen of de verklaringen van de getuige globaal en kort of gedetailleerd en uitgebreid zijn en of deze bepaalde kenmerkende details bevat;
de getuige pas na het afleggen van eerdere verklaringen is gekomen met bepaalde feiten en omstandigheden en of de getuige daarvoor een aannemelijke uitleg geeft;
de getuige, in situaties waarin dat voor de hand lijkt te liggen, in staat blijkt meer gedetailleerd te verklaren over de gebeurtenissen en over de context waarin deze plaatsvonden;
de verklaring op zichzelf aannemelijk kan zijn of al op het eerste gezicht verzonnen lijkt;
de verklaring aansluit bij andere bewijsmiddelen en daarin steun vindt, en zo niet, of dat verklaarbaar is, en als dat verklaarbaar is, wat de aard en het gewicht is van die andere bewijsmiddelen in samenhang met de verklaring van de getuige. Onderzoeksresultaten die beschikbaar zijn gekomen na het afleggen van een verklaring, kunnen veel steun bieden aan die verklaring, zeker als het gaat om objectieve feiten waarop de getuige geen invloed kan hebben gehad.

Andere aanknopingspunten bij de waardering van de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen kunnen zijn of:

de getuige zich toetsbaar opstelt, bijvoorbeeld door de weg te wijzen naar nadere informatie of andere personen (van wie ook voldoende gegevens worden verstrekt) aan de hand waarvan een verklaring getoetst kan worden;
wat de getuige opgeeft als zijn redenen om naar de autoriteiten te stappen en een verklaring af te leggen en of die redenen aannemelijk zijn;
de getuige een oprechte en betrouwbare indruk wekt bij het afleggen van zijn verklaring, bijvoorbeeld wanneer deze met kritische vragen wordt geconfronteerd, onderdelen van zijn verklaring in twijfel worden getrokken of hij met nieuwe gegevens wordt geconfronteerd die zich slecht met zijn verklaring lijken te verdragen.

De waardering van getuigenverklaringen aan de hand van de aanknopingspunten die daarvoor in het concrete geval bestaan, kan ertoe leiden dat de rechter een bepaalde getuige in het geheel niet geloofwaardig vindt. Ook kan het resultaat van deze waardering zijn dat voor bepaalde delen van wat een getuige heeft verklaard voldoende steun bestaat, zodat de rechter af kan gaan op de juistheid van die delen en deze gebruikt voor zijn beslissing. De rechter hoeft niet altijd verslag te doen van dit proces van bewijswaardering, maar kan volstaan met een weergave van de uitkomst ervan, of dat nu een vrijspraak of een veroordeling is. Dat ligt anders als door de verdediging of het Openbaar Ministerie een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt is ingenomen over de betrouwbaarheid van de getuigenverklaring en de rechter dat standpunt niet volgt. Dan zal de rechter gemotiveerd op dat standpunt moeten reageren. Daarnaast kent de wet een aantal motiveringsvoorschriften in verband met specifieke soorten getuigenbewijs, zoals anonieme getuigen en kroongetuigen.

5.1.2.
Betrouwbaarheid verklaringen [medeverdachte 7]

De medeverdachte [medeverdachte 7] heeft op 5 februari 2026 op eigen verzoek een uitvoerige verklaring afgelegd bij de politie. Op 14 april 2026 is hij door de politie naar aanleiding van die verklaring nader ondervraagd. Ter zitting in hoger beroep is [medeverdachte 7] in de strafzaken tegen de medeverdachten als getuige gehoord.

De verdediging van [verdachte] heeft bij pleidooi in de bespreking van de afzonderlijke zaaksdossiers veelvuldig bepleit dat genoemde verklaringen van [medeverdachte 7] niet voor het bewijs mogen worden gebruikt en in de bespreking van een enkel zaaksdossier bepleit dat er voorzichtig mee moet worden omgegaan.

Niet valt te ontkennen dat [medeverdachte 7] een belang heeft bij het afleggen van zijn verklaringen. Hij heeft belastend over zichzelf en over anderen verklaard ten aanzien van zaaksdossiers waar hij bij betrokken is geweest. Ook heeft bij belastend verklaard over anderen ten aanzien van zaaksdossiers waar hij niet bij betrokken is geweest of waarover hij heeft gesteld niet bij betrokken te zijn geweest.

Het hof kan zich niet aan de indruk onttrekken dat [medeverdachte 7] in de verschillende zaaksdossiers waar hij bij betrokken is geweest terughoudend heeft verklaard over zijn eigen rol. Die terughoudendheid heeft met name betrekking op het toegepaste geweld of bijvoorbeeld over de vraag of het door hem gehanteerde wapen een nepwapen zou zijn geweest. Daarmee ontstaat tevens het gevaar dat hij over de rol van anderen wellicht minder gunstig heeft verklaard. Het hof zal dan ook bij de selectie en waardering van het bewijs in alle zaaksdossiers rekening houden met dat gevaar. Dit betekent dat het hof voor bezwarende onderdelen van zijn verklaringen ten aanzien van anderen, steeds zal beoordelen of deze onderdelen steun vinden in andere bewijsmiddelen.

Het hof zal de verklaring van [medeverdachte 7] niet gebruiken voor zover deze ziet op zijn betrokkenheid bij de feitelijke uitvoering van de overval in het zaaksdossier Ararat. [medeverdachte 7] stelt dat hij daarbij niet betrokken was, maar dit deel van zijn verklaring vindt geen steun in andere onderdelen van het dossier, terwijl meerdere bewijsmiddelen juist wel op zijn betrokkenheid wijzen: de voorbereidingen die [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] hebben getroffen, ook volgens hun eigen verklaringen, hun aanwezigheid in de loods kort voor de overval, het uitzetten van de telefoons kort voor en tijdens de overval, hun aanwezigheid in de loods na de overval en communicatie met anderen in de dagen daarna. Het hof zal zijn verklaring in de zaak Ararat ook niet voor het bewijs gebruiken in de zaak van de medeverdachten.

5.1.3.
Verweren en verzoeken verdediging met betrekking tot getuigenverklaringen

Standpunt verdediging [verdachte] ten aanzien van getuige [getuige 1]

De verdediging verzoekt het hof de verklaringen van [getuige 1] zoals door haar afgelegd bij de politie op
3 oktober 2022 en 28 oktober 2022 en bij de rechter-commissaris op 10 oktober 2023 niet te gebruiken voor het bewijs om reden dat deze verklaringen onbetrouwbaar zijn nu zij inconsistent zijn op belangrijke punten. De verdediging is van mening dat [getuige 1] door de politie sturend is ondervraagd en verwijst ter onderbouwing in haar pleitnota naar hetgeen zij in eerste aanleg naar voren heeft gebracht. Daar is door de verdediging gewezen op de aan [getuige 1] getoonde foto van [getuige 2] en de gestelde vraag wanneer zij [getuige 2] heeft gezien. Ook is gewezen op de aan [getuige 1] getoonde foto van [medeverdachte 3] met de vraag of hij op de avond voor de overval op [slachtoffer 8] erbij was. De verdediging heeft gewezen op wisselende verklaringen van [getuige 1] over het verloop van de avond voorafgaand aan de overval in Berkhout (onderzoek Ararat). Verder heeft de verdediging betoogd dat [getuige 1] inconsistent heeft verklaard over het moment en de inhoud van het gesprek van haar met [verdachte] . Tot slot heeft de verdediging gewezen op wisselende verklaringen van [getuige 1] over de overval op het tankstation (onderzoek Oberhof).

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De verklaringen van [getuige 1] zijn bruikbaar voor het bewijs. De verdediging is in de gelegenheid gesteld haar verklaringen te toetsen bij de rechter-commissaris. [getuige 1] heeft bij dat verhoor haar verklaring op belangrijke onderdelen herhaald. De politie is niet sturend geweest bij de ondervraging van [getuige 1] maar heeft samen met de getuige haar verklaring in de tijd geplaatst aan de hand van foto’s en/of afspraken. [getuige 1] is stevig doorgevraagd. Dit raakt echter niet de betrouwbaarheid van haar verklaring. Het klopt dat [getuige 1] soms wisselend of inconsistent heeft verklaard en dat is soms verklaarbaar door de veelheid van zaken in de lengte der tijd. Dat doet niet af aan delen van haar verklaring die worden ondersteund door andere bewijsmiddelen.

Oordeel van het hof

Met juistheid kan worden vastgesteld dat [getuige 1] wisselend heeft verklaard over onderdelen van verschillende zaaksdossiers. Ook kan worden vastgesteld dat de verhoorders [getuige 1] sterk afwisselend hebben ondervraagd over de verschillende zaaksdossiers en daarmee door de tijd springen.
De verhoorders hebben [getuige 1] met name gevraagd over wat in het huis van [verdachte] heeft plaatsgevonden rond de data waarop de overvallen hebben plaatsgevonden.
[getuige 1] heeft verklaard vanaf begin 2020 een relatie met [verdachte] te hebben gehad en vanaf juli/augustus 2020 tot aan de aanhouding van [verdachte] samen met hem in het huis van [verdachte] in Noord-Scharwoude te hebben gewoond. (ZD06, p. 854) [getuige 1] heeft ook verklaard dat er altijd mensen over de vloer kwamen, de hele dag door eigenlijk. (ZD06, p. 872) Het hof kan zich niet aan de indruk onttrekken dat het voor [getuige 1] niet eenvoudig moet zijn geweest de dagen rond de data waarop de overvallen hebben plaatsgevonden weer voor de geest te halen. Wel kan [getuige 1] zich bepaalde bijzonderheden herinneren.

Zo kan de getuige zich een ‘bijtincident’ herinneren. Ze heeft verklaard dat [verdachte] in zijn vinger zou zijn gebeten en dat zijn vinger en zijn nagel kapot waren. De verhoorders laten [getuige 1] dan zoeken op haar telefoon naar foto’s van de twee middelvingers (ZD06, p. 924) en geven als data op: 7 en 8 augustus 2020. Vervolgens worden deze data door de verhoorders gewijzigd naar 7 januari waarbij het jaartal 2020 wordt genoemd. Pas verder in het verhoor wordt het jaartal 2021 door de verhoorders genoemd. Deze wijze van ondervragen leidt bij [getuige 1] op enig moment tot de uitspraak: “Ja, maar jullie hebben het nu over een andere dag.” (ZD06, p. 934) “He? ik ben helemaal in de war door jullie…Ik raak echt in de war.” (ZD06, p. 934) Inhoudelijk blijft zij echter bij haar verklaring en heeft zij ook bij de rechter-commissaris wezenlijke onderdelen van haar verklaringen herhaald.

Dit alles maakt dat het hof onderdelen van de verklaringen van [getuige 1] kan en zal gebruiken voor het bewijs indien en voor zover deze worden ondersteund door andere bewijsmiddelen.

Standpunt verdediging ten aanzien van medeverdachte/getuige [medeverdachte 4]

Ten aanzien van zaaksdossier Mainz

De rechtbank heeft de verklaring van [medeverdachte 4] gebruikt voor het bewijs. Hij heeft verklaard in

augustus 2020 in de woning van [verdachte] te hebben verbleven en van [verdachte] te hebben

gehoord dat hij een tip had gehad en dat hij ook een camper had waar zij konden schuilen.

Volgens [medeverdachte 4] hielden [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 2] zich bezig met overvallen.

Bovendien ziet de rechtbank ondersteuning in de verklaring van [medeverdachte 4] in de verklaring van

[getuige 3] .

De verdediging heeft erop gewezen dat het hof op de regiezitting van 17 januari 2025 het verzoek tot het horen van [medeverdachte 4] in alle zaken heeft toegewezen voor zover het de zaak Mainz betreft. Hoewel uit informatie van de Belgische autoriteiten is gebleken dat [medeverdachte 4] niet bereid is om als getuige opnieuw een verklaring af te leggen en het Belgisch recht geen dwangmiddelen kent om een onbereidwillige getuige in dit kader tot een verklaring te bewegen, is door de recent afgelegde verklaringen van [medeverdachte 7] het horen van [medeverdachte 4] noodzakelijk. [medeverdachte 7] stelt immers dat [medeverdachte 4] aanwezig is geweest bij de overval in De Goorn. [medeverdachte 4] zelf ontkende dit eerder. [medeverdachte 7] zou van [medeverdachte 4] hebben gehoord dat [medeverdachte 6] bij deze overval heeft geschoten. [medeverdachte 4] heeft onmiskenbaar een belastende verklaring over [verdachte] afgelegd.

Nu de verklaring van [medeverdachte 7] en [medeverdachte 4] tegenover elkaar staan, is het noodzakelijk om te onderzoeken of de verklaring van [medeverdachte 4] betrouwbaar is. Een verhoor als getuige is daarom essentieel. Dit verzoek wordt opnieuw door de verdediging gedaan. Nu [medeverdachte 4] heeft geweigerd nader te verklaren, is dit verhoor eerder niet mogelijk gebleken. De verdediging heeft haar ondervragingsrecht niet kunnen uitoefenen en is van mening dat het verhoor bij de rechter-commissaris op 9 oktober 2023 onvoldoende compensatie biedt (met name omdat de verklaringen van [medeverdachte 7] toen nog niet waren afgelegd). Gelet hierop dient de verklaring van [medeverdachte 4] te worden uitgesloten van het bewijs.

Ten aanzien van zaaksdossier Oberhof

Standpunt verdediging

In de zaak Oberhof kan bij een bewezenverklaring de betrokkenheid van de verdachte enkel worden gebaseerd op de verklaringen van de medeverdachten: [medeverdachte 4] en [medeverdachte 7] . Beiden zijn geen onafhankelijke getuige; zij hebben immers belang bij het minimaliseren van hun eigen rol en het maximaliseren van de rol van anderen. Beide verklaringen dienen daarom met de nodige voorzichtigheid te worden gewogen. Dit geldt te meer omdat de verklaringen elkaar op cruciale punten tegenspreken. Zo stelt [medeverdachte 4] overgehaald te zijn om mee te gaan naar de overval en stelt hij dat hij voelde dat hij geen keuze had, terwijl [medeverdachte 7] juist stelt dat het [medeverdachte 4] was die hem aan het pushen was, samen met [medeverdachte 2] . Naar de mening van de verdediging is de verklaring van [medeverdachte 4] dan ook om die reden onbetrouwbaar. Door de recente verklaring van [medeverdachte 7] wordt de verklaring van [medeverdachte 4] in een ander daglicht gezet. [medeverdachte 7] plaatst [medeverdachte 4] in een geheel andere rol, namelijk als initiatiefnemer in plaats van als iemand die eigenlijk niet mee wilde. Dit maakt dat het noodzakelijk is om onderzoek te doen naar welke verklaring het meest betrouwbaar is. Dat kan alleen door het stellen van vragen aan [medeverdachte 4] als getuige. Mocht ook bij een hernieuwde poging blijken dat een verhoor niet mogelijk is, dan wordt de verdediging in haar ondervragingsrecht dusdanig beperkt dat het gebruik van de verklaring van [medeverdachte 4] in strijd is met een eerlijk proces. Dit dient ertoe te leiden dat de verklaring van [medeverdachte 4] moet worden uitgesloten van het bewijs.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek in de zaak [verdachte] niet expliciet een standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek van de verdediging. Het Openbaar Ministerie heeft voor wat betreft het zaaksdossier Mainz onder meer gebruik gemaakt van de verklaring van [medeverdachte 4] . Dit geldt ook voor het zaaksdossier Oberhof.

Oordeel van het hof

Het hof zal verderop in dit arrest het herhaalde verzoek om [medeverdachte 4] als getuige te horen bespreken, en daarbij tot het oordeel komen dat dat verzoek wordt afgewezen. Het hof zal zich hieronder beperken tot het bespreken van de betrouwbaarheid van de verklaringen van [medeverdachte 4] en de bruikbaarheid daarvan voor het bewijs.

Ten aanzien van zaaksdossier Mainz

[medeverdachte 4] heeft verklaard anderhalve week in de woning van [verdachte] te zijn geweest en vlak na de overval op het tankstation (zaaksdossier Oberhof) te zijn weggegaan.
Aan [medeverdachte 4] zijn op 25 maart 2023 tien foto’s voorgelegd. Hij heeft [medeverdachte 5] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 2] , [verdachte] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 8] herkend. Over [medeverdachte 1] heeft hij verklaard dat deze hem bekend voorkomt, maar het niet zeker weet en ook niet of hij langs kwam bij [verdachte] . Bij de getoonde foto van [medeverdachte 9] heeft [medeverdachte 4] verklaard deze niet te kennen om vervolgens later in het verhoor over [medeverdachte 9] te verklaren.

Het hof stelt allereerst vast dat [medeverdachte 4] bij de politie op 24 en 25 maart 2023 en bij de rechter-commissaris heeft verklaard over zijn mededaders en over zijn eigen rol. [medeverdachte 4] heeft op 24 en 25 maart 2023 weliswaar verklaard zelf niet betrokken te zijn geweest bij de overval op het echtpaar in de woning in De Goorn (zaaksdossier Mainz), maar die verklaring acht het hof niet aannemelijk. Het hof gaat er vanuit dat hij in zijn verklaringen met name zijn eigen rol in deze overval heeft willen minimaliseren. Dit betekent echter niet dat zijn verklaring over de rol van anderen ongeloofwaardig is. Die verklaring vindt immers ook bevestiging in andere bewijsmiddelen, waaronder in de verklaring van [medeverdachte 7] .

[medeverdachte 7] heeft namelijk verklaard dat hij van [medeverdachte 4] heeft gehoord over de overval op de woning in De Goorn. [medeverdachte 7] geloofde hem in eerste instantie niet, maar toen hij – [medeverdachte 7] – [verdachte] hierop aansprak gaf die het volgens [medeverdachte 7] toe. Nu de verklaring van [medeverdachte 4] over de rol van medeverdachten in de overval in De Goorn, wordt bevestigd door de verklaring van [medeverdachte 7] acht het hof deze verklaring betrouwbaar en kan deze voor het bewijs gebruikt worden.

Ten aanzien van zaaksdossier Oberhof

Het hof stelt vast dat [medeverdachte 4] zowel bij de politie, bij de rechter-commissaris en ten overstaan van de rechtbank in zijn eigen strafzaak heeft verklaard dat hij betrokken is geweest bij de overval op het tankstation in Nieuwe Niedorp, wat zijn rol daarbij was, wat de rol van anderen is geweest en waar de buit is verdeeld. Ook [medeverdachte 7] heeft verklaard bij deze overval betrokken te zijn geweest, wat zijn rol is geweest, wat de rol van anderen is geweest en waar de buit is verdeeld. De verklaring van [medeverdachte 4] is dan ook niet decisive. Nu verklaring van [medeverdachte 4] in dit zaaksdossier wordt bevestigd door de verklaring van [medeverdachte 7] , maar ook door de camerabeelden acht het hof de verklaring geloofwaardig en bruikbaar voor het bewijs.

Standpunt verdediging ten aanzien van de anonieme PI medewerker

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht de verklaring van de anonieme PI-medewerker uit te sluiten van het bewijs.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek geen standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek van de verdediging van [verdachte] om de anonieme PI-medewerker uit te sluiten van het bewijs.

Oordeel van het hof

Het hof gebruikt de verklaring van de anonieme PI-medewerker zoals vastgelegd in het proces-verbaal van verhoor getuige op 24 mei 2022 (nr. [nummer 1] ) niet voor het bewijs. Om die reden behoeft het verzoek van de verdediging van [verdachte] geen verdere bespreking.

Standpunt verdediging ten aanzien van de getuige [moeder verdachte]

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht de verklaring van de getuige [moeder verdachte] uit te sluiten van het bewijs.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek geen standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek van de verdediging van [verdachte] om de verklaring van de getuige [moeder verdachte] uit te sluiten van het bewijs.

Oordeel van het hof

Het hof gebruikt de verklaringen van de getuige [moeder verdachte] zoals afgelegd bij de politie en bij de rechter-commissaris niet voor het bewijs. Om die reden behoeft het verzoek van de verdediging van [verdachte] geen verdere bespreking.

Standpunt verdediging ten aanzien van de getuige [medeverdachte 9]

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht de verklaringen van [medeverdachte 9] niet te gebruiken voor het bewijs van betrokkenheid van de verdachte in zaaksdossier Mainz om reden dat zijn verklaringen onbetrouwbaar zijn.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek geen standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek van de verdediging van [verdachte] om de getuige [medeverdachte 9] uit te sluiten van het bewijs.

Oordeel van het hof

Het hof stelt vast dat [medeverdachte 9] na zijn aanhouding op 19 juli 2022 aanvankelijk ontkennend heeft verklaard over zijn rol in zaaksdossier Mainz dan wel zich heeft beroepen op zijn zwijgrecht. Bij gelegenheid van de eerste verhoren in juli 2022 is [medeverdachte 9] geconfronteerd met verschillende onderzoeksbevindingen zoals de stappenteller met als gegeven dat hij in de nacht van 7-8 augustus 2021 in De Goorn 2,3 kilometer heeft gelopen. (PD 07, p. 50) Ook is hij geconfronteerd met het gegeven dat hij samen met [medeverdachte 2] [getuige 3] is gaan ophalen en ze naar de woning van [verdachte] zijn gegaan en [medeverdachte 9] haar ook weer heeft weggebracht. (PD07, 44, 46, 49) Verder is hij geconfronteerd met de verkregen informatie uit een opgenomen en uitgeluisterd telefoongesprek van [getuige 3] met [getuige 4] waarin erover gesproken wordt dat [medeverdachte 9] tegen [getuige 3] heeft verteld dat hij de vrouw die bij de woningoverval in De Goorn naar buiten kwam lopen had tegengehouden. (PD07, 53) Tot slot kan nog genoemd worden dat [medeverdachte 9] geconfronteerd is met de onderzoeksbevinding dat zijn DNA is aangetroffen op een breekijzer dat is aangetroffen in de loods van [medeverdachte 2] in [locatie] en dat de daders bij de woningoverval in De Goorn breekijzers bij zich hadden. (PD07, 68)

[medeverdachte 9] heeft uiteindelijk op eigen initiatief op 20 oktober 2022 een bekennende verklaring afgelegd over zijn rol in zaaksdossier Mainz alsmede belastend verklaard over de rol van medeverdachten in dit zaaksdossier.

Het hof stelt vast dat [medeverdachte 9] in zijn verklaring op 20 oktober 2022 bekennend heeft verklaard maar dat hij daarbij zijn eigen rol op cruciale punten heeft geminimaliseerd. Dit ziet met name op het gegeven dat hij bekend is met de slachtoffers en op zijn rol bij de vrouw die het huis uit is gevlucht ten tijde van de overval en is tegengehouden en teruggeleid naar de woning. Zo heeft hij schoorvoetend verklaard dat de slachtoffers kennissen zijn van de ouders van [getuige 4] (PD07, p. 124) (het hof begrijpt [getuige 4] , de ex-vriendin van [medeverdachte 9] en moeder van zijn zoon [kind] ). Over de vrouw die bij de overval het huis uit was gevlucht heeft [medeverdachte 9] vanaf 20 oktober 2022 steeds verklaard, ook bij de rechter-commissaris op 20 november 2023, dat zij door [medeverdachte 4] is achterhaald en is teruggeleid naar de woning.

Het hof beantwoordt de vraag of en zo ja welke bewijsrechtelijke betekenis toekomt aan de verklaringen van [medeverdachte 9] op dezelfde wijze als de rechtbank. [medeverdachte 9] heeft zo veel mogelijk weg willen blijven van twee belangrijke aspecten in de verdenking van zijn rol in zaakdossier Mainz: de tipgever en de dader die de wegvluchtende vrouw tegenhoudt en terugleidt naar de woning. Dit maakt echter niet dat de verklaring van [medeverdachte 9] over andere aspecten in dit zaaksdossier niet betrouwbaar zouden zijn. Evenals de rechtbank betekent dit voor het hof wel dat de verklaringen van [medeverdachte 9] die zien op de betrokkenheid van de medeverdachten met de nodige voorzichtigheid moeten worden gewaardeerd. [medeverdachte 9] heeft telkens gelijkluidend verklaard ten aanzien van de strafrechtelijke betrokkenheid van zijn mededaders bij de woningoverval. Daarover heeft hij gedetailleerd, concreet en consistent verklaard: over wie betrokken waren bij de overval, wat de onderlinge rolverdeling was, waar zij zich voorafgaand aan de overval hebben verzameld, waar zij na de overval naartoe zijn gegaan en wie er tijdens de overval zou hebben geschoten.

Dit leidt ertoe dat de verklaringen van [medeverdachte 9] betrouwbaar zijn en voor het bewijs kunnen worden gebruikt voor zover de verklaringen op de betreffende aspecten steun vinden in andere bewijsmiddelen.

Standpunt verdediging ten aanzien van de getuige [getuige 5]

De verdediging verzoekt verklaringen van [getuige 5] uit te sluiten van het bewijs om reden dat het ondervragingsrecht van de verdediging bij het verhoor van [getuige 5] bij de rechter-commissaris is geschonden. Bij dat verhoor zijn twaalf vragen belet.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek geen standpunt ingenomen ten aanzien van het verzoek van de verdediging van [verdachte] om de verklaringen van [getuige 5] uit te sluiten van het bewijs.

Oordeel van het hof

De verklaringen van [getuige 5] zullen niet worden uitgesloten van het bewijs. Het hof is met de rechtbank van oordeel dat de rechter-commissaris op grond van artikel 187b, eerste lid, Sv bevoegd is ambtshalve te beletten dat aan enige vraag door de verdachte of diens raadsman gedaan, gevolg wordt gegeven.

Door het beletten om op de betreffende vragen te antwoorden is het recht van de verdachte op een eerlijk proces niet geschonden. Het hof overweegt daarbij in het bijzonder dat de verdediging deze vragen had willen stellen met het doel om de betrouwbaarheid van de verklaring van de getuige vast te stellen, en dat aan dit doel voldoende tegemoet is gekomen door de andere vragen die de verdediging heeft kunnen stellen. Bovendien wordt de verklaring van de getuige alleen gebruikt voor het bewijs indien en voorzover deze wordt ondersteund door andere bewijsmiddelen. Daarmee is de verdediging voldoende gecompenseerd en is geen sprake van schending van het recht op een eerlijk proces..

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht het proces-verbaal van verbalisant [verbalisant] (Map ZD07 pagina 292-294) uit te sluiten van het bewijs.
Nu het hof dit proces-verbaal niet gebruikt voor het bewijs behoeft het verzoek van de verdediging geen bespreking.

Voorwaardelijke verzoeken

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht de anonieme bedreigde getuige en de anonieme PI medewerker als getuige te horen indien en voor zover het hof hun verklaringen voor het bewijs wenst te gebruiken.

Nu het hof de verklaring van de anonieme bedreigde getuige en de anonieme PI medewerker niet voor het bewijs zal gebruiken is niet voldaan aan de gestelde voorwaarde. Er ligt derhalve geen verzoek voor waar het hof op dient te beslissen.

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht de
anonieme medegedetineerde als getuigete horen indien en voor zover het hof zijn verklaring voor het bewijs wenst te gebruiken. De verdediging wenst de vragen die door de rechter-commissaris zijn belet alsnog aan de getuige te stellen.

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek geen standpunt ingenomen ten aanzien van dit verzoek.

Het hof is met de rechtbank van oordeel dat de rechter-commissaris op grond van artikel 187b, eerste lid, Sv bevoegd is ambtshalve te beletten dat aan enige vraag door de verdachte of diens raadsman gedaan, gevolg wordt gegeven.

Het verzoek wordt dan ook afgewezen omdat de noodzaak daartoe niet is gebleken.

De verdediging van [verdachte] heeft verzocht de
getuige [medeverdachte 4] tehoren indien en voor zover het hof zijn verklaring voor het bewijs wenst te gebruiken.

Hoewel het hof eerder het verzoek van de verdediging om deze getuige te kunnen horen heeft toegewezen, is gebleken dat het op dit moment onaannemelijk is dat [medeverdachte 4] binnen een aanvaardbare termijn als getuige kan worden gehoord.

Op de zitting van 17 januari 2025 is de strafzaak tegen onder andere [verdachte] verwezen naar de raadsheer-commissaris teneinde [medeverdachte 4] andermaal als getuige te horen.

Op 20 november 2025 heeft de raadsheer-commissaris bij proces-verbaal van bevindingen kenbaar gemaakt dat [medeverdachte 4] , verblijvende in België, kenbaar heeft gemaakt na overleg met zijn advocaat niet mee te willen werken aan een nader verhoor. De raadsheer-commissaris heeft desgevraagd van de Belgische politie vernomen dat het Belgische recht, daar waar het gaat om onwillige getuigen die dienen te worden gehoord in het kader van een buitenlands onderzoek, niet voorziet in dwangmiddelen. De raadsheer-commissaris heeft dan ook geconcludeerd dat het onaannemelijk is dat [medeverdachte 4] binnen aanvaardbare termijn als getuige kan worden gehoord. Het hof neemt dit oordeel over. Dit betekent dat het verzoek van de verdediging om de getuige opnieuw te (doen) horen -ten aanzien van alle zaaksdossiers wordt afgewezen.

Het feit dat de verdediging niet in staat is om de getuige [medeverdachte 4] te horen, staat niet in de weg aan het gebruik van deze verklaring voor het bewijs. Het hof overweegt daartoe dat de verklaring niet
decisiveis en binnen het geheel van de resultaten van het strafvordelijk onderzoek een beperkt gewicht heeft. Bovendien is de verdediging op een eerder moment in de gelegenheid geweest de getuige te ondervragen.

Op 9 oktober 2023 is [medeverdachte 4] immers door de rechter-commissaris als getuige gehoord in de strafzaak tegen [verdachte] . De verdediging heeft bij die gelegenheid de mogelijkheid gehad [medeverdachte 4] te ondervragen over zijn verklaringen bij de politie op 24 en 25 maart 2023. Ook is de verdediging in de gelegenheid geweest om de getuige te vragen of hij echt onder druk is gezet. Het hof stelt vast dat de verdediging op dat punt geen vragen heeft gesteld. Dat toen de verklaringen door [medeverdachte 7] nog niet waren afgelegd maakt dit niet anders. Daarmee is sprake van voldoende compenserende factoren en is er in het geheel bezien ook bij het gebruik van de verklaring van [medeverdachte 4] sprake van een eerlijk proces.

De verdediging van [verdachte] heef verzocht de
getuige [getuige 1]te horen indien en voor zover het hof haar verklaring voor het bewijs wenst te gebruiken.. De verdediging wenst twaalf vragen aan [getuige 1] te stellen. Deze vragen, beter gezegd de beantwoording daarvan, zijn bij haar verhoor bij de rechter-commissaris op 10 oktober 2023 belet. Het is noodzakelijk deze vragen alsnog te kunnen stellen

Het Openbaar Ministerie heeft bij repliek het standpunt ingenomen dat er geen noodzaak is om de getuige [getuige 1] te horen.

Het hof stelt vast dat [getuige 1] op 10 oktober 2023 onder meer in de strafzaak tegen [verdachte] door de rechter-commissaris is gehoord. Uit een proces-verbaal van bevindingen van de rechter-commissaris van 23 oktober 2023 volgt dat een aantal vragen van de verdediging van [verdachte] is belet.
Het hof is met de rechtbank van oordeel dat de rechter-commissaris op grond van artikel 187b, eerste lid, Sv bevoegd is ambtshalve te beletten dat aan enige vraag door de verdachte of diens raadsman gedaan, gevolg wordt gegeven.

Het hof zal de verklaringen van de getuige voor het bewijs gebruiken waarmee aan de voorwaarde voor het voorwaardelijke verzoek is voldaan. Het hof stelt vast dat [getuige 1] op 10 oktober 2023 in de strafzaak tegen [verdachte] door de rechter-commissaris is gehoord. Uit een proces-verbaal van bevindingen van de rechter-commissaris van 23 oktober 2023 volgt dat de beantwoording van een aantal vragen van de verdediging van [verdachte] is belet.
Het hof is met de rechtbank van oordeel dat de rechter-commissaris op grond van artikel 187b, eerste lid, Sv bevoegd is ambtshalve te beletten dat aan enige vraag door de verdachte of diens raadsman gedaan, gevolg wordt gegeven. Door het beletten om op de betreffende vragen te antwoorden is het recht van de verdachte op een eerlijk proces niet geschonden. Het hof overweegt daarbij in het bijzonder dat de verdediging deze vragen had willen stellen met het doel om de betrouwbaarheid van de verklaring van de getuige vast te stellen, en dat aan dit doel voldoende tegemoet is gekomen door de andere vragen die de verdediging heeft kunnen stellen. Bovendien wordt de verklaring van de getuige alleen gebruikt voor het bewijs indien en voorzover deze wordt ondersteunt door andere bewijsmiddelen. Daarmee is de verdediging voldoende gecompenseerd.
Het verzoek tot het horen van [getuige 1] wordt afgewezen omdat de noodzaak daartoe niet is gebleken.

De verdediging van [verdachte] heef verzocht
de getuige [getuige 5]te horen indien en voorzover het hof de verklaring van [getuige 5] bij de rechter-commissaris voor het bewijs wenst te gebruiken. De beantwoording van twaalf vragen zijn bij zijn verhoor bij de rechter-commissaris belet. Het is noodzakelijk deze vragen alsnog te kunnen stellen, om de betrouwbaarheid van de verklaring van [getuige 5] te kunnen beoordelen. Het hof gebruikt de verklaring van [getuige 5] voor het bewijs zodat de voorwaarde is ingetreden.

Onder verwijzing naar hetgeen het hof hiervoor heeft overwogen ten aanzien van het verzoek van de verdediging om het verhoor van [getuige 5] bij de rechter-commissaris uit te sluiten van het bewijs, wijst het hof dit verzoek af, omdat de noodzaak daartoe niet is gebleken.

De verdediging heeft verzocht om
[medeverdachte 9] als getuigete horen indien en voor zover het hof zijn verklaring voor het bewijs wenst te gebruiken.

Het voorwaardelijke verzoek om [medeverdachte 9] als getuige te horen wordt – hoewel aan de voorwaarde waaronder het verzoek is gedaan, is voldaan – afgewezen omdat de noodzaak hiertoe naar het oordeel van het hof niet bestaat. De verklaring van [medeverdachte 9] over de rol van de verdachte in het zaaksdossier Mainz, is niet decisive omdat het door andere bewijsmiddelen wordt ondersteund.

5.2.1.
Zaaksdossier Mainz

Zaaksdossier Mainz gaat over een woningoverval in De Goorn op 8 augustus 2020. Voor dit feit worden de verdachten [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] vervolgd. De medeverdachte [medeverdachte 9] is al door de rechtbank veroordeeld voor betrokkenheid bij deze overval en die beslissing is inmiddels onherroepelijk.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 2] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] moet worden vrijgesproken.

Oordeel van het hof

Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van het medeplegen van diefstal met geweld is gekomen en verenigt zich met die beslissing. Ook de daaraan ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep is op enkele punten een nuancering en aanvulling opgenomen. Het hof komt anders dan de rechtbank tot de conclusie dat niet is vast te stellen wie de schutter van de geloste schoten is geweest.

Door het hof vastgestelde feiten en omstandighedenOp grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan.

