ECLI:NL:HR:2012:BW0196

• Datum uitspraak: 10 augustus 2012
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 11/04558
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J.A.C.A. Overgaauw; P. Lourens; C.B. Bavinck; C.H.W.M. Sterk; M.A. Fierstra
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand · 2 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt heffing kapitaalsbelasting ondanks betwisting woonplaats vennootschap in Zwitserland

In deze zaak staat de vraag centraal of de vennootschap B N.V., die kapitaal inbracht in 2000, als inwoner van Zwitserland kan worden aangemerkt voor de toepassing van het belastingverdrag tussen Nederland en Zwitserland. De Inspecteur legde een naheffingsaanslag kapitaalsbelasting op die na bezwaar en beroep door de rechtbank en het gerechtshof werd bevestigd.

De Hoge Raad vernietigde eerder een uitspraak van het gerechtshof en verwees de zaak terug voor herbeoordeling. Het hof bevestigde vervolgens opnieuw de uitspraak van de rechtbank. Belanghebbende stelde cassatieberoep in tegen dit oordeel.

De Hoge Raad oordeelt dat het hof terecht heeft geoordeeld dat belanghebbende onvoldoende bewijs heeft geleverd dat de feitelijke leiding van B N.V. in Zwitserland was gevestigd en dat zij daadwerkelijk in Zwitserland in de belastingheffing werd betrokken. Het hof hoefde niet zelf het Zwitserse recht integraal te onderzoeken, omdat het oordeel zich richtte op het feitelijke handelen van de Zwitserse fiscale autoriteiten.

Het cassatieberoep wordt ongegrond verklaard en er worden geen proceskosten aan belanghebbende opgelegd. De uitspraak bevestigt de heffing van kapitaalsbelasting over de inbreng van kapitaal door B N.V.

Uitkomst: De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond en bevestigt de heffing van kapitaalsbelasting.

Uitspraak

10 augustus 2012

nr. 11/04558

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van X N.V. te Z (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 6 september 2011, nr. BK-11/00021, betreffende een heffing van kapitaalsbelasting.

1. Het geding in feitelijke instanties

Ter zake van een in 2000 plaatsgevonden hebbende inbreng van kapitaal in belanghebbende heeft de Inspecteur belanghebbende een naheffingsaanslag in de kapitaalsbelasting opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd.

De Rechtbank te Haarlem heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij de het Gerechtshof te Amsterdam.

Dit hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd.

2. Het eerste geding in cassatie

De uitspraak van het Gerechtshof te Amsterdam is op het beroep van belanghebbende bij arrest van de Hoge Raad van 3 december 2010, nr. 09/01401, LJN BL8864, BNB 2011/229 vernietigd, met verwijzing van het geding naar het Gerechtshof te 's-Gravenhage (hierna: het Hof) ter verdere behandeling en beslissing van de zaak met inachtneming van dat arrest.

Het Hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

3. Het tweede geding in cassatie

Belanghebbende heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.

Belanghebbende heeft een conclusie van repliek ingediend.

De Advocaat-Generaal P.J. Wattel heeft op 6 maart 2012 geconcludeerd tot ongegrondverklaring van het beroep in cassatie.

Belanghebbende heeft schriftelijk op de conclusie gereageerd.

4. Beoordeling van het middel

4.1. Het middel komt in de eerste plaats op tegen het oordeel van het Hof dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat B N.V. (hierna: B) vanaf 2000 in Zwitserland als inwoner daadwerkelijk in de belastingheffing is betrokken.

Het middel bestrijdt dit oordeel met de rechtsklacht dat het Hof niet heeft onderzocht of B naar het toepasselijke Zwitserse recht in 2000 als inwoner van Zwitserland diende te worden beschouwd. Het middel faalt in zoverre, aangezien 's Hofs oordeel als voorwerp heeft het feitelijk handelen van de Zwitserse fiscale autoriteiten en dat oordeel kon worden geveld zonder dat het Hof zelf een integraal onderzoek behoefde in te stellen naar het op B van toepassing zijnde Zwitserse recht.

4.2. Het Hof heeft los van de uitlatingen van Zwitserse fiscale autoriteiten nog onderzocht of de feitelijke leiding van B in 2000 werd uitgeoefend in Zwitserland. Daarbij is het Hof ervan uitgegaan dat naar Zwitsers recht een rechtspersoon die is opgericht naar het recht van een ander land dan Zwitserland, als inwoner van Zwitserland wordt aangemerkt indien de feitelijke leiding in Zwitserland is gevestigd. De juistheid van dit uitgangspunt wordt door het middel niet bestreden. Wat betreft de toetsing van de situatie van B aan dit uitgangspunt heeft het Hof geoordeeld dat belanghebbende geen bewijs heeft bijgebracht van haar stelling dat de bestuurders van B in het jaar 2000 de (belangrijkste) beslissingen betreffende B in Zwitserland namen. Met dat oordeel heeft het Hof in het licht van het - in cassatie in stand blijvende - oordeel van het Hof dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij in Zwitserland als inwoner daadwerkelijk in de heffing is betrokken, de bewijslast niet onjuist verdeeld, noch miskend dat de onderzochte vraag diende te worden beoordeeld naar Zwitsers recht. Dat het Hof die vraag op de zo-even vermelde grond ontkennend heeft beantwoord, is voorts niet onbegrijpelijk. Het middel faalt derhalve ook voor het overige.

5. Proceskosten

De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een proceskostenveroordeling

6. Beslissing

De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.C.A. Overgaauw als voorzitter, en de raadsheren P. Lourens, C.B. Bavinck, C.H.W.M. Sterk en M.A. Fierstra, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 10 augustus 2012.