ECLI:NL:GHLEE:2011:BQ5141

• Datum uitspraak: 24 februari 2011
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 200.080.614
• Instantie: Gerechtshof Leeuwarden
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: B.J.J. Melssen; B.J.H. Hofstee; J.P. Evenhuis
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 6 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek schuldsaneringsregeling wegens eerdere tussentijdse beëindiging binnen tien jaar

De appellant heeft een verzoek ingediend tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling. De rechtbank Assen wees dit verzoek af op grond van artikel 288, tweede lid, aanhef en onder d, van de Faillissementswet, omdat binnen tien jaar voorafgaand aan het verzoek al een schuldsanering op hem van toepassing was geweest die tussentijds was beëindigd wegens niet-naleving van verplichtingen.

In hoger beroep heeft de appellant betoogd dat bijzondere omstandigheden toelating tot de regeling rechtvaardigen. Het hof stelde vast dat de eerdere schuldsaneringsregeling liep van 5 augustus 1999 tot 21 februari 2002 en tussentijds werd beëindigd op grond van artikel 350, derde lid, aanhef en onder c, Fw, vanwege toerekenbare tekortkomingen in de nakoming van verplichtingen. Vervolgens werd de appellant failliet verklaard.

Het hof oordeelde dat de wettelijke regeling imperatief is en dat geen uitzonderingen van toepassing zijn die toelating tot een nieuwe schuldsanering binnen tien jaar mogelijk maken. De wetswijziging per 1 januari 2008 en jurisprudentie van de Hoge Raad bevestigen dit standpunt. Daarom werd het vonnis van de rechtbank bekrachtigd en het verzoek afgewezen.

Uitkomst: Het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt afgewezen wegens eerdere tussentijdse beëindiging binnen tien jaar.

Uitspraak

Arrest d.d. 24 februari 2011

Zaaknummer 200.080.614

HET GERECHTSHOF LEEUWARDEN

Arrest in de zaak van

[naam appellant],

wonende te [woonplaats],

appellant,

hierna te noemen: [appellant],

advocaat: mr. M.T. van Daatselaar, kantoorhoudende te Hoogeveen.

Het geding in eerste aanleg

Bij vonnis van 11 januari 2011 heeft de rechtbank Assen het verzoek van [appellant] om de toepassing van de schuldsaneringsregeling ten aanzien van hem uit te spreken, afgewezen.

Het geding in hoger beroep

Bij beroepschrift, ingekomen ter griffie op 18 januari 2011, heeft [appellant] verzocht voornoemd vonnis te vernietigen en opnieuw beslissende te bepalen dat ten aanzien van hem de schuldsaneringsregeling zal worden uitgesproken, kosten rechtens.

Het hof heeft voorts kennisgenomen van de overige stukken.

Ter zitting van 16 februari 2011 is de zaak behandeld. Verschenen is [appellant], bijgestaan door zijn advocaat.

De beoordeling

Inleiding

1. De rechtbank heeft het verzoek van [appellant] tot toepassing van de schuldsaneringsregeling afgewezen op grond van artikel 288, tweede lid, aanhef en onder d, van de Faillissementswet (hierna: Fw). De rechtbank is van oordeel dat het verzoek behoort te worden afgewezen aangezien binnen tien jaar voorafgaande aan de dag waarop het verzoekschrift tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling is ingediend, ten aanzien van [appellant] de schuldsaneringsregeling van toepassing is geweest en is gesteld noch gebleken dat de situatie zoals bedoeld in art. 350, derde lid onder a of b of d, Fw zich hier voordoet.

2. [appellant] kan zich met deze beslissing niet verenigen en is hiertegen in hoger beroep gekomen.

Het oordeel

3. Op grond van artikel 288, tweede lid, aanhef en onder d, Fw wordt een verzoek om toepassing van de schuldsaneringsregeling afgewezen, indien minder dan tien jaar voorafgaande aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend, ten aanzien van de schuldenaar de schuldsaneringsregeling van toepassing is geweest, tenzij de eerdere schuldsanering is beëindigd omdat de schuldenaar de vorderingen ten aanzien waarvan de schuldsaneringsregeling werkte had voldaan, hij weer kon voortgaan met betalen, dan wel omdat hij bovenmatige schulden had doen of laten ontstaan om redenen die hem niet waren toe te rekenen. Deze afwijzingsgrond is imperatief. Dit betekent dat de rechter een verzoek als het onderhavige moet afwijzen, indien de hiervoor bedoelde grond voorligt.

4. Uit de stukken is gebleken dat de wettelijke schuldsaneringsregeling al eerder ten aanzien van [appellant] van toepassing is geweest in de periode van 5 augustus 1999 tot 21 februari 2002. Deze schuldsaneringsregeling is destijds tussentijds beëindigd op grond van artikel 350, derde lid, aanhef en onder c, Fw, aangezien [appellant] toerekenbaar in de nakoming van één of meer uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen is tekortgeschoten. [appellant] is vervolgens van rechtswege in staat van faillissement verklaard.

5. Voor zover [appellant] zich op het standpunt stelt dat hij weer toegelaten zou moeten worden tot de schuldsaneringsregeling, omdat er sprake is van bijzondere omstandigheden die maken dat toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling ten aanzien van [appellant] geïndiceerd is, ziet het hof geen ruimte hem hierin te volgen, aangezien aangenomen moet worden dat de wetgever nog recent, bij de totstandkoming van de wetswijziging die per 1 januari 2008 van kracht is geworden, uitdrukkelijk heeft willen vastleggen in welke gevallen een eerder toegepaste schuldsaneringsregeling niet aan toelating in de weg staat, en dus ook de gevallen waarin dit wel aan toelating in de weg staat (vgl. ook HR 12 juni 2009, LJN BH7357, HR 23 april 2010, RvdW 2010, 572 en HR 5 november 2010, LJN BO2918). Nu vast staat dat [appellant] niet onder een van de door de wetgever genoemde uitzonderingen valt, kan hij op dit moment dan ook niet opnieuw tot de schuldsaneringsregeling worden toegelaten.

Slotsom

6. Op grond van het voorgaande dient het vonnis waarvan beroep te worden bekrachtigd.

De beslissing

Het gerechtshof:

bekrachtigt het vonnis waarvan beroep.

Dit arrest is gewezen door mrs. B.J.J. Melssen, voorzitter, B.J.H. Hofstee en J.P. Evenhuis, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van dit hof van 24 februari 2011 in bijzijn van de griffier.