Op 8 augustus 2020 tussen 03:08 uur en 03:20 uur heeft een woningoverval plaatsgevonden in de vrijstaande woning aan de [adres 1] in De Goorn, waarbij telefoons, sleutels en een envelop met een geldbedrag van € 3.000 zijn weggenomen. Vier mannen met bivakmutsen hebben de woning betreden. Zij hebben daartoe een ruit van de woning ingeslagen. Drie van hen hadden een breekijzer en de vierde dader had een vuurwapen. Aangever [slachtoffer 1] is tegen zijn lichaam en hoofd geslagen met een breekijzer en is tegen zijn hoofd geschopt. Toen hij zich wilde verdedigen is door de dader met het vuurwapen twee keer een schot gelost in de richting van het hoofd van [slachtoffer 1] . Aangeefster [slachtoffer 2] is bedreigd met het vuurwapen. Toen zij probeerde te vluchten, is zij door een vijfde dader uit het naast de woning gelegen weiland teruggehaald en teruggeleid naar de woning. Deze vijfde dader kwam uit de richting van het toegangshek van het perceel en droeg ook een bivakmuts. Op dat moment was [slachtoffer 1] in gevecht met de andere vier daders. De daders zijn uiteindelijk in een auto weggereden in de richting van Berkhout.

Op 12 augustus 2020 werd door de aangevers in dit onderzoek een koeienriem afgegeven bij de politie. Deze koeienriem zat vóór de overval bevestigd om het toegangshek van het perceel behorend bij de woning. De aangevers hadden de koeienriem aangetroffen op het erf nabij de sloot. Op deze koeienriem is een DNA-mengprofiel aangetroffen met celmateriaal van minimaal vier personen. Uit onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) volgt dat het DNA-profiel verkregen uit de bemonstering van de koeienriem, meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker is wanneer de bemonstering DNA van [medeverdachte 9] en drie willekeurige onbekende personen bevat dan wanneer de bemonstering DNA bevat van vier willekeurige onbekende personen. Het hof gaat er op basis van deze onderzoeksresultaten van uit dat er DNA-materiaal van [medeverdachte 9] op de koeienriem aanwezig is.

Verklaring van [medeverdachte 9]

is bij de politie meerdere keren als verdachte gehoord. Hij heeft aanvankelijk ontkend dat hij wetenschap had van de woningoverval. In het vijfde verhoor heeft hij verklaard over zijn betrokkenheid daarbij. In die verhoren heeft hij ook belastend verklaard over de medeverdachten. Ook heeft hij als getuige een verklaring afgelegd ten overstaan van de rechter-commissaris. Samengevat komen zijn verklaringen op het volgende neer.

Op 7 augustus 2020 heeft hij in de avonduren – nadat hij door [medeverdachte 2] was benaderd met de vraag om te komen chillen met een meisje – samen met mevrouw [getuige 3] bij [verdachte] in de tuin gezeten. Nadat hij mevrouw [getuige 3] naar huis had gebracht, is hij doorgereden naar zijn chalet op camping [camping] in Berkhout. Hij had met [medeverdachte 2] daar afgesproken. [medeverdachte 2] had met anderen het plan gemaakt om een inbraak te plegen en heeft [medeverdachte 9] gevraagd of ze daarna weer terug mochten komen naar het chalet. Toen [medeverdachte 9] bij de camping aankwam, was [medeverdachte 2] daar al. Zij hebben een tijdje in het chalet van [medeverdachte 9] gezeten en gesproken over wat zij van plan waren. Volgens [medeverdachte 9] waren ook [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 6] en [verdachte] daarbij. Op de parkeerplaats van de camping is [medeverdachte 9] in de kofferbak van de auto van [medeverdachte 2] gestapt en meegereden naar De Goorn. [medeverdachte 2] heeft zijn auto in een inham voorbij de woning in De Goorn geparkeerd, waarna [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 6] en [verdachte] zijn uitgestapt. [medeverdachte 9] is ook uitgestapt en heeft aan één van deze mannen een breekijzer gegeven. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 6] en [verdachte] zijn over het weiland naar de woning gelopen. [medeverdachte 2] heeft de auto doorgereden naar het toegangshek en [medeverdachte 9] heeft daar met [medeverdachte 2] staan wachten op de anderen. Ze zijn uiteindelijk samen weer naar het chalet van [medeverdachte 9] gereden. [medeverdachte 9] heeft toen gehoord dat [verdachte] had geschoten. De anderen waren daar boos over. [medeverdachte 9] heeft een dag later aan [getuige 3] verteld dat hij iets ergs had gedaan, dat hij niet mee naar binnen was geweest en een vrouw had tegengehouden die naar de buren wilde gaan.

Zoals hiervoor overwogen acht het hof de verklaringen van [medeverdachte 9] betrouwbaar voor zover deze zien op de betrokkenheid van anderen nu deze verklaringen op belangrijke onderdelen en in relevante mate steun vinden in ander bewijsmateriaal, zoals de verklaring van [getuige 3] , het telefoongesprek tussen [getuige 3] en [getuige 4] en de verklaring van [medeverdachte 7] zoals hierna wordt overwogen. Het hof acht – uit hetgeen hiervoor over de betrouwbaarheid van zijn verklaringen is overwogen – zijn verklaringen over zijn eigen rol niet op alle punten geloofwaardig.

Uit de verklaring van de aangevers blijkt dat er tijdens de overval is geschoten. Dit wordt ook bevestigd door [medeverdachte 9] . In hoger beroep heeft [medeverdachte 7] een verklaring afgelegd als verdachte, welke verklaring in de zaak van de verdachte is gevoegd. [medeverdachte 7] is daarnaast als getuige ter terechtzitting in hoger beroep gehoord.

Verklaring van [medeverdachte 7]

heeft als verdachte ten overstaan van de politie verklaard, welke verklaring hij als getuige ten overstaan van het hof heeft bevestigd, dat hij op 9 augustus 2021 bij [verdachte] thuis was en dat ook [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] daar waren. [medeverdachte 4] vertelde hem over de overval in De Goorn. [medeverdachte 2] was de chauffeur van de vluchtauto voor die overval in De Goorn. Bij die overval zou een raam kapot zijn geslagen. Toen de bewoners naar beneden kwamen heeft [medeverdachte 4] de mannelijke bewoner met een koevoet geslagen. Toen [medeverdachte 4] nog een keer met de koevoet wilde slaan, is deze door de mannelijke bewoner afgepakt. Een ander heeft vervolgens richting het hoofd van de mannelijke bewoner geschoten. Van anderen, in het bijzonder van [medeverdachte 4] en [verdachte] , heeft [medeverdachte 7] gehoord dat het [medeverdachte 6] is geweest die heeft geschoten. [medeverdachte 9] heeft de vrouwelijke bewoner, die het weiland was ingevlucht, gepakt en naar de woning teruggeleid. Verder was bij die overval aanwezig een kale man met een baard, die – ten tijde van het verhoor in februari 2026 – in Heerhugowaard vast zat. Als de verhoorder de naam van [medeverdachte 1] noemt, bevestigt [medeverdachte 7] dit. Dat de verklaring van [medeverdachte 7] voor zover het ziet op dit zaaksdossier betrouwbaar is, is al hiervoor overwogen.

SchotenDat er geschoten is tijdens de overval kan op grond van de verklaring van aangevers, de verklaring van [medeverdachte 9] en de verklaring van [medeverdachte 7] worden vastgesteld.

Dat er geschoten is met een wapen dat ook in het onderzoek Ararat is gebruikt en dat dit hetzelfde wapen betreft als het wapen waarmee [medeverdachte 5] om het leven is gekomen, leidt het hof uit het volgende af.

Uit het rapport schotrestenonderzoek van 26 april 2022 volgt dat de deskundige het zeer veel waarschijnlijker acht dat op de bemonsteringen die van het gelaat van aangever [slachtoffer 1] zijn genomen schotresten aanwezig zijn, dan dat op die bemonsteringen geen schotresten aanwezig zijn. Het hof gaat er daarom vanuit dat op het lichaam (het gelaat) van [slachtoffer 1] schotresten aanwezig waren.

Na het overlijden van [medeverdachte 5] is bij zijn lichaam een vuurwapen aangetroffen. Dit betrof een zilverkleurige revolver, type .357 Magnum van fabrikant Smith & Wesson. In het vergelijkend schotrestenonderzoek van 26 april 2022 is de aangetroffen verzameling deeltjes in het onderzoek Mainz, vergeleken met de verzamelingen deeltjes die zijn aangetroffen in het onderzoek Ararat (de woningoverval met dodelijke afloop in Berkhout) en het onderzoek Waltrop (het onderzoek naar het overlijden van [medeverdachte 5] ).

De deskundige rapporteerde dat de bevindingen van het vergelijkend schotrestenonderzoek veel waarschijnlijker zijn als hypothese V1 (de verzameling deeltjes hebben dezelfde bron van herkomst) waar is, dan als hypothese V2 (de verzameling deeltjes hebben een andere bron van herkomst) waar is. Bron van herkomst is hierbij gedefinieerd als schoten met dezelfde vuurwapen-munitie combinatie.

De rechtbank heeft de opsteller van het rapport, [deskundige] , ter terechtzitting als deskundige gehoord. Het hof begrijpt de inhoud van het rapport, in samenhang met de door de deskundige ter terechtzitting van de rechtbank gegeven toelichting, als volgt. Onder hypothese V1 (dezelfde bron van herkomst) kan zowel worden begrepen dat is geschoten met hetzelfde wapen met dezelfde munitie, als met eenzelfde soort (merk en type) wapen met dezelfde soort munitie. De aangetroffen verzamelingen deeltjes in de onderzoeken Mainz, Ararat en Waltrop zijn zeldzaam te noemen. Hierover is in het rapport opgemerkt dat alle drie de verzamelingen deeltjes voornamelijk worden gekenmerkt door deeltjes met elementsamenstellingen PbSbSn (lood, antimoon, tin), waarbij de elementen Sb en Sn in deze deeltjes veelal op spoorniveau aanwezig zijn. Daarnaast zijn in alle drie de verzamelingen deeltjes aanwezig gelijkend op BaAl (barium, aluminium) met (een spoor van) de elementen Pb en Sb. Deze deeltjes worden volgens de deskundige zelden in onderzoeken aangetroffen in combinatie met deeltjes als extra element Sn. Deze deeltjes kunnen afkomstig zijn van het zogeheten
memory-effect, wat een aanwijzing kan zijn dat de verzamelingen deeltjes dezelfde bron van herkomst hebben. Weliswaar heeft de deskundige ter zitting in eerste aanleg toegelicht dat niet met 100% zekerheid kan worden vastgesteld dat het zogenaamde
memory-effecthier speelt, maar het lijkt er wel sterk op, omdat de aangetroffen verzamelingen deeltjes anders alleen kunnen worden aangetroffen in de situatie dat in alle gevallen is geschoten met eenzelfde (soort) wapen, en waarmee met dezelfde (soorten) munitie is geschoten en waarbij de munitie dan ook in dezelfde volgorde moet zijn verschoten.

Dat de deskundige vervolgens op basis van zijn beschouwing, beschikbare literatuur en de ervaring op het NFI in eerdere onderzoeken tot de bewijskracht “veel waarschijnlijker” komt, wijst erop dat in de onderzoeken Mainz, Ararat en Waltrop is geschoten met hetzelfde vuurwapen.

De theoretische mogelijkheid dat is geschoten met eenzelfde soort wapen acht het hof hoogst onwaarschijnlijk, omdat dan – zoals hiervoor al opgemerkt – dezelfde (verschillende) soorten munitie in dezelfde volgorde moeten zijn verschoten.

SchutterAnders dan de rechtbank is het hof van oordeel dat op grond van het dossier niet met een voor de bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid kan worden vastgesteld wie de schoten heeft gelost.

[medeverdachte 9] heeft in zijn verklaringen aangegeven dat [verdachte] degene is geweest die de schoten heeft gelost. Hij heeft dat zelf niet gezien, maar van de anderen gehoord toen ze terug waren in zijn chalet. [medeverdachte 7] heeft verklaard dat hij van [medeverdachte 4] heeft gehoord dat [medeverdachte 6] verantwoordelijk is voor het schieten.

Nu door [medeverdachte 9] en [medeverdachte 7] verschillende verklaringen worden afgelegd over wie de schutter is geweest en nu zij beiden niet kunnen verklaren uit eigen waarneming, acht het hof het niet mogelijk om vast te stellen wie de schutter is geweest.

Weliswaar blijkt dat in zes bemonsteringen op het wapen dat bij [medeverdachte 5] is aangetroffen en waarvan hiervoor is vastgesteld dat dit wapen ook bij deze overval is gebruikt, DNA-materiaal is aangetroffen dat afkomstig kan zijn van [verdachte] , maar die enkele omstandigheid acht het hof onvoldoende om [verdachte] als schutter aan te wijzen omdat niet vastgesteld kan worden wanneer dat DNA op het wapen terecht is gekomen, en het wapen ten tijde van deze overval gehanteerd kan zijn zonder dat de dader daarop DNA heeft achtergelaten.

Conclusie ten aanzien van het bewijsHet hof komt op grond van de bewijsmiddelen tot de conclusie dat (in elk geval) de verdachten [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en voormalig medeverdachten [medeverdachte 9] en [medeverdachte 4] betrokken zijn geweest bij de woningoverval in De Goorn.

MedeplegenVoor de kwalificatie van medeplegen is vereist dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking door de verdachte met een of meer anderen. Die kwalificatie is alleen gerechtvaardigd als de bewezenverklaarde – intellectuele en/of materiële – bijdrage van de verdachte aan het delict van voldoende gewicht is. Bij medeplegen ligt het accent op de samenwerking en minder op de vraag wie welke feitelijke handelingen heeft verricht. Een en ander brengt mee dat wanneer het tenlastegelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering, maar uit gedragingen die met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), op de rechter de taak rust om in het geval dat hij toch tot een bewezenverklaring van het medeplegen komt, in de bewijsvoering – dus in de bewijsmiddelen en zo nodig in een afzonderlijke bewijsmotivering – dat medeplegen nauwkeurig te motiveren. Bij de vorming van zijn oordeel dat sprake is van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking, kan de rechter rekening houden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit de verklaringen van [medeverdachte 9] en [medeverdachte 7] leidt het hof af dat [verdachte] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] drie van de vier daders zijn geweest die de woning van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] binnen zijn gegaan. Voorafgaand aan de overval is deze gepland. [medeverdachte 2] heeft de vluchtauto geregeld, is bij de voorbespreking en bij het maken van het plan betrokken geweest en heeft de vluchtauto bestuurd. Uit de verklaring van [medeverdachte 7] blijkt bovendien dat iedere betrokkene bij een overval meedeelde in de buit en iedereen een gelijk deel kreeg, dat geldt ook voor de chauffeur van de vluchtauto. Alle bij de overval betrokken personen hebben dus een actieve rol gehad bij de woningoverval en kunnen om die reden als medepleger van de woningoverval worden aangemerkt bij welke woningoverval geweld is gebruikt, met geweld is gedreigd en waarbij schoten zijn gelost.

Het hof komt dan ook tot een bewezenverklaring van het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld.

5.2.2.
Zaaksdossier Oberhof

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [verdachte] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] moet worden vrijgesproken.

Oordeel van het hof

Zaaksdossier Oberhof gaat over een overval op een tankstation in Nieuwe Niedorp op
9 augustus 2020, één dag na de overval in De Goorn (onderzoek Mainz). Naast [verdachte] zijn [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] als verdachten van deze overval aangemerkt. [medeverdachte 4] is al eerder door de rechtbank onherroepelijk veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij deze overval.

Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van medeplegen van diefstal met geweld is gekomen en verenigt zich met die beslissing, al acht het hof het geweld gevolgd op de diefstal beperkt omdat dat geweld enkel heeft bestaan uit het met een slof sigaretten ‘tikken op het achterhoofd’ van de medewerker van het tankstation. Ook de door de rechtbank aan de bewezenverklaring ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep is op enkele punten een nuancering en aanvulling opgenomen.

Door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden

Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan.

Op 9 augustus 2020 omstreeks 15:45 uur heeft er een gewapende overval plaatsgevonden op een tankstation in Nieuwe Niedorp. De overvallers hebben daarbij de medewerker van het tankstation bedreigd met een (op een) vuurwapen (gelijkend voorwerp) of nepwapen en er zijn geld en sigaretten weggenomen.

De overval op het tankstation is gepleegd door drie mannen die het tankstation zijn binnengegaan en een vierde man die als chauffeur in de (vlucht)auto bleef zitten. De vier mannen kwamen vanuit de richting van de rotonde aanrijden in een personenauto van het merk Opel voorzien van het kenteken [kenteken 1] . Deze auto is op 4 augustus 2020 gestolen in Obdam. De auto reed met opvallend hoge snelheid in de richting van de ingang van de winkel. Voordat de auto volledig tot stilstand was gebracht, werd de deur aan de passagierszijde geopend. Drie mannen stapten één voor één uit de auto en gingen achter elkaar aan de winkel van het tankstation binnen. Zij droegen allen gezichtsbedekking. Eén man bleef in de auto achter het stuur zitten, ook deze had gezichtsbedekking. De drie mannen renden direct naar de medewerker die achter de balie stond. De mannen zeiden op harde toon tegen de medewerker dat hij de kassa moest openmaken. Nadat de medewerker de kassa had geopend, pakte de eerste man (hierna: overvaller 1) geld uit de lade. De tweede man (hierna: overvaller 2) voegde zich bij overvaller 1 achter de balie en richtte een (op een) vuurwapen (gelijkend voorwerp) op de medewerker. Tegen de medewerker werd op harde toon gezegd dat hij op de grond moest gaan liggen. De medewerker hield zijn handen omhoog en bewoog zich naar de grond. Ook overvaller 2 haalde geld uit de kassa. De derde man (hierna: overvaller 3) vroeg de medewerker naar de kluis. Overvaller 3 droeg een vest of jas met op de achterkant een afbeelding van een doodshoofd met daaronder in witte letters geschreven “ [tekst] ”. Overvallers 1 en 2 liepen door naar het magazijn. In het magazijn stond overvaller 1 bij de Marlboro sigaretten met een volle plastic tas in zijn hand, waaruit een slof sigaretten stak. Overvaller 2 richtte weer het (op een) vuurwapen (gelijkend voorwerp) op de medewerker die op de grond moest gaan liggen. Overvaller 1 sloeg bij vertrek met een slof sigaretten op het hoofd van de medewerker. Overvaller 2 droeg een (met geld gevulde) geldcassette. De overvallers verlieten de winkel en stapten in de auto die klaar stond, waarna de chauffeur met hoge snelheid wegreed.

Verklaring van [medeverdachte 4][medeverdachte 4] heeft bekend dat hij één van de vier overvallers op het tankstation is geweest. [medeverdachte 4] heeft als verdachte uitgebreid en gedetailleerd verklaard over de wijze waarop het tankstation is overvallen en met wie hij de overval heeft gepleegd. Deze verklaring is in hoger beroep in het dossier van de verdachten gevoegd. Hoewel [medeverdachte 4] in hoger beroep niet als getuige door de verdediging ondervraagd kon worden, acht het hof – zoals hiervoor overwogen – zijn verklaring betrouwbaar en bruikbaar voor het bewijs.

Samengevat heeft [medeverdachte 4] verklaard dat hij de overval op het tankstation heeft gepleegd met [medeverdachte 2] , [verdachte] en [medeverdachte 7] . [medeverdachte 2] was de bestuurder van de auto. [medeverdachte 4] ging met [verdachte] en [medeverdachte 7] de winkel van het tankstation binnen. [medeverdachte 4] heeft zichzelf op de camerabeelden aangewezen als de man met de trui van het merk [tekst] met op de achterkant een afbeelding van een doodshoofd. De ‘andere’ overvaller (het hof begrijpt: overvaller 2) droeg de trainingsbroek. Na de overval hebben de verdachten bij eetgelegenheid [eetgelegenheid] de kassalades opengemaakt en de buit onder hen verdeeld. Vervolgens zijn zij allen teruggekeerd in de woning van [verdachte] , waar de pakjes sigaretten zijn “uitgehaald”. Deze verklaring wordt ondersteund door de camerabeelden en de verklaring van [medeverdachte 7] .

Verklaring [medeverdachte 7]

heeft in hoger beroep zowel als verdachte als getuige verklaard dat hij samen met [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 4] deze overval heeft gepleegd. [verdachte] liep voorop en is degene die als eerste naar binnen ging (overvaller 1), hij – [medeverdachte 7] – is overvaller 2 en [medeverdachte 4] is overvaller 3. [medeverdachte 7] heeft het wapen op de medewerker gericht en gezegd ‘kassa open’. Zowel [medeverdachte 7] als [verdachte] hebben geld uit de kassa gepakt. In het magazijn zijn sloffen sigaretten gepakt. Het wapen dat hij op de medewerker heeft gericht, heeft hij van [verdachte] gekregen en [verdachte] had hem gezegd dat het een nepwapen was. [verdachte] heeft bij het naar buiten gaan de medewerker een tik op het achterhoofd gegeven met een slof sigaretten. [medeverdachte 2] was de bestuurder van de auto. Ze waren vanaf de woning van [verdachte] vertrokken met de groene Suzuki en op een parkeerplaats overgestapt in de Opel. [medeverdachte 2] reed drie keer de rotonde en vervolgens naar de ingang van het tankstation. De buit wordt eerlijk verdeeld; de chauffeur krijgt hetzelfde.

Conclusie ten aanzien van het bewijsHet hof komt op grond van de bewijsmiddelen tot de conclusie dat op 9 augustus 2020 de verdachten [verdachte] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 2] en de voormalig medeverdachte [medeverdachte 4] het tankstation ‘ [tankstation] ’ hebben overvallen en dat [medeverdachte 7] de aanwezige medewerker met een (nep)vuurwapen of een op een vuurwapen gelijkend voorwerp heeft bedreigd. Bij de overval zijn geld en sigaretten buitgemaakt. Voorafgaand aan de overval zijn [verdachte] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 4] in de woning van [verdachte] samen geweest. Zij zijn vanuit die woning met de groene Suzuki van de vader van [medeverdachte 2] naar Nieuwe Niedorp gereden en daar overgestapt in een donkergrijze Opel. [medeverdachte 2] was de chauffeur van de groene Suzuki en de donkergrijze Opel. [verdachte] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 7] zijn de winkel van het tankstation binnengegaan en hebben geld en sigaretten meegenomen. [medeverdachte 7] heeft een wapen (al dan niet een nepwapen) op de medewerker gericht. [verdachte] heeft de medewerker van het tankstation een tik tegen zijn hoofd gegeven met een slof sigaretten. Na de overval is de buit verdeeld: het geld in een eetgelegenheid in Opmeer, de sigaretten in de woning van [verdachte] waar ze daarna naar toen zijn gegaan.

MedeplegenUit de verklaring van [medeverdachte 4] volgt dat hij in de woning van [verdachte] al instructies kreeg ten aanzien van de uitvoering van de overval (“we gaan die tankstation” en “jij gaat achter de kassa sigaretten pakken”). De verdachten droegen (al) een bivakmuts op het moment dat zij in de auto zaten en gezamenlijk naar het tankstation reden. Ook [medeverdachte 7] heeft verklaard dat hij al in de woning hoorde dat een tankstation zou worden overvallen. In de woning van [verdachte] van waaruit is vertrokken, waren [verdachte] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] aanwezig. Hieruit leidt het hof af dat sprake is geweest van een voorafgaand aan de overval voor alle verdachten duidelijk plan en is de overval ook gezamenlijk uitgevoerd. Voor [medeverdachte 2] overweegt het hof dat hij voorafgaand aan de overval op de hoogte was van het plan om het tankstation te overvallen. Hij was de bestuurder van de vluchtauto. In eerste instantie reden ze vanaf de woning van [verdachte] in de groene Suzuki, maar op een parkeerplaats is de groep overgestapt op een andere auto, een Opel die daar klaar stond en die ook door [medeverdachte 2] werd bestuurd. [medeverdachte 2] heeft de Opel bij het benzinestation tot stilstand gebracht en is in de auto bij het benzinestation blijven wachten. Na de overval is hij met de medeverdachten [verdachte] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 7] naar eetgelegenheid [eetgelegenheid] in Opmeer gereden. Daar zijn de kassalades, in aanwezigheid van alle vier de verdachten opengebroken en vervolgens is de buit onder de vier verdachten verdeeld. Op grond hiervan is het hof van oordeel dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking in zowel de uitvoering van de overval en voor [medeverdachte 2] geldt nog in het bijzonder dat zijn rol in zowel de voorfase, als tijdens de uitvoering als chauffeur en door achteraf mee te delen in de buit van voldoende gewicht is om van medeplegen te kunnen spreken.

Het hof acht dus het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld wettig en overtuigend bewezen.

5.2.3.
Zaaksdossier Millet

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] hebben zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld. Het bewijs daarvoor volgt uit:

de aangiftes van [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5] ;
de DNA match van zowel [slachtoffer 4] als [verdachte] op de tie-wrap die gebruikt is om de aangever [slachtoffer 4] aan het bed vast te binden;
de route van de gestolen Audi A8 en de gebruikte vluchtauto die te koppelen is aan [medeverdachte 2] ;
de link die [medeverdachte 2] heeft met de aangevers;
de zendmastgegevens van de telefoon van [medeverdachte 2] ;
verschillende chatberichten voor en na de overval die tussen de verdachten zijn uitgewisseld en die verband houden met de overval.

Daar komt bij dat [medeverdachte 7] in hoger beroep een verklaring heeft afgelegd die de bovenstaande bewijsmiddelen bevestigt.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] moet worden vrijgesproken.

Oordeel van het hofZaaksdossier Millet gaat over een woningoverval in Dreumel in de nacht van 30 december 2020. Het hof is net als de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] zich schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van diefstal met (bedreiging van) geweld. Het hof zal de overwegingen van de rechtbank grotendeels overnemen en daar aanvullen waar nodig met verklaringen van de verdachten en bewijsmiddelen die in hoger beroep aan het dossier zijn toegevoegd.

Het hof gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.

Verklaring [medeverdachte 7] in hoger beroep[medeverdachte 7] heeft bij de politie en ter terechtzitting in hoger beroep als getuige verklaard dat hij door [medeverdachte 2] is opgehaald voor de overval in Dreumel. Onderweg is ook [medeverdachte 1] opgehaald. Volgens [medeverdachte 7] waren hij, [medeverdachte 1] , [verdachte] en [medeverdachte 6] aanwezig in de woning tijdens de overval. Ze zijn met gezichtsbedekking naar binnen gegaan. [medeverdachte 2] was de bestuurder van de auto waarmee ze naar Dreumel zijn gereden. Volgens [medeverdachte 7] wist hij een paar dagen van tevoren dat de overval zou gaan plaatsvinden. [medeverdachte 7] was als eerste binnen in het huis nadat hij het raam naast de jacuzzi had opengemaakt met een platte schroevendraaier. In de woning heeft hij boven gezocht naar een kluis, geld of sieraden. [medeverdachte 7] heeft tijdens de autorit naar de overval gehoord dat er € 100.000 in de woning zou liggen. Dit bedrag is ook genoemd tijdens de overval zelf. In de auto op weg naar de overval is vooral [medeverdachte 2] aan het woord geweest. De aangevers lagen beneden in bed en werden verzocht te vertellen waar het geld lag. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] stonden bij de slachtoffers. Volgens [medeverdachte 7] hadden [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] wapens mee naar de overval. Hij heeft de wapens gezien toen zij in de woning waren op het moment dat er een wapen werd getrokken. Er was één luchtbuks en twee andere kleinere wapens. [medeverdachte 7] denkt dat de luchtbuks van de eigenaar is, die werd op zolder door een van de verdachten aangetroffen. De aangeefster is door [medeverdachte 6] van haar bed gehaald, waarna [medeverdachte 7] met haar en [medeverdachte 6] naar boven is gelopen om geld te zoeken. De aangeefster zou in een kamer boven een tas hebben aangewezen waarin geld lag. Nadat de aangeefster terug was gebracht naar de slaapkamer zag [medeverdachte 7] dat beide aangevers ‘nee’ naar elkaar schudden. [medeverdachte 7] begreep daaruit dat er meer geld in de woning was dan de aangeefster had aangewezen. [medeverdachte 7] zou daarna naar boven zijn gegaan en daar grondig hebben gezocht. Er werd door [verdachte] , [medeverdachte 6] en [medeverdachte 1] agressief gereageerd naar de aangeefster. Er werd geschreeuwd en [verdachte] zou de aangeefster met de platte hand in haar gezicht hebben geslagen. Ook zou [verdachte] aan de haren van de aangeefster hebben getrokken en is er glas kapot gegooid op de grond. [medeverdachte 7] heeft in het huis meerdere kleine stapeltjes met geld gevonden op verschillende plekken. In totaal is er zo’n € 10.000 gevonden. Er is iets meer dan € 2.000 per persoon buitgemaakt. Ook heeft [medeverdachte 7] een tweetal autosleutels gevonden, waarna besloten is de Audi A8 van de aangevers mee te nemen. [medeverdachte 7] is met [verdachte] en [medeverdachte 6] in de Audi A8 van de aangevers gestapt en daarin zijn ook de buitgemaakte spullen geladen. Vervolgens is [medeverdachte 7] met drie andere personen in de Audi A8 van de aangevers naar een plek gereden vlakbij de woning, waar [medeverdachte 2] stond te wachten in een auto. [verdachte] heeft de Audi A8 van de aangevers bestuurd. Bij de auto van [medeverdachte 2] zijn [medeverdachte 7] en [medeverdachte 1] bij [medeverdachte 2] ingestapt en zijn zij naar Lelystad gereden. [verdachte] en [medeverdachte 6] zijn in de Audi A8 naar Lelystad gereden. In Lelystad is het geld verdeeld bij een oud bedrijf waar ‘geschuild kon worden’. Dit bedrijf was in de buurt van de plek waar de portemonnee van de aangeefster is gevonden, welke door [medeverdachte 7] in het water is gegooid. Het geld is onder de vijf mannen verdeeld. Iedereen kreeg een gelijk deel. De sieraden zijn door [medeverdachte 7] meegenomen naar huis, maar uiteindelijk zoekgeraakt. [medeverdachte 2] heeft ‘niet met zoveel woorden’ tegen [medeverdachte 7] gezegd dat de tip dat er veel geld lag in de woning van aangevers van zijn vader afkomstig was. [medeverdachte 7] leidde dit af uit ‘de manier waarop [medeverdachte 2] het zei’. [medeverdachte 7] heeft ook verklaard dat hij wist dat de vader van [medeverdachte 2] ‘een connectie was’ van de aangevers.

Verklaringen van de aangevers [slachtoffer 4] en [slachtoffer 5]

De aangevers hebben verklaard dat zij lagen te slapen toen vier mannen hun slaapkamer betraden. De mannen droegen allen gezichtsmaskers en handschoenen. Twee mannen hadden een vuurwapen vast en hebben deze op de aangevers gericht. Eén man dreigde met een hamer te slaan en een ander was in het bezit van een luchtbuks, die aangever [slachtoffer 4] herkende als de zijne. De mannen riepen telkens om geld. De mannen bonden de handen en de voeten van de aangevers vast met tie-wraps. Aangever [slachtoffer 4] heeft meerdere keren een vuurwapen tegen het hoofd gezet gekregen. Aangeefster [slachtoffer 5] is aan haar haren van het bed getrokken en heeft twee klappen in haar gezicht gekregen. Uiteindelijk is – onder meer – een geldbedrag, een portemonnee, sieraden en een Audi A8 voorzien van het kenteken [kenteken 2] weggenomen.

DNA-match [verdachte] op tie-wrapOp het bed van de aangevers zijn meerdere aan elkaar verbonden tie-wraps aangetroffen. Uit de bemonstering van een van deze tie-wraps (het deel tussen het uiteinde en het slotje) is een DNA-mengprofiel van minimaal drie donoren verkregen. Het DNA-hoofdprofiel komt overeen met het DNA-profiel van aangever [slachtoffer 4] . Het DNA-nevenprofiel komt overeen met het DNA van [verdachte] . Van het DNA-nevenprofiel uit de bemonstering is het 13 miljoen keer waarschijnlijker dat [verdachte] de donor is dan wanneer dit niet zo is. Het hof is het met de rechtbank eens dat [verdachte] de donor is van het celmateriaal op het deel van de tie-wrap tussen het uiteinde en het slotje.

De verdediging heeft aangevoerd dat het DNA-spoor van [verdachte] op de tie-wrap geen daderspoor hoeft te zijn. Een tie-wrap is een verplaatsbaar object. Het is goed mogelijk dat er DNA van [verdachte] op de tie-wrap terecht is gekomen via secundaire overdracht, zoals bijvoorbeeld via een tasje waarop het DNA van [verdachte] zat en dat hij heeft overgedragen aan [medeverdachte 5] .

Voor zover de verdediging met dit verweer heeft willen betogen dat uit het DNA-spoor van [verdachte] niet kan worden afgeleid dat hij aanwezig is geweest bij de overval merkt het hof het volgende op. Het DNA-spoor van [verdachte] is op zichzelf niet voldoende om vast te stellen dat [verdachte] aanwezig is geweest in de woning tijdens de overval. Het DNA-spoor is daarvoor echter wel een sterke aanwijzing. Dit vermoeden wordt bevestigd door andere bewijsmiddelen in het dossier, waaronder de verklaringen van [medeverdachte 7] , die heeft verklaard dat [verdachte] bij de overval aanwezig is geweest. In onderlinge samenhang met de andere bewijsmiddelen is het DNA-spoor van [verdachte] daarom alsnog redengevend voor het bewijs dat [verdachte] bij de overval aanwezig is geweest.

Route weggenomen Audi A8 met kenteken [kenteken 2] en de auto met het kenteken [kenteken 3]

Op camerabeelden gemaakt op het terrein van de aangevers is te zien dat op 30 december 2020 omstreeks 02:37 uur een personenauto van het merk Audi die op het terrein stond geparkeerd, wegrijdt nadat om 02:36 uur drie personen zijn ingestapt in het voertuig. Het hof begrijpt dat dit – gelet op de verklaring van [medeverdachte 7] – de Audi A8 van de aangevers betreft die is voorzien van het kenteken

[kenteken 2] .

Het kenteken [kenteken 2] is later die nacht twee keer vastgelegd door een ANPR-camera. Om 03:26 uur is de Audi A8 op de A27 ter hoogte van Nieuwegein geregistreerd en om 03:47 uur op de kruising van de N702 met de Polderdreef in Almere-Buiten. Op datzelfde tijdstip (03:47 uur) is door ANPR-camera’s een Audi A8 of S8 met het kenteken [kenteken 3] op diezelfde kruising in Almere-Buiten vastgelegd. Op de ANPR-foto is te zien dat het kenteken op de achterzijde van een personenauto is bevestigd, terwijl dat kenteken hoort bij een camper. Het kenteken [kenteken 3] blijkt eerder die nacht om 03:18 uur door een ANPR-camera te zijn vastgelegd op de A15 ter hoogte van Deil Oost (Gelderland). Uit raadpleging van Google Maps volgt dat dit punt ligt op een van de rijroutes vanaf Dreumel in de richting van de A2. De voertuigen zijn uiteindelijk samengekomen in Almere-Buiten.

