ECLI:NL:GHARL:2019:7712

• Datum uitspraak: 23 september 2019
• Publicatiedatum: 23 september 2019
• Zaaknummer: WAHV 200.220.006
• Instantie: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht; Strafprocesrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: Van Schuijlenburg
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vermindering sanctie wegens aannemelijk gemaakte wegsleepkosten bij verkeersovertreding

In deze zaak is het hoger beroep behandeld tegen de beslissing van de kantonrechter Rotterdam inzake een verkeersovertreding waarbij een voertuig onrechtmatig was geparkeerd en vervolgens werd weggesleept.

Het hof heeft in een tussenarrest aangegeven dat het onvoldoende geïnformeerd was over het beleid van het openbaar ministerie met betrekking tot het matigen van sancties wanneer wegsleepkosten worden gemaakt. Nadere informatie van de advocaat-generaal bevestigde dat het College van Procureurs-Generaal (CVOM) een vaste gedragslijn hanteert waarbij de wegsleepkosten in mindering worden gebracht op de sanctie, mits de betrokkene aannemelijk maakt dat het voertuig is weggesleept en inzicht geeft in de gemaakte kosten.

De betrokkene heeft volgens het hof voldoende bewijs geleverd dat zijn voertuig is weggesleept en welke kosten daarvoor zijn gemaakt. Het feit dat de kosten door een vriend zijn voldaan, doet hieraan niet af. Omdat de wegsleepkosten hoger zijn dan het sanctiebedrag, heeft het hof de sanctie gematigd tot nihil.

Het hof vernietigt daarom het deel van de beslissing van de kantonrechter waarin het beroep ongegrond werd verklaard en wijzigt de sanctie tot nihil. Vergoeding van proceskosten wordt afgewezen omdat de inleidende beschikking niet wordt vernietigd.

Uitkomst: De sanctie wordt gematigd tot nihil wegens aannemelijk gemaakte wegsleepkosten die het sanctiebedrag overstijgen.

Uitspraak

WAHV 200.220.006

23 september 2019

CJIB 193963363

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

zittingsplaats Leeuwarden

Arrest

op het hoger beroep tegen de beslissing

van de kantonrechter van de rechtbank Rotterdam

van 14 juni 2017

betreffende

[betrokkene] (hierna te noemen: betrokkene),

wonende te [A] ,

voor wie als gemachtigde optreedt [B] ,
kantoorhoudende te [C] .

Het tussenarrest

De inhoud van het tussenarrest van 25 maart 2019 wordt hier overgenomen.

Het verdere procesverloop

Naar aanleiding van het tussenarrest heeft de advocaat-generaal nadere informatie verstrekt.

De gemachtigde van de betrokkene is in de gelegenheid gesteld om daarop te reageren. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.

Beoordeling

1. In het tussenarrest heeft het hof overwogen dat het zich onvoldoende voorgelicht acht met betrekking tot de vraag of ten tijde van de onderhavige gedraging sprake was van een vanwege het openbaar ministerie gevoerd beleid dat het bedrag van sancties als deze wordt gematigd als de betrokkene aantoont dat het voertuig is weggesleept en hij daarvoor kosten heeft gemaakt.

2. Uit de door de advocaat-generaal verstrekte nadere informatie blijkt dat de CVOM een vaste gedragslijn hanteert die het volgende inhoudt. Wanneer een betrokkene zijn voertuig niet rechtmatig heeft geparkeerd en in zijn beroep aanvoert dat zijn voertuig is weggesleept, kunnen de wegsleepkosten in mindering worden gebracht op het sanctiebedrag. Voorwaarde is dat de betrokkene aannemelijk maakt dat zijn voertuig is weggesleept en dat hij tevens inzicht geeft in welke kosten hij daarvoor heeft moeten maken. De sanctie wordt dan gematigd met het bedrag van de wegsleepkosten.

3. Met de advocaat-generaal is het hof van oordeel dat de betrokkene in de onderhavige zaak voldoende heeft aangetoond dat zijn voertuig is weggesleept en welke kosten daarvoor zijn gemaakt. Gelet op de hierboven genoemde gedragslijn dient de sanctie dan ook te worden gematigd met het bedrag van de wegsleepkosten. De omstandigheid dat de wegsleepkosten niet door de betrokkene zelf zijn voldaan, maar door een vriend van hem, maakt dit niet anders. Omdat de wegsleepkosten het sanctiebedrag overstijgen, zal het hof het bedrag van de sanctie matigen tot nihil.

4. Gelet op het voorgaande zal het hof de beslissing van de kantonrechter, voor zover daarbij het beroep tegen de inleidende beschikking ongegrond is verklaard, vernietigen en beslissen als hieronder aangegeven.

5. Omdat de inleidende beschikking niet wordt vernietigd, is er geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding (vgl. het arrest van het hof van 1 mei 2019, gepubliceerd op rechtspraak.nl met vindplaats ECLI:NL:GHARL:2019:3197).

Beslissing

Het gerechtshof:

vernietigt de beslissing van de kantonrechter voor zover daarbij het beroep tegen de inleidende beschikking ongegrond is verklaard;

verklaart het beroep tegen de inleidende beschikking gedeeltelijk gegrond;

wijzigt de inleidende beschikking in zoverre dat het bedrag van de sanctie wordt vastgesteld op nihil;

bepaalt dat hetgeen door de betrokkene op de voet van artikel 11 van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften tot zekerheid is gesteld door de advocaat-generaal aan hem wordt gerestitueerd;

wijst het verzoek om vergoeding van kosten af.

Dit arrest is gewezen door mr. Van Schuijlenburg, in tegenwoordigheid van mr. Starreveld als griffier, en uitgesproken ter openbare zitting.