ECLI:NL:HR:2008:BG5207

• Datum uitspraak: 2 december 2008
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 07/10487
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Cassatie
• Rechters: F.H. Koster; J.P. Balkema; W.M.E. Thomassen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt bewezenverklaring opzet tot poging tot doodslag ondanks verzoek nader onderzoek

In deze strafzaak stond de vraag centraal of verdachte met opzet heeft geschoten op het slachtoffer, waarmee poging tot doodslag werd bewezen verklaard door het hof Amsterdam. Verdachte stelde in hoger beroep dat het opzet niet onvoorwaardelijk kon worden bewezen en betoogde dat er slechts sprake kon zijn van voorwaardelijk opzet. Hij verzocht het hof om nader onderzoek te laten verrichten naar de kans dat een vuurwapen onbedoeld zou afgaan tijdens een worsteling.

Het hof verwierp dit verzoek en oordeelde dat het verzoek voorwaardelijk was gesteld, namelijk alleen indien het hof voorwaardelijk opzet zou aannemen. Omdat het hof voorwaardelijk opzet niet aannam, was het verzoek niet ontvankelijk en hoefde het hof er niet op te beslissen. Het hof achtte bewezen dat verdachte met opzet van korte afstand op het slachtoffer had geschoten, onderbouwd met verklaringen van het slachtoffer en een getuige.

De Hoge Raad bevestigde het oordeel van het hof en verwierp het cassatieberoep. De Hoge Raad vond het niet onbegrijpelijk dat het hof niet op het verzoek tot nader onderzoek had beslist, omdat de aan het verzoek verbonden voorwaarde niet was vervuld. Daarmee bleef de bewezenverklaring van opzet en poging tot doodslag in stand.

Uitkomst: De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep en bevestigt de bewezenverklaring van opzet tot poging tot doodslag.

Uitspraak

2 december 2008

Strafkamer

nr. 07/10487

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Amsterdam van 20 juli 2007, nummer 23/003675-06, in de strafzaak tegen:

[Verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1981, ten tijde van de betekening van de aanzegging gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting "Midden Holland, locatie Haarlem" te Haarlem.

1. Geding in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. P.H.L.M. Souren, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Advocaat-Generaal Jörg heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

2. Beoordeling van het middel

2.1. In het middel wordt geklaagd dat het Hof ten onrechte niet heeft beslist op een verzoek van de verdediging tot het verrichten van nader onderzoek.

2.2. Het Hof heeft ten laste van de verdachte bewezenverklaard dat:

"hij op 31 juli 2005 te Amsterdam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk [slachtoffer], geboren [geboortedatum] 1984, van het leven te beroven, met dat opzet, van korte afstand met een vuurwapen in de linkerbovenbuik van [slachtoffer] heeft geschoten."

2.3. Blijkens de aan het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 6 juli 2007 gehechte pleitnotitie heeft de raadsman van de verdachte aldaar, na te hebben betoogd dat het opzet in onvoorwaardelijke vorm niet kan worden bewezen, het volgende aangevoerd:

"Dan resteert de vraag of sprake is van voorwaardelijk opzet en die ander (de Hoge Raad leest: de verdachte) derhalve willens en wetens de naar algemene ervaringsregels aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat tijdens de worsteling zijn vuurwapen onbedoeld zou afgaan en de kogel [slachtoffer] zou treffen. Niet is komen vast te staan dat een aanmerkelijke kans aanwezig is dat een doorgeladen vuurwapen dat zich achter de broeksband bevindt, ongewild zou afgaan tijdens een worsteling/- vechtpartij. Mocht uw gerechtshof tot een bewezenverklaring van feit 1 komen, dan verzoek ik u een deskundige van het NFI onderzoek te laten doen hoe groot de kans is dat een doorgeladen vuurwapen dat zich achter de broeksband bevindt, ongewild zal afgaan tijdens een worsteling/vechtpartij."

2.4. Het Hof heeft onder het hoofd "Bespreking van de verweren" in het verkorte arrest het volgende overwogen:

"De raadsman van verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep aangevoerd dat het opzet tot de poging tot doodslag ontbreekt nu [slachtoffer] heeft verklaard dat hij niet gezien heeft dat verdachte op hem heeft geschoten. Voorts voert de raadsman aan dat ook geen sprake is van voorwaardelijk opzet omdat [slachtoffer] heeft verklaard dat zijn belager het wapen in zijn broeksband had gedaan, dat er een worsteling tussen aangever en zijn belager is ontstaan en dat aangever vervolgens is getroffen door een kogel, terwijl hij niet gezien heeft dat zijn belager een wapen in zijn hand had en dat hij schoot. (...)

Het hof verwerpt deze verweren van de raadsman op grond van het navolgende.

Met betrekking tot het opzet:

Uit de verklaring van de aangever op 6 december 2005 (proces-verbaal 2005185972-1, blz. 49-56) tegenover de politie blijkt onder meer dat hij zag hoe verdachte een wapen uit zijn broeksband pakte en dit wapen overhaalde; dat verdachte terwijl hij dit deed zei: "Ik ga je schieten"; dat verdachte het wapen weer wegdeed; dat er een worsteling tussen aangever en verdachte ontstond en dat verdachte zich tijdens die worsteling omdraaide en een bepaalde beweging met zijn arm maakte, waarna aangever voelde dat er een kogel door hem heen ging. De afstand tussen aangever en verdachte was klein toen hij schoot.

Verder blijkt uit de verklaring van [getuige] tegenover de rechter-commissaris afgelegd op 5 juli 2006, dat verdachte haar, [getuige], heeft verteld dat hij die Marokkaanse jongen had neergeschoten. Uit dit voren overwogene kan worden afgeleid dat verdachte met opzet op het slachtoffer heeft geschoten."

2.5. Het Hof heeft kennelijk en niet onbegrijpelijk geoordeeld dat het verzoek voorwaardelijk is gedaan, te weten voor het geval dat het Hof opzet in voorwaardelijke vorm bewezen zou achten. Nu het Hof dat niet heeft aangenomen, is de aan het verzoek verbonden voorwaarde niet vervuld, zodat het Hof niet gehouden was uitdrukkelijk op het verzoek te beslissen. Het middel faalt dus.

3. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president F.H. Koster als voorzitter, en de raadsheren J.P. Balkema en W.M.E. Thomassen, in bijzijn van de waarnemend griffier J.D.M. Hart, en uitgesproken op 2 december 2008.