Uit het dossier blijkt dat het kenteken [kenteken 3] aan [medeverdachte 2] is te koppelen, omdat hij op
24 december 2020 (ongeveer één week voor de overval) een voertuig met daarin twee kentekenplaten met het kenteken [kenteken 3] heeft opgehaald bij het beslaghuis. Uit de politiesystemen blijkt bovendien dat [medeverdachte 2] vanaf 12 december 2020 een Audi A8, voorzien van het kenteken [kenteken 4] , op zijn naam heeft staan. [medeverdachte 2] is op 23 december 2020 ook als bestuurder van deze auto gecontroleerd.

Het hof begrijpt – gelet op de verklaring van [medeverdachte 7] – dat de auto waarop het kenteken

[kenteken 3] was bevestigd, de auto is geweest waarin [medeverdachte 2] heeft gereden op weg naar de overval en waarin [medeverdachte 7] en [medeverdachte 1] zijn gestapt na de overval op weg naar Lelystad.

Link tussen de aangevers en [medeverdachte 2]Uit het dossier blijkt dat de aangevers (goede) bekenden zijn van de vader van [medeverdachte 2] . Ook heeft de aangeefster [medeverdachte 2] in het verleden twee keer gezien en de vader van [medeverdachte 2] en haar man kennen elkaar al lang. Dat [medeverdachte 2] de aangevers kent wordt ook bevestigd door een proces-verbaal dat is gevoegd in hoger beroep van 23 maart 2026. Uit dit proces-verbaal blijkt dat [medeverdachte 2] de aangever [slachtoffer 4] heeft gebeld op 17 maart 2026 naar aanleiding van de verklaring die [medeverdachte 7] heeft afgelegd bij de politie. [medeverdachte 7] heeft overigens ook verklaard dat de vader van [medeverdachte 2] ‘een connectie’ was van de aangevers. [medeverdachte 7] heeft verder verklaard dat hij dacht dat de tip dat er € 100.000 in de woning lag van de vader van [medeverdachte 2] kwam, hoewel [medeverdachte 2] dit ‘niet met zoveel woorden’ tegen hem heeft gezegd.

Zendmastgegevens van [medeverdachte 2]Uit het politieonderzoek is gebleken dat [medeverdachte 2] ten tijde van de overval de gebruiker was van het telefoonnummer + [telefoonnummer] . Uit zendmastgegevens van dit telefoonnummer blijkt dat de telefoon van [medeverdachte 2] verschillende reisbewegingen heeft gemaakt die overeenkomen met het verloop van de overval. Zo straalt de telefoon eerst een zendmast aan die dekking geeft aan de woning van [verdachte] op 29 december 2020 van 20:54 uur tot 22:11 uur. Daarna maakt de telefoon een reisbeweging naar Amsterdam en straalt de telefoon van 23:23 uur tot 23:46 uur een zendmast aan die dekking geeft aan het adres waar [medeverdachte 1] ten tijde van de overval woonachtig was. In de nacht van 30 december 2020 om 00:52 straalt de telefoon een zendmast aan in Lith (Gelderland). Tijdens de overval heeft de telefoon geen verbindingen geregistreerd. Later straalt de telefoon zendmasten aan in Vianen (03:24 uur) en Almere (03:52 uur), locaties die naar voren zijn gekomen in de netwerkmeting uitgevoerd op de route Dreumel-Almere. Iets later die nacht straalt de telefoon een zendmast aan in Lelystad (van 04:43 uur tot 04:58 uur). Uiteindelijk maakt de telefoon vanaf 06:45 uur weer contact met zendmasten in de regio West-Friesland.

[medeverdachte 7] heeft verklaard dat [medeverdachte 1] in Amsterdam is opgehaald op weg naar de overval door [medeverdachte 2] en dat zij vervolgens zijn doorgereden naar de woning in Dreumel. [medeverdachte 7] heeft ook verklaard dat hij met [medeverdachte 1] na de overval weer bij [medeverdachte 2] is ingestapt en dat zij naar Lelystad zijn gereden. Volgens [medeverdachte 7] is het geld verdeeld in Lelystad vlakbij de locatie waar de portemonnee van de aangeefster later is teruggevonden. De zendmastgegevens van het telefoonnummer van [medeverdachte 2] sluiten dus aan bij de verklaring van [medeverdachte 7] . De zendmastgegevens komen ook overeen qua tijdstip en locatie met de twee ANPR-registraties van de weggenomen Audi A8 van aangevers in Vianen (03:24 uur) en in Almere (03:52 uur).

Chatberichten voor en na de overval

Uit het telefoontoestel van [medeverdachte 1] heeft de politie een groot aantal chatberichten uit de applicatie WhatsApp veiliggesteld waarvan een deel was verwijderd. De politie heeft de verwijderde berichten kunnen herstellen, maar hierbij is wel de woordvolgorde ‘gescrambled’ (verwisseld).

Geen van de verdachten heeft betwist de gebruiker te zijn van de door de politie aan hen toegeschreven telefoonnummers. Er is door de verdachten ook niet betwist dat zij de in het dossier opgenomen en aan hen toegeschreven chatberichten hebben verstuurd.

Door de raadslieden van [verdachte] is betoogd dat de chatberichten in het dossier voor meerdere interpretaties vatbaar zijn. Door [verdachte] zelf is ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat de berichtenwisselingen tussen hem en [medeverdachte 1] gingen over de verkoop van wiet en pillen.

Met de rechtbank is het hof van oordeel dat niet zonder meer kan worden aangenomen dat de chatberichten in het dossier rondom de periode van de overval in Dreumel over die overval gaan. Daar staat tegenover dat zich meerdere bewijsmiddelen in het dossier bevinden die wijzen op de betrokkenheid van [verdachte] bij deze overval. Zo is er een tie-wrap gevonden in de woning waar de overval is gepleegd met een DNA-spoor van [verdachte] en heeft [medeverdachte 7] verklaard dat [verdachte] bij de overval aanwezig is geweest. De chatberichten kunnen in onderlinge samenhang met de andere bewijsmiddelen dan alsnog redengevend zijn voor het bewijs. Dat de berichten over verkoop van pillen en wiet zouden gaan wordt niet ondersteund door de overige bewijsmiddelen in het dossier. Dat [medeverdachte 1] heeft verklaard dat hij met [verdachte] heeft gesproken over wiet en pillen maakt dat niet anders.

Voorafgaand aan de overval hebben de verdachten verschillende gesprekken gevoerd over het aanschaffen van auto’s:

op 4 december 2020 zegt [medeverdachte 1] dat een auto (“bak”) moet worden geregeld (“fixen”) en dat ze dan kunnen gaan “happen”.
op 11 december 2020 laat [medeverdachte 2] weten dat hij een A8 kan ophalen voor € 3.000,00 (“3k”). [medeverdachte 1] zegt even later dat hij “ [bijnaam 1] ” heeft gesproken die met “ [bijnaam 2] ” was en dat het een goede prijs (“goeie”) is. [medeverdachte 2] schrijft “laat ze daarom wat regelen”, waarop [medeverdachte 1] antwoordt dat hij “ [bijnaam 1] ” heeft gezegd “opschieten”.
op 13 december 2020 schrijft [medeverdachte 2] “die gaat nu naar m’n vader” en hij laat weten op een (andere) auto een aanbetaling te hebben gedaan, maar nog steeds een geldbedrag mist van “ [bijnaam 1] ”. [medeverdachte 1] schrijft “we gaat dat regelen met die snotaap”. [medeverdachte 2] antwoordt “ja want dan hebben we 7 serie en a8”. [medeverdachte 1] zegt “we hadden nu gewoon twee waggie” en “gaan we het allemaal van hem afhalen”. Het hof merkt hierbij op dat [medeverdachte 7] ook wel “ [bijnaam 2] ” wordt genoemd.

Het hof begrijpt uit deze gesprekken dat er werd gesproken over de aankoop van de Audi A8 en de BMW 735i (7 serie) die vanaf 12 december 2020 (Audi A8) en 21 december 2020 (BMW 735i) op naam van [medeverdachte 2] hebben gestaan. [medeverdachte 1] was actief betrokken bij de aankoop van deze twee auto’s. Dit vindt bevestiging in de verklaring die [medeverdachte 1] ter terechtzitting in hoger beroep als getuige heeft afgelegd. [medeverdachte 1] heeft verklaard dat deze berichten gingen over ‘het regelen van auto’s voor een klus en dat hij daar ook wat voor heeft gekregen’. Met ‘happen’ bedoelt [medeverdachte 1] - naar eigen zeggen - geld verdienen door het uitvoeren van ‘klussen’. De auto was volgens [medeverdachte 1] nodig om de klus te doen. De verklaring van [medeverdachte 1] bevestigt daarmee dat de auto’s niet voor [medeverdachte 2] persoonlijk bedoeld waren, maar dat deze geregeld moesten worden voor het uitvoeren van ‘klussen’ (het hof begrijpt: overvallen). Dit vindt ook steun in een chatgesprek tussen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] op 26 augustus 2021, waarin [medeverdachte 7] zegt – althans, zo begrijpt het hof het bericht – dat de Audi A8 op naam van [medeverdachte 2] “van ons allemaal is”.

Voorafgaand aan de overval hebben de verdachten ook verschillende chatgesprekken gevoerd over de planning van de overval:

op 21 december 2020 vraagt [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 2] of iedereen klaar (“ready”) is voor volgende week (“next week”) en zegt hij dat hij “honger” heeft. [medeverdachte 2] antwoordt “ik ook”. [medeverdachte 1] heeft hier ter terechtzitting in hoger beroep over verklaard dat met deze berichten werd bedoeld dat ‘iedereen geld wilde gaan verdienen met de klus’.
op 22 december 2020 laat [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 7] weten dat [medeverdachte 2] (“ [bijnaam 3] ”) “honger” heeft. [medeverdachte 7] antwoordt “jaa hij komt” en “die [betrokkene 1] zit toch vast”. [medeverdachte 1] zegt “we vertrouwen op hem”, “ik weet het” en “had hij me gezegt”.
op 25 december 2020 schrijft [medeverdachte 1] naar [verdachte] dat maandag “aan” is, waarop [verdachte] antwoordt “zie je snel”. [verdachte] zegt “goede dingen”, wat [medeverdachte 1] bevestigt met dat hij “ready” is. [verdachte] zegt dan “nieuwe wagie ook daar”.
op 28 december 2020 chat [medeverdachte 7] met zijn vriend [getuige 6] . De politie heeft dit gesprek aangetroffen op de telefoon van [getuige 6] . Deze berichten konden zonder dat de woordvolgorde is veranderd veilig worden gesteld. [getuige 6] schrijft dan “bigday”, waarop [medeverdachte 7] antwoordt “jaa we gaan in de avond” en “hoop goed daar”.
op 28 december 2020 schrijft [medeverdachte 1] naar [medeverdachte 2] dat vandaag de “big day” is, wat [medeverdachte 2] bevestigt. Om 17:51 uur stuurt [medeverdachte 1] een locatie naar [medeverdachte 2] “ [adres 2] ”, “grote parkeerplaats”. Om 18:52 uur zegt [medeverdachte 2] “morgen 100 procent”.
op 29 december 2020 schrijft [medeverdachte 2] naar [medeverdachte 1] “vuurwerk vanavond”, wat [medeverdachte 1] bevestigt met “vanavond 100”. [medeverdachte 2] zegt “jackpot”. Om 17:19 uur kunnen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] “ [bijnaam 4] ” niet bereiken. [medeverdachte 1] denkt dat hij misschien “bij zijn vrouwtje thuis” is. [medeverdachte 2] zegt dat “hij weet wat gaande is”. [medeverdachte 1] zegt “geen stress”. Om 21:07 uur laat [medeverdachte 1] weten dat hij nu naar Amsterdam gaat rijden. Om 23:05 uur geeft [medeverdachte 1] de locatie door “ [adres 2] ”. Om 23:16 uur zegt [medeverdachte 2] “ben er”, waarop [medeverdachte 1] antwoordt “wacht effe op me ik ga nu komen ”.

Het hof begrijpt uit deze chatgesprekken dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] in eerste instantie op maandag 28 december 2020 met elkaar hebben afgesproken en dat deze afspraak in het teken stond van geld verdienen door het uitvoeren van ‘een klus’ (het hof begrijpt: een overval). Het hof begrijpt uit de berichten dat de overval uiteindelijk niet is doorgegaan, omdat [medeverdachte 2] op 28 december 2020 om 18:52 uur schrijft ‘morgen 100 procent’. Dit blijkt ook uit de daarop volgende berichten van
29 december 2020 waarin wordt gesproken over ‘vuurwerk vanavond’. Dat de berichten over een zak vuurwerk zouden gaan die [verdachte] aan zijn buurvrouw heeft gegeven, zoals door de verdachte in eerste aanleg is betoogd, vindt het hof gelet op alle andere bewijsmiddelen in het dossier niet aannemelijk. [medeverdachte 1] heeft overigens ook ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat de berichten gingen over vuurwerk en dat ging over ‘die klus’. Hij heeft van tevoren over ‘die overval’ gesproken. De berichten van 29 december 2020 tussen [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] komen ook overeen met de zendmastgegevens van het telefoonnummer van [medeverdachte 2] en de verklaring van [medeverdachte 7] , die heeft verklaard dat [medeverdachte 1] onderweg naar de overval in Amsterdam is opgehaald.

In de periode kort na de overval zijn er ook verschillende chatgesprekken geweest die naar het oordeel van het hof verband houden met de overval in Dreumel:

op 30 december 2020 om 10:49 uur schrijft [medeverdachte 7] aan [getuige 6] “ben net ene uur terug maar lag er niet iedereen 2 kop per man” en “hij had het echt niet”. Om 18:20 uur stuurt [medeverdachte 7] een schermafbeelding van een chatgesprek met ‘ [bijnaam 3] ’ (het hof begrijpt [medeverdachte 2] ), waarin staat geschreven “ik moet zo met me pa naar die man dus niemand moet me appen tot gehoor van mij snap je”. [medeverdachte 7] schrijft “die man heeft vermoedens”. [getuige 6] vraagt “kende hij jullie”, waarop [medeverdachte 7] antwoordt “neee”.
op 30 december 2020 vanaf 18:34 uur probeert [medeverdachte 1] contact te leggen met [medeverdachte 6] . [medeverdachte 1] schrijft “die [bijnaam 3] heeft ons nodig man” en “we moeten deze man gaan helpen”.
op 30 december 2020 om 23:27 uur stuurt [medeverdachte 1] naar [medeverdachte 2] een locatie “ [adres 3] ” en “lidl”, waarop [medeverdachte 2] om 23:31 uur antwoordt “ben er”.
op 2 januari 2021 om 14:34 uur laat [medeverdachte 2] aan [medeverdachte 1] weten dat de afspraak is om vanavond met zijn vader te gaan. [medeverdachte 1] zegt te willen bespreken “hoe we dit moeten aanpakken”. [medeverdachte 2] schrijft “ben ik op anpr gehit” en zegt “moet straks andere nummerborde klemmen”. [medeverdachte 1] zegt “doe dat” en “laat me weten”.
op 2 januari 2021 om 18:46 uur schrijft [medeverdachte 7] aan [getuige 6] “hele gedoe met deze torrie man”. Als [getuige 6] vraagt “hoezo”, antwoordt [medeverdachte 7] “ [bijnaam 3] ze vader is bedreigt met gannu” en “die vader van [bijnaam 3] zeg hij heeft daar ligge”.

Het hof begrijpt uit deze berichten dat er na de overval problemen zijn ontstaan tussen de aangevers en (de vader van) [medeverdachte 2] . De berichten zijn relatief kort na de overval gestuurd en sluiten aan bij wat zich – zoals uit het dossier blijkt – na de overval heeft afgespeeld. Aangever [slachtoffer 4] heeft direct na de overval aan de politie ter plaatse verteld dat hij vrijwel zeker wist wie één van de verdachten was. De volgende dag heeft aangever [slachtoffer 4] aan de politie laten weten dat dit vermoeden ziet op [medeverdachte 2] (“de zoon van [vader medeverdachte 2] ”). Aangever [slachtoffer 4] is in de avond van 30 december 2020 naar Noord-Holland gereden om zijn vermoeden met [vader medeverdachte 2] te bespreken en naar [medeverdachte 2] op zoek te gaan. Op
30 december 2020 om 21:56 uur vraagt [vader medeverdachte 2] via de chat aan [medeverdachte 2] om naar huis te komen , zodat zij samen naar aangever [slachtoffer 4] (“mijn naamgenoot”) kunnen gaan. [medeverdachte 2] antwoordt op diezelfde dag om 22:01 uur “morgen gaan we erheen”. Het bericht van [medeverdachte 7] ‘dat het er niet lag’ en dat er ‘2 kop de man’ was sluiten bovendien aan bij de verwachting van alle verdachten dat er € 100.000 in de woning zou liggen en dat ze uiteindelijk ongeveer € 2.000 per persoon hadden gekregen.

Het hof komt tot de conclusie dat de hierboven opgenomen chatberichten allemaal verband houden met de overval in Dreumel. Daarbij merkt het hof op dat [medeverdachte 1] in hoger beroep als getuige heeft verklaard dat – in elk geval – een gedeelte van de berichten gingen over het regelen van auto’s voor de overval en de wens om geld te verdienen met ‘een klus’ (het hof begrijpt: een overval). De berichten sluiten ook aan bij de verklaring van [medeverdachte 7] en hetgeen hierboven verder is opgenomen over de andere bewijsmiddelen die zich in het dossier bevinden.

Conclusie ten aanzien van het bewijs

Het hof komt tot de conclusie dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] de overval in Dreumel hebben gepleegd en dat zij zich schuldig hebben gemaakt aan diefstal met (bedreiging van) geweld op grond van:

de verklaringen die [medeverdachte 7] en [medeverdachte 1] in hoger beroep als getuige hebben afgelegd;
de verklaringen van de aangevers;
de conclusie dat [verdachte] de donor is van het celmateriaal op het deel van de tie-wrap tussen het uiteinde en het slotje;
de route van de gestolen Audi A8 en de personenauto met het kenteken [kenteken 3] die te koppelen is aan [medeverdachte 2] ;
de link tussen de aangevers en [medeverdachte 2] ;
de zendmastgegevens van het telefoonnummer van [medeverdachte 2] ;
de chatberichten die hierboven zijn opgenomen.

Dat er geen zendmastgegevens zijn die [verdachte] in Dreumel plaatsen maakt dit niet anders, omdat uit het dossier blijkt dat het voor de verdachten gebruikelijk was om hun telefoon uit te zetten tijdens een overval. [medeverdachte 7] heeft dit ook bevestigd ter terechtzitting in hoger beroep. [medeverdachte 7] heeft verklaard dat hij zijn telefoon ‘elke keer uit deed als er wat gebeurde om zijn locatie niet aan te geven’. [medeverdachte 1] heeft daarnaast ter terechtzitting bevestigd dat hij zijn telefoon uitzette op het moment dat hij weet dat er ‘dingen gaande zijn’ zodat kan worden voorkomen dat later kan worden gezien waar hij was.

Medeplegen

Het hof stelt – mede gelet op de verklaring van [medeverdachte 7] – vast dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 7] en [verdachte] tijdens de overval aanwezig waren in de woning in Dreumel en dat [medeverdachte 2] de bestuurder van de vluchtauto was. Dit komt overeen met de verklaring van de aangevers, die hebben verklaard dat er vier mannen in hun slaapkamer stonden. Het hof stelt verder vast dat de daders in de slaapkamer hebben gestaan met wapens. [medeverdachte 7] en [medeverdachte 6] zijn vervolgens met de aangeefster [slachtoffer 5] naar boven gegaan om geld te zoeken. De kleine overvaller die volgens de aangeefster aan haar haren heeft getrokken en haar in het gezicht heeft geslagen is [verdachte] geweest, zoals ook door [medeverdachte 7] is bevestigd.

Het hof leidt hieruit af dat alle verdachten een eigen rol hadden tijdens de overval. [medeverdachte 7] heeft

– naar eigen zeggen – via het raam de toegang tot de woning verschaft en (al dan niet met [medeverdachte 6] en de aangeefster) gezocht naar geld. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] hebben bij de slachtoffers gestaan. Nu uit de verklaringen van de aangevers blijkt dat er toen wapens waren en dit ook door [medeverdachte 7] is bevestigd, gaat het hof er van uit dat [medeverdachte 6] en [medeverdachte 1] (in elk geval) in die slaapkamer waren en wapens hadden. [verdachte] was ook in de woning aanwezig en heeft geweld tegen de aangeefster gebruikt. [medeverdachte 2] heeft als bestuurder van de vluchtauto opgetreden.

Daar komt bij dat de verdachten voorafgaand aan de overval al met elkaar hebben afgestemd wanneer de overval zou plaatsvinden en hebben zij daartoe de nodige voorbereidingen getroffen. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben zich voor de overval actief bezig gehouden met het regelen van een (vlucht)auto voor de overval. [medeverdachte 2] heeft ook valse kentekenplaten geregeld voor de (vlucht)auto. [medeverdachte 1] heeft bovendien verklaard dat er voorafgaand aan de overval dingen met hem waren besproken over de overval. Er was dus sprake van een vooraf voor alle verdachten duidelijk plan en de verdachten hebben in die wetenschap gehandeld.

De verdachten zijn nadat zij plannen hadden gemaakt voorafgaand aan de overval vanuit Noord-Holland naar de woning in Dreumel gereisd. Na de overval zijn de verdachten in twee voertuigen, waaronder de Audi A8 van de aangevers weggereden om de buit te verdelen. Hierbij heeft iedereen een gelijk deel gekregen van de buit. Dit blijkt zowel uit chatberichten (‘iedereen 2 kop per man’) als ook uit de verklaring van [medeverdachte 7] .

Op grond van het voorgaande is het hof van oordeel dat de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten is komen vast te staan. De bijdrage van de verdachte aan het tenlastegelegde is van dusdanig gewicht geweest dat deze moet worden aangemerkt als medeplegen. Het hof acht daarmee het medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld bewezen.

5.2.4.
Zaaksdossier Zwenkau

Op 7 januari 2021, een week na de overval in Dreumel, wordt een woning in Avenhorn overvallen. Voor deze overval worden alle vier de verdachten vervolgd: [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] .

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft betoogd dat de verdachte voor betrokkenheid als medepleger van zowel de poging gekwalificeerde doodslag als het medeplegen van diefstal met geweld zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend kan worden veroordeeld.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat [verdachte] van beide feiten moet worden vrijgesproken.

Oordeel van het hof

Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van medeplegen van diefstal met geweld is gekomen in de zaken tegen [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] en verenigt zich met die beslissingen. Ook de daaraan ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep heeft het hof op enkele punten in de overwegingen van de rechtbank een nuancering en aanvulling opgenomen. Het hof komt anders dan de rechtbank tot de conclusie dat niet is vast te stellen wie de schutter van de geloste schoten is geweest. Ook komt het hof anders dan de rechtbank tot de conclusie dat [medeverdachte 2] ook als medepleger kan worden beschouwd.

Door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden

Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan.

In de nacht van 7 januari 2021 heeft rond 01:30 uur in een woning aan [adres 4] in Avenhorn een gewapende woningoverval plaatsgevonden, waarbij onder meer contant geld, een portemonnee met inhoud en autosleutels zijn weggenomen. Aangever [slachtoffer 7] is edelsmid van beroep en heeft een werkplaats aan huis. [slachtoffer 7] en zijn partner [slachtoffer 6] lagen te slapen toen drie mannen met bivakmutsen de woning betraden. Twee van de daders hadden een vuurwapen. [slachtoffer 7] heeft in zijn slaapkamer met de overvallers gevochten en is onder andere op zijn hoofd geslagen met een hard voorwerp. Tijdens het gevecht met een van de overvallers heeft [slachtoffer 7] hem hard in een van zijn vingers gebeten. [slachtoffer 6] is haar partner komen helpen en heeft ook met de overvallers gevochten. Toen [slachtoffer 6] haar partner [slachtoffer 7] wilde helpen, is een van de overvallers met een wapen op haar afgekomen. Hij heeft een vuurwapen tegen haar hals gedrukt en heeft geschoten.

Gebleken is dat [slachtoffer 6] een groot gat in haar hals had en dat sprake was van een schotwond. Uit het dossier, de toelichting op de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 6] en de slachtofferverklaring zoals die ten overstaan van het hof is afgelegd blijkt dat [slachtoffer 6] tot op heden – onder meer – een blijvende tinnitus heeft opgelopen. De schotwond in de hals en de blijvende tinnitus zijn naar het oordeel van het hof te kwalificeren als zwaar lichamelijk letsel als bedoeld in artikel 82 van Pro het Wetboek van Strafrecht (Sr).

De verdachten zijn met een BMW gekomen en na de overval ook weer in die BMW vertrokken. Deze BMW was door [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] geregeld en werd door [medeverdachte 2] bestuurd.

Verklaring [medeverdachte 7]

heeft verklaard dat hij voor de overval al wist van het plan. Dit heeft hij ook besproken met zijn vriend [getuige 6] . Op de dag zelf was hij bij [verdachte] thuis en daar heeft hij [medeverdachte 1] gezien, [medeverdachte 6] (het hof begrijpt: [medeverdachte 6] ) en [medeverdachte 2] . Rond een uur of half een (’s-nachts) zijn zij naar woning in Avenhorn gereden. Zowel [medeverdachte 7] als [verdachte] hadden een schroevendraaier bij zich. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 6] hadden een wapen mee. [medeverdachte 6] had een wapen van het merk Smith en Wesson mee. [medeverdachte 1] had de CZ. Deze had hij ten tijde van de overval ook in zijn handen. [verdachte] heeft met de mannelijke bewoner gevochten en de mannelijke bewoner heeft [verdachte] in een van zijn vingers gebeten. Vervolgens heeft [verdachte] de mannelijke bewoner met een lamp geslagen. [medeverdachte 7] heeft een schot gehoord. Hij denkt dat [medeverdachte 1] heeft geschoten. Ze waren met de BMW van [medeverdachte 2] (het hof begrijpt: [medeverdachte 2] ) gekomen en met die auto zijn ze ook weer vanaf de woning in Avenhorn vertrokken. [medeverdachte 2] was de bestuurder. Voor de overval was er een voorbespreking bij [verdachte] geweest. Er zou daar (in de woning in Avenhorn) goud zijn en mogelijk ook cash. Het ging om iemand die professioneel met goud bezig was: een goudsmid aan huis.

Het hof is – zoals hiervoor is overwogen – van oordeel dat de verklaringen van [medeverdachte 7] voor het bewijs gebezigd kunnen worden.

Dat [verdachte] door de mannelijke bewoner in zijn vinger is gebeten wordt bevestigd door de verklaring van zijn ex-partner [getuige 1] . Zij heeft ten overstaan van de politie verklaard dat [verdachte] op een avond ‘toen hij iets ging doen’ in zijn vinger is gebeten. Zij heeft de vinger verzorgd. Dit heeft zij ten overstaan van de rechter-commissaris bevestigd. Dat de verklaring van [getuige 1] naar het oordeel van het hof voor het bewijs gebruikt kan worden is hiervoor al overwogen.

Dat [verdachte] ten tijde van deze woningoverval in zijn vinger is gebeten leidt het hof af uit het volgende. Volgens [getuige 1] was [verdachte] in zijn vinger gebeten toen ze ‘met zijn allen op pad gingen’. De ‘ [bijnaam 5] ’ belde via video de volgende dag en had toen ook zijn rug bezeerd, zo heeft zij verklaard.

[medeverdachte 1] was in die periode woonachtig in Rotterdam. Uit berichtenverkeer (Telegram) tussen [medeverdachte 1] en zijn ex-partner [getuige 7] op 8 januari 2021 en informatie van de huisarts van [medeverdachte 1] van 15 januari 2021 en zijn verklaring ten overstaan van de politie op 25 mei 2022 leidt het hof af dat [medeverdachte 1] toen letsel aan zijn ribben had en dat hij over dit letsel in het videogesprek met [verdachte] sprak waarover [getuige 1] heeft verklaard.

Op grond hiervan concludeert het hof dat het letsel aan de vinger van [verdachte] door een beet is ontstaan op 7 januari 2021.

Verklaring [medeverdachte 1]

Ten overstaan van het hof heeft [medeverdachte 1] als getuige verklaard dat de berichten op 6 januari 2021 in de avond erover gingen dat [medeverdachte 7] hem vroeg of hij ( [medeverdachte 1] ) hem ( [medeverdachte 7] ) kon ophalen. Eerder was gesproken over een klus bij een goudsmid. Er waren meerdere personen aanwezig bij die bespreking. Met hem werd gesproken over hoe ze het ongeveer wilden doen. Ook werd er besproken of er goud, ‘goldies’ aanwezig zou zijn. De bedoeling was dat een paar mensen naar binnen zouden gaan om het goud te halen. Er zou een BMW gebruikt worden. Hij zou meedelen in de buit. Het gesprek over ‘cz bro’ gaat over een wapen. Er werd een vraag over een wapen gesteld. Hij kende mensen die in wapens handelen.

Dat [medeverdachte 1] die avond in Noord-Holland was leidt het hof af uit het feit dat uit ARS-gegevens is op te maken dat een voertuig (Audi A2) met kenteken [kenteken 5] , op 6 januari 2021 rond 23:40 uur (dus in de uren voorafgaand aan de overval in Avenhorn) over de N242, vanaf de [adres 5] in Alkmaar in de richting van Heerhugowaard/Broek op [adres 6] rijdt. Dit voertuig stond op naam van de moeder van [medeverdachte 1] , maar werd ook door hem gebruikt. Het hof meent dat dit feit in combinatie met de berichtenuitwisselingen en de verklaring van [medeverdachte 7] de conclusie rechtvaardigt dat [medeverdachte 1] die avond naar Noord-Holland is gekomen en mee is gegaan naar Avenhorn.

Verklaring [getuige 6]

heeft tegenover de rechter-commissaris verklaard dat [medeverdachte 7] hem heeft verteld over de overval in Avenhorn op een goudsmid, dat [medeverdachte 7] daarbij betrokken was, dat [medeverdachte 7] mee naar binnen is gegaan, dat er is geschoten en dat hij heeft gehoord dat er iemand in zijn vinger is gebeten. Deze verklaring van [getuige 6] wordt onderbouwd door chatgesprekken tussen [getuige 6] en [medeverdachte 7] uit die periode.

BerichtenuitwisselingenIn de telefoon van [medeverdachte 1] bevinden zich berichten die zijn uitgewisseld tussen de verdachten en tussen de verdachten en anderen, die naar het oordeel van het hof gaan over de woningoverval in Avenhorn. Zo zijn er berichten over ‘goud’, ‘gol(d)(ies)’ en ‘goudsmit’.

Aangever [slachtoffer 7] is edelsmid van beroep en hij had een werkplaats aan huis, met een kluis met daarin zijn voorraad goud en zilver. In berichtenuitwisselingen eind december 2020, begin januari 2021 wordt gesproken over goud, gol en goldies. Zo zegt [medeverdachte 8] (een bekende van de verdachten) tegen [medeverdachte 1] op 20 december 2020: “Morgen of overmorgen ga ik die ene” (…) “die Goud”. [medeverdachte 1] zegt dan “Is cool, check hem goed”. Op 23 december 2020 zegt [verdachte] tegen [medeverdachte 1] : “up ook niet wat goldies dan doen”. Op 3 januari 2021 zegt [medeverdachte 1] tegen [medeverdachte 6] : “ [bijnaam 6] gaan we die gol doen”. Het hof gaat ervan uit dat waar er in deze berichten wordt gesproken over ‘die Goud’, ‘Goldies’ en ‘Gol’, dat er dan wordt gesproken over ‘de goudsmid’, refererend aan het beroep van [slachtoffer 7] . Voor deze interpretatie ziet het hof overtuigend bewijs in de berichtenuitwisseling door [medeverdachte 7] op 6 januari 2021 waarin hij expliciet de benaming
goudsmidgebruikt, in combinatie met de term ‘goldies’. Hij zegt namelijk tegen [getuige 6] dat hij vanavond “een goeie torri heeft, bij goldies goudsmit in osso”. Het hof begrijpt dit bericht zo dat [medeverdachte 7] hier spreekt over een overval (torri) op een goudsmid in huis (in osso), welke overval dus ook daadwerkelijk die nacht heeft plaatsgevonden.

De verdachten [verdachte] en [medeverdachte 1] hebben verklaard dat de chats over hasj gaan. Gelet op het voorgaande en in het bijzonder de verklaring van [medeverdachte 7] wordt deze verklaringen als ongeloofwaardig terzijde gesteld.

Medeplegen

Uit de bewijsmiddelen leidt het hof af dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] de drie daders zijn geweest die (in elk geval) de woning van [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] in Avenhorn zijn binnengegaan en dat [medeverdachte 2] de bestuurder van de vluchtauto is geweest. Uit de verklaringen van [medeverdachte 7] en [medeverdachte 1] blijkt dat er voorafgaand aan de overval een overleg heeft plaatsgehad waarin het plan om de woning te overvallen is besproken. Dit blijkt eveneens uit de berichtenuitwisselingen die hebben plaatsgevonden.

[medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 2] en [verdachte] hebben samen het plan opgevat om de woning te overvallen, zij zijn gezamenlijk naar de woning toegegaan en vervolgens midden in de nacht zijn in elk geval [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] en mogelijk [medeverdachte 6] met in ieder geval twee vuurwapens de woning binnen gegaan. Daarmee hebben zij nauw en bewust samengewerkt om de bewoners in de slaapkamer ‘onder controle te houden’ en de buit mee te nemen. Zij hebben dan ook allen een rol van voldoende gewicht gehad bij de gezamenlijke uitvoering van de woningoverval en kunnen om die reden als medepleger van de woningoverval worden aangemerkt.

Voorafgaand aan de woningoverval in Avenhorn hadden al drie overvallen plaatsgevonden: de woningoverval in De Goorn op 8 augustus 2020, de overval op het tankstation in Nieuwe Niedorp op
9 augustus 2020, de woningoverval in Dreumel op 30 december 2020 en dan een week later deze overval. In alle gevallen treedt [medeverdachte 2] op als chauffeur en regelt hij de vluchtauto. Bovendien blijkt uit wat ten aanzien van deze andere overvallen is overwogen dat [medeverdachte 2] meedeelde in de buit en ook bij de voorbesprekingen aanwezig was. Gelet op zijn rol in die overvallen en wat ten aanzien van deze overval hiervoor is overwogen is het hof van oordeel dat zijn rol ook in deze zaak en anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, als die van medepleger kan worden gekwalificeerd.

SchutterUit de verklaring van mevrouw [slachtoffer 6] volgt dat een van de overvallers met een wapen op haar af is gekomen. Hij heeft een vuurwapen tegen haar hals gedrukt en heeft geschoten. Uit deze verklaring begrijpt het hof dat dit de door haar geduide ‘tweede overvaller’ is geweest. Deze persoon zou tussen de 1.74 en 1.77 meter lang zijn geweest, tussen de 20 en 25 jaar en droeg gezichtsbedekking. Uit de verklaring van [medeverdachte 7] blijkt dat zowel [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 6] als hijzelf in de woning zijn geweest. Op grond van de verklaringen van [slachtoffer 6] , in het bijzonder de kenmerken van de schutter die zij noemt, en de omstandigheid dat meerdere verdachten in de woning/slaapkamer zijn geweest, komen naar het hof meerdere verdachten in aanmerking voor de vaststelling de schutter te zijn geweest. Immers zowel [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] en mogelijk ook nog een derde verdachte passen binnen de vaststellingen die het hof kan doen.

