ECLI:NL:HR:2013:476

• Datum uitspraak: 9 augustus 2013
• Publicatiedatum: 9 augustus 2013
• Zaaknummer: 12/02585
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: M.W.C. Feteris; C. Schaap; P.M.F. van Loon; R.J. Koopman; Th. Groeneveld
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 7 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beoordeling fondsenvrijstelling loonbelasting bij oprichting binnen vijf jaar

Belanghebbende richtte in december 2001 een personeelsfonds op waaruit tussen 2002 en 2007 uitkeringen aan werknemers werden gedaan. De vraag was of deze uitkeringen onder de fondsenvrijstelling van de Wet op de loonbelasting 1964 vielen.

De Rechtbank te Arnhem oordeelde dat de uitkeringen inderdaad onder de vrijstelling vielen en vernietigde de naheffingsaanslagen. De Staatssecretaris van Financiën stelde cassatieberoep in tegen deze uitspraak.

De Hoge Raad overwoog dat de fondsenvrijstelling toepassing vindt indien over de voorafgaande vijf kalenderjaren de werkgever niet meer heeft bijgedragen dan de werknemers. Bij oprichting binnen deze periode geldt dat de bijdrage van de werkgever vanaf de oprichting tot het jaar van uitkering moet worden vergeleken met die van de werknemers. De eis dat in elk afzonderlijk kalenderjaar aan de bijdragevereiste moet worden voldaan, wordt niet gesteld.

De Hoge Raad verklaarde het cassatieberoep ongegrond en veroordeelde de Staatssecretaris in de proceskosten. Hiermee werd bevestigd dat de fondsenvrijstelling ook geldt voor uitkeringen binnen vijf jaar na oprichting van het fonds zonder strikte jaar-op-jaar toets.

Uitkomst: Het cassatieberoep van de Staatssecretaris wordt ongegrond verklaard en de naheffingsaanslagen worden vernietigd.

Uitspraak

9 augustus 2013

nr. 12/02585

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van
de Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van de
Rechtbank te Arnhem van 12 april 2012, nrs. AWB 11/3414, 11/3415 en 11/3417, betreffende een aan
[X] B.V. te
[Z] (hierna: belanghebbende) opgelegde naheffingsaanslagen in de loonbelasting/premie volksverzekeringen.

1. Het geding in feitelijke instantie

Aan belanghebbende zijn over de tijdvakken 1 januari 2002 tot en met 31 december 2002, 1 januari 2003 tot en met 31 december 2005 en 1 januari 2006 tot en met 31 december 2007 naheffingsaanslagen in de loonbelasting/premie volksverzekeringen opgelegd, welke aanslagen, na daartegen gemaakt bezwaar, bij in één geschrift vervatte uitspraken van de Inspecteur zijn verminderd.

Belanghebbende is tegen die uitspraken in beroep gekomen bij de Rechtbank.

De Rechtbank heeft de tegen die uitspraken ingestelde beroepen gegrond verklaard en de uitspraken van de Inspecteur alsmede de naheffingsaanslagen vernietigd. De uitspraak van de Rechtbank is aan dit arrest gehecht.

2. Geding in cassatie

De Staatssecretaris heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.

De Advocaat-Generaal R.E.C.M. Niessen heeft op 14 februari 2013 geconcludeerd tot ongegrondverklaring van het beroep in cassatie.

De Staatssecretaris heeft schriftelijk op de conclusie gereageerd.

3. Beoordeling van het middel

3.1.

In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan.

3.1.1.

Belanghebbende heeft in december 2001 de Stichting Personeelsfonds [E] opgericht. Deze stichting (hierna: het fonds) vormt sinds haar oprichting een fonds met het doel daaruit uitkeringen te doen aan het personeel van belanghebbende.

3.1.2.

Op het nettosalaris van de werknemers van belanghebbende worden met ingang van het jaar 2002 bedragen ingehouden die in het fonds worden gestort. Daarnaast stort belanghebbende als werkgever een zelfde bedrag in het fonds.

3.1.3.

In de jaren 2002 tot en met 2007 heeft het fonds verschillende uitkeringen gedaan aan de werknemers van belanghebbende (hierna: de uitkeringen).

3.2.

Voor de Rechtbank was in geschil of de uitkeringen vallen onder de vrijstelling als bedoeld in artikel 11, lid 1, letter n, van de Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: de fondsenvrijstelling). De Rechtbank heeft deze vraag bevestigend beantwoord. Hiertegen is het middel gericht.

3.2.1.

Het middel betoogt dat de in artikel 11, lid 1, letter n, van de Wet op de loonbelasting 1964 opgenomen zinsnede ‘gedurende de laatstverlopen vijf kalenderjaren’ aldus moet worden begrepen dat voor de toepassing van de fondsenvrijstelling is vereist dat de inhoudingsplichtige en werknemers in elk van de laatstverlopen vijf jaren aan het fonds hebben bijgedragen. Aangezien in het onderhavige geval eerst vanaf 2002 door belanghebbende en haar werknemers is bijgedragen aan het fonds, kan volgens het middel pas vanaf 2007 sprake zijn van vrijgestelde uitkeringen.

3.2.2.

Het middel faalt. De fondsenvrijstelling vindt ingevolge voormelde bepaling toepassing indien de inhoudingsplichtige gedurende de aan het jaar waarin de betreffende uitkeringen plaatsvinden voorafgaande vijf kalenderjaren evenveel of minder heeft bijgedragen dan de bij het fonds betrokken werknemers. Aan deze voorwaarde is voldaan indien, bezien over de totale periode van de voorafgaande vijf kalenderjaren, de bijdrage van de inhoudingsplichtige even groot of kleiner was dan de totale bijdrage van de bij het fonds betrokken werknemers. In een geval als het onderhavige, waarin het fonds binnen de zojuist bedoelde periode is opgericht, is aan de voorwaarde voldaan indien de bijdrage van de inhoudingsplichtige tussen de oprichting van het fonds en het kalenderjaar waarin de uitkering plaatsvindt even groot of kleiner was dan de bijdrage van de bij het fonds betrokken werknemers in deze periode.

De strekking van de onderhavige vrijstellingsregeling geeft geen aanleiding tot een andere uitleg. Die regeling strekt ertoe dat de fondsenvrijstelling van toepassing is indien de uitkeringen uitsluitend of voor een belangrijk deel worden gedaan uit door de werknemers zelf bijeengebrachte gelden, waarbij om redenen van uitvoerbaarheid alleen bijdragen aan het fonds in de vijf voorafgaande kalenderjaren in de beoordeling worden betrokken. Die strekking brengt niet mee dat ook voor ieder van die kalenderjaren afzonderlijk moet zijn voldaan aan de wettelijke eis dat de bijdrage van de inhoudingsplichtige aan de middelen van het fonds niet meer heeft bedragen dan de bijdrage van de bij het fonds betrokken werknemers.

4. Proceskosten

De Staatssecretaris zal worden veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie.

5. Beslissing

De Hoge Raad:

verklaart het beroep in cassatie ongegrond, en

veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de kosten van het geding in cassatie aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op € 1416 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.W.C. Feteris als voorzitter, en de raadsheren C. Schaap, P.M.F. van Loon, R.J. Koopman en Th. Groeneveld, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier A.I. Boussak-Leeksma, en in het openbaar uitgesproken op 9 augustus 2013.

Van de Staat wordt ter zake van het door de Staatssecretaris van Financiën ingestelde beroep in cassatie een griffierecht geheven van € 466.