Gelet hierop concludeert het hof dat het niet mogelijk is om vast te stellen wie de schutter is geweest. Wel kan worden vastgesteld dat een van de aanwezige daders hiervoor verantwoordelijk is.

ConclusieHet hof komt op grond van de bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, tot de conclusie dat de verdachten [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] betrokken zijn geweest bij de gewelddadige woningoverval in Avenhorn en dat dit gekwalificeerd kan worden als medeplegen van diefstal met (bedreiging met) geweld zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend.

Gekwalificeerde doodslag

Aan de verdachten is ook het medeplegen van een poging tot gekwalificeerde doodslag ten laste gelegd. Deze verdenking geldt in hoger beroep nog voor de verdachten [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] . Het hof maakt eerst enkele algemene opmerkingen over de eisen die de wet stelt aan een bewezenverklaring van gekwalificeerde doodslag. Vervolgens licht het hof toe waarom voor de verdachten [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] in het zaaksdossier Zwenkau aan die eisen is voldaan.

De wet spreekt van (een poging tot) gekwalificeerde doodslag als er sprake is van (een poging tot) doodslag die is gevolgd, vergezeld of voorafgegaan van een ander strafbaar feit. Voor een bewezenverklaring van een poging gekwalificeerde doodslag moet allereerst worden bewezen dat verdachten opzettelijk een ander van het leven hebben proberen te beroven. Onder ‘opzettelijk’ wordt ook begrepen ‘voorwaardelijk opzet’. Dat betekent dat de verdachten niet per sé de uitdrukkelijke bedoeling hoeven te hebben gehad om iemand van het leven te beroven, maar dat het voldoende is als zij bewust de aanmerkelijke kans hebben aanvaard dat het slachtoffer van het leven zou worden beroofd.

Ten tweede moet de (poging tot) doodslag zijn gepleegd met het
oogmerkom dat andere strafbare feit voor te bereiden, te vergemakkelijken of om – bij betrapping op heterdaad – aan zichzelf of anderen straffeloosheid of bezit van het wederrechtelijke verkregene te verzekeren. Anders verwoord: de (poging tot) doodslag moet worden gepleegd met een specifiek doel.

Het hof zoomt voor de verdachten in deze zaak hierna in op beide elementen (opzet en oogmerk).

OpzetOp grond van het dossier en het verhandelde ter zitting kan niet worden vastgesteld dat de verdachten de woning zijn binnengedrongen met de intentie [slachtoffer 6] van het leven te beroven. Het opzet van de verdachten was erop gericht een overval te plegen en de inhoud van een kluis, geld en waardevolle goederen te bemachtigen. Dat blijkt uit de wijze van binnentreden, uit het feit dat zij (nadat met het vuurwapen is geschoten) de woning beneden nog hebben doorzocht en de verdachten voortdurend hebben geroepen: ‘Waar is het geld’, ‘We willen het grote geld’, ‘We willen geld van achteren’. Er is dus geen sprake van zogenoemd ‘vol’ opzet op de dood van [slachtoffer 6] .

Voorwaardelijk opzetVervolgens dient de vraag te worden beantwoord of sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op de dood van [slachtoffer 6] .

De verdachten zijn de woning binnengedrongen terwijl twee van hen een vuurwapen in de hand hadden. Ook bij eerdere overvallen hadden de verdachten een vuurwapen bij zich. Bij een woningoverval, zeker op een tijdstip in de nacht, bestaat de aanmerkelijke kans dat de bewoners thuis zijn en zich tegen dat binnendringen zullen verzetten. Reeds door een vuurwapen direct bij de hand te hebben waarbij het, gelet op de verklaring van [slachtoffer 6] over het moment waarop moet zijn geschoten, aannemelijk is dat dit wapen was doorgeladen, hebben de verdachten zich willens en wetens blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat bij verzet het vuurwapen zou worden gebruikt en (een) bewoner(s) daardoor zodanig ernstig gewond zou(den) raken dat de dood het gevolg zou kunnen zijn.

Het is immers een feit van algemene bekendheid dat schotwonden onder omstandigheden de dood tot gevolg kunnen hebben. Bij [slachtoffer 6] is het wapen tegen haar hals gedrukt waarna zij in de hals is geschoten. Algemene ervaringsregels leren dat de hals een kwetsbaar deel van het lichaam is, omdat zich daarin de luchtpijp en (slag)aders bevinden, waar op vrij eenvoudige wijze dodelijk letsel kan worden toegebracht. Door in de nacht de woning met vuurwapens (waarvan er ten minste één was doorgeladen) binnen te dringen, hebben de verdachten bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat bij verzet het vuurwapen zou worden gebruikt.

OogmerkOok kan bewezen worden verklaard dat de verdachten deze poging tot doodslag hebben gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van de overval gemakkelijk te maken en om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en de andere deelnemers straffeloosheid en het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren. Dit blijkt immers uit het feit dat het schot is gelost toen zij na het binnendringen van de woning op weerstand stuitten. Nadat deze weerstand was gebroken door [slachtoffer 6] neer te schieten, zijn de verdachten blijven zoeken naar en roepen om waardevolle goederen en hebben zij onder meer de portemonnee en autosleutels van [slachtoffer 7] meegenomen.

ConclusieHet hof acht wettig en overtuigend bewezen dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] zich schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van een poging tot gekwalificeerde doodslag.

Het hof merkt verder op dat hierbij sprake is geweest van eendaadse samenloop. Dat betekent dat de gedragingen van de verdachten weliswaar twee strafbare feiten opleveren maar dat de verdachten in wezen één verwijt wordt gemaakt nu het gaat om dezelfde handelingen die op dezelfde tijd en plaats plaatsvonden.

5.2.5.
Zaaksdossier Ararat

Op 14 juni 2021 wordt in een woning in Berkhout het overleden lichaam van de heer [slachtoffer 8] aangetroffen. Hij heeft een schotverwonding in de borst. Vermoed wordt dat het slachtoffer die nacht in zijn woning is overvallen. Voor deze overval met dodelijke afloop worden alle vier de verdachten vervolgd: [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] . Behalve de poging diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend wordt ook aan de verdachten de gekwalificeerde doodslag verweten.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van zowel medeplegen van een poging diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend als het medeplegen van gekwalificeerde doodslag.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft betoogd dat een integrale vrijspraak voor beide feiten moet volgen.

Oordeel van het hof

Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden tot een bewezenverklaring van het medeplegen van de poging tot diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend en het medeplegen van gekwalificeerde doodslag is gekomen in de zaken tegen [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] en verenigt zich met die beslissingen. Ook de daaraan ten grondslag liggende overwegingen neemt het hof voor een groot deel over. Gelet op het verhandelde in hoger beroep is op enkele punten een nuancering en aanvullingen opgenomen.

Op grond van de inhoud van het dossier en de bewijsmiddelen in de bijlage neemt het hof de volgende feiten en omstandigheden als vaststaand aan.

Aantreffen van het slachtoffer [slachtoffer 8]

Op maandag 14 juni 2021 rond 13:55 uur heeft de politie een melding gekregen dat in de woning aan het [adres 9] te Berkhout een overleden persoon lag. De politie is naar de woning gegaan en trof op de grond in de woonkamer, het levenloze lichaam aan van [slachtoffer 8] (geboren op
[geboortedatum 2] ). [slachtoffer 8] lag op zijn buik, was op blote voeten en droeg alleen een onderbroek.

Sporen in de woning van het slachtoffer

De voordeur en het kozijn van de woning zijn beschadigd door wrikken met een breekijzer en een schroevendraaier. De ruit van de voordeur is gebroken. Op de vloer van de woning is een bloedsporenpatroon te zien en zijn afdruksporen gevonden die zijn veroorzaakt door blote voeten. Deze sporen liepen van de gang, via de woonkamer en de keuken tot bij de achterdeur in de bijkeuken en vervolgens terug tot aan de plaats in de woonkamer waar het lichaam van [slachtoffer 8] is gevonden. In de bijkeuken is op de grond een hockeystick gevonden. Op de buitenzijde van de voordeur en op de vloer in de gang zijn schoenzoolafdruksporen gevonden met een profiel dat overeenkomt met dat van Nike-schoenen. Moeten (indrukken) in het kozijn van de deur tussen de gang en de woonkamer wijzen erop dat daar een worsteling is geweest waarbij een breekijzer en een hockeystick zijn gehanteerd.

Op de grond in de woonkamer is de vaste telefoon gevonden. Gebleken is dat er om 02:56:43 uur en 02:57:29 uur met deze telefoon is geprobeerd te bellen. Beide keren is er geen verbinding tot stand gekomen.

Onderzoek aan het lichaam van het slachtoffer

Onderzoek aan het lichaam van [slachtoffer 8] heeft aangetoond dat hij schotletsel aan de borst had waardoor de rechterondersleutelbeenader en rechterlong zijn geperforeerd. Dit heeft geleid tot ademhaling- en longfunctiestoornissen en bloedverlies op basis waarvan het overlijden wordt verklaard. [slachtoffer 8] had ook een schotwond aan zijn linker ellenboog; dit betrof een doorschot en dit letsel is op één lijn te brengen met het schotkanaal door de borst. Verder zijn er meerdere bloeduitstortingen, waaronder één aan de borst die kan zijn opgelopen door een krachtinwerking met een langwerpig voorwerp. Het tijdstip van zijn overlijden wordt door de schouwarts geschat op 14 juni 2021 rond 03:00 uur.

Geluidsopname camerasysteem [adres 7]

Een camerasysteem bij de woning aan het [adres 7] heeft een video- en geluidsopname gemaakt. Op de geluidsopname is omstreeks 02:33 uur en 02:39 uur een auto te horen die een zwaar, sportief geluid maakt. Tussen 02:54 uur en 02:56 uur zijn meerdere dreunen te horen, en om ongeveer 02:55 uur is er een harde knal te horen die nog even na-echoot en waarna de schapen in het weiland beginnen te blaten. Om 02:59:21 uur is de eerder genoemde auto met zwaar, sportief geluid wederom te horen, die ditmaal in tegengestelde richting reed.

Tussenconclusie ten aanzien van het overlijden van [slachtoffer 8]

Uit het voorgaande concludeert het hof dat een of meer personen door middel van braak de woning van [slachtoffer 8] zijn binnengedrongen en dat er een gewelddadige confrontatie is geweest tussen deze persoon of personen en [slachtoffer 8] . Hierbij is geschoten wat heeft geleid tot een schotwond in de borst bij [slachtoffer 8] ten gevolge waarvan [slachtoffer 8] op 14 juni 2021 omstreeks 03:00 uur is overleden. Zeer kort daarna zijn de daders weer met een auto vertrokken.

Vuurwapen

Sporen op de kogel die in het lichaam van [slachtoffer 8] is gevonden zijn vergeleken met sporen op proefkogels uit het zilverkleurige vuurwapen dat op 29 juni 2021 bij het overleden lichaam van [medeverdachte 5] is gevonden. De deskundige heeft in het rapport wapen- en munitieonderzoek gerapporteerd dat de resultaten van dit onderzoek veel waarschijnlijker tot en met zeer veel waarschijnlijker zijn wanneer de kogel is afgevuurd uit de loop van dat vuurwapen, dan wanneer de kogel is afgevuurd uit een andere loop van hetzelfde kaliber en met dezelfde systeemkenmerken als de loop van het vuurwapen.

Schotresten op het lichaam van [slachtoffer 8] zijn vergeleken met schotresten op het lichaam van [medeverdachte 5] en schotresten die zijn aangetroffen op het lichaam van [slachtoffer 1] (het mannelijke slachtoffer in het onderzoek Mainz). De drie verzamelingen deeltjes vertonen volgens de deskundige overeenkomsten. Het hof verwijst naar de overwegingen hierover die zijn opgenomen onder het kopje ‘zaaksdossier Mainz’. Het hof neemt de conclusie van de deskundige over.

Op het in de woning van [medeverdachte 5] aangetroffen wapen is ook DNA-onderzoek verricht. In het rapport van 26 augustus 2021 heeft de deskundige opgenomen dat in drie bemonsteringen (namelijk #21, #23 en #29) DNA-materiaal is aangetroffen dat afkomstig kan zijn van [verdachte] . In het rapport vergelijkend DNA-onderzoek van 28 oktober 2022 staat beschreven dat de bemonsteringen waarin DNA-materiaal was aangetroffen van op dat moment nog onbekende personen is vergeleken met de DNA-profielen van diverse slachtoffers, verdachten en andere personen. Uit dat rapport volgt dat in nog eens drie bemonsteringen (namelijk #17, #22, #24) DNA-materiaal is gevonden dat afkomstig kan zijn van [verdachte] . Uit deze zes bemonsteringen zijn telkens mengprofielen van verschillende donoren verkregen. Het DNA-profiel van [verdachte] komt overeen met deze DNA-mengprofielen. De bewijskracht van de overeenkomsten met het profiel van [verdachte] variëren van circa 1,3 miljoen tot meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker dat DNA van [verdachte] in de bemonsteringen aanwezig is dan de kans dat het DNA betreft van een willekeurige, niet aan hem verwante persoon.

In één bemonstering (#17) is DNA-materiaal aangetroffen dat afkomstig kan zijn van het slachtoffer [slachtoffer 8] . Het DNA-mengprofiel [DNA-profiel] is circa 240 duizend keer waarschijnlijker wanneer de bemonstering DNA bevat van [slachtoffer 8] en drie willekeurige onbekende personen, dan wanneer de bemonstering DNA bevat van vier willekeurige onbekende personen.

Tussenconclusies ten aanzien het vuurwapen

Op grond van het wapen- en munitieonderzoek, het vergelijkend schotrestenonderzoek, de toelichting van de deskundige ter terechtzitting van de rechtbank en bovengenoemd DNA-onderzoek concludeert het hof dat het wapen dat bij [medeverdachte 5] is gevonden, ook het wapen is geweest waarmee het schot is gelost dat [slachtoffer 8] dodelijk heeft getroffen. Het gebruikte wapen betreft – gelet op het feit dat het ook aan de dood van [medeverdachte 5] kan worden gekoppeld en er DNA van [verdachte] op is aangetroffen – een wapen dat in verband kan worden gebracht met deze groep verdachten.

Camerabeelden en vluchtauto

Op camerabeelden van [adres 7] is te horen dat rond drie uur ’s nachts een auto komt aanrijden uit de richting van de woning van [slachtoffer 8] . De auto lijkt snel op te trekken en rijdt zonder verlichting. Op diverse camerabeelden is de auto te volgen via Spierdijk tot in Opmeer.

Getuige [getuige 8] heeft de auto die is te horen in een geluidsopname van het camerasysteem van een perceel aan de [adres 8] te Spierdijk herkend als zijn groene Opel Astra met kenteken [kenteken 6] en heeft verklaard dat hij zijn auto op 13 juni 2021 heeft uitgeleend aan [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] .

Het hof acht zijn verklaring betrouwbaar omdat zijn verklaringen consistent en gedetailleerd zijn geweest en bovendien bevestiging vinden in ander bewijsmateriaal. Zo passen de zendmastgegevens van de telefoons van [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] van 13 juni 2021 bij de verklaring van [getuige 8] en heeft [medeverdachte 2] in afgeluisterde gesprekken tussen hem en zijn moeder en met zijn toenmalige vriendin bevestigd dat hij de auto van [getuige 8] heeft geleend. De Opel Astra met kenteken [kenteken 6] is op
11 november 2021 door [medeverdachte 2] ingeleverd bij een auto demontagebedrijf in Blokker.

Tussenconclusie ten aanzien van de groene Opel Astra

Vanwege het tijdstip (zeer kort nadat [slachtoffer 8] dodelijk gewond is geraakt) en omdat de auto zonder verlichting reed en snel optrok, gaat het hof ervan uit dat de groene Opel Astra van [getuige 8] is gebruikt als vluchtauto. Ook deze vluchtauto kan gelet op wat hiervoor is overwogen aan de groep van de verdachten worden gekoppeld.

Voorverkenningen en ‘voorbesprekingen’

Op twee telefoons van [medeverdachte 5] zijn notities gevonden die beide op 5 december 2020 zijn gemaakt. In de notities staat: ‘Berkhout [adres 9] ’ resp. ‘ [adres 9] ’.

Op 6 juni 2021 om 16:14 uur heeft [medeverdachte 1] een bericht gestuurd aan [medeverdachte 5] dat luidt: “32 min”. [medeverdachte 5] antwoordde “aii totzo”.

Uit locatiegegevens gekoppeld aan de telefoon van [medeverdachte 5] (Google Cloud gegevens) blijkt dat hij op
6 juni 2021 van 16:02 uur tot ten minste 16:57 uur in de buurt van treinstation Hoorn is geweest. Hij is vervolgens over het [adres 24] in Berkhout in de richting van De Goorn gereden, waarbij [medeverdachte 5] rond 17.13 uur ter hoogte van de woning van [slachtoffer 8] reed. Daarna is hij teruggereden naar Hoorn via het [adres 10] in Berkhout. Ook de telefoon van [medeverdachte 1] maakt dan contact met een Cell-ID in Hoorn.

[medeverdachte 1] heeft ten overstaan van het hof bevestigd dat hij op 6 juni 2021 met [medeverdachte 5] vanuit Hoorn is gereden en in de omgeving van Berkhout is geweest. [medeverdachte 5] had gezegd dat ‘dit de omgeving’ was, waaruit [medeverdachte 1] begreep dat dit ging om een klus. In de auto hebben zij over de klus gesproken.

Uit de Cell-ID gegevens van de telefoons en de verklaring van [medeverdachte 1] leidt het hof af dat [medeverdachte 1] en [medeverdachte 5] op 6 juni 2021 samen in de directe omgeving van de woning van [slachtoffer 8] zijn geweest en toen over de geplande overval (de klus) hebben gesproken.

Uit chatberichten die [medeverdachte 7] en [medeverdachte 5] op 7 juni 2021 vanaf 18:21 uur hebben uitgewisseld en uit de locatiegegevens van hun telefoons leidt het hof af dat zij elkaar hebben ontmoet bij een coffeeshop in Hoorn. De chatberichten suggereren dat ook [medeverdachte 2] daarbij aanwezig is geweest, wat is bevestigd door [medeverdachte 7] .

Op 7 juni 2021 om 21:12 uur heeft [medeverdachte 5] aan [medeverdachte 1] geschreven: “mondhoude zitten wij op iedereen wachte die enge en punt ze getallen taart gelijke 100procent stil in punten gaat wel snijden”. [medeverdachte 1] antwoordde om 21:23 uur: “krijgt zelfde zowie 100 de deel bro zo iedereen”.

Op 8 juni 2021 hebben [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] contact gehad. [medeverdachte 1] heeft aan [medeverdachte 7] bericht: “gezegt heb je die [bijnaam 3] bro”, waarop [medeverdachte 7] heeft geantwoord: “jaaa”, “klaar alles zere wij gaan”. [bijnaam 3] (ook: [bijnaam 3] ) is de bijnaam van [medeverdachte 2] .

Op 9 juni 2021 rond 03:15 uur heeft de telefoon van [medeverdachte 5] wederom over het [adres 10] in Berkhout bewogen. Aan het eind van het [adres 10] is hij gekeerd en dezelfde weg terug gereden. Voorafgaand aan en na deze reisbeweging is de telefoon van [medeverdachte 5] in de directe omgeving van de woning van [verdachte] geweest.

Op 9 juni 2021 rond 11:15 uur heeft [medeverdachte 1] aan [verdachte] geschreven: “ [bijnaam 7] checken je komen is”. [verdachte] antwoordde: “aaai”, “was daaar”, “efe die kijke jwz man moete”. Vervolgens heeft [medeverdachte 1] gereageerd met: “ai”, “is maar goeie”, “happen g deze moeten we”, “geen grap”, “alles ready”. In een verhoor heeft [medeverdachte 1] verklaard dat “happen” betekent ‘proberen bij te verdienen’.

In de middag van 9 juni 2021 heeft [medeverdachte 1] geprobeerd [medeverdachte 2] telefonisch te bereiken. [medeverdachte 2] heeft vervolgens in chatberichten aan [medeverdachte 1] gemeld: “aan stiefmoeder thuis t werk is”, “dat niet te horen bro die hoeft”. [medeverdachte 1] antwoordde: “oke bro cool”, “ [bijnaam 8] naar dalijk ga”, “bro en”, “regel alles”, “je weet precies”. [bijnaam 8] is een bijnaam van [verdachte] .

Op 10 juni 2021 heeft [medeverdachte 7] aan [medeverdachte 1] gevraagd: “wie is [bijnaam 9] ”. [medeverdachte 1] antwoordde: “ [verdachte] broertje”. [medeverdachte 7] schreef daarop: “ [bijnaam 9] en hij [verdachte] halen zegt”. [medeverdachte 3] heeft verklaard dat hij door anderen ‘ [bijnaam 9] ’ wordt genoemd en zijn telefoonnummer stond in de telefoon van [medeverdachte 5] opgeslagen als ‘ [bijnaam 9] ’.

Op 11 juni 2021 zijn er chatberichten verstuurd tussen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] . [medeverdachte 7] uitte daarin zijn onvrede over [medeverdachte 2] (“ [bijnaam 3] ”) die hij ‘kk driver’ noemt. [medeverdachte 1] antwoordde: “dingen met hem gesproken”, “zondag gaan”, “bro ik die doen torrie weet”, “goed alles hij moet fixen maken”, “ook gaat doen ie”.

Op 12 juni 2021 hebben [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] elkaar onderstaande berichten geschreven.

[medeverdachte 2] : [betrokkene 2]

[medeverdachte 7] : ja wat is plan wil je doen wat

[medeverdachte 2] : jagen

[medeverdachte 7] : nooo je blijf rustig vandaag risico lopen nu geen voor ga saus

morgen belangrijk dag verpeste het niet ga

[medeverdachte 2] : zijn met oke dan rijden pak morgen we [betrokkene 2] even rustig rondje ik en bespreken ook want auto gaan weten te hij hoeft niet veel die eventueel voet licht als ik andere er heb al nieuwe niet

[medeverdachte 7] : niks je hem zegt die je auto pakt gewoon

[medeverdachte 2] : yes op aan kunnen maar wel van moet

[medeverdachte 7] : auto geregeld morgen voor jongen

[medeverdachte 2] : ik pak zijn auto heb gezegd keer tien je al ik anders morgen starten de we alfa en op niet tijds we dat voor bij auto ga verrassingen mar komen pakken te staan zijn

(…)

[medeverdachte 7] : bel [betrokkene 2]

is hoeveel vraag ze tank

[medeverdachte 2] : didii zijn tank is voor hij heeft auto wat astra sport

En op 13 juni 2021:

[medeverdachte 7] : nu hij onderweg is

[medeverdachte 2] : si

mij ook osso haal.

Op 13 juni 2021 om 22:29 uur heeft [medeverdachte 7] aan [verdachte] gestuurd: “broer moet je halen we”. [verdachte] antwoordde: “waar jullie”, “reddy”. [medeverdachte 7] schreef vervolgens: “nu obdam”, waarna [verdachte] chatte: “loods ga wacht”.

Op 14 juni 2021 om 00:06 uur heeft [getuige 6] aan [medeverdachte 7] getekst: “Ewa broer, doe je ding goed”. [medeverdachte 7] antwoordde: “Ja broer thans”.

Op 14 juni 2021 om 00:21 uur stuurde [verdachte] aan [medeverdachte 1] : “open dan swa”.

Tussenconclusie met betrekking tot voorverkenningen en voorbesprekingen

De politie heeft de verdachten gevraagd naar de betekenis van de hiervoor genoemde chatberichten. [medeverdachte 1] heeft in hoger beroep verklaard dat de tekstberichten van 11 juni en 13 juni 2021 waaraan hij deelneemt over deze klus gaan. Verder is een aannemelijke uitleg voor deze chatberichten uitgebleven. De chatgesprekken die de verdachten met elkaar hebben gevoerd zijn door de verdachten gewist. De politie heeft de chatgesprekken gedeeltelijk kunnen terughalen, maar de woordvolgorde is daardoor gewijzigd (‘scrambled’). Desondanks wijst de inhoud van de berichten op een overval (torrie, happen, iedereen krijgt een gelijk deel) en er wordt ook gesproken over “zondag gaan” en “morgen belangrijk dag” wat past bij de nacht waarin de overval op [slachtoffer 8] plaatsvond (van zondag 13 op maandag 14 juni 2021) en dit is ook door [medeverdachte 1] in hoger beroep bevestigd. Uit de voorgaande berichtenuitwisselingen leidt het hof verder af dat er behalve op 6 juni 2021 ook op 7 en 9 juni 2021 kortstondige bezoeken aan het [adres 10] in Berkhout hebben plaatsgevonden. Gelet op het voorgaande concludeert het hof dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] in chatgesprekken en door middel van voorverkenningen de overval op [slachtoffer 8] hebben voorbereid.

Aanwezigheid van de verdachten in de loods in [locatie] in de avond en nacht van de overval (13 op 14 juni 2021)

Uit de verklaring van zowel [medeverdachte 1] als die van [verdachte] in hoger beroep blijkt dat zij die avond/nacht in de loods in [locatie] zijn geweest. [medeverdachte 1] heeft verklaard dat er toen meerdere personen aanwezig waren.

Uit telefoongegevens blijkt dat de telefoons van [verdachte] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] in die avond/nacht contact maken met een Cell-ID van een zendmast die dekking geeft aan de locatie van de loods in [locatie] . De telefoon van [medeverdachte 7] maakte tussen 13 juni 2021 22:50 uur en 14 juni 2021 01:34 uur contact met een Cell-ID van een zendmast die dekking geeft aan de loods in [locatie] .

De telefoon van [verdachte] heeft op 14 juni 2021 tussen 01:18 uur en 02:05 uur middels data contact gemaakt met Cell-ID’s van een zendmast die dekking biedt aan diezelfde loods.

Op 14 juni 2021 om 01:23 uur maakte de telefoon van [medeverdachte 2] contact met een Cell-ID van diezelfde zendmast.

De telefoon van [medeverdachte 1] maakte om 01:34:06 uur contact met een Cell-ID die dekking biedt aan de loods in [locatie] .

Uit zendmastgegevens en locatiegegevens van de telefoon van [medeverdachte 3] volgt dat hij tussen ongeveer 18:01 uur en 23:06 uur in de buurt van de woning van [verdachte] is geweest en vanaf 00:26 uur in de omgeving van de loods in [locatie] aanwezig was.

Tussenconclusie met betrekking tot aanwezigheid in de loods voorafgaand aan overval

Uit de hiervoor genoemde verklaringen van [medeverdachte 1] en [verdachte] , en uit de gegevens over de locatie van de telefoons van de verdachten leidt het hof af dat [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] rond half twee ’s nachts, in de nacht waarin de overval op [slachtoffer 8] plaats heeft gevonden, in de omgeving van de loods in [locatie] zijn geweest.

Deze conclusie wordt ondersteund door het hiervoor genoemde chatgesprek tussen [medeverdachte 7] en [verdachte] op 13 juni 2021 (“loods ga wacht”), de verklaring van [medeverdachte 7] bij de politie op 12 juli 2022, de ARS-gegevens van de auto van [getuige 2] (de toenmalige vriendin van [medeverdachte 1] ), en het volgende chatgesprek tussen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] op 13 juni 2021 tussen 21:49 en 00:04 uur:

[medeverdachte 7] : broer al je onderweg ben

[bijnaam 8] wij moeten halen toch

[medeverdachte 1] : [bijnaam 7] halen zou ze gaan

(…)

[medeverdachte 1] : er ik bijna bro ben

[medeverdachte 7] : toch [locatie]

[medeverdachte 1] : man ja

[medeverdachte 7] : aii

broer parra op niet mijn worden

straks

[medeverdachte 1] : waarom

wat

[medeverdachte 7] : [bijnaam 3]

[medeverdachte 1] : net die mat wat

[medeverdachte 7] : neus

[medeverdachte 1] : met lat hem ze neus

maar als shit ze ie

doet

is daat ie

[medeverdachte 7] : ja

(…)

[medeverdachte 1] : ben er ik.

Het hof begrijpt uit deze (gewiste maar gescrambled teruggehaalde) berichten dat [medeverdachte 1] onderweg was naar de loods in [locatie] en dat [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] daar reeds waren. [medeverdachte 3] en [verdachte] zijn kennelijk door [medeverdachte 5] ( [bijnaam 7] ) naar de loods gebracht. [medeverdachte 1] is gelet op het chatbericht van [verdachte] aan [medeverdachte 1] (“open dan swa”) kennelijk eerder dan de anderen aangekomen in de loods en moest de deur voor hen openen.

Beeldmateriaal gemaakt in de loods

Dat [medeverdachte 3] , [medeverdachte 7] en [verdachte] rond half twee ’s nachts in de loods in [locatie] waren, wordt verder bevestigd door beeldmateriaal dat daar is gemaakt. Op de telefoon van [medeverdachte 3] stonden foto’s opgeslagen waarop hij en [verdachte] samen te zien zijn. Die foto’s zijn die nacht gemaakt in de loods om 01:27 uur en 01:28 uur. Om 01:29 uur is in het kantoor van de loods een filmpje gemaakt met de telefoon van [medeverdachte 7] . Op dat filmpje is [medeverdachte 7] te zien en is de stem van onder andere [verdachte] te horen. Op het filmpje is een tas zichtbaar met daarin een zwart vuurwapen met een houtkleurig handvat (dat volgens verbalisant overeenkomsten heeft met een Scorpion vuurwapen), handschoenen en tape.

[medeverdachte 1] heeft bij het hof verklaard dat hij die avond/nacht in de loods een wapen, te weten een Scorpion, heeft gezien.

Telefoons van de verdachten uitgeschakeld of inactief tijdens overval

Kort na de video-opname zijn de telefoons van de verdachten uitgezet of was daarop geen activiteit in de zin van telecommunicatie of geregistreerde stappen. Het hof stelt vast dat dit ook nog zo was gedurende de tijd dat de overval op [slachtoffer 8] plaatsvond.

Locatie van de telefoons van de verdachten na de overval en de vlucht van [medeverdachte 3]

Toen de telefoon van [medeverdachte 1] om 03:24 uur weer een dataverbinding maakte, is de verbinding opgebouwd via een Cell-ID die dekking biedt aan de loods in [locatie] . De telefoon van [verdachte] maakte om 04:26 uur een datacontact met een zendmast die dekking bood aan diezelfde loods. De telefoons van [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] maakten voor het eerst weer contact om respectievelijk 05:52 uur en 05:39 uur, via zendmasten die onder meer dekking bieden aan hun woningen.

De telefoon van [medeverdachte 3] is om 03:03 uur weer aangezet, dus zeer kort na de overval. [medeverdachte 3] was op dat moment in Berkhout. [medeverdachte 3] is te zien op camerabeelden die zijn opgenomen op het [adres 11] en [adres 12] in Berkhout en de [adres 23] in Hoorn. De kleding en de schoenen die [medeverdachte 3] die avond droeg (te zien op de foto’s die in de loods in [locatie] zijn gemaakt om 01:27 uur en 01:28 uur) komen overeen met de kleding en schoenen van de persoon die op deze camerabeelden te zien is en [medeverdachte 3] heeft in verhoren bij de politie en als getuige ten overstaan van de raadsheer-commissaris bevestigd dat hij de persoon is die op de camerabeelden is te zien. Behalve [medeverdachte 3] zijn op die camerabeelden geen andere personen te zien. [medeverdachte 3] heeft echter verklaard dat hij samen met anderen in een auto naar de plek in Berkhout is gereden waar – volgens [medeverdachte 3] – zou worden ingebroken.

Om 10:54 uur startte een dataverbinding vanaf de telefoon van [medeverdachte 3] naar een Cell-ID in een zendmast die dekking geeft aan de woning van [verdachte] . Uit een om 13:21 uur opgenomen video opgeslagen op de telefoon van [medeverdachte 3] volgt dat [medeverdachte 3] toen in de schuur bij de woning van [verdachte] was.

Verschillende verdachten hebben verklaard dat de telefoons werden uitgezet als een klus werd uitgevoerd, ook als je uiteindelijk niet mee ging. Dit om te voorkomen dat ze in verband zouden kunnen worden gebracht met een bepaalde inbraak/overval. Dat dit in elk geval niet voor iedereen gold leidt het hof al af uit het feit dat [medeverdachte 5] ten tijde van de overval op de woning van [slachtoffer 8] in Berkhout zijn telefoon niet had uitgezet. Van [medeverdachte 5] kan worden vastgesteld dat hij niet op de plaats delict was. Naar het oordeel van het hof levert dit een aanwijzing op dat de telefoons werden uitgezet op het moment dat feitelijk naar de woning of het pand werd gereden die/dat zou worden overvallen.

Tussenconclusie aankomst bij en vertrek van de plaats van het delict

Het voorgaande in onderlinge samenhang bezien leidt het hof tot de conclusie dat de verdachten in de Opel Astra vanaf de loods in [locatie] naar de woning van het slachtoffer zijn gereden. Na de overval is [medeverdachte 3] te voet gevlucht in de richting van Hoorn en hij is in de loop van de ochtend weer bij de woning van [verdachte] gearriveerd. De andere aanwezigen in/bij de woning in Berkhout zijn met de groene Opel Astra gevlucht, die via Spierdijk naar de loods in [locatie] is gereden.

Chat [getuige 6] en [medeverdachte 7] 14 juni 2021

Op 14 juni 2021 om 15:50 uur heeft [getuige 6] aan [medeverdachte 7] geschreven: “Was gelukt of niet”. [medeverdachte 7] stuurde [getuige 6] vervolgens twee audioberichten, waarin hij onder meer zegt: “Het is uit de hand gelopen broer uhhh.” en “Zoals ik gister al zei broer. Ik ben er klaar mee.”

Ontkennende verklaringen verdachten

Alle vier de verdachten hebben – ook ten overstaan van het hof – ontkend bij de overval in Berkhout, waar [slachtoffer 8] in zijn woning om het leven is gekomen, aanwezig te zijn geweest.

[medeverdachte 7] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben kort gezegd verklaard wel op de hoogte te zijn geweest van het plan om deze woning te overvallen. Er zou veel contant geld aanwezig zijn, waarbij een bedrag van 100.000 euro is genoemd. Ook waren zij betrokken bij de voorbereidingen en hebben zij met anderen over het plan gesproken, maar uiteindelijk zijn zij niet meegegaan.

[verdachte] heeft verklaard geen enkele betrokkenheid te hebben gehad bij dit feit. Hij is wel in de loods geweest, maar dit was om hennep te knippen.

Verklaring [medeverdachte 7] in hoger beroep

[medeverdachte 7] heeft in hoger beroep ook verklaringen afgelegd over dit zaaksdossier. Hoewel het hof eerder heeft overwogen dat de verklaringen van [medeverdachte 7] die hij als verdachte en als getuige in hoger beroep heeft afgelegd, betrouwbaar zijn en voor het bewijs gebezigd kunnen worden, geldt dat niet voor zijn verklaringen over het onderzoek Ararat.

Uit de inhoud van het dossier bezien in samenhang met de inhoud van zijn verklaringen, leidt het hof af dat [medeverdachte 7] zijn eigen rol in dit zaaksdossier marginaliseert en ook de rol van verschillende anderen kleiner maakt. Het door hem geschetste alternatieve scenario is in het licht van de inhoud van het dossier ook onvoldoende aannemelijk geworden. Op grond van wat hierna wordt overwogen concludeert het hof dat alle vier de verdachten aanwezig zijn geweest op de plaats delict. Gelet hierop zal het hof de verklaringen van [medeverdachte 7] over dit zaaksdossier niet als bewijsmiddel gebruiken. Het hof zal de verklaring evenmin in ontlastende zin gebruiken, omdat het geschetste alternatieve scenario onvoldoende aannemelijk is geworden.

Verklaringen van getuigen met wie de verdachten hebben gesproken

[getuige 6] is als getuige gehoord bij de rechter-commissaris. Hij heeft toen verteld dat hij van [medeverdachte 7] heeft gehoord dat [medeverdachte 7] bij de overval op [slachtoffer 8] betrokken was. Hij heeft verklaard dat [medeverdachte 7] veel moeite heeft gehad met wat er is gebeurd, er slecht van sliep, geschrokken was en er nachtmerries van had.

Het hof acht de verklaring van [getuige 6] bruikbaar voor het bewijs, omdat deze steun vindt in de verklaring van getuige [getuige 5] .

[getuige 5] heeft verklaard dat hij van [medeverdachte 7] heeft gehoord dat [medeverdachte 7] en [verdachte] betrokken waren bij de overval op [slachtoffer 8] en dat bij die overval door [verdachte] is geschoten met een revolver. Hij hoorde dit van [medeverdachte 7] op de dag na de overval, toen zij bij een feestje bij [betrokkene 3] thuis waren.

Het hof acht deze verklaring van [getuige 5] betrouwbaar. [getuige 5] is consistent en gedetailleerd geweest in zijn verklaringen en niet gebleken is van een motief bij [getuige 5] om een valse verklaring af te leggen. Maar belangrijker nog is dat zijn verklaring steun vindt in andere bewijsmiddelen. Dat [slachtoffer 8] is doodgeschoten met een revolver komt overeen met de resultaten van het forensisch onderzoek.

Daarnaast heeft [medeverdachte 7] in een chatbericht op 14 juni 2021 om 18:25 uur (de dag na de overval op [slachtoffer 8] ) aan [verdachte] getekst: “zit bij [betrokkene 3] ”. Dat bevestigt dat [medeverdachte 7] die dag bij [betrokkene 3] thuis was, zoals [getuige 5] heeft verklaard.

Wat verder bijdraagt aan de geloofwaardigheid van de verklaring van [getuige 5] is het feit dat er ook een verklaring is afgelegd door een persoon die op enig moment gedetineerd heeft gezeten in dezelfde penitentiaire inrichting als [verdachte] . Deze ‘beperkt anonieme medegedetineerde ( [nummer 2] )’ heeft verklaard dat [verdachte] hem heeft verteld over een overval met dodelijke afloop. [verdachte] heeft deze medegedetineerde gezegd dat [verdachte] voorop liep en gewapend was, dat na het betreden van de woning een aantal stappen gedaan zijn en dat er toen iemand de trap af kwam. Het wapen is toen gericht, er heeft een klein handgemeen plaatsgevonden waarbij het vuurwapen vastgepakt werd of tegen het wapen is geslagen door het slachtoffer en het vuurwapen is afgegaan. Het slachtoffer is ter hoogte van zijn borst geraakt. [verdachte] heeft de getuige ook verteld dat het wapen dat bij de overval is gebruikt, een Smith & Wesson .357 was en dat een vriend van [verdachte] met hetzelfde wapen zelfmoord gepleegd zou hebben.

Ook deze verklaring is naar het oordeel van het hof bruikbaar voor het bewijs. Onderdelen van de verklaring van de medegedetineerde vinden immers steun in andere bewijsmiddelen. Dat de verdachten slechts enkele stappen in de woning hebben gedaan, dat er een handgemeen is geweest in de buurt van de trap en dat er een schot is gelost en de verdachte(n) vervolgens is/zijn vertrokken, komt overeen met de sporen die zijn gevonden in de woning van [slachtoffer 8] . Dat zowel [verdachte] als het slachtoffer het wapen hebben aangeraakt komt overeen met de resultaten van het DNA-onderzoek dat is verricht op het wapen. Hoewel niet met zekerheid kan worden vastgesteld wanneer het DNA van [verdachte] op het wapen terecht is gekomen, komt aan deze bevinding wel redengevende betekenis toe gelet op de overige bewijsmiddelen. Verder is juist dat het gebruikte wapen een Smith & Wesson .357 was, dat [slachtoffer 8] in de borst is geraakt en dat ook [medeverdachte 5] met datzelfde wapen om het leven is gekomen. Er is niet gebleken van een motief bij deze getuige om een valse verklaring af te leggen en ook is niet aannemelijk geworden dat deze getuige de informatie in zijn verklaring heeft verkregen uit de media of door het lezen van het (voorgeleidings)dossier van [verdachte] Belangrijk om op te merken is dat de medegedetineerde de informatie van [verdachte] heeft gehoord in december 2021, terwijl pas uit het DNA-rapport van 28 oktober 2022 is gebleken dat er ook DNA van [slachtoffer 8] op het wapen zat. De medegedetineerde kon in december 2021 dan ook niet weten dat in oktober 2022 bevestigd zou worden dat [slachtoffer 8] het wapen heeft aangeraakt. Sommige onderdelen van de verklaring van de medegedetineerde kloppen weliswaar niet met andere onderzoeksresultaten (namelijk dat er een Audi RS3 is gebruikt en dat degene die te voet vluchtte dezelfde persoon is als degene die zelfmoord pleegde), maar de hiervoor beschreven punten die wel overeenstemmen wegen voor het hof zwaarder.

Verder is van belang om te markeren dat deze getuigenverklaringen elkaar ook onderling ondersteunen.

Verklaring [medeverdachte 9] over rol [medeverdachte 2]

[medeverdachte 9] heeft verklaard dat [medeverdachte 2] (het hof begrijpt: [medeverdachte 2] ) ook bij de overval is geweest op die man in Berkhout. Hij heeft ook toen als chauffeur opgetreden. Dat [medeverdachte 9] hier spreekt over het zaaksdossier Ararat leidt het hof af uit zijn opmerking dat dit die zaak is waar de politie die man op de camera’s heeft gezien, een jongen uit Alkmaar. Dit komt overeen met de informatie in het dossier dat op de camerabeelden [medeverdachte 3] is gezien. [medeverdachte 3] is afkomstig uit Alkmaar en heeft als getuige verklaard dat hij daar toen aanwezig is geweest. Bovendien heeft de getuige verklaard over de door [medeverdachte 2] ( [medeverdachte 2] ) geleende auto van iemand uit Heerhugowaard. Ook dit wordt door de onderzoeksresultaten bevestigd. De auto die gebruikt is bij de overval en te horen is op de camerabeelden is immers herkend door getuige [getuige 8] die bevestigd heeft dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 7] zijn auto hebben geleend.

Tussenconclusie met betrekking tot verklaringen van getuigen

Op grond van het voorgaande concludeert het hof dat verschillende personen hebben verklaard dat zij van [medeverdachte 7] of [verdachte] hebben gehoord dat [medeverdachte 7] en/of [verdachte] betrokken is/zijn geweest bij de overval op [slachtoffer 8] . Voormalig medeverdachte [medeverdachte 9] heeft over de betrokkenheid van [medeverdachte 2] verklaard. Twee van de getuigen hebben [verdachte] aangewezen als de schutter. Nu deze verklaringen steun vinden in de resultaten van het forensisch onderzoek, gaat het hof ervan uit dat [verdachte] degene is geweest die het schot heeft gelost als gevolg waarvan [slachtoffer 8] is overleden.

Conclusie

Het hof leidt uit het voorgaande af dat alle vier de verdachten betrokken zijn geweest bij de voorbereiding en de uitvoering van de overval op de woning van [slachtoffer 8] . Al in de dagen voorafgaand aan de overval is over de ‘klus’ gesproken en is de omgeving voorverkend. Voor wat betreft de verschillende rollen kan vastgesteld worden dat [medeverdachte 2] de chauffeur was van de vluchtauto en dat [verdachte] heeft geschoten. Hoewel de rollen van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] niet verder kunnen worden geduid, is het hof van oordeel dat deze rollen in elk geval voldoende waren voor medeplegen. De verdachten hebben immers (allen) in de voorfase overleg gevoerd over de overval, [medeverdachte 1] heeft met [medeverdachte 5] de omgeving voorverkend, ze hebben op het moment van vertrek naar de woning in Berkhout allemaal hun telefoon uitgezet, zij zijn gezamenlijk naar de woning in Berkhout toegegaan waarna [medeverdachte 2] achterbleef in de auto om direct de vluchtauto te kunnen besturen. De overige verdachten (en [medeverdachte 3] ) zijn naar de woning gegaan om het vooraf besproken doel, te weten het halen van een groot contant geldbedrag dat men dacht daar aan te zullen treffen, te realiseren.

Dat het geld uiteindelijk niet is meegenomen en dus de diefstal niet is voltooid, kan worden verklaard door het schot dat is gelost en in elk geval direct tot levensgevaarlijke verwondingen bij [slachtoffer 8] heeft geleid. Gelet hierop is het aannemelijk dat de verdachten direct na het dodelijke schot de woning hebben verlaten en zijn vertrokken.

Het hof acht voldoende wettig en overtuigend bewijs aanwezig voor het medeplegen van de poging diefstal met (bedreiging met) geweld de dood ten gevolge hebbend.

Gekwalificeerde doodslag

Aan de verdachte is ook het medeplegen ten laste gelegd van gekwalificeerde doodslag. (artikel 288 Sr Pro) Het hof verwijst allereerst naar de in zaaksdossier Zwenkau gemaakte algemene opmerkingen over de eisen die de wet stelt aan een bewezenverklaring van gekwalificeerde doodslag. Hieronder licht het hof toe waarom voor [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] aan die eisen is voldaan.

Opzet

Op grond van het dossier en het verhandelde ter zitting kan niet worden vastgesteld dat de verdachten de woning zijn binnengedrongen met de intentie [slachtoffer 8] van het leven te beroven. Het opzet van de verdachten was erop gericht een overval te plegen en een groot geldbedrag buit te maken. Er is dus geen sprake van zogenoemd ‘vol’ opzet op de dood van [slachtoffer 8] .

Voorwaardelijk opzet

Van belang om te markeren is dat [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] voorafgaand aan de overval in de woning van [slachtoffer 8] , betrokken zijn geweest bij eerdere overvallen die zij gezamenlijk hebben gepleegd en waarbij vuurwapens zijn gebruikt. In twee gevallen is dat vuurwapen ook daadwerkelijk afgevuurd, namelijk in de onderzoeken Mainz en Zwenkau. In het onderzoek Mainz is met een wapen in de richting van het hoofd van slachtoffer [slachtoffer 1] geschoten toen hij zich verzette tegen de overvallers. In het onderzoek Zwenkau is komen vast te staan dat het slachtoffer [slachtoffer 6] in haar hals is geschoten toen zij en haar partner zich verzetten tegen de overvallers. Gelet op de betrokkenheid van de verdachten bij deze eerdere overvallen waarbij vuurwapens zijn gebruikt, moesten de verdachten er ook bij deze overval ernstig rekening mee houden dat een of meer wapen(s) zou(den) worden meegebracht en gebruikt. Door kennelijk een vuurwapen direct bij de hand te hebben, hebben de verdachten zich willens en wetens blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat bij verzet door [slachtoffer 8] het vuurwapen zou worden gebruikt en dat hij daardoor zodanig ernstig gewond zou raken, dat zijn dood het gevolg zou zijn. Het is immers een feit van algemene bekendheid dat schotwonden onder omstandigheden dit gevolg kunnen hebben. Bovendien is [slachtoffer 8] in de borst geschoten. De borst is een kwetsbaar deel van het lichaam omdat zich daarin vitale organen bevinden.

Aangezien deze vier verdachten in dezelfde samenstelling als bij de woningoverval in Avenhorn en met uitzondering van [medeverdachte 7] bij de woningoverval in De Goorn (en bij de overval in Berkhout aangevuld met [medeverdachte 3] ), wederom midden in de nacht, een tijdstip waarop bewoners doorgaans thuis zijn, gewapend naar een woning zijn gegaan met het doel de bewoner met (bedreiging met) geweld te beroven, hebben zij bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat ook bij deze overval de bewoner zou worden neergeschoten in geval van verzet.

Daarnaast is op het filmpje van de tas met de Scorpion (dat is gemaakt kort voor vertrek vanuit de loods naar Berkhout) [verdachte] te horen en [medeverdachte 7] te zien. [medeverdachte 1] heeft ten overstaan van het hof bevestigd dat hij die avond in de loods de Scorpion heeft gezien. De verdachten hadden daarom nog meer reden om rekening te houden met de aanwezigheid van een vuurwapen. Voor [verdachte] geldt bovendien dat hij door het hof als de schutter wordt beschouwd en dus van de aanwezigheid van dat vuurwapen op de hoogte was.

Oogmerk

Duidelijk is dat de verdachten uit waren op het contante geld dat in de woning van [slachtoffer 8] aanwezig was. Zij hebben de voordeur van de woning opengebroken, ten minste één van de verdachten heeft de woning betreden, waarna in de hal van de woning een gevecht heeft plaatsgevonden met [slachtoffer 8] en [slachtoffer 8] is daarbij in de borst geschoten. Daarna heeft/hebben de in de woning aanwezige verdachte(n) de woning van [slachtoffer 8] verlaten.

De raadslieden van de verdachte hebben betoogd dat het dossier geen aanwijzing bevat dat het schot werd gelost met het oogmerk de overval te begunstigen of straffeloosheid te verzekeren. Oogmerk veronderstelt een bewuste, op een bepaald doel gerichte wilshandeling. Een (impulsief en mogelijk per ongeluk afgevuurd) paniekschot tijdens een worsteling, het onmiddellijk vluchten van de verdachten, het nog leven van het slachtoffer op het moment dat de woning werd verlaten en het feit dat er geen voortgezette zoektocht naar de buit heeft plaatsgevonden wijzen juist op het tegendeel, aldus de verdediging.

Het hof overweegt het volgende.

Bij de eerdere overvallen Mainz en Zwenkau is door de verdachten geschoten op het moment dat de slachtoffers zich verzetten tegen de overvallers. Ook bij de hierna te bespreken overval in het onderzoek Willich is door de overvallers ( [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] ) geschoten op het moment dat het slachtoffer verzet bood. Uit dit patroon leidt het hof af dat de verdachten bij al deze overvallen kennelijk vuurwapens hebben meegebracht om zo nodig te gebruiken op het moment dat de slachtoffers verzet zouden bieden.

Uit de verklaring van de beperkt anonieme medegedetineerde blijkt dat [verdachte] het wapen heeft gericht op [slachtoffer 8] op het moment dat deze de trap af kwam. Met andere woorden: op dat moment heeft [verdachte] de keuze gemaakt om het wapen als dreigmiddel te gebruiken tegenover mogelijk verzet. De beperkt anonieme medegedetineerde heeft verder verklaard dat er vervolgens een klein handgemeen heeft plaatsgevonden waarbij het vuurwapen vastgepakt werd of tegen het wapen is geslagen door het slachtoffer en het vuurwapen is afgegaan. Deze verklaring is verder weinig concreet en specifiek over de gang van zaken, en hiermee is op zichzelf dan ook onvoldoende aannemelijk geworden dat het schot per ongeluk is afgegaan. Uit de verklaring blijkt bijvoorbeeld niets over het verloop van de worsteling, hoe het kan dat het vuurwapen op de borst van [slachtoffer 8] was gericht, hoe het wapen door het slachtoffer dan zou zijn vastgepakt of hoe hij tegen dat wapen zou hebben geslagen, of het vuurwapen al schietklaar was voorafgaand aan de worsteling of pas later en hoe het kan dat het vuurwapen “is afgegaan” (is het wapen afgegaan zonder dat de trekker werd overgehaald, heeft [verdachte] in een reflex de trekker overgehaald, of was er nog een andere oorzaak).

Dat verdachten na het schot onmiddellijk zijn gevlucht, dat het slachtoffer op dat moment nog leefde en dat er geen voortgezette zoektocht naar de buit heeft plaatsgevonden, is weliswaar een aanwijzing dat verdachten voorafgaand aan de overval niet het plan hadden om iemand dood te schieten, maar zegt niets over het oogmerk waarmee het schot tijdens de worsteling werd gelost.

Uit het feit dat het gebruik van een vuurwapen past binnen de gebruikelijke werkwijze van de verdachten, waarbij zowel bij overvallen voorafgaand aan deze overval als bij de hierop volgende overval door de verdachten is geschoten op het moment dat slachtoffers verzet boden, het feit dat [verdachte] een vuurwapen op [slachtoffer 8] heeft gericht op het moment dat hij de trap af kwam en het feit dat [slachtoffer 8] vervolgens verzet heeft geboden, kan het hof, ook bij gebrek aan een betrouwbare verklaring van één van de verdachten uit eigen wetenschap over de aanleiding voor het schot, geen andere conclusie verbinden dan dat [slachtoffer 8] kennelijk door [verdachte] is neergeschoten omdat [slachtoffer 8] de verdachten in zijn woning betrapte en zich tegen hen verzette, met het oogmerk om hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren.

Het hof acht dus het voor gekwalificeerde doodslag vereiste oogmerk aanwezig. Voor de hand ligt dat
– gelet op de betrapping op heterdaad door en het daarop volgende verzet van [slachtoffer 8] – het vuurwapen is gebruikt om de vlucht mogelijk te maken (en dus: straffeloosheid te verzekeren). Uit de rechtspraak volgt overigens dat – zoals in het geval van [slachtoffer 8] – ook sprake kan zijn van het oogmerk om zich het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren in het geval de diefstal (nog) niet is voltooid en dus (nog) niets is weggenomen van het slachtoffer. Dat het wapen is afgegaan voordat er iets uit de woning van [slachtoffer 8] is weggenomen, vormt dus geen obstakel voor het aanwezig achten van het vereiste oogmerk.

Oogmerk en medeplegen

[medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] hebben niet op [slachtoffer 8] geschoten. Ook degene die niet het bijkomende oogmerk had, kan echter voor het medeplegen van gekwalificeerde doodslag worden veroordeeld als hij welbewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat zijn mededader een derde zou doden om bijvoorbeeld de vlucht mogelijk te maken of straffeloosheid te verzekeren. Uit hetgeen het hof hiervoor heeft overwogen, volgt dat daarvan in deze zaak sprake is.

Conclusie

De doodslag is vergezeld van een poging tot diefstal met geweld en is gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan dat feit hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren.

Het hof merkt op dat hierbij sprake is geweest van eendaadse samenloop van de gekwalificeerde doodslag en poging diefstal met (bedreiging met) geweld, de dood ten gevolge hebbend. Dat betekent dat deze gedragingen van de verdachte weliswaar twee strafbare feiten opleveren maar de verdachte in wezen één verwijt wordt gemaakt nu het gaat om dezelfde handelingen die op dezelfde tijd en plaats plaatsvonden.

5.2.6.
Zaaksdossier Willich

Standpunt van het Openbaar Ministerie

de aangiftes;
chatgesprekken voorafgaand aan de overval;
camerabeelden;
de verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] ;
de omstandigheid dat het wapen dat is gebruikt bij de overval aan de verdachten gekoppeld kan worden;
de door [medeverdachte 7] in hoger beroep afgelegde verklaringen.

De advocaat-generaal heeft zich in dit zaaksdossier op het standpunt gesteld dat [medeverdachte 1] de schutter is geweest die op [slachtoffer 10] heeft geschoten. Uit het dossier blijkt dat het type wapen dat is gebruikt in deze zaak een Scorpion betreft. Volgens de advocaat-generaal kan dit type wapen aan [medeverdachte 1] worden gekoppeld.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat [verdachte] moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde.

Oordeel van het hofZaaksdossier Willich gaat over een woningoverval in Noord-Scharwoude op 22 juli 2021.

Het hof is evenals de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] zich schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van een poging tot gekwalificeerde doodslag en het medeplegen van diefstal met (bedreiging van) geweld. Het hof zal de overwegingen van de rechtbank grotendeels overnemen en aanvullen waar nodig met verklaringen van de verdachten en bewijsmiddelen die in hoger beroep aan het dossier zijn toegevoegd. Het hof is – anders dan de rechtbank – van oordeel dat kan worden vastgesteld dat [medeverdachte 1] de schutter is geweest in deze zaak.

Het hof gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden.

Verklaring [medeverdachte 7] in hoger beroep

[medeverdachte 7] heeft bij de politie en ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat [medeverdachte 6] , ‘ [medeverdachte 10] ’, [medeverdachte 1] , [verdachte] en hijzelf aanwezig waren bij de overval. Er was ook nog een andere jongen bij van wie een DNA-spoor is aangetroffen op de trui van de aangever [slachtoffer 10] . Deze jongen heeft buiten gewacht in de auto. Volgens [medeverdachte 7] was het de bedoeling wiet te stelen. Er moest snel geld komen , want het kon elk moment klaar zijn. De groep beroofde vaker wietplantages en het ging altijd goed in die zin dat ‘niemand een kogel kreeg’ en de politie werd niet gebeld door de slachtoffers. [medeverdachte 7] had van ‘ [bijnaam 10] ’ (het hof begrijpt: [medeverdachte 8] ) gehoord dat er wiet in de woning lag. Hier zou tevoren over zijn gesproken met [bijnaam 10] , [medeverdachte 6] , [medeverdachte 1] , [verdachte] en hemzelf. Eén of twee dagen voor de overval zou [medeverdachte 7] zijn gaan kijken op de te overvallen locatie samen met [bijnaam 10] en [verdachte] .

Tijdens de overval is [medeverdachte 7] met [medeverdachte 10] in de schuur geweest waar de aangever [slachtoffer 9] zich bevond. De schuur werd ook als een woning gebruikt. [medeverdachte 10] had een bijl in zijn hand en rende op de aangever [slachtoffer 9] af, die daarna met tape is vastgebonden door [medeverdachte 10] en [medeverdachte 7] . [medeverdachte 7] heeft verklaard dat daarbij ook wapens zijn getoond. De aangever [slachtoffer 9] zou hebben gezegd dat er wiet in het huis lag. Hierna zou zijn gevraagd om sleutels van de hoofdwoning, maar de aangever [slachtoffer 9] had deze niet.

[medeverdachte 7] is de woning van de aangever [slachtoffer 10] binnengekomen door een raam te forceren. [verdachte] zou naar binnen zijn gegaan en de aangever [slachtoffer 10] gelijk tegen zijn gekomen. [medeverdachte 7] zag dat er binnen een worsteling ontstond tussen [verdachte] en de aangever [slachtoffer 10] .

[medeverdachte 6] en [medeverdachte 1] stonden met [medeverdachte 7] buiten. [medeverdachte 1] stond aan de linkerkant en [medeverdachte 6] aan de rechterkant. [medeverdachte 7] stond bij het raam. Aan de linkerkant van [medeverdachte 7] ging vervolgens een wapen af. [medeverdachte 7] hoorde een ‘paf’. Toen het schot was gelost zag [medeverdachte 7] een Scorpion met een demper erop. [medeverdachte 7] zag dat de demper eraf vloog omdat deze er niet goed opgedraaid was. [medeverdachte 7] zag dat [medeverdachte 1] de demper van de grond pakte en weer op het wapen draaide. Het was ook [medeverdachte 1] die een wapen bij zich had. [medeverdachte 6] zou mensen buiten hebben bedreigd met een zwarte revolver.

Het slachtoffer is naar buiten gevlucht via de voordeur, waarna [medeverdachte 7] naar binnen is gestapt via het kozijn. Hij zag bloed op de grond liggen. [verdachte] heeft een dweil gepakt en daarmee de grond gedweild om schoensporen uit te wissen. Hierna zijn [medeverdachte 7] en [verdachte] naar boven gelopen. [medeverdachte 7] heeft geprobeerd een witte deur te openen. Toen dit niet lukte is hij weer naar beneden gegaan. Buiten was het druk geworden met toeschouwers. [medeverdachte 7] is teruggelopen naar de woning en heeft [verdachte] geroepen.

Ze zijn allemaal weggerend en bij de chauffeur in een witte auto gestapt. Na een klein stukje zijn ze uitgestapt en kwamen zij in een steeg terecht. In die steeg zijn [medeverdachte 7] en de andere overvallers te zien op de camerabeelden waarop ze ‘in een treintje achter elkaar lopen’. [medeverdachte 7] is op de camerabeelden naar eigen zeggen de persoon met de gevlekte rugtas. [medeverdachte 10] is naar zijn eigen auto gegaan en in de kofferbak gaan liggen. [medeverdachte 7] is met [medeverdachte 6] naar de woning van [verdachte] gegaan, maar wel via een omweg om camera’s te omzeilen.

Bij terugkomst in de woning van [verdachte] waren daar [medeverdachte 7] , [verdachte] , [getuige 1] en [medeverdachte 6] . Gedurende de overval heeft hij zijn telefoon uitgezet.

Verklaringen van de aangevers [slachtoffer 9] en [slachtoffer 10]

De overval heeft vanaf 03:44 uur plaatsgevonden aan de [adres 18] in Noord-Scharwoude. De locatie betreft een woonhuis met daarnaast een steeg en daaraan grenzend een schuur/garage met woongedeelte. Aangever [slachtoffer 9] verbleef in de schuur en aangever [slachtoffer 10] in de woning. Beiden waren aan het slapen op het moment van de overval. [slachtoffer 9] is tijdens de overval bedreigd met een wapen, geschopt en vastgebonden met tape. De daders hebben [slachtoffer 9] naar geld en de wiet gevraagd. [slachtoffer 10] is beschoten, heeft gevochten met één van de daders en is ernstig gewond de woning uit gevlucht en naar het ziekenhuis gebracht. Op de eerste verdieping van de woning waar [slachtoffer 10] verbleef zijn een hennepkwekerij en onder andere hennepplantjes gevonden. Bij de overval zijn portemonnees, een sleutel, een telefoon en een breekijzer weggenomen.

Letsel van de aangever [slachtoffer 10]

heeft een schotwond opgelopen in de borst. Verder zijn bij hem gebroken ribben, een klaplong, letsel aan meerdere longkwabben en een bloeding in de borstholte vastgesteld. [slachtoffer 10] heeft vier liter bloed verloren en hij is geopereerd. Het hof is het met de rechtbank eens dat daarmee sprake is van zwaar lichamelijk letsel als bedoeld in artikel 82 Sr Pro.

CamerabeeldenIn het dossier bevinden zich (beschrijvingen van) camerabeelden uit de omgeving van de plaats van het delict en camerabeelden van de omgeving van de [straat 1] / [straat 2] / [straat 3] in Noord-Scharwoude.

Uit de camerabeelden in de omgeving van de plaats delict ( [adres 14] ) volgt dat bij de overval sprake was van één dadergroep van vijf personen. Te zien is dat om 03:44 uur deze groep van vijf personen de steeg van [adres 18] binnengaat. Dit is hetzelfde tijdstip als het tijdstip waarop volgens de aangevers de overval heeft plaatsgevonden. Op de verschillende beelden zijn vijf personen te zien in donkere kleding met hoodies. De [getuige 9] , die vier van de vijf daders de steeg uit zag komen en in de rug werd gelopen door een vijfde dader met een revolver, heeft het over in ieder geval drie personen met gezichtsbedekking (kappen). Omstreeks 04:34 uur verlaten de vijf personen de plaats van het delict.

Omstreeks 04:40 uur is vervolgens een groep van vijf personen in donkere kleding en hoodies te zien op de [straat 1] . Deze groep personen loopt door naar de [straat 2] . Op de beelden van de [adres 15] (in samenhang met de beelden van [adres 16] ) is te zien dat drie van deze vijf personen gezichtsbedekking dragen. Verder is op de camerabeelden van zowel de [straat 4] , als op die van de [adres 16] en [adres 15] te zien dat één van de vijf personen een rugtas draagt met een vlekkerige print, ook wel camouflageprint genoemd. Tenslotte is de portemonnee van aangever [slachtoffer 10] nog dezelfde dag teruggevonden in een speeltuin gelegen achter een woning aan de [adres 17] . Het hof merkt op dat [medeverdachte 7] heeft verklaard dat hij de persoon is op de camerabeelden met ‘de gevlekte rugtas’.

Het hof is het met de rechtbank eens dat de vijf personen die te zien zijn op de camerabeelden van de plaats delict dezelfde personen zijn als de personen op de camerabeelden van de omgeving [straat 1] / [straat 2] / [straat 3] . Anders dan de verdediging en met de rechtbank is het hof van oordeel dat het aantal personen, de rugtas met camouflageprint en gezichtsbedekking op de camerabeelden overeen komen . Dat de bovenkleding in het ene proces-verbaal als donker en in het andere proces-verbaal als licht wordt beschreven doet daar niets aan af omdat kleding kan zijn uittrokken. Hiervoor vindt het hof ook bevestiging in de verklaring van [medeverdachte 7] die heeft verklaard altijd een ‘dubbele laag’ kleding te dragen. Bovendien heeft ook [medeverdachte 7] verklaard over een dadergroep van vijf personen en een chauffeur die in de auto bleef.

Voorbereiding en afspreken bij [verdachte]In het dossier bevinden zich verschillende chatgesprekken van 21 juli 2021 waaruit blijkt dat de verdachten met elkaar over het voornemen om een overval te plegen hebben gesproken en naar het oordeel van het hof deze hebben voorbereid:

[medeverdachte 7] heeft contact met [verdachte] . [verdachte] vraagt aan [medeverdachte 7] om een auto (“wagie”) te regelen en hij zegt dat [medeverdachte 7] moet zorgen dat alles klaar is (“regel alles reddy”). [medeverdachte 7] geeft dan aan [verdachte] aan dat het hem niet lukt om een auto te regelen (“ik kan nu geen waggie fixen”).
Ondertussen heeft [medeverdachte 7] contact met [medeverdachte 1] . [medeverdachte 7] zegt: “lekker vanavond bij [bijnaam 8] ”. [verdachte] heeft zelf ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij [bijnaam 8] wordt genoemd. [medeverdachte 7] vraagt aan [medeverdachte 1] of hij ook aanwezig is. [medeverdachte 1] zegt dat hij aanwezig is en vraagt aan [medeverdachte 7] of alles geregeld (“gefixt”) is en of er een auto geregeld is om spullen weg te kunnen nemen (“een waggie om spullen te rossen”). [medeverdachte 7] geeft daarop aan dat [verdachte] een bus heeft geregeld. [medeverdachte 1] is dan tevreden (“oke cool bro”). Hij zegt dat hij op dat moment (16:28 uur) in Duinrell is en dat hij er rond 12 is (het hof begrijpt: twaalf uur ‘s nachts).
Later op de avond vraagt [medeverdachte 7] aan [verdachte] of hij hem kan ophalen van station Heerhugowaard. [verdachte] antwoordt dat dat kan en dat hij eraan komt. Om 21:54 uur geeft [medeverdachte 7] aan dat hij [verdachte] belt als hij er bijna is en om 22:39 uur is [medeverdachte 7] kennelijk gearriveerd, want dan vraagt hij waar [verdachte] is. Op de camerabeelden van de [adres 15] is vervolgens te zien dat [verdachte] en [medeverdachte 7] omstreeks 23:02 uur achter elkaar aanlopen in de richting van de woning van [verdachte] .
Om 23:06 uur vraagt [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 7] of hij met [verdachte] is en geeft hij aan dat hij zo uit huis gaat.

Het hof begrijpt uit deze berichten in onderlinge samenhang bezien dat de verdachten spreken over het regelen van een auto voor de overval en dat er onderling werd afgestemd om voorafgaand aan de overval met elkaar af te spreken bij [verdachte] thuis.

Deze lezing vindt ook steun in de verklaringen die [medeverdachte 7] en [medeverdachte 1] als getuige hebben afgelegd in hoger beroep. [medeverdachte 1] heeft bevestigd dat hij heeft gesproken over het regelen van een auto voor ‘de klus’ (het hof begrijpt: de overval) en dat hij de avond van de overval bij [verdachte] thuis is geweest. [medeverdachte 7] bevestigt ook dat deze gesprekken gingen over het regelen van een auto voor de overval.

De verdediging van [verdachte] heeft aangevoerd dat uit deze chats niet kan worden geconcludeerd wie de overval hebben gepleegd en of [verdachte] zijn woning daadwerkelijk heeft verlaten. Het is correct dat een zodanige conclusie niet kan worden getrokken op basis van deze chats alleen. Er zijn echter meer bewijsmiddelen, zoals de camerabeelden en de verklaringen van [medeverdachte 7] . Het hof komt op grond van deze bewijsmiddelen in onderling samenhang bezien tot de conclusie dat [verdachte] samen met [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [medeverdachte 6] , ‘ [medeverdachte 10] ’ en een ander die als chauffeur fungeerde de overval heeft gepleegd.

Verklaring van de getuige [getuige 1]De getuige [getuige 1] heeft met betrekking tot de overval van zaaksdossier Willich verklaard dat [medeverdachte 1] en zijn vriendin [getuige 2] die nacht bij haar en [verdachte] thuis waren op de [adres 19] . Ook waren er volgens haar twee andere mannen met een donkere huidskleur aanwezig. [getuige 1] heeft verklaard dat de mannen, waaronder [verdachte] en [medeverdachte 1] , in de nacht zijn weggegaan en dat [getuige 2] bij haar is blijven wachten. Zij en [getuige 2] hebben de hele tijd samen gezeten en zijn op enig moment in slaap gevallen. Toen ze terugkwamen zijn [medeverdachte 1] en [getuige 2] weggegaan. Over [medeverdachte 7] heeft [getuige 1] verklaard dat zij hem in de ochtend bij haar thuis heeft gezien.

[getuige 1] heeft tijdens haar verhoor bij de politie op 3 oktober 2022 de bewegende beelden van de [adres 16] zoals vertoond in Opsporing Verzocht bekeken, en een
still(overzichtsfoto) waarop van links naar rechts de daders 1 tot en met 5 te zien zijn (zoals te zien op p. 581 in Map ZD07). [getuige 1] heeft aangegeven iedereen te herkennen op de beelden. Zij heeft daarover gezegd dat als je met iemand omgaat, dat je diegene dan herkent. Op de overzichtsfoto herkent zij persoon 1 als [verdachte] . Persoon 2 met de schoudertas herkent zij als [medeverdachte 1] . Persoon 3 met de camouflagerugzak is volgens haar [medeverdachte 7] . Personen 4 en 5 zouden volgens [getuige 1] [medeverdachte 6] en een vriend van hem zijn. Dat de verklaring van [getuige 1] betrouwbaar is, is hiervoor al overwogen. Bovendien vindt de verklaring van [getuige 1] steun in andere bewijsmiddelen zoals hieronder weergegeven.

Ondersteuning voor de verklaring van [getuige 1]De verklaring van [getuige 1] vindt steun in de verklaring van [getuige 2] , die net als [getuige 1] aan de politie heeft verklaard dat zij één keer samen met [medeverdachte 1] bij [verdachte] en [getuige 1] thuis is geweest en dat zij toen de hele tijd samen met [getuige 1] in de woonkamer heeft gezeten. Ook heeft [getuige 2] verklaard dat er die avond een groep van vier of vijf mannen in de keuken aanwezig was, waaronder [verdachte] en [medeverdachte 1] . [getuige 2] heeft verklaard dat zij op de bank in slaap is gevallen en dat [medeverdachte 1] haar wakker heeft gemaakt, waarna [getuige 2] en [medeverdachte 1] naar huis zijn gegaan. Zowel [getuige 2] als [medeverdachte 1] hebben tegenover de politie verklaard dat zij samen wegrijden in de auto die volgens de camerabeelden om 04:50 uur wegrijdt over de [straat 1] , komende vanaf (de parkeerplaats achter) de [straat 2] . De verklaring van [getuige 2] over het verloop van de avond/nacht past bij wat [getuige 1] hierover heeft verklaard.

De verklaring van [getuige 1] vindt daarnaast steun in de camerabeelden, die passen bij het tijdspad waarover [getuige 1] en [getuige 2] verklaren.

[getuige 1] heeft [verdachte] herkend als degene die op de beelden van de [adres 16] voorop loopt (persoon 1). Zij herkent hem onder meer aan zijn loopje en de beige schoenen en geeft daarbij aan dat hij een muts op heeft, maar geen gezichtsbedekking. [medeverdachte 1] heeft zij herkend als persoon 2. Op de beelden van de [adres 16] draagt persoon 2 een sporttas ter hoogte van de rechterheup.
Op de beelden van de [adres 15] is te zien dat persoon 1 nog steeds voorop loopt. Op deze beelden is ook te zien dat deze persoon geen gezichtsbedekking draagt, maar een muts op lijkt te hebben met een capuchon daaroverheen, zoals [getuige 1] heeft beschreven. Persoon 2, met de sporttas nu kruiselings om zijn schouder, loopt als derde de steeg in naast [adres 15] .

Vervolgens is op de beelden van de [straat 2] 7 te zien dat de personen 1 en 2 omstreeks 04:43 uur achter elkaar aan lopend de steeg naast [adres 15] uitkomen en vanaf de achterzijde van de [straat 2] , recht over de parkeerplaats, richting de [straat 3] lopen. Persoon 2 doet tijdens het lopen de sporttas af en houdt hem in zijn hand. Uit de beelden van [adres 20] en [adres 21] volgt dat personen 1 en 2 doorlopen naar het voetpad richting [adressen] . Komende vanaf dat voetpad, uit de richting van de parkeerplaats, is de tweede woning aan de rechterkant de woning van [verdachte] .

Het hof is met de rechtbank van oordeel dat de personen op de camerabeelden die hierboven zijn beschreven elke keer [medeverdachte 1] en [verdachte] zijn, die na de overal samen teruglopen naar de woning van [verdachte] . Het teruglopen van [medeverdachte 1] en [verdachte] sluit daarnaast aan bij het vertrek van [medeverdachte 1] en [getuige 2] zeven minuten later vanaf de woning van [verdachte] naar Rotterdam.

Verder vindt de verklaring van [getuige 1] dat zij persoon 3 op de beelden (de persoon met de rugtas met camouflageprint) als [medeverdachte 7] herkent steun in de verklaring van [medeverdachte 7] , die heeft verklaard dat hij de persoon met ‘de gevlekte rugtas’ is. De verklaring van [getuige 1] dat zij [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 7] en [medeverdachte 6] herkent als 4 van de 5 personen die te zien zijn op de camerabeelden vindt ook steun in de verklaring van [medeverdachte 7] , die over al deze personen heeft verklaard dat zij bij de overval aanwezig waren.

Gebruikte vuurwapenUit de bewijsmiddelen volgt dat aangever [slachtoffer 10] is beschoten met een vuurwapen. De kogel die door het lichaam van [slachtoffer 10] heen is gegaan is teruggevonden op de vensterbank van zijn woning. De huls is in de steeg teruggevonden. Uit munitie-onderzoek blijkt dat de huls vermoedelijk is verschoten met een (semi-)automatisch werkend machinepistool van het kaliber 7,65mm Browning type Scorpion, merk Ceska Zbrojovka model 61 of merk Crvena Zastava model 84. De afvuursporen in de kogel passen eveneens bij dergelijke vuurwapens. [slachtoffer 9] heeft verklaard dat hij een machinegeweer met een demper heeft gezien bij de daders.

Uit het dossier volgt daarnaast dat ook bij andere overvallen (Zulpich en Ararat) een Scorpion wapen is meegenomen. Zowel in het zaakdossier Zulpich als in Ararat is sprake van een foto dan wel videomateriaal waarop een op een Scorpion (gelijkend) wapen is te zien. Dat de verdachten over een Scorpion wapen beschikten vindt ook steun in de verklaringen van de verdachten zelf. [medeverdachte 7] heeft zowel ten aanzien van zaaksdossier Ararat als Willich verklaard dat hij een Scorpion wapen heeft gezien en dat deze door [medeverdachte 1] is meegenomen. [medeverdachte 1] heeft verklaard in zaaksdossiers Zulpich, Ararat en Willich dat hij een Scorpion heeft gezien op de avond van de overval. Ten aanzien van onderzoek Willich heeft hij verklaard over een ‘Scorpion met een demper’.

Tot slot heeft [medeverdachte 7] verklaard dat [medeverdachte 1] bij de overval in Willich ‘een Scorpion met demper’ in zijn hand had en dat hij daarmee heeft geschoten.

Op grond van het bovenstaande komt het hof net als de rechtbank tot de conclusie dat de aangever [slachtoffer 10] is beschoten met een Scorpion.

Schutter

Het hof is – anders dan de rechtbank – van oordeel dat wel kan worden vastgesteld wie de schutter is geweest bij de overval in zaaksdossier Willich. Het hof komt tot de conclusie dat [medeverdachte 1] de schutter is geweest die van buiten naar binnen heeft geschoten en waarbij aangever [slachtoffer 10] is geraakt. Het hof trekt deze conclusie op basis van de verklaring van [medeverdachte 7] , die heeft verklaard dat [medeverdachte 1] de schutter is geweest in onderzoek Willich. Het ging gewoon ‘paf’, er viel wat op de grond, kennelijk had [medeverdachte 1] de demper er niet goed opgedraaid van de Scorpion. [medeverdachte 1] pakte de demper van de grond en draaide deze er weer op. Bovendien blijkt uit de verklaring van [medeverdachte 7] ten aanzien van het zaaksdossier Ararat dat [medeverdachte 1] vaker een Scorpion wapen meenam naar overvallen en dat hij dus over een zodanig wapen kon beschikken. [medeverdachte 1] heeft overigens ook zelf verklaard dat hij mensen kende die in wapens handelden en dat een paar keer aan hem om wapens is gevraagd.

MedeplegenHet hof komt op grond van hetgeen hiervoor is overwogen in onderling verband en samenhang bezien tot de conclusie dat (in elk geval) [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] , [medeverdachte 6] en een persoon die wordt geduid als ‘ [medeverdachte 10] ” betrokken zijn geweest bij de gewelddadige woningoverval in Noord-Scharwoude. Deze overval is zoals blijkt uit de chatgesprekken gezamenlijk voorbereid. De verdachten hebben van tevoren gesproken over het regelen van een auto en voorafgaand aan de overval zijn [verdachte] en [medeverdachte 7] bij de locatie geweest en op de avond van de overval is er bij [verdachte] thuis afgesproken. Vervolgens zijn de verdachten samen naar de overval gegaan. [medeverdachte 7] is met [medeverdachte 10] de schuur binnengegaan bij de aangever [slachtoffer 9] en hebben hem op gewelddadige wijze gevraagd ‘waar de wiet was’ en gevraagd naar de sleutel van de woning van [slachtoffer 10] . In de woning heeft [verdachte] gevochten met de aangever [slachtoffer 10] . [medeverdachte 1] heeft vervolgens van buiten door het raam geschoten op de aangever [slachtoffer 10] . Nadat [slachtoffer 10] hevig gewond naar buiten is gevlucht heeft [medeverdachte 6] vervolgens omstanders bedreigd met een pistool die op de situatie waren afgekomen. Alle verdachten hebben daarmee dus een actieve rol bij de overval gehad en hebben nauw en bewust samengewerkt. De samenwerking bestond daarbij in de kern uit een gezamenlijke uitvoering van een vooraf voor alle verdachten duidelijk plan om een overval te plegen. Dat betekent dat een bewezenverklaring volgt voor het medeplegen van diefstal met geweld (met als slachtoffer [slachtoffer 9] ) en medeplegen van diefstal met geweld, zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend (met als slachtoffer [slachtoffer 10] ).

Gekwalificeerde doodslag

Aan de verdachte is daarnaast het medeplegen ten laste gelegd van een poging gekwalificeerde doodslag (artikel 288 Sr Pro). Het hof verwijst allereerst naar de in zaaksdossier Zwenkau gemaakte algemene opmerkingen over de eisen die de wet stelt aan een bewezenverklaring van (poging) gekwalificeerde doodslag. Hieronder licht het hof toe waarom in het zaaksdossier Willich voor [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] aan die eisen is voldaan.

Opzet

Op grond van het dossier en het verhandelde ter zitting kan niet worden vastgesteld dat de verdachten de woning zijn binnengedrongen met de intentie [slachtoffer 10] van het leven te beroven. Het opzet van de verdachten was erop gericht een overval te plegen en zo geld, hennep en/of waardevolle goederen mee te nemen. De daders hebben immers tegen zowel [slachtoffer 9] als de [getuige 9] geroepen ‘waar is de wiet’. Nadat [slachtoffer 10] met het vuurwapen is neergeschoten en hij de woning is uit gevlucht, is de woning nog doorzocht en is in ieder geval [slachtoffer 10] portemonnee weggenomen. Van zogenoemd ‘vol’ opzet op de dood van [slachtoffer 10] is dan ook geen sprake.

Voorwaardelijk opzetVervolgens dient de vraag te worden beantwoord of sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op de dood. Het hof stelt het volgende vast.

Zoals uit de bewijsmiddelen blijkt, heeft [medeverdachte 1] van buiten de woning door een raam [slachtoffer 10] met een semi-automatisch wapen in de borst geschoten op het moment dat de overval in volle gang was. Ook bij eerdere overvallen is door verdachten vuurwapengeweld gebruikt met het doel om het verzet van slachtoffers te breken. Naar de uiterlijke verschijningsvorm kan het hof uit deze gang van zaken dan ook geen andere conclusie trekken dan dat [medeverdachte 1] welbewust in de richting van [slachtoffer 10] heeft geschoten met het doel hem uit te schakelen. Concrete aanknopingspunten waaruit zou kunnen worden afgeleid dat het schot per ongeluk zou zijn afgegaan, zoals [medeverdachte 7] heeft verklaard, ontbreken in het dossier. [medeverdachte 1] heeft hier geen verklaring over willen afleggen.

Het hof overweegt voorts dat dit de laatste overval is in een reeks overvallen die door de verdachten zijn gepleegd. Ook bij de eerdere overvallen zijn één of meer vuurwapens gebruikt, is in meerdere gevallen geschoten en tijdens de voorlaatste overval is een dodelijk slachtoffer gevallen. Onder deze omstandigheden kan bezwaarlijk worden volgehouden dat de andere verdachten er geen rekening mee hoefden te houden dat een vuurwapen gebruikt zou worden. Integendeel, zij hebben welbewust de kans aanvaard dat er ook tijdens deze overval door een van de verdachten geschoten zou worden en dat daarbij de aanmerkelijke kans op de dood van een van de slachtoffers aanwezig was.

OogmerkTevens kan bewezen worden verklaard dat de daders deze poging tot doodslag hebben gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van de overval gemakkelijk te maken en om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en aan de andere deelnemers hetzij straffeloosheid, hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren. Dit blijkt immers uit het feit dat het schot is gelost toen zij bij het binnendringen van de woning op de bewoner stuitten. Nadat [slachtoffer 10] zwaar gewond was geraakt en de woning was uit gevlucht, is de woning nog doorzocht op zoek naar waardevolle goederen en is in ieder geval de portemonnee van [slachtoffer 10] meegenomen.

Conclusie

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] en [verdachte] zich schuldig hebben gemaakt aan het medeplegen van een poging tot gekwalificeerde doodslag.

Het hof merkt op dat hierbij wat betreft aangever [slachtoffer 10] sprake is geweest van eendaadse samenloop van de poging tot gekwalificeerde doodslag en diefstal met (bedreiging met) geweld, zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend. Dat betekent dat deze gedragingen van de verdachte weliswaar twee strafbare feiten opleveren maar de verdachte in wezen één verwijt wordt gemaakt nu het gaat om dezelfde handelingen die op dezelfde tijd en plaats plaatsvonden.

5.2.7.
Zaaksdossier criminele organisatie

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het oordeel van de rechtbank gevolgd kan worden. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] hebben deelgenomen aan een criminele organisatie die zich heeft beziggehouden met het plegen van gewelddadige (woning)overvallen.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft aangevoerd dat de verdachte betrokkenheid bij alle tenlastegelegde overvallen ontkent en dat hij daarom moet worden vrijgesproken van deelname aan een criminele organisatie.

Oordeel van het hof

Beoordelingskader

Van een 'organisatie' als bedoeld in artikel 140 Sr Pro is sprake als het gaat om een samenwerkingsverband, met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen de verdachte en ten minste één andere persoon. Het kan daarbij gaan om natuurlijke personen en/of rechtspersonen.

Van 'deelneming' aan een organisatie als bedoeld in artikel 140 Sr Pro kan slechts dan sprake zijn als de betrokkene behoort tot het samenwerkingsverband en een aandeel heeft in gedragingen dan wel gedragingen ondersteunt die strekken tot of rechtstreeks verband houden met de verwezenlijking van het in dat artikel bedoelde oogmerk. Het is niet vereist dat vast komt te staan dat de betrokkene heeft samengewerkt met, of in ieder geval bekend is met alle andere personen die deel uitmaken van de organisatie of dat de samenstelling van het samenwerkingsverband steeds dezelfde is. De deelneming moet voor de betrokkene op zichzelf worden beoordeeld. Het is dus bijvoorbeeld niet van belang of andere personen meer hebben gedaan of een belangrijker rol vervulden dan de betrokkene.

Voor 'deelneming' in de zin van artikel 140 Sr Pro is voldoende dat de betrokkene in zijn algemeenheid weet (in de zin van onvoorwaardelijk opzet) dat de organisatie het plegen van misdrijven tot oogmerk heeft. De betrokkene hoeft geen wetenschap te hebben van één of meer concrete misdrijven die door de organisatie worden beoogd.

Het gaat bij het misdrijf van artikel 140 Sr Pro niet om het daadwerkelijk gepleegd zijn van misdrijven, maar om het 'oogmerk' tot het plegen van misdrijven. Voor dat oogmerk kan ook het naaste doel van de organisatie volstaan. Het is niet vereist dat het plegen van misdrijven de voornaamste bestaansgrond van de organisatie is.

Het oogmerk hoeft niet in de tenlastelegging nader te zijn omschreven, maar moet uit de bewijsvoering blijken. Daarbij kan onder meer betekenis toekomen aan misdrijven die in het kader van de organisatie al zijn gepleegd, aan het meer duurzaam of gestructureerde karakter van de samenwerking – zoals dat kan blijken uit de onderlinge verdeling van werkzaamheden of onderlinge afstemming van activiteiten van deelnemers binnen de organisatie met het oog op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie – en, meer algemeen, aan de planmatigheid of stelselmatigheid van de met het oog op dit doel verrichte activiteiten van deelnemers binnen de organisatie.

Voor het bewijs voor deelname aan de criminele organisatie zal, gelet op het hiervoor weergegeven

beoordelingskader, dus moeten worden vastgesteld dat:

-sprake is geweest van een organisatie;

-deze organisatie als oogmerk had het plegen van misdrijven;

-het handelen van de verdachte kan worden aangemerkt als deelneming aan deze organisatie.

Organisatie

Op grond van het bewijs dat is opgenomen ten aanzien van de hierboven besproken zaaksdossiers stelt het hof vast dat tussen de verdachten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 7] , [verdachte] en [medeverdachte 2] een samenwerkingsverband heeft bestaan met een zekere duurzaamheid en structuur.

De verdachten hebben zich (in wisselende samenstelling) ongeveer een jaar lang beziggehouden met het plegen van (gewapende) gewelddadige overvallen. Hierbij werd voorafgaand veelvuldig met elkaar gecommuniceerd over adressen, het regelen van vluchtauto’s en (de aanschaf van) wapens, dempers en munitie. Na de overvallen werd er ook gecommuniceerd over het verloop van de overvallen en de (mogelijke) problemen die daardoor waren ontstaan. Voor de overvallen werd er vaak verzameld in de woning van [verdachte] of in de loods van [medeverdachte 2] , waarvandaan vervolgens werd vertrokken naar de locaties die werden overvallen. Uit de verklaringen van zowel [medeverdachte 4] als [medeverdachte 7] blijkt bovendien dat de verdachten soms overvallen pleegden nadat zij daarover ‘getipt’ waren. Uit het dossier en de verklaringen van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] die zij in hoger beroep hebben afgelegd blijkt daarnaast dat het voor deze verdachten gebruikelijk was om hun telefoons uit te zetten tijdens overvallen, zodat zij niet traceerbaar zouden zijn voor opsporingsinstanties op het moment dat de overvallen gepleegd werden. Er was dus sprake van onderlinge afstemming tussen de verdachten die functioneel was voor het plegen van de overvallen. Deze afstemming vond zowel voor als na de overvallen plaats.

In de organisatie was ook sprake van een structuur met een zekere hiërarchie en rolverdeling.

Uit het dossier en (onder andere) de verklaring van [medeverdachte 7] blijkt dat [medeverdachte 1] een bepalende stem had in de groep. Maar ook uit de chatgesprekken blijkt dat [medeverdachte 1] de medeverdachten aanstuurde om dingen te regelen. [medeverdachte 1] regelde zelf dat er wapens beschikbaar waren en hij is de persoon geweest die een Scorpion wapen heeft meegenomen naar verschillende overvallen. [medeverdachte 1] gedroeg zich tijdens verschillende overvallen gewelddadig. In zaakdossier Willich heeft het hof vastgesteld dat [medeverdachte 1] de schutter is geweest die de aangever [slachtoffer 10] door de borst heeft geschoten.

[medeverdachte 7] heeft bij meerdere overvallen ervoor gezorgd dat er toegang is verkregen tot de woningen die werden overvallen, doordat hij ramen en deuren open heeft gemaakt. Tijdens de overvallen heeft [medeverdachte 7] vervolgens gezocht naar geld of andere waardevolle spullen die konden worden meegenomen. Ook [medeverdachte 7] gedroeg zich tijdens de overvallen gewelddadig. In zaaksdossier Oberhof heeft hij een (nep)wapen getoond aan een jonge medewerker van een tankstation, in zaaksdossier Zwenkau heeft hij geweld gebruikt tegen aangeefster en in zaaksdossier Willich heeft hij zich zeer gewelddadig en dreigend opgesteld naar de aangever [slachtoffer 9] .

[verdachte] is voor de groep een belangrijke schakel geweest, doordat zijn woning een vaste verzamelplek was voor de groep. Bij meerdere overvallen heeft [verdachte] zich buitengewoon gewelddadig opgesteld naar slachtoffers. In zaaksdossier Zwenkau heeft hij met het mannelijke slachtoffer; de heer [slachtoffer 7] , gevochten, in zaaksdossier Millet heeft [verdachte] de aangeefster in haar gezicht geslagen en aan haar haren getrokken op het moment dat hij dacht dat de aangeefster niet eerlijk was geweest over de hoeveelheid geld die er in de woning lag. In zaaksdossier Willich heeft hij met het slachtoffer [slachtoffer 10] geworsteld/gevochten en in zaaksdossier Ararat heeft [verdachte] het dodelijke schot gelost.

[medeverdachte 2] was bij alle overvallen betrokken als chauffeur. Hij was vaak actief betrokken bij het regelen van auto’s voor de overvallen en had voor de overvallen veelvuldig overleg met de medeverdachten. Ook voorzag hij in zaaksdossier Millet de groep van informatie over de woning van de slachtoffers waar een groot geldbedrag zou liggen. Zijn loods in [locatie] was bovendien een belangrijke plek voor de groep om te verzamelen voor en/of na de overvallen. De rol van [medeverdachte 2] was van dusdanig gewicht dat hij in alle zaken door het hof is aangemerkt als medepleger.

Oogmerk van de organisatie

Uit het bewijs dat is opgenomen ten aanzien van de hierboven besproken zaaksdossiers blijkt ook dat het oogmerk van de organisatie gericht was op het plegen van overvallen. Er zijn door de groep meerdere overvallen gepleegd waarbij het de bedoeling was dat er geld en andere waardevolle spullen zoals sieraden en auto’s zouden worden buitgemaakt. In chats wordt regelmatig gesproken over geld en het hebben van ‘honger’ (het hof begrijpt: de behoefte om geld te verdienen). [medeverdachte 7] heeft in dat verband verklaard dat er vaker wietplantages werden overvallen en dat zij ‘heel veel wiet en geld’ hebben meegenomen. Kenmerkend in dit verband zijn de overvallen in Dreumel, Avenhorn en Berkhout. Voor de woning in Dreumel geldt dat de verdachten erg gemotiveerd waren om de overval te plegen omdat er naar verluid € 100.000 zou liggen in de woning. In de woning in Avenhorn zou goud en mogelijk ook cash aanwezig zijn en in de woning in Berkhout zou er volgens een tip veel contant geld aanwezig zijn wat de woningen aantrekkelijke objecten maakten om te overvallen.

Uit hetgeen hiervoor is overwogen onder ‘organisatie’ blijkt bovendien dat er een duurzame en gestructureerde samenwerking was tussen de verdachten. Daarbij was sprake van een onderlinge verdeling van taken en afstemming van activiteiten. Deze taakverdeling en afstemming gingen op een planmatige manier. Illustratief daarvoor is dat uit het dossier blijkt dat de verdachten van tevoren routes bekeken van en naar de locaties waar overvallen gepleegd moesten worden. Bij het bekijken van deze routes was er ook aandacht voor de locatie van ANPR-camera’s. Er vonden ook voorverkenningen plaats ten aanzien van verschillende overvallen. Het gezamenlijk uitzetten van telefoons tijdens de overvallen toont ook aan dat sprake was een bepaalde organisatiegraad. Deze verdeling en afstemming waren gericht op het bereiken van het gemeenschappelijke doel van de organisatie, namelijk het plegen van overvallen.

Deelname

Uit hetgeen hiervoor is overwogen ten aanzien van de hiërarchie en de rolverdeling binnen de organisatie blijkt dat elke verdachte een eigen rol had en belangrijk is geweest voor de organisatie. De verdachten zijn daarmee allemaal deelnemers aan de organisatie geweest, omdat zij behoorden tot het samenwerkingsverband en een aandeel hebben gehad in de gedragingen die strekten tot het verwezenlijken van het oogmerk van de organisatie.

6.Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

15/150320-22 - Mainz1.

hij op 8 augustus 2020 te De Goorn, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd, uit een woning gelegen aan de [adres 1] tezamen en in vereniging met anderen een envelop (met daarin een geldbedrag ter hoogte van 3000,- euro), telefoons en sleutels, die aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

een vuurwapen en breekijzers ter hand te nemen en
meermalen met een breekijzer tegen het lichaam en op het hoofd van die [slachtoffer 1] te slaan en
meermalen tegen het lichaam van die [slachtoffer 1] te schoppen en
die [slachtoffer 1] dreigend de woorden “geld, geld, geld” toe te voegen en
meermalen met een vuurwapen in de richting van die [slachtoffer 1] te schieten en
die [slachtoffer 2] vast te pakken en
vervolgens een vuurwapen tegen haar hoofd te drukken en te houden en
dreigend de woorden “geld, geld, geld” toe te voegen en
een voorwerp tegen de rug van die [slachtoffer 2] te duwen en
die [slachtoffer 2] te dwingen mee te lopen;

15-025523-23 (Oberhof)

2.hij op 9 augustus 2020 te Nieuwe Niedorp tezamen en in vereniging met anderen een geldbedrag en sigaretten en een kassalade met inhoud, die aan een Tankstation toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen,
terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 3] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken door

die [slachtoffer 3] (dreigend) de woorden “Ga op de grond liggen” en “Maak de kassa open” en “waar is de kluis” toe te voegen, en
daarbij een vuurwapen, althans een daarop gelijkend voorwerp, te richten op die [slachtoffer 3] en
met een slof sigaretten die [slachtoffer 3] op het hoofd te slaan;

15/025439-23 - Millet

3.hij op 30 december 2020 te Dreumel gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan de [adres 22] , tezamen en in vereniging met anderen een geldbedrag en sieraden en een luchtbuks en een personenauto (Audi) en een portemonnee en een schroevendraaier en flessen champagne die geheel aan [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken door

vuurwapens en een breekijzer en een hamer ter hand te nemen en
daarbij dreigend tegen [slachtoffer 5] en [slachtoffer 4] de woorden "Geld" en "Er moet 100.000 euro liggen" toe te voegen en
die [slachtoffer 5] te dwingen mee te lopen en
de handen en/of voeten van die [slachtoffer 5] vast te binden en
tegen het lichaam van die [slachtoffer 5] te slaan en
aan de haren van die [slachtoffer 5] te trekken en
die [slachtoffer 5] (met kracht) van het bed af te trekken
een vuurwapen tegen zijn hoofd van die [slachtoffer 4] te houden en
de handen en voeten van die [slachtoffer 4] vast te binden

15-0225523-23 - Zwenkau

hij op 7 januari 2021 te Avenhorn, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk [slachtoffer 6] van het leven te beroven, met dat opzet met een vuurwapen in de hals van die [slachtoffer 6] heeft geschoten,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid,

welke vooromschreven poging tot doodslag werd gevolgd en vergezeld van enig strafbaar feit, te weten een diefstal met geweld in vereniging van een geldbedrag en een portemonnee (met inhoud) en autosleutels en sigaretten en een aansteker, gepleegd tegen die [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] ,

welke poging tot doodslag werd gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van dat feit voor te bereiden, gemakkelijk te maken en om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en aan andere deelnemers aan dat feit straffeloosheid en het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren;

5.hij op 7 januari 2021 te Avenhorn, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan [adres 4] tezamen en in vereniging met anderen een geldbedrag, een portemonnee (met inhoud), (auto)sleutels, sigaretten en een aansteker, die aan [slachtoffer 7] en/of [slachtoffer 6] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om zich die goederen wederrechtelijk toe te eigenen,
welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

vuurwapens ter hand te nemen en
[slachtoffer 7] bij de keel vast te pakken en
een vuurwapen op die [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] te richten en te tonen, en
(met een voorwerp) tegen het lichaam en op het hoofd van die [slachtoffer 7] te slaan en
dreigend te roepen “geld” en "Ga je geld halen achter" en "Schiet hem dood" en "We willen het grote geld", althans woorden van soortgelijke dreigende aard en/of strekking en
met kracht tegen het lichaam van die [slachtoffer 6] te duwen en
met een vuurwapen op de keel te schieten ten gevolge waarvan die [slachtoffer 6] zwaar lichamelijk letsel heeft bekomen;

15/247200-21 - Ararat

6.hij op 14 juni 2021 te Berkhout tezamen en in vereniging met anderen [slachtoffer 8] opzettelijk van het leven heeft beroofd door met een vuurwapen op het bovenlichaam van die [slachtoffer 8] te schieten

welke doodslag werd vergezeld en voorafgegaan van enig strafbaar feit, te weten een poging tot diefstal met geweld in vereniging van een of meerdere goederen, gepleegd tegen die [slachtoffer 8]

en welke doodslag werd gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en aan andere deelnemers aan dat feit straffeloosheid en/of het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren;

7.hij op 14 juni 2021 te Berkhout gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn medeverdachten voorgenomen misdrijf om geld en/of goederen die aan [slachtoffer 8] toebehoorden weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen de woning van die [slachtoffer 8] door middel van braak heeft betreden

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

welke poging tot diefstal werd vergezeld van geweld tegen voornoemde [slachtoffer 8] , gepleegd met het oogmerk om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

een vuurwapen en breekijzer ter hand te nemen, en
met een vuurwapen op het lichaam van die [slachtoffer 8] te schieten, ten gevolge waarvan die [slachtoffer 8] is overleden;

15/259357-22 - Willich

8.hij op 22 juli 2021 te Noord-Scharwoude gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan de [adres 18] tezamen en in vereniging met anderen een sleutel en een portemonnee (met inhoud) en een breekijzer toebehorende aan [slachtoffer 9] heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 9] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

een vuurwapen op die [slachtoffer 9] te richten en te tonen, en
dreigend de woorden toe te voegen: “We willen de sleutel van (de woning van) [slachtoffer 10] " en "We willen geld”, althans woorden van soortgelijkende dreigende aard en/of strekking, en
die [slachtoffer 9] met tape vast te binden

9.hij op 22 juli 2021 te Noord-Scharwoude gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan de [adres 18] tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn medeverdachten voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging opzettelijk [slachtoffer 10] van het leven te beroven,

met dat opzet met een vuurwapen in het bovenlichaam van die [slachtoffer 10] heeft geschoten,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid

welke poging tot doodslag werd vergezeld van enig strafbaar feit, te weten een diefstal met geweld in vereniging door middel van braak, gepleegd in een woning gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd

welke poging tot doodslag werd gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van dat feit gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en aan andere deelnemers aan dat feit straffeloosheid en het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren;

10.hij op 22 juli 2021 te Noord-Scharwoude gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning gelegen aan de [adres 18] tezamen en in vereniging met anderen een portemonnee (met inhoud) die aan [slachtoffer 10] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen [slachtoffer 10]

gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door

met een vuurwapen in het bovenlichaam van die [slachtoffer 10] te schieten en
die [slachtoffer 10] bij de keel vast te pakken

15/025523-23 – criminele organisatie

11.

hij in de periode van 8 augustus 2020 tot en met 22 juli 2021 in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, bestaande uit een samenwerkingsverband van natuurlijke personen, te weten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 7] en [medeverdachte 2] welke organisatie tot oogmerk had het plegen van misdrijven, te weten het plegen van overvallen.

Hetgeen onder 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

7.Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

15/150320-22 - Mainz
Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:

diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;

15-025523-23 (Oberhof)

Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:

diefstal, voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;

15/025439-23 - Millet

Het onder 3 bewezenverklaarde levert op:

diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen;

15-0225523-23 - Zwenkau

Het onder 4 en 5 bewezenverklaarde levert op eendaadse samenloop van:

medeplegen van poging tot doodslag, gevolgd en vergezeld van een strafbaar feit en gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van dat feit gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan dat feit hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren

15/247200-21 - Ararat

Het onder 6 en 7 bewezenverklaarde levert op eendaadse samenloop van:

medeplegen van doodslag, vergezeld en voorafgegaan van een strafbaar feit en gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan dat feit hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekeren

poging tot diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning, waartoe de schuldige zich de toegang heeft verschaft door middel van braak en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en het feit de dood ten gevolge heeft;

15/259357-22 - Willich

Het onder 8 bewezenverklaarde levert op:

Het onder 9 en 10 bewezenverklaarde levert op eendaadse samenloop van:

medeplegen van poging tot doodslag, vergezeld van een strafbaar feit en gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van dat feit gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan dat feit hetzij straffeloosheid hetzij het bezit van het wederrechtelijk verkregene te verzekerenen

diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft;

15/025523-23 – criminele organisatie

Het onder 11 bewezenverklaarde levert op:

deelneming aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven.

8.Oplegging van straf

De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 29 jaren en 175 dagen met aftrek van het voorarrest. Aan de verdachte is ook de maatregel van artikel 38z Sr opgelegd.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het voor het onder 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf.

Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft het hof rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft het hof het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feitenDe verdachte heeft in een periode van een jaar deelgenomen aan een criminele organisatie die zich bezig hield met het plegen van gewelddadige (woning)overvallen, met name in de regio West-Friesland. Het hof acht bewezen dat hij samen met anderen de woningovervallen in de zaaksdossiers Mainz, Millet, Zwenkau, Ararat en Willich heeft gepleegd. Ook is hij betrokken geweest bij een gewapende overval op een tankstation in zaaksdossier Oberhof.

Bij nagenoeg al deze overvallen is buitensporig veel en heftig geweld gebruikt. Bewoners zijn uit het niets, ook als zij meewerkten, met een koevoet geslagen of aan haren van het bed getrokken. Ze zijn bedreigd met vuurwapens, met een hamer en met breekijzers. Ze zijn geschopt, geslagen en vastgebonden met tape of tie-wraps. Slachtoffer [slachtoffer 1] is met de daders in gevecht geraakt en is beschoten met een vuurwapen. Slachtoffer [slachtoffer 6] is in haar hals geschoten en mag van geluk spreken dat zij dit heeft overleefd maar is ernstig gewond geraakt en kampt tot de dag van vandaag met de fysieke en mentale gevolgen daarvan. Slachtoffer [slachtoffer 8] is bij de overval op zijn woning in zijn borst geschoten en had dat geluk niet: hij is korte tijd later aan de gevolgen van zijn verwondingen overleden. Het hof acht het met de rechtbank ronduit schokkend dat de verdachte en zijn medeverdachten zich kennelijk niets hebben aangetrokken van het overlijden van [slachtoffer 8] en het leed dat en de onrust die zij daarmee hebben aangericht. Amper een maand na deze fatale overval hebben zij zich immers weer schuldig gemaakt aan een woningoverval (zaaksdossier Willich), waarbij slachtoffer [slachtoffer 10] vrijwel direct na het betreden van de woning eveneens met een vuurwapen in zijn borst is geschoten. Hij is ernstig gewond naar het ziekenhuis gebracht maar heeft het gelukkig wel overleefd. Bij meerdere slachtoffers zijn als gevolg van het uitgeoefende geweld verwondingen ontstaan. Voor anderen geldt dat zij hebben moeten toezien hoe dierbaren zijn mishandeld. Verdachten hebben met hun handelen niet alleen onbeschrijfelijk veel leed toegebracht aan de slachtoffers en aan de nabestaanden van [slachtoffer 8] , maar ook hebben zij ervoor gezorgd dat vele andere mensen in met name West Friesland zich niet langer veilig voelden in hun eigen huis.

Uit het herhaalde, buitensporige en heftige (vuurwapen)geweld kan het hof geen andere conclusie trekken dan dat het gebruik van (vuurwapen)geweld onderdeel was van het plan van de verdachte en zijn mededaders en dat zij bij iedere overval wisten dat er doden of zwaargewonden konden vallen, maar dat hen dat niets kon schelen. Het beschieten van [slachtoffer 1] , de ernstige verwonding van [slachtoffer 6] en [slachtoffer 10] , de dood van [slachtoffer 8] : keer op keer werden de gevolgen van het geweld heftiger, keer op keer hadden de verdachten de mogelijkheid om andere keuzes te maken maar keer op keer kozen de verdachten er toch voor om op dezelfde manier verder te gaan met hun gewelddadige overvallen. Zij wilden op een makkelijke en snelle manier veel geld verdienen, waarbij de mogelijkheid dat er doden of gewonden konden vallen ingebakken was in hun gebruikelijke werkwijze. Daarmee is er geen wezenlijk verschil met zaken waarin het om het leven brengen van één of meerdere personen wel het doel is, en het hof zal dit ook tot uitdrukking brengen in de op te leggen straf.

De verdachte is bij de overval op [slachtoffer 8] de schutter is geweest, en heeft ook bij de andere overvallen een actieve rol gespeeld. Hij is telkens één van de daders geweest die de woningen van nietsvermoedende mensen zijn binnengegaan, mensen die dit op geen enkele wijze hadden kunnen voorzien of die zich hadden kunnen of moeten prepareren op overvallen als deze. Verdachte is daarbij een van degenen geweest die geweld heeft gebruikt tegen de slachtoffers. Ook dat weegt mee bij het bepalen van de strafmaat.

Persoon van de verdachteDe verdachte is eerder voor geweldsdelicten veroordeeld en de feiten waar het in deze zaak overgaat zijn gepleegd gedurende een periode waarin hij voorwaardelijk in vrijheid was gesteld. Deze eerdere gevangenisstraf heeft de verdachte dus niet tegengehouden om opnieuw geweldsdelicten te plegen. Ook na het vallen van een dodelijk slachtoffer is de verdachte doorgegaan en hij heeft tot op heden geen enkele wroeging of berouw getoond. Hij blijft zijn betrokkenheid ontkennen en legt alle verantwoordelijkheid buiten zichzelf. Tot slot is bij de verdachte sprake van een antisociale persoonlijkheidsstoornis met kenmerken als roekeloosheid en constante onverantwoordelijkheid. Ook beschikt de verdachte over weinig remming op zijn impulsiviteit en heeft hij een zwakke zelfregulering. Volgens een psychiater en een psycholoog die de verdachte hebben onderzocht, heeft de persoonlijkheid van de verdachte hem niet beperkt in zijn gedragskeuzes en ook konden zij niet vaststellen dat hij verminderd in staat was om zijn gedrag te controleren of te overzien. Zij zien dan ook geen aanleiding tot het behandelen van de verdachte in een juridisch kader en adviseren de verdachte volledig toerekeningsvatbaar te verklaren. Het hof neemt deze adviezen over en maakt die tot de zijne.

Op basis van de veelheid en ernst van de feiten, het strafblad en de persoon van de verdachte, oordeelt het hof dat het recidiverisico op nieuwe geweldsdelicten hoog is. Omdat geen behandeling is geïndiceerd en dus ook niet aan de verdachte wordt opgelegd, houdt het hof er ernstig rekening mee dat het recidiverisico ook na het uitzitten van een langdurige gevangenisstraf niet tot een aanvaardbaar risico zal zijn teruggedrongen.

De op te leggen strafBij het opleggen van een levenslange gevangenisstraf is grote behoedzaamheid en terughoudendheid geboden. Vanwege de veelheid en ernst van de feiten, het excessieve geweld in georganiseerd verband en de grote kans op recidive is het hof echter van oordeel dat uit oogpunt van vergelding en ter bescherming van de samenleving een levenslange gevangenisstraf de enige passende straf is. Het hof realiseert zich dat dat dit betekent dat een jonge man van op dit moment 33 jaar in beginsel voor de rest van zijn leven vast zal zitten, maar een tijdelijke gevangenisstraf doet geen recht aan de ernst van de delicten en de gevolgen voor de slachtoffers en hun naasten. Daarbij dient te worden overwogen dat het gewetenloze handelen van de verdachte, waarvoor hij geen enkele verantwoordelijkheid neemt, maakt dat de samenleving maximaal tegen hem moet worden beschermd.

Het hof overweegt dat na 28 jaar een ambtshalve herbeoordeling van de levenslange straf zal plaatsvinden, waarbij zal worden beoordeeld of de verdere tenuitvoerlegging van de levenslange gevangenisstraf nog een redelijk doel dient. Het Adviescollege Levenslang gestraften zal in dat verband na 25 jaar adviseren of de verdachte mag beginnen met re-integratieactiviteiten gericht op een mogelijke terugkeer in de samenleving. Daarbij toetst het college aan vier criteria:

recidiverisico

delictgevaarlijkheid

gedrag en ontwikkeling tijdens detentie

impact op slachtoffers en nabestaanden, mede in het licht van vergelding.

Niet alleen de verdachte, maar ook slachtoffers en nabestaanden zullen in het kader van die procedure worden gehoord.

De verdediging heeft betoogd dat de huidige herbeoordelingsprocedure de levenslanggestrafte onvoldoende procedurele waarborgen biedt op grond waarvan het voor de veroordeelde onvoldoende duidelijk is welke objectieve criteria worden aangelegd bij de herbeoordeling Een levenslange gevangenisstraf is daarom volgens de verdediging in strijd is met artikel 3 EVRM Pro (het verbod op onmenselijke bestraffing). Het hof verwerpt dit verweer. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft eerder geoordeeld dat de Nederlandse regeling voor herbeoordeling van levenslange gevangenisstraffen niet in strijd is met artikel 3 van Pro het EVRM, omdat het stelsel voldoende procedurele waarborgen en transparantie biedt. Ook zeer recent – te weten op 21 april 2026 – heeft het EHRM dit geoordeeld. Deze beslissing is weliswaar nog niet onherroepelijk, maar gelet op de overwegingen in dat arrest en de eerdere jurisprudentie van het EHRM is aannemelijk dat ook nu de Nederlandse regeling de toets van het EHRM kan doorstaan.

De redelijke termijnGelet op de aard van de straf heeft een eventuele overschrijding van de redelijke termijn in dit geval geen matigende invloed.

Conclusie

Uit het voorgaande volgt dat het hof aan de verdachte een levenslange gevangenisstraf zal opleggen.

9.Benadeelde partijen

9.1.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 1] (feit 1)

De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding van
€ 25.988,45 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 1 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 5.988,45 aan materiële schade en € 20.000,00 aan immateriële schade.

De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer 1] geleden schade toegewezen tot een bedrag van € 15.510,23 bestaande uit € 5.510,23 als vergoeding voor de materiële schade en € 10.000,00 als vergoeding voor de immateriële schade.

In hoger beroep heeft [slachtoffer 1] kenbaar gemaakt te berusten in de door de rechtbank vastgestelde materiële schade. Het hof begrijpt dat [slachtoffer 1] de vordering tot vergoeding wegens materiële schade handhaaft tot het door de rechtbank toegekende bedrag.

In hoger beroep is de vordering voor wat betreft de immateriële schade verhoogd tot € 40.000,00. Daartoe is aangevoerd dat bij [slachtoffer 1] in 2020 een posttraumatische stressstoornis is vastgesteld. Uit een overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat de klachten van [slachtoffer 1] sinds 2020 bestaan uit voornamelijk angstklachten, vergeetachtigheid en slaapklachten en in de loop van de tijd fluctuerend meer of minder aanwezig zijn. Bovendien is dit verhoogde bedrag in lijn met de bedragen van de inmiddels ingevoerde ‘Rotterdamse schaal’.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot hoofdelijke toewijzing van de gevorderde schade ter hoogte van € 45.510,23. Onder verwijzing naar een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van
13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275) is volgens de advocaat-generaal sprake van een zeer uitzonderlijk geval dat noopt tot toepassing van de mogelijkheid om in hoger beroep over te gaan tot oplegging van een schadevergoedingsmaatregel die de hoogte van de initiële vordering van de benadeelde partij overstijgt.

Standpunt van de verdedigingDe verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering, omdat vrijspraak van het onder 1 ten laste gelegde feit is bepleit. Subsidiair heeft de verdediging aangevoerd zich te kunnen vinden in de door de rechtbank toegekende materiële schadevergoeding. De verdediging kan zich vinden in de door de rechtbank toegekende immateriële schadevergoeding tot een bedrag van € 10.000,00. De vordering van de benadeelde partij dient voor het meerdere niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De verhoging van de vordering tot vergoeding van de immateriële schade ad € 20.000,00 dient niet-ontvankelijk te worden verklaard nu een verhoging van een vordering tot schadevergoeding in hoger beroep ingevolge artikel 421 lid 3 Sv Pro niet mogelijk is. Onder verwijzing naar de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275) stelt de verdediging dat de thans gevorderde (hogere) schadevergoedingsmaatregel ziet op schade die reeds in eerste aanleg bestond en op dezelfde gronden toen reeds was geraamd, van een bijzondere omstandigheid is dan ook geen sprake.

Oordeel van het hof

Materiële schadeHet hof zal de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade evenals de rechtbank toewijzen tot een bedrag van € 5.510,23. Deze schade bestaat uit:

weggenomen geldbedrag € 3.000,00;
eigen risico verzekering € 113,00;
installatie alarmsysteem (minus 21% BTW) € 970,25;
abonnementskosten alarmsysteem (minus 21% BTW) € 1.306,98;
beredderingskosten € 120,00.

Dit deel van de gevorderde schade vloeit rechtstreeks voort uit het bewezen verklaarde feit, is voldoende onderbouwd, niet betwist en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor.

Immateriële schadeMet betrekking tot het initiële deel van de gevorderde immateriële schade ad € 20.000,00 overweegt het hof als volgt. Gelet op artikel 6:106 van Pro het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze.

Er is in deze zaak sprake van een gewapende overval die in de nacht plaatsvond, waarbij vier gemaskerde mannen de woning van [slachtoffer 1] zijn binnengedrongen. Hij is meermalen met een breekijzer geslagen en er zijn twee schoten in de richting van zijn hoofd gelost. Uit de stukken en de toelichting op de vordering blijkt dat hij hierdoor onder meer een hoofdwond en bloeduitstortingen op zijn lichaam heeft opgelopen. Hij is met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht, waar een scan van zijn hoofd is gemaakt en de hoofdwond met twaalf hechtingen is gedicht. Hij heeft sinds de overval regelmatig last van zware hoofdpijn, waardoor hij dan moet gaan liggen. Verder heeft [slachtoffer 1] door het geluid van het schot ongeveer een half jaar lang slecht kunnen horen aan één oor.

Nu sprake is van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook andere – niet als lichamelijk letsel te kwalificeren – gevolgen, worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid.

Uit de toelichting op de initiële vordering alsmede uit de aanvulling in hoger blijkt dat de overval grote impact heeft gehad op [slachtoffer 1] . Hij was maandenlang zeer emotioneel waardoor ook zijn relatie onder druk kwam te staan. Hij heeft maandenlang slecht geslapen. Sinds de overval slaapt hij met een dwarsbalk aan de binnenzijde van zijn slaapkamerdeur. Omdat hij zich niet meer veilig voelde op zijn eigen erf en in zijn eigen woning, heeft hij zijn dieren verkocht en een ander huis gekocht. Hij heeft twee keer EMDR-therapie gehad vanwege PTSS-klachten, maar dit heeft hem niet geholpen.
Uit eerder genoemde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat [slachtoffer 1] op 2 februari 2026 opnieuw is gestart met behandeling vanwege een toename van bestaande klachten.
Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 20.000,00 billijk voor.

Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Ten aanzien van het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel voor een bedrag van € 20.000,00 overweegt het hof als volgt. Anders dan het Openbaar Ministerie is het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de genoemde uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024: 1275). De PTSS diagnose dateert immers van 2020 en is geen sprake van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien.

Toegewezen bedragDe vordering zal worden toegewezen tot een totaalbedrag van € 25.510,23.

Wettelijke renteDe verdachte is vanaf 11 november 2020 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag voor de installatie van het alarmsysteem ter hoogte van € 970,25. Het hof zoekt bij het bepalen van die datum aansluiting bij de uiterste betaaldatum van de laatste termijn van de desbetreffende factuur.
De wettelijke rente over de abonnementskosten van het alarmsysteem ter hoogte van € 1.306,98 is verschuldigd vanaf 1 december 2021. De abonnementskosten worden gevorderd vanaf september 2020 tot en met februari 2023 en het hof gaat daarom uit van een datum die in het midden ligt van deze periode.

De wettelijke rente over het eigen risico van de verzekering ter hoogte van € 113,00 is verschuldigd vanaf 2 november 2021, de uiterste betaaldatum van de factuur.

Voor het resterende bedrag ter hoogte van € 23.120,00 wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf
8 augustus 2020, de datum waarop de woningoverval heeft plaatsgevonden.
Een en ander ten aanzien van alle posten tot aan de dag van algehele voldoening.

HoofdelijkheidHet hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

ProceskostenDaarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil.

9.2.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 2] (feit 1)

De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft in eerste aanleg een vordering tot schadevergoeding van
€ 10.120,00 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die zij als gevolg van het onder 1 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde schade bestaat uit € 120,00 aan materiële schade en € 10.000,00 aan immateriële schade. De materiële schade bestaat uit beredderingskosten.

De rechtbank heeft de gevorderde materiële schade afgewezen en de gevorderde immateriële schade toegekend tot een bedrag van € 5.000,00.

In hoger beroep heeft [slachtoffer 2] kenbaar gemaakt te berusten in de beslissing van de rechtbank ten aanzien van de gevorderde materiële schade. Het hof begrijpt dat [slachtoffer 2] de vordering tot vergoeding wegens materiële schade niet handhaaft.

In hoger beroep is de vordering voor wat betreft de immateriële schade verhoogd tot € 40.000,00. Daartoe is aangevoerd dat blijkens een overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 4 februari 2021 bij [slachtoffer 2] in 2021 een posttraumatische stressstoornis is vastgesteld en een behandelplan is besproken. Uit een overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat de klachten sinds 2020 bestaan uit voornamelijk angstklachten, vergeetachtigheid en slaapklachten en in de loop van de tijd fluctuerend meer of minder aanwezig zijn. Bovendien is dit verhoogde bedrag in lijn met de bedragen van de inmiddels ingevoerde ‘Rotterdamse schaal’.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal is het eens met de beslissing van de rechtbank ten aanzien van de gevorderde materiële schade. De in hoger beroep gevorderde immateriële schade van € 40.000,00 is gezien de aanvullende stukken en de nadere motivering door de advocaat billijk en vatbaar voor toewijzing.

Standpunt van de verdedigingDe verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering, omdat vrijspraak van het onder 1 ten laste gelegde feit is bepleit.
Subsidiair heeft de verdediging aangevoerd zich te kunnen vinden in de door de rechtbank toegekende materiële schadevergoeding. Het hof stelt vast dat de rechtbank de gevorderde materiële schadevergoeding heeft afgewezen. Het hof begrijpt de verdediging als dat zij zich kan vinden in de vergoeding van de gevorderde beredderingskosten ad € 120,00. Nu deze bij [slachtoffer 1] zijn toegewezen gaat het hof ervan uit dat de verdediging zich kan vinden in de afwijzing van die kosten door de rechtbank zoals ook initieel gevorderd door [slachtoffer 2] .

Oordeel van het hof

Immateriële schadeMet betrekking tot het initiële deel van de gevorderde immateriële schade ad € 10.000,00 overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt.

Gelet op artikel 6:106 BW Pro ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Het hof stelt vast dat [slachtoffer 2] bij de woningoverval geen lichamelijk letsel heeft opgelopen.

Uit vaste rechtspraak blijkt dat van de aantasting in de persoon
‘op andere wijze’in ieder geval sprake is indien de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen. Degene die zich hierop beroept, zal voldoende concrete gegevens moeten aanvoeren waaruit kan volgen dat in verband met de omstandigheden van het geval psychische schade is ontstaan. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Ook als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon
‘op andere wijze’sprake is. In zo een geval zal degene die zich hierop beroept de aantasting in zijn persoon met concrete gegevens moeten onderbouwen. Dat is slechts anders indien de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Van een aantasting in de persoon
‘op andere wijze’als bedoeld in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW is niet reeds sprake bij de enkele schending van een fundamenteel recht.

Ten aanzien van de aantasting van de benadeelde partij in de persoon
‘op andere wijze’overweegt het hof dat de aard en de ernst van de normschending in deze zaak met zich meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor [slachtoffer 2] zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Er is sprake van een gewapende overval die plaatsvond in de nacht, waarbij vier gemaskerde mannen de woning van [slachtoffer 2] en haar partner zijn binnengedrongen. Bij deze overval is fors geweld uitgeoefend op [slachtoffer 1] , de partner van de [slachtoffer 2] en zijn er twee schoten in zijn richting gelost. Ook [slachtoffer 2] is met het vuurwapen bedreigd. Uit de toelichting op de vordering blijkt dat [slachtoffer 2] nog altijd last heeft van wat haar is overkomen. Zij ondervindt gevoelens van angst en onveiligheid, heeft haar huis verkocht en is vanwege aanhoudende psychische klachten naar haar huisarts gegaan. Zij heeft vanwege PTSS-klachten twee EMDR-sessies ondergaan. Omdat dit haar niet hielp heeft zij zich gewend tot een psycholoog, waar zij een jaar lang maandelijks gesprekken heeft gevoerd.
Uit een in hoger beroep overgelegde brief van de GZ-psycholoog van 24 maart 2026 volgt dat de klachten sinds 2020 bestaan uit voornamelijk angstklachten, vergeetachtigheid en slaapklachten en in de loop van de tijd fluctuerend meer of minder aanwezig zijn.

Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor.

Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Ten aanzien van het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel voor een bedrag van € 30.000,00 overweegt het hof als volgt. Anders dan het Openbaar Ministerie is het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275). De PTSS diagnose dateert immers van 2021 en is geen sprake van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien.

Toegewezen bedragDit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 10.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 8 augustus 2020 tot aan de dag van algehele voldoening.

HoofdelijkheidHet hof bepaalt dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

9.3.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 3] (feit 2)

De benadeelde partij [slachtoffer 3] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 2.000,00 ingediend tegen de verdachten wegens immateriële schade die hij als gevolg van het onder 2 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

Op 27 mei 2024 heeft de rechtbank de vordering van [slachtoffer 3] toegewezen tot het gevorderde bedrag.

Bij brief van 24 november 2024 heeft [slachtoffer 3] zijn vordering gehandhaafd.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van het bedrag van € 2.000,00.

Standpunt van de verdedigingDe verdediging heeft geen opmerkingen bij de gevorderde schadevergoeding gemaakt.

Oordeel van het hof

Immateriële schadeGelet op artikel 6:106 BW Pro ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. De hof stelt evenals de rechtbank vast dat [slachtoffer 3] geen lichamelijk letsel heeft opgelopen.

Ten aanzien van de aantasting van de benadeelde partij in zijn persoon ‘op andere wijze’ overweegt het hof evenals de rechtbank in deze zaak dat de aard en de ernst van de normschending met zich meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor [slachtoffer 3] zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Er is sprake van een gewapende overval op een tankstation. [slachtoffer 3] was daar aan het werk en was destijds achttien jaar oud. Hij moest tijdens de overval op de grond gaan liggen en is met een vuurwapen onder schot gehouden. Hij heeft na de overval gedurende een periode van drie weken slecht geslapen, waardoor hij overdag erg vermoeid was. Het heeft voor [slachtoffer 3] langere tijd geduurd voordat hij een en ander
‘een plekje heeft kunnen geven’.

Evenals de rechtbank komt het hof gelet op de aard en ernst van de overval, de onderbouwing van de vordering, alsmede de bedragen die in min of meer vergelijkbare gevallen worden toegekend, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 2.000,00 billijk voor.

Toegewezen bedragDit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 2.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 augustus 2020 tot aan de dag van algehele voldoening.

Hoofdelijkheid

Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

ProceskostenDe verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil.

9.4.

Vordering benadeelde partij Tankstation [tankstation] (feit 2)

De benadeelde partij Tankstation [tankstation] heeft een vordering tot schadevergoeding van
€ 2.728,90 ingediend tegen de verdachten wegens materiële schade die zij als gevolg van het onder 2 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

De materiële schade bestaat uit de posten:

weggenomen contant geld € 960,90;
weggenomen sigaretten € 1.768,00.

De rechtbank heeft op 27 mei 2024 de vordering toegewezen tot een bedrag van € 500,00 en heeft de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk verklaard.

De benadeelde partij Tankstation [tankstation] heeft zich in hoger beroep niet opnieuw gevoegd.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering kan worden toegewezen tot het bedrag dat door de rechtbank is toegewezen. Daarbij heeft de advocaat-generaal overwogen dat de vordering in hoger beroep niet is gehandhaafd en er geen aanvullende stukken zijn aangeleverd ter onderbouwing van de initiële vordering.

Standpunt van de verdedigingDe verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het bedrag van € 500,00 kan worden toegewezen zoals toegekend door de rechtbank.

Oordeel van het hof

Materiële schade

Het hof zal evenals de rechtbank de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade toewijzen tot een bedrag van € 500,00. Daarbij overweegt het hof dat uit de aangifte blijkt dat in de geldcassette standaard € 250,00 zit en de inhoud van twee geldcassettes is weggenomen. De aangever heeft weliswaar verklaard dat hij die dag een paar cash betalingen heeft gehad en dat er in één van de geldcassettes dus meer geld zat, maar bij gebrek aan meer informatie heeft het hof evenals de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten om het bedrag van de ontvangsten van de desbetreffende dag te schatten. Ten aanzien van de post “weggenomen sigaretten” is in de aangifte niet vermeld hoeveel sloffen sigaretten zijn weggenomen en ontbreekt ook bij het ingediende verzoek tot schadevergoeding een onderbouwing daarvan. Het hof beschikt evenals rechtbank ook niet over informatie over de inkoopprijs van de sigaretten. Het is daarom niet mogelijk om voor dit onderdeel de omvang van de schade te schatten. Het hof zal de vordering voor het overige daarom niet-ontvankelijk verklaren.

Toegewezen bedragDit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 500,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 9 augustus 2020 tot aan de dag van algehele voldoening.

HoofdelijkheidHet hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

9.5.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 4] (feit 3)

De benadeelde partij [slachtoffer 4] heeft een initiële vordering tot schadevergoeding van
€ 42.150,40 ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 3 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

De gestelde schade bestaat uit € 39.070,14 aan materiële schade te verminderen met een uitkering van de verzekering ad € 8.919,74. De gestelde schade bedraagt € 30.150,40. In deze berekening heeft de verdediging rekening gehouden met 33% aan afschrijving of waardevermindering

De gestelde schade bestaat verder uit € 12.000,00 aan immateriële schade.

De materiële schade bestaat uit twee posten:

- gestolen goederen € 29.582,30 minus 33% = € 19.820,14

- gestolen geldbedrag € 19.250,00.

Ter zitting in eerste aanleg is de vordering tot schadevergoeding van materiële schade door de advocaat van [slachtoffer 4] aangepast en gesteld op € 39.912,56:

gestolen goederen € 29.582,30
gestolen geldbedrag € 19.250,00

minus vergoeding verzekering € 8.919,74.

De immateriële schade is gehandhaafd op € 12.000,00.

De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de materiële schade toegewezen tot een bedrag van
€ 30.131,13 en de vordering voor het overige niet-ontvankelijk verklaard.

De rechtbank heeft de vordering tot vergoeding van de immateriële schade toegewezen tot een bedrag van € 5.000,00 en het meer gevorderde afgewezen.

[slachtoffer 4] heeft bij brief van 22 november 2024 en zijn advocaat heeft ter zitting in hoger beroep de vordering gehandhaafd.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot vergoeding van de materiële schade kan worden toegewezen zoals de rechtbank dat heeft gedaan. Daarbij wordt uitgegaan van de dagwaarde van de goederen en niet van de gevorderde aanschafwaarde. Het door de verzekering uitgekeerde bedrag dient in mindering te worden gebracht, wat maakt dat de toewijsbare vordering neerkomt op een bedrag van € 30.131,13. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schadevergoeding heeft de advocaat-generaal zich op het standpunt gesteld dat de gehele vordering van € 12.000,00 vatbaar is voor toewijzing. In totaal kan € 42.131,13 worden toegewezen.

Standpunt van de verdedigingDe verdediging heeft kenbaar gemaakt de vordering te weerspreken maar zich te refereren aan het oordeel van het hof.

Oordeel van het hof

Materiële schade

Het hof zal de gevorderde vergoeding voor gestolen goederen toewijzen tot een bedrag van € 26.292,35. Het gaat dan om de volgende posten:

6. Oorbellen Ti Sento € 100,00
7. Oorbellen Zilveren creolen € 55,00
8. Oorbellen Ti Sento € 59,00
13. Zonnebril Miu Miu € 270,00
14. Zonnebril Tiffany & Co € 225,00
15. Zonnebril Guess € 80,00
16. Zonnebril Bulgari € 300,00
17. Zonnebril Prada € 180,00
18. Zonnebril Ray Ban € 150,00
19. Zonnebril Ray Ban € 150,00
20. Zonnebril Ray Ban € 150,00
21. Zonnebril Ray Ban € 150,00
22. Zonnebril Ray Ban € 150,00
23. Zonnebril Ray Ban € 150,00
25. Portemonnee € 64,40
29. Horloge Guess € 109,95
30. Horloge Corum Royal Flush € 3.900,00
31. Moët champagne € 399,00
32. 2x Piper Heidsick (champagne) € 150,00
34. Audi A8 € 19.500,00.

Het hof acht evenals de rechtbank deze posten voldoende onderbouwd, gezien de toelichting met foto’s, aankoopbonnen en/of verwijzingen naar internetpagina’s met daarop de waarde van vergelijkbare artikelen. Bovendien zijn deze goederen terug te voeren op de aangiften of de nadere verhoren van de aangevers. Bij de begroting van de schade is [slachtoffer 4] uitgegaan van de nieuwwaarde van de weggenomen goederen. Het grootste deel van de goederen is echter al enige tijd geleden aangeschaft, zodat voor vergoeding in aanmerking komt de dagwaarde. Bij gebrek aan concrete gegevens over de dagwaarde zal het hof evenals de rechtbank gebruik maken van haar schattingsbevoegdheid en aansluiting zoeken bij het percentage dat [slachtoffer 4] oorspronkelijk als waardevermindering had gehanteerd, zijnde 33%. Dat er meer goederen zijn weggenomen en dat dit voor [slachtoffer 4] niet te achterhalen of te onderbouwen is, vormt geen reden om dit te compenseren door de afschrijving achterwege te laten. Het hof zal echter evenals de rechtbank geen afschrijving in mindering brengen op de waarde van de Audi A8, nu deze zeer kort voor de overval was aangekocht en mag worden aangenomen dat de aanschafwaarde de dagwaarde vertegenwoordigt. Het hof stelt de dagwaarde van de weggenomen goederen aldus vast op € 26.292,35.

Het hof zal evenals de rechtbank de vordering van de benadeelde partij ten aanzien van de overige gestolen goederen niet-ontvankelijk verklaren, gezien de betwisting daarvan (door in algemene zin te stellen dat de vordering wordt weersproken) en omdat deze goederen niet zijn terug te voeren op de aangiften of de latere verhoren van de aangevers (schoenen), dan wel de waarde daarvan niet met stukken is onderbouwd (overige sieraden en beautycase). Ten aanzien van de make-up overweegt het hof evenals de rechtbank dat niet kan worden vastgesteld wanneer dat is aangeschaft en tegen welke prijs. Bovendien mag worden aangenomen dat de producten zijn aangebroken/gebruikt. Er is dan ook niet vast te stellen in hoeverre de make-up artikelen (nog) een waarde vertegenwoordigen. Dit laatste geldt ook voor de opgevoerde parfums. Hiervoor is nadere bewijslevering noodzakelijk, hetgeen een onevenredige belasting vormt voor dit strafgeding.

Wat betreft het gestolen geld zal het hof evenals de rechtbank een bedrag van € 15.000,00 toewijzen, hetgeen aansluit bij het bedrag dat in de aangifte en de aanvullende verhoren is genoemd.

Dit betekent dat de materiële schade in totaal € 41.292,35 bedraagt. Hierop komt het door de verzekeraar uitgekeerde bedrag van € 8.919,74 in mindering, zodat een bedrag van € 32.372,61 zal worden toegewezen. Voor het overige zal het hof de vordering voor wat betreft de materiële schade niet-ontvankelijk verklaren.

Immateriële schadeMet betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW Pro ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze. Het hof stelt vast dat [slachtoffer 4] geen lichamelijk letsel heeft opgelopen.

Ten aanzien van de aantasting van de benadeelde partij in zijn persoon
‘op andere wijze’overweegt het hof evenals de rechtbank in deze zaak dat de aard en de ernst van de normschending, met zich meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor [slachtoffer 4] zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Er is sprake van een gewapende overval, waarbij vier gemaskerde mannen in de nacht met wapens de slaapkamer zijn binnengedrongen. [slachtoffer 4] en zijn partner zijn bedreigd met vuurwapens en zijn vastgebonden met tie-wraps. Ook is bij deze overval geweld uitgeoefend op de partner van de [slachtoffer 4] , waardoor zij gewond is geraakt.

Het hof komt gelet op de aard en ernst van de overval, de onderbouwing van de vordering, alsmede de bedragen die in min of meer vergelijkbare gevallen worden toegekend, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor.

Toegewezen bedragDit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 42.372,61. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 december 2020 tot aan de dag van algehele voldoening.

HoofdelijkheidHet hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

Proceskosten

Daarnaast dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden begroot op nihil.

Schadevergoedingsmaatregel

Het hof ziet als gevolg van verdachtes bewezen verklaarde handelen (diefstal met geweld en bedreiging met geweld, in vereniging gepleegd) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f Sr op te leggen.

9.6.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 5] (feit 3)

De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 12.000,00 ingediend tegen de verdachten wegens immateriële schade die zij als gevolg van het onder 3 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

De rechtbank heeft de vordering tot immateriële schadevergoeding toegewezen tot een bedrag van
€ 7.000,00 en het meer gevorderde afgewezen.

De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft bij brief van 22 november 2024 haar vordering gehandhaafd.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat de gehele vordering voor toewijzing vatbaar is. Zowel het lichamelijk letsel opgelopen tijdens de overval als het psychisch letsel waar [slachtoffer 5] nog altijd mee kamp, zijn toegelicht en houden rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde.

Standpunt van de verdedigingDe verdediging kan zich vinden in de door de rechtbank op € 7.000,00 vastgestelde immateriële schadevergoeding. Het overige deel van de vordering dient niet-ontvankelijk te worden verklaard.

Oordeel van het hof

Er is sprake van een gewapende overval, waarbij vier gemaskerde mannen in de nacht met wapens de slaapkamer zijn binnengedrongen. [slachtoffer 5] en haar partner zijn bedreigd met vuurwapens en zijn vastgebonden met tie-wraps. Uit de stukken en de toelichting op de vordering blijkt dat [slachtoffer 5] door een van de daders van de woningoverval aan haar haren van het bed is getrokken. Hierbij is haar teen uit de kom geraakt, heeft zij snijwonden op haar knieën opgelopen en een kale plek op haar hoofd. Zij is naar de eerste hulp van het ziekenhuis geweest, waar haar teen weer is rechtgezet.

Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van [slachtoffer 5] en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid.

Uit het door [slachtoffer 5] uitgeoefende spreekrecht zowel in eerste aanleg als in hoger beroep blijkt dat zij kampt met gevoelens van angst en boosheid en dat haar leven als gevolg van de woningoverval voorgoed veranderd is.

Het hof komt gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 10.000,00 billijk voor.

Toegewezen bedragDit betekent dat de gevorderde schade zal worden toegewezen tot een bedrag van € 10.000,00. Dit bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 december 2020 tot aan de dag van algehele voldoening.

HoofdelijkheidHet hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

9.7.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 7] (feiten 4 en 5)

De benadeelde partij [slachtoffer 7] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 44.388,24‬ ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het onder 4 en 5 ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.
De gestelde schade bestaat uit € 3.888,24 aan materiële schade en € 40.500,00 aan immateriële schade.
De materiële schade is in het verzoek tot schadevergoeding gesplitst in twee onderdelen:

- de helft van
de gezamenlijke materiële schadevan [slachtoffer 7] en zijn partner [slachtoffer 6] ter hoogte van

€ 2.238,24 en

- zijn
eigen materiële schadeter hoogte van € 1.650,00.

De
gezamenlijke materiële schadebestaat uit drie posten:

kosten beveiliging woning € 2.031,05;

schade woning:

weggenomen geld € 450,00;
vervangen sloten € 810,00;
vloerbedekking trap € 653,84;
braakschade € 311,75;

kosten vervanging autosleutel € 219,84.

(Subtotaal € 4.476,48, waarvan [slachtoffer 7] 50% vordert: € 2.238,24.)

De
eigen materiële schadevan € 1.650,00 bestaat uit vier posten:

portemonnee € 45,00;

eigen risico € 385,00;

inkomstenderving € 1.140,00;

medische kosten € 80,00.

De
immateriële schadeis opgebouwd uit drie onderdelen:

immateriële schade € 15.000,00;
affectieschade € 17.500,00;
shockschade € 8.000,00.

De rechtbank heeft de helft van de door [slachtoffer 7] gevorderde
gezamenlijke materiele schadetoegewezen tot een bedrag van € 1.911,32. Deze schade bestaat uit 50% van de volgende posten:

kosten beveiliging woning € 2.031,05;

schade woning:

weggenomen geld € 450,00;
vervangen sloten € 810,00;
braakschade € 311,75;

kosten vervanging autosleutel € 219,84.

Ten aanzien van de gevorderde kosten voor de vloerbedekking is de rechtbank uitgegaan van de dagwaarde die blijkens de toelichting op de vordering door de verzekeraar is vergoed. De rechtbank heeft deze post afgewezen.

De rechtbank heeft de
eigen materiële schadevan [slachtoffer 7] toegewezen tot een bedrag van € 1.610,00. Deze schade bestaat uit de volgende posten:
d. portemonnee € 45,00;

eigen risico € 385,00;

inkomstenderving € 1.140,00;

medische kosten € 40,00.

De rechtbank heeft:

de gevorderde immateriële schade ad € 10.000,00 toegewezen en het meer gevorderde afgewezen;
de gevorderde affectieschade ad € 17.500,00 toegewezen;
de gevorderde schokschade ad € 8.000,00 afgewezen.

Bij brief van 12 december 2024 heeft [slachtoffer 7] kenbaar gemaakt de vordering te handhaven.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft het standpunt ingenomen het eens te zijn met de beslissing van de rechtbank inzake de materiële schade. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade dient de gevorderde € 15.000,00 te worden toegewezen alsmede de gevorderde affectieschade ad € 17.500,00. De gevorderde schokschade dient te worden afgewezen.

Ter zitting in hoger beroep is namens [slachtoffer 7] naar voren gebracht dat de gevorderde immateriële schadevergoeding dient te worden toegewezen. Onder verwijzing naar de Rotterdamse Schaal is verder naar voren gebracht dat, hoewel € 15.000,00 is gevorderd, een bedrag tussen de € 41.000,00 en € 69.000,00 passend wordt geacht. Verzocht wordt het gevorderde bedrag toe te wijzen en het meerdere ambtshalve alsnog via een schadevergoedingsmaatregel vast te stellen. Het hof begrijpt dat dit een bedrag zou moeten zijn tussen de € 26.000,00 en € 54.000,00. Tevens is verzocht de gevorderde schokschade toe te wijzen waarbij is gewezen op een uitspraak van de rechtbank Overijssel (ECLI:NL:RBOVE:2019:4594).

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld zich te kunnen vinden in de aan [slachtoffer 7] toegekende
€ 1.911,32 aan gezamenlijke schade en € 1.610,00 aan eigen schade. Ook kan de verdediging zich vinden in de aan [slachtoffer 7] toegekende immateriële schadevergoeding alsmede de affectieschade en in de afwijzing van de gevorderde schokschade.

Oordeel van het hof

Materiële schadeEvenals de rechtbank zal het hof de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade toewijzen tot een totaalbedrag van € 3.521,32 (€ 1.911,32 aan gezamenlijke schade en € 1.610,00 aan eigen schade).

De
gezamenlijke materiële schadewordt vastgesteld op een bedrag van € 3.822,64 en is als volgt opgebouwd:

kosten beveiliging woning € 2.031,05;

schade woning:

weggenomen geld € 450,00;
vervangen sloten € 810,00;
braakschade € 311,75;

kosten vervanging autosleutel € 219,84.

Dit gedeelte van de schade vloeit rechtstreeks voort uit het bewezen verklaarde feit. De vordering is voldoende onderbouwd en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Dit geldt echter niet voor de post ‘vloerbedekking’. Ten aanzien van de vloerbedekking is de benadeelde partij uitgegaan van de kosten voor het laten plaatsen van nieuwe vloerbedekking. In aanmerking voor vergoeding komt echter de dagwaarde van de door de overval beschadigde vloerbedekking. Die dagwaarde is blijkens de toelichting op de vordering al door de verzekeraar vergoed. Dit betekent dat deze post zal worden afgewezen.

Omdat [slachtoffer 7] de helft van de
gezamenlijke materiële schadeheeft gevorderd zal het hof voor [slachtoffer 7] een bedrag van € 1.911,32 toewijzen.

Het hof zal de
eigen materiële schadevan [slachtoffer 7] tot een bedrag van € 1.610,00 toewijzen, nu deze schade rechtstreeks voortvloeit uit het bewezen verklaarde feit. De vordering is voldoende onderbouwd en komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Deze schade bestaat uit de volgende posten:

portemonnee € 45,00;

eigen risico € 385,00;

inkomstenderving € 1.140,00;

medische kosten € 40,00.

Ten aanzien van de medische kosten merkt het op dat de factuur van 6 maart 2024, die ter onderbouwing is overgelegd, op naam is gesteld van [slachtoffer 6] . Het hof zal evenals de rechtbank dit gedeelte van de vordering daarom niet-ontvankelijk verklaren bij gebrek aan een afdoende onderbouwing daarvan.

Immateriële schade

Met betrekking tot de gevorderde immateriële schade overweegt het hof evenals de rechtbank als volgt. Gelet op artikel 6:106 BW Pro ontstaat het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen, onder meer in geval van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, door schade in de eer of goede naam of op andere wijze.

Er is sprake van een gewapende overval, waarbij gemaskerde mannen midden in de nacht met wapens de slaapkamer van [slachtoffer 7] zijn binnengedrongen. Hij is met de overvallers in gevecht geraakt, waarbij hij in het gezicht is geslagen en met een hard voorwerp (mogelijk een lamp) een klap op zijn achterhoofd heeft gekregen. Zijn partner [slachtoffer 6] is door een van de daders in haar hals geschoten. [slachtoffer 7] en [slachtoffer 6] zijn naar het ziekenhuis vervoerd, waar [slachtoffer 7] onder meer een CT-scan heeft gehad. [slachtoffer 7] heeft bloeduitstortingen op zijn lichaam en in zijn gezicht opgelopen en twee hoofdwonden op zijn achterhoofd.

Nu in onderhavige zaak sprake is geweest van aantasting in de persoon door het oplopen van lichamelijk letsel, is er een wettelijke grondslag voor de vordering van de benadeelde partij en mogen ook de andere niet als lichamelijk letsel te kwalificeren gevolgen worden meegewogen in de vaststelling van de omvang van de schade naar billijkheid.

Uit de toelichting op de vordering blijkt onder meer dat de woningoverval een enorme impact heeft gehad op het gevoel van veiligheid en controle van [slachtoffer 7] . Hij staat nog altijd op scherp en is alert. Hij heeft last van herbelevingen, vooral in de nacht. Hij wordt beperkt in zijn levensvreugde. Ter behandeling van zijn klachten heeft [slachtoffer 7] een uitgebreide sessie gevolgd bij een coach gespecialiseerd op het gebied van trauma’s na geweld. Ook heeft hij contact gehad met Slachtofferhulp Nederland. In aanloop naar de zitting heeft hij zich tot een psycholoog gewend, omdat de nachtmerries en herbelevingen weer de overhand kregen.

Het hof komt anders dan de rechtbank gelet op de aard en ernst van de woningoverval, de onderbouwing van de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van
€ 15.000,00 billijk voor.

Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Met betrekking tot het deel van de gevorderde immateriële schade bij wijze van toepassing van de schadevergoedingsmaatregel tussen de € 26.000,00 en € 54.000,00 overweegt het hof als volgt. Het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de genoemde uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275). De door de advocaat bij brief van 15 januari 2024 omschreven klachten van [slachtoffer 7] , thans omschreven als PTSS klachten, dateren van 2021. Het hof concludeert dat geen sprake is van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien.

AffectieschadeOok de gevorderde affectieschade ad € 17.500,00 komt naar het oordeel van het hof en evenals de rechtbank voor vergoeding in aanmerking. Het hof overweegt evenals de rechtbank hiertoe het volgende.

De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 30 november 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1750) in een zaak waarin affectieschade werd gevorderd, als volgt overwogen:

“2.4 Onder affectieschade wordt verstaan de schade in verband met het verdriet om het overlijden of het door ernstig en blijvend letsel gekwetst raken van een naaste (vgl. HR 28 mei 2019, ECLI:NL:HR:2019:793, rechtsoverweging 2.4.6). Of een naaste aanspraak kan maken op vergoeding van affectieschade wegens “ernstig en blijvend letsel” van de gekwetste als bedoeld in artikel 6:107 BW Pro hangt in belangrijke mate af van de mate van de blijvende functiestoornis bij de gekwetste, waarbij – volgens de hiervoor weergegeven wetsgeschiedenis – “een zeer bijzondere ernst van letsel” is vereist. De wetgever heeft daarbij als indicatie genoemd dat in geval van lichamelijk letsel bij een – aan de hand van de AMA-guides vastgestelde – blijvende functiestoornis van 70% of meer in ieder geval sprake is van “ernstig en blijvend letsel”. In het bijzonder in die gevallen waarin niet kan worden vastgesteld dat sprake is van een dergelijke hoge en blijvende functiestoornis, kan de rechter ook anderszins de invloed van het letsel op het leven van de gekwetste en de naaste betrekken bij zijn beoordeling of een naaste aanspraak kan maken op een vergoeding als bedoeld in artikel 6:107 BW Pro.”

[slachtoffer 7] is de levenspartner van [slachtoffer 6] en valt daarom binnen de kring van personen die recht kan hebben op een vergoeding van affectieschade. [slachtoffer 6] is bij de onder feiten 4 en 5 bewezen verklaarde woningoverval in haar hals geschoten. Zij heeft zich als gevolg hiervan ziek moeten melden bij haar werkgever en heeft uiteindelijk haar werk vanuit huis voor 50% hervat, hetgeen voor haar het maximaal haalbare is. Zij kan niet meer naar kantoor in verband met te veel prikkels en opbouwende vermoeidheid. [slachtoffer 6] heeft onder meer onherstelbare gehoorschade (tinnitus) opgelopen, waardoor zij een voortdurende ruis in haar oren heeft en overgevoelig is voor dagelijkse geluiden. Als gevolg van een zenuwbeschadiging aan de linkerkant van het hoofd, ondervindt zij vaak hoofdpijn en oorpijn en steken in haar hoofd. Sinds de woningoverval staat het sociale leven van [slachtoffer 6] nagenoeg stil. Zij kan niet meer naar locaties waar veel mensen bijeen zijn. Zij kan niet meer motorrijden nu zij geen helm meer kan dragen. Hierdoor is de relatie tussen [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] veranderd. Zij kunnen niet meer samen naar verjaardagen of andere feesten en kunnen geen gezamenlijke uitjes meer ondernemen, zoals naar de bioscoop of uit eten. Ook kunnen zij niet meer samen op pad met de motor of samen naar beurzen.

Ter zitting in hoger beroep heeft [slachtoffer 7] het spreekrecht uitgeoefend. Daarin heeft hij uitvoerig benadrukt wat de blijvende gevolgen van deze woningoverval voor hem en zijn partner zijn.

Gelet op het voorgaande concludeert het hof evenals de rechtbank dat het ernstige en blijvende letsel dat [slachtoffer 6] door het onder feiten 4 en 5 bewezen verklaarde handelen van de verdachte en zijn medeverdachten heeft opgelopen, blijvend een grote impact op het leven van [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] zal hebben.
Naar het oordeel van het hof is die invloed van dien aard dat [slachtoffer 7] , op grond van artikel 6:107, eerste lid, onder b BW en het Besluit vergoeding affectieschade, aanspraak kan maken op de gevorderde vergoeding voor affectieschade. De hoogte van de vergoeding van affectieschade is in het Besluit vergoeding affectieschade vastgesteld op € 17.500,00. Het hof zal evenals de rechtbank dit bedrag aan gevorderde affectieschade toewijzen.

SchokschadeHet hof zal evenals de rechtbank het gevorderde bedrag aan schokschade, onder verwijzing naar het arrest van de Hoge Raad van 28 juni 2022 (ECLI:NL:HR:2022:958) afwijzen. In dit arrest heeft de Hoge Raad onder meer de volgende opmerkingen gemaakt over vergoeding van schokschade:

“3.4 Iemand die een ander door zijn onrechtmatige daad doodt of verwondt, kan – afhankelijk van de omstandigheden waaronder die onrechtmatige daad en de confrontatie met die daad of de gevolgen daarvan, plaatsvinden – ook onrechtmatig handelen jegens degene bij wie die confrontatie een hevige emotionele schok teweeg brengt. Het recht op vergoeding van schade is beperkt tot de schade die volgt uit door die laatste onrechtmatige daad veroorzaakt geestelijk letsel zoals hierna onder 3.7 nader omschreven.

(…)3.7 Het recht op vergoeding van schade die is veroorzaakt door het onrechtmatig teweegbrengen van een hevige emotionele schok is – zoals hiervoor in 3.4 reeds overwogen – beperkt tot de schade die volgt uit geestelijk letsel. Voor de toewijzing van schadevergoeding ter zake van dat geestelijk letsel is vereist dat het bestaan van dat geestelijk letsel naar objectieve maatstaven is vastgesteld. In de rechtspraak over schokschade is in dat verband steeds overwogen dat dit in het algemeen slechts het geval zal zijn indien sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Daarmee is beoogd tot uitdrukking te brengen dat die emotionele schok moet hebben geleid tot geestelijk letsel dat gelet op aard, duur en/of gevolgen ernstig is, en in voldoende mate objectiveerbaar. Dit brengt mee dat als de rechter op grond van een rapportage van een ter zake bevoegde en bekwame deskundige – waarbij gedacht kan worden aan een ter zake bevoegde en bekwame psychiater, huisarts of psycholoog – tot het oordeel komt dat sprake is van geestelijk letsel in de hiervoor bedoelde zin, hij tot toewijzing van schadevergoeding kan overgaan, ook als in die rapportage geen diagnose van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld wordt gesteld.

Als sprake is van geestelijk letsel als hier bedoeld, komt zowel de materiële als de immateriële schade die daarvan het gevolg is voor vergoeding in aanmerking.”

Het hof stelt evenals de rechtbank vast dat onvoldoende is gebleken dat bij [slachtoffer 7] sprake is van geestelijk letsel dat is veroorzaakt door de confrontatie met de (gevolgen van de) onrechtmatige daad die is gepleegd jegens zijn partner [slachtoffer 6] . Er is sprake van een woningoverval waarbij de daders ook geweld op [slachtoffer 7] hebben uitgeoefend. Uit de verwijsbrief van de huisarts van 12 januari 2024 in combinatie met de informatie van de therapeut blijkt dat de PTSS-kenmerken bij [slachtoffer 7] verband houden met de overval als zodanig
.Uit die stukken blijkt niet dat er geestelijk letsel bij [slachtoffer 7] is ontstaan als gevolg van de emotionele schok door de confrontatie met het geweld tegen [slachtoffer 6] of het letsel dat [slachtoffer 6] heeft opgelopen. Met het letsel dat is ontstaan bij [slachtoffer 7] is al rekening gehouden bij de hoogte van het bedrag aan immateriële schadevergoeding dat aan hem is toegekend. Het hof zal daarom de gevorderde schokschade afwijzen. De door de advocaat genoemde uitspraak van de rechtbank Overijssel maakt dit oordeel niet anders.

Toegewezen bedragDit betekent dat de vordering zal worden toegewezen tot een totaalbedrag van € 36.021,32.

Wettelijke renteDe verdachte is vanaf 25 februari 2021 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag van € 1.015,53 (de helft van € 2.031,05) voor de installatie van het alarmsysteem.
De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de sloten ter hoogte van € 405,00 (de helft van € 810,00) is verschuldigd vanaf 1 februari 2021.
De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de autosleutel ter hoogte van € 109,92 (de helft van € 219,84) is verschuldigd vanaf 2 maart 2021.
Het hof zoekt evenals de rechtbank hiervoor telkens aansluiting bij de uiterste betaaldata van de desbetreffende facturen.
De wettelijke rente over de braakschade ter hoogte van € 155,88 (de helft van € 311,75) is verschuldigd vanaf 17 januari 2024. Hierbij wordt uitgegaan van de datum van indiening van de vordering, omdat er geen factuur is overgelegd waaruit een eerdere datum als bedoeld in artikel 6:119 BW Pro kan worden afgeleid.
De wettelijke rente over het eigen risico ter hoogte van € 385,00 is verschuldigd vanaf 10 april 2021, de datum van afschrijving door de verzekeraar.
De wettelijke rente over de inkomstenderving van € 1.140,00 is verschuldigd vanaf 25 januari 2021. Hierbij wordt uitgegaan van de datum waarop [slachtoffer 7] weer is gaan werken.
De wettelijke rente over de medische kosten van € 40,00 is verschuldigd vanaf 19 januari 2024. Uit de factuur blijkt immers dat deze toen al was voldaan.
Over het resterende bedrag ter hoogte van € 32.769,99 wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf
7 januari 2021, de datum waarop de woningoverval heeft plaatsgevonden.
Een en ander tot aan de dag van algehele voldoening.

Hoofdelijkheid

Het hof zal bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

9.8.

Vordering benadeelde partij [slachtoffer 6] (feiten 4 en 5)

De benadeelde partij [slachtoffer 6] heeft een vordering tot schadevergoeding van € ‬124.752,01‬ ingediend tegen de verdachten wegens materiële en immateriële schade die zij als gevolg van de onder 4 en 5 ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

De gestelde schade bestaat uit € 7.252,01‬ aan materiële schade en € 117.500,00 aan immateriële schade. De materiële schade is in het verzoek tot schadevergoeding gesplitst in twee onderdelen:

de helft van
€ 2.238,24 en
haar

De
gezamenlijke materiële schadebestaat uit drie posten:

kosten beveiliging woning € 2.031,05;

schade woning:

weggenomen geld € 450,00;
vervangen sloten € 810,00;
vloerbedekking trap € 653,84;
braakschade € 311,75;

kosten vervanging autosleutel € 219,84.

(Subtotaal € 4.476,48, waarvan [slachtoffer 6] 50% vordert: € 2.238,24.)

De
eigen materiële schadebestaat uit vijf posten:

reiskosten medische instanties € 346,79;

medische kosten € 1.201,98;

Spotify abonnement € 145,00;

Softlaser € 399,00;

huishoudelijke hulp € 2.921,00.

Totaal: € 5.013,77

De
immateriële schadeis opgebouwd uit twee onderdelen:

immateriële schade € 100.000,00;
affectieschade € 17.500,00.

De rechtbank heeft het aandeel van [slachtoffer 6] in de
gezamenlijke materiële schadebegroot op € 1.911,32 en dit bedrag toegewezen. Ten aanzien van de
eigen materiële schadeheeft de rechtbank een bedrag van
€ 2.092,77 toegewezen.

De rechtbank heeft de immateriële schade toegewezen tot een bedrag van € 25.000,00 en het meer gevorderde afgewezen. De gevorderde affectieschade heeft de rechtbank afgewezen.

Ter zitting in hoger beroep is namens [slachtoffer 6] de vordering tot vergoeding van de materiële schade ter hoogte van € 7.252,01 (€ 2.238,24 + € 5.013,77) gehandhaafd. De vordering tot vergoeding van de immateriële schade, initieel gesteld op € 100.000,00, is ter zitting verhoogd en gesteld op het bedrag van € 133.500,00.

Standpunt van het Openbaar MinisterieDe advocaat-generaal heeft het standpunt ingenomen het eens te zijn met de beslissing van de rechtbank inzake de materiële schade. Ten aanzien van de gevorderde immateriële schade dient de ter zitting in hoger beroep gevorderde € 113.500,00 (het hof begrijpt: € 133.500,00) te worden toegewezen. De advocaat-generaal heeft tot slot het standpunt ingenomen het eens te zijn met de beslissing van de rechtbank inzake de gevorderde affectieschade.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld zich te kunnen vinden in de door de rechtbank toegekende vergoeding van materiële schade ad € 1.911,32 en € 2.092,77. Voor wat betreft de gevorderde immateriële schadevergoeding kan de verdediging zich vinden in toewijzing van
€ 25.000,00 met niet-ontvankelijk verklaring voor het overige deel.

Oordeel van het hof

Materiële schadeHet hof zal de gevorderde vergoeding voor de geleden materiële schade toewijzen tot een totaalbedrag van € 5.504,09 (€ 1.911,32 aan gezamenlijke schade en € 3.592,77 aan eigen schade).

Zoals hiervoor bij de benadeelde partij [slachtoffer 7] is overwogen, wordt het aandeel van [slachtoffer 6] in de post “gezamenlijke schade” begroot op € 1.911,32. Dit bedrag komt voor toewijzing in aanmerking.

De “eigen materiële schade” van [slachtoffer 6] zal het hof toewijzen tot een bedrag van € 3.592,77. Dit bedrag is als volgt opgebouwd:

reiskosten medische instanties € 346,79;

medische kosten € 1.201,98;

Spotify abonnement € 145,00;

Softlaser € 399,00;

verzorging paard € 1.500,00.

Ten aanzien van de door [slachtoffer 6] gevorderde kosten onder de noemer ‘huishoudelijke hulp’ overweegt het hof als volgt. Het hof begrijpt dat bij gebreke aan een alternatief aansluiting is gezocht bij de
letselrichtlijn huishoudelijke hulphoewel de verzorging van een paard niet zonder meer gelijk te stellen is aan kosten voor huishoudelijke hulp. Het hof is echter van oordeel dat aan [slachtoffer 6] een vergoeding voor de verzorging van haar paard toekomt en heeft deze geschat op € 1.500,00.

Naar het oordeel van het hof vloeit dit deel van de schade in zoverre rechtstreeks voort uit de bewezen verklaarde feiten. Voorts is dit deel van de schade voldoende onderbouwd en komt het hof de vordering niet onrechtmatig of ongegrond voor.

Er is sprake van een gewapende overval, waarbij gemaskerde mannen in de nacht met wapens de woning van [slachtoffer 6] en haar partner zijn binnengedrongen. Zij heeft als gevolg van het bij de woningoverval uitgeoefende geweld verwondingen opgelopen aan haar hoofd. Ook is zij in haar hals geschoten, waardoor een gat in haar hals en brandwonden zijn ontstaan. Zij is naar het ziekenhuis vervoerd, waar de schotwond in haar hals is gehecht. Volgens de toelichting op de vordering heeft [slachtoffer 6] als gevolg van het schieten onherstelbare gehoorschade opgelopen, bestaande uit een voortdurende ruis in haar oren (tinnitus). Zij is overgevoelig voor dagelijkse geluiden. Ook heeft zij schade opgelopen aan haar ogen. Als gevolg van een zenuwbeschadiging aan de linkerzijde van haar hoofd, heeft zij vaak hoofdpijn, oorpijn en ervaart zij regelmatig pijnlijke steken in haar hoofd. Door het lopen met gehoorbescherming heeft [slachtoffer 6] vrijwel altijd pijn in haar nek en schouders.

Uit de toelichting bij de vordering blijkt dat [slachtoffer 6] dagelijks wordt geconfronteerd met haar lichamelijke beperkingen. Daarnaast is sprake van vermoeidheid, slecht slapen en zij staat altijd op scherp. Ook voelt zij zich angstig. Zij heeft zich ziek moeten melden bij haar werkgever en heeft weliswaar inmiddels haar werk vanuit huis voor 50% hervat, hetgeen voor haar het maximaal haalbare is. Zij kan niet meer naar kantoor in verband met teveel prikkels en opbouwende vermoeidheid. Sinds de woningoverval staat haar sociale leven nagenoeg stil. Zij kan niet meer naar locaties waar veel mensen bijeen zijn. Zij kan niet meer motorrijden nu zij geen helm meer kan dragen. Ook kan zij geen wedstrijden meer rijden met haar paard, omdat zij geen cap meer kan dragen. Spontane acties en vakanties kunnen niet meer. Hierdoor is ook de relatie met haar partner veranderd. Zij kunnen niet meer samen naar verjaardagen of andere feesten en kunnen geen gezamenlijke uitjes meer ondernemen, zoals naar de bioscoop of uit eten. Ook kunnen zij niet meer samen op pad met de motor of samen naar beurzen.

Het hof komt gelet op de aard en ernst van de overval en de fysieke en mentale gevolgen die dit voor de benadeelde partij heeft gehad en welke gevolgen ook voldoende zijn onderbouwd in de vordering, vergoeding van de immateriële schade tot een bedrag van € 100.000,00 billijk voor.

Op grond van de wet is het voor een benadeelde partij niet mogelijk om in hoger beroep de vordering tot schadevergoeding te verhogen. Wel kan het hof in uitzonderlijke gevallen door middel van de schadevergoedingsmaatregel een aanvullende schadevergoeding toekennen. Met betrekking tot het deel van de gevorderde immateriële schade bij wijze van toepassing van de schadevergoedingsmaatregel ad € 33.500,00 overweegt het hof als volgt. Anders dan het Openbaar Ministerie is het hof van oordeel dat geen sprake is van een uitzonderlijk geval als bedoeld in de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 13 mei 2024 (ECLI:NL:GHAMS:2024:1275). De gestelde onderdelen van de vordering: aantasting gezichtsvermogen, aantasting gehoor, misvorming van het gezicht/litteken in het gezicht en PTSS dateren immers van 2021 en is geen sprake van schade die in eerste aanleg in het geheel niet was te voorzien.

AffectieschadeDe gevorderde affectieschade ad € 17.500,00 dient naar het oordeel van het hof te worden afgewezen, onder verwijzing naar het hiervoor opgenomen arrest van de Hoge Raad van 30 november 2021. Naar het oordeel van het hof is niet gebleken dat bij [slachtoffer 7] sprake is van ernstig en blijvend letsel, op grond waarvan [slachtoffer 6] als naaste aanspraak kan maken op een vergoeding als bedoeld in artikel 6:107 BW Pro.

Toegewezen bedragDit betekent dat de vordering zal worden toegewezen tot een totaalbedrag van € 105.504,09.

Wettelijke renteDe verdachte is vanaf 25 februari 2021 wettelijke rente verschuldigd over het toegewezen bedrag van

1.015,53 (de helft van € 2.031,05) voor de installatie van het alarmsysteem.
De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de sloten ter hoogte van € 405,00 (de helft van € 810,00) is verschuldigd vanaf 1 februari 2021.
De wettelijke rente over de kosten van het vervangen van de autosleutel ter hoogte van € 109,92 (de helft van € 219,84) is verschuldigd vanaf 2 maart 2021.

Het hof zoekt hiervoor telkens aansluiting bij de uiterste betaaldata van de desbetreffende facturen.
De wettelijke rente over de braakschade ter hoogte van € 155,88 (de helft van € 311,75) is verschuldigd vanaf 17 januari 2024. Het hof gaat hierbij evenals de rechtbank uit van de datum van indiening van de vordering, omdat er geen factuur is overgelegd waaruit een eerdere datum als bedoeld in artikel 6:119 BW Pro kan worden afgeleid.
De wettelijke rente over de reiskosten ter hoogte van € 346,79 is verschuldigd vanaf 1 januari 2022. De behandelingen hebben plaatsgevonden vanaf 18 januari 2021 tot en met 3 januari 2023 en de rechtbank zoekt aansluiting bij het midden van deze periode.
De wettelijke rente over het eigen risico over 2021 ter hoogte van € 385,00 is verschuldigd vanaf
23 april 2021, de datum van betaling aan de verzekeraar.
De wettelijke rente over het eigen risico over 2022 ter hoogte van € 166,98 is verschuldigd vanaf
4 april 2022, de datum van indiening van de laatste factuur bij de verzekeraar.
De wettelijke rente over de kosten van de EMDR-sessies van € 650,00 is verschuldigd vanaf
1 september 2022. De sessies zijn gevolgd gedurende de periode van 1 juni 2022 tot en met 3 januari 2023 en de rechtbank zoekt aansluiting bij het midden van deze periode.
De wettelijke rente over de kosten van het Spotify abonnement ten bedrage van € 145,00 is verschuldigd vanaf 1 juli 2023. Ook hier gaat de rechtbank uit van het midden van de abonnementsperiode (van december 2022 tot en met januari 2024).
De wettelijke rente over de kosten van de softlaser van € 399,00 is verschuldigd vanaf 27 februari 2023, de betaaldatum van de factuur.
De wettelijke rente over de kosten verzorging paard is verschuldigd vanaf 28 april 2021 zijnde de laatste dag waarop [betrokkene 4] blijkens haar brief van 9 december 2023 voor het paard van [slachtoffer 6] heeft gezorgd.

Over het resterende bedrag ter hoogte van € 100.224,99 wordt de wettelijke rente toegewezen vanaf
7 januari 2021, de datum waarop de woningoverval heeft plaatsgevonden.
Een en ander tot aan de dag van algehele voldoening.

Hoofdelijkheid

Het hof zal de bepalen dat indien een medeverdachte dit bedrag geheel of gedeeltelijk heeft betaald, de verdachte in zoverre zal zijn bevrijd.

9.9.

Initiële vordering [slachtoffer 9] (feit 8)

Op 1 maart 2022 heeft [slachtoffer 9] een verzoek tot schadevergoeding ingediend die blijkens een poststempel op 4 maart 2022 is binnengekomen bij het Openbaar Ministerie Noord-Holland.

Het hof stelt vast dat genoemd verzoek ter terechtzitting in eerste aanleg niet is behandeld en er evenmin een beslissing op is genomen.

Op 14 april 2026 heeft de advocaat-generaal het hof geïnformeerd over het feit dat uiteindelijk contact is geweest met [slachtoffer 9] die heeft aangegeven zijn vordering te willen handhaven in hoger beroep maar dat de formulieren door het Openbaar Ministerie nog niet zijn ontvangen.

De advocaat-generaal heeft ter zitting in hoger beroep het standpunt ingenomen dat nu [slachtoffer 9] zijn vordering niet heeft gehandhaafd deze dan ook niet aan de orde is.

Het hof is van oordeel dat de vordering van [slachtoffer 9] niet aan de orde is omdat hoewel de vordering tijdig is ingediend, deze niet door de rechtbank is behandeld en de rechtbank hierop ook niet heeft beslist. Een behandeling eerst in de fase van het hoger beroep is niet mogelijk zodat de vordering tot schadevergoeding van [slachtoffer 9] niet aan de orde is.

Het hof heeft in beginsel ook de mogelijkheid om ambtshalve aan [slachtoffer 9] een schadevergoeding toe te kennen op grond van art. 36f Sr. In deze zaak is immers sprake van een uitzonderlijke situatie, waarin de vordering van [slachtoffer 9] door een fout van justitie niet is behandeld door de rechtbank. Het hof constateert echter dat [slachtoffer 9] de gestelde schade in het geheel niet heeft onderbouwd. Het hof heeft daarmee onvoldoende aanknopingspunten om de hoogte van de schade vast te stellen, en zal daarom geen toepassing geven aan art. 36f Sr.

10.Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 36f, 45, 47, 55, 57, 140, 288 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.

11.BESLISSING

Het hof:

Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep wat betreft de aan hem onder feiten 1, 2, 3, 5, 7, 8 en 10 tweede cumulatief/alternatief tenlastegelegde afpersing.

Vernietigt het vonnis waarvan beroep voor het overige en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder feiten 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder feiten 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 en 11 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot
levenslange gevangenisstraf.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 1]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-150320-22 en in dit arrest onder 1 bewezenverklaarde tot het bedrag van

€ 25.510,23 (vijfentwintigduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) bestaande uit

€ 5.510,23 (vijfduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 1] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-150320-22 en in dit arrest onder 1 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 25.510,23 (vijfentwintigduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) bestaande uit € 5.510,23 (vijfduizend vijfhonderdtien euro en drieëntwintig cent) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op

- 8
augustus 2020 over een bedrag van € 3.120,00 ter zake van resterend bedrag
- 2 november 2020 over een bedrag van € 113,00 ter zake van eigen risico
- 11 november 2020 over een bedrag van € 970,25 ter zake van installatie alarmsysteem
- 1 december 2020 over een bedrag van € 1.306,98 ter zake van alarmsysteem abonnementskosten

en van de immateriële schade op 8 augustus 2020.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-150320-22 en in dit arrest onder 1 bewezenverklaarde tot het bedrag van

€ 10.000,00 (tienduizend euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 2] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-150320-22 en in dit arrest onder 1 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 10.000,00 (tienduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 8 augustus 2020.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 3]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 3] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 2 bewezenverklaarde tot het bedrag van

€ 2.000,00 (tweeduizend euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 3] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 2.000,00 (tweeduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 augustus 2020.

Vordering van de benadeelde partij [tankstation]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [tankstation] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 2 bewezenverklaarde tot het bedrag van

€ 500,00 (vijfhonderd euro) ter zake van materiële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [tankstation] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 500,00 (vijfhonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 9 augustus 2020.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 4]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 4] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 3 bewezenverklaarde tot het bedrag van

€ 42.372,61 (tweeënveertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) bestaande uit € 32.372,61 (tweeëndertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) materiële schade en € 10.000,00 (tienduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van
€ 2.000,00 (tweeduizend euro) aan immateriële schadeaf.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 4] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 3 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 42.372,61 (tweeënveertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) bestaande uit € 32.372,61 (tweeëndertigduizend driehonderdtweeënzeventig euro en eenenzestig cent) materiële schade en € 10.000,00 (tienduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 30 december 2020.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 5]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 5] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 3 bewezenverklaarde tot het bedrag van

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 5] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 3 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 10.000,00 (tienduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 30 december 2020.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 7]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 7] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 4 en 5 bewezenverklaarde tot het bedrag van

€ 36.021,32 (zesendertigduizend eenentwintig euro en tweeëndertig cent) bestaande uit € 3.521,32 (drieduizend vijfhonderdeenentwintig euro en tweeëndertig cent) materiële schade en € 32.500,00 (tweeëndertigduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van
€ 8.326,92 (achtduizend driehonderdzesentwintig euro en tweeënnegentig cent) bestaande uit € 326,92 (driehonderdzesentwintig euro en tweeënnegentig cent) materiële schade en € 8.000,00 (achtduizend euro) immateriële schadeaf.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 7] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 4 en 5 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van
€ 36.021,32 (zesendertigduizend eenentwintig euro en tweeëndertig cent) bestaande uit € 3.521,32 (drieduizend vijfhonderdeenentwintig euro en tweeëndertig cent) materiële schade en € 32.500,00 (tweeëndertigduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op

- 7
januari 2021 over een bedrag van € 269,99 ter zake van overig
- 25 januari 2021 over een bedrag van € 1.140,00 ter zake van inkomstenderving
- 1 februari 2021 over een bedrag van € 405,00 ter zake van kosten vervangen sloten
- 25 februari 2021 over een bedrag van € 1.015,53 ter zake van installatie alarmsysteem
- 2 maart 2021 over een bedrag van € 109,92 ter zake van vervangen autosleutel
- 10 april 2021 over een bedrag van € 385,00 ter zake van eigen risico
- 17 januari 2024 over een bedrag van € 155,88 ter zake van braakschade
- 19 januari 2024 over een bedrag van € 40,00 ter zake van medische kosten

en van de immateriële schade op 7 januari 2020.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 6]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 6] ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 4 en 5 bewezenverklaarde tot het bedrag van
€ 105.504,09 (honderdvijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) bestaande uit € 5.504,09 (vijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) materiële schade en € 100.000,00 (honderdduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 6] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 15-025523-23 en in dit arrest onder 4 en 5 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 105.504,09 (honderdvijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) bestaande uit € 5.504,09 (vijfduizend vijfhonderdvier euro en negen cent) materiële schade en € 100.000,00 (honderdduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op

- 7
januari 2021 over een bedrag van € 224,99 ter zake van overige kosten
- 1 februari 2021 over een bedrag van € 405,00 ter zake van kosten sloten
- 25 februari 2021 over een bedrag van € 1.015,53 ter zake van installatie alarmsysteem
- 2 maart 2021 over een bedrag van € 109,92 ter zake van vervangen autosleutel
- 23 april 2021 over een bedrag van € 385,00 ter zake van eigen risico 2021
- 28 april 2021 over een bedrag van € 1.500,00 ter zake van kosten paard
- 1 januari 2022 over een bedrag van € 346,79 ter zake van reiskosten
- 4 april 2022 over een bedrag van € 166,98 ter zake van eigen risico 2022
- 1 september 2022 over een bedrag van € 650,00 ter zake van EMDR
- 27 februari 2023 over een bedrag van € 399,00 ter zake van softlaser
- 1 juli 2023 over een bedrag van € 145,00 ter zake van spotify abonnement
- 17 januari 2024 over een bedrag van € 155,88 ter zake van braakschade

en van de immateriële schade op 7 januari 2021.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.L. Leenaers, mr. J.W.H.G. Loyson, mr. L.M.G. de Weerd en, in tegenwoordigheid van mr. M.E. de Waard, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 7 juli 2026.

Levenslange gevangenisstraf voor medeplegen van gewelddadige woningovervallen en deelname criminele organisatie

Uitspraak

1.Ontvankelijkheid van de verdachte in het hoger beroep

2.Onderzoek van de zaak

3.Tenlasteleggingen

4.Vonnis van de rechtbank

5.Beoordeling van het bewijs

6.Bewezenverklaring

11.

7.Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

8.Oplegging van straf

9.Benadeelde partijen

10.Toepasselijke wettelijke voorschriften

11.BESLISSING