ECLI:NL:HR:2016:1041

• Datum uitspraak: 3 juni 2016
• Publicatiedatum: 2 juni 2016
• Zaaknummer: 15/03704
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: R.J. Koopman; C. Schaap; Th. Groeneveld; J. Wortel; M.E. van Hilten
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 7 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt dat watersysteemheffing eigenaren en ingezetenen afzonderlijke aanslagen zijn

Belanghebbende was het niet eens met aanslagen watersysteemheffing voor de jaren 2013 en 2014 opgelegd door het Openbaar Lichaam Belastingsamenwerking Gouwe-Rijnland. De aanslagen betroffen afzonderlijke heffingen voor ingezetenen en eigenaren van onroerende zaken binnen het waterschap.

Belanghebbende stelde dat de aanslagen voor eigenaren navorderingsaanslagen waren omdat deze aanslagen later werden opgelegd dan die voor ingezetenen, terwijl het feit waarop de aanslagen waren gebaseerd reeds bekend was. Het Hof Den Haag oordeelde dat deze aanslagen geen navorderingsaanslagen zijn omdat de wet onderscheid maakt tussen deze twee soorten heffingen en het niet verplicht is deze in één aanslagbiljet te verenigen.

De Hoge Raad volgde het oordeel van het Hof en verwierp het cassatieberoep. De Hoge Raad benadrukte dat de heffingsambtenaar bevoegd is om de aanslagen afzonderlijk op te leggen en dat het later opleggen van de aanslag voor eigenaren niet automatisch een navorderingsaanslag betekent. Er werden geen proceskosten aan belanghebbende opgelegd.

Uitkomst: Het beroep in cassatie is ongegrond verklaard en de aanslagen watersysteemheffing eigenaren en ingezetenen zijn als afzonderlijke aanslagen bevestigd.

Uitspraak

3 juni 2016

nr. 15/03704

Arrest

gewezen op het beroep in cassatie van
[X] te
[Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het
Gerechtshof Den Haag van 1 juli 2015, nrs. BK‑15/00147 en BK‑15/00148, op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraken van de Rechtbank Den Haag (nrs. SGR 14/2956 en SGR 14/4447) betreffende aanslagen die de heffingsambtenaar van het Openbaar Lichaam Belastingsamenwerking Gouwe-Rijnland (hierna: de heffingsambtenaar) belanghebbende heeft opgelegd met betrekking tot de jaren 2013 en 2014. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

1. Geding in cassatie

Belanghebbende heeft tegen ’s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Het dagelijks bestuur van het Openbaar Lichaam Belastingsamenwerking Gouwe-Rijnland heeft een verweerschrift ingediend.

De Advocaat-Generaal R.L.H. IJzerman heeft op 24 maart 2016 geconcludeerd tot ongegrondverklaring van het beroep in cassatie.

Belanghebbende heeft schriftelijk op de conclusie gereageerd.

2. Beoordeling van de middelen

2.1.

De heffingsambtenaar heeft – voor zover in cassatie aan de orde – belanghebbende de navolgende aanslagen opgelegd:

Dag-tekening

Soort belasting

Periode

Heffings-maatstaf

Tarief

Bedrag

i

31 maart 2013

Watersysteem-heffing ingezetenen

1 januari 2013

Woonruimte

€ 90,40

€ 90,40

ii

31 oktober 2013

Watersysteem-heffing eigenaren

1 januari 2013

WOZ-waarde € 745.000

0,017500%

€ 130,38

iii

31 maart 2014

Watersysteem-heffing ingezetenen

1 januari 2014

Woonruimte

€ 97,63

€ 97,63

iv

30 april 2014

Watersysteem-heffing eigenaren

1 januari 2014

WOZ-waarde € 680.000

0,02150%

€ 146,20

2.2.

Belanghebbende heeft tegen de hiervoor bij (ii) en (iv) vermelde aanslagen bezwaar gemaakt en, nadat de heffingsambtenaar die bezwaren ongegrond had verklaard, in beroep en in hoger beroep de stelling betrokken dat deze bij (ii) en (iv) vermelde aanslagen – gelet op de hiervoor bij (i) en (iii) genoemde aanslagen – moeten worden beschouwd als navorderingsaanslagen die de heffingsambtenaar heeft opgelegd in verband met een feit dat hem bekend was of redelijkerwijs bekend had kunnen zijn (artikel 16, lid 1, laatste volzin, AWR).

2.3.

Het Hof heeft geoordeeld dat van navorderingsaanslagen geen sprake is. Daartoe heeft het Hof overwogen dat krachtens artikel 117 van de Waterschapswet onder de naam ‘watersysteemheffing’ vier afzonderlijke belastingen kunnen worden geheven, waaronder een belasting die wordt geheven van ingezetenen en een belasting die wordt geheven van degene die krachtens eigendom, bezit of beperkt recht het genot van een gebouwde onroerende zaak heeft, terwijl degene die, zoals belanghebbende, zowel ingezetene van het desbetreffende waterschap is, als eigenaar van een in het gebied van dat waterschap gelegen woning, deze beide belastingen is verschuldigd.

Voorts, zo overwoog het Hof, is de heffingsambtenaar niet verplicht de aanslagen in de beide belastingen, die wel worden aangeduid als ‘ingezetenenheffing’ of ‘watersysteemheffing ingezetenen’, respectievelijk ‘watersysteemheffing eigenaren’ of ‘watersysteemheffing gebouwd’ op één aanslagbiljet te verenigen. Indien de heffingsambtenaar ervoor kiest de beide aanslagen na elkaar op te leggen en bekend te maken, maakt dat de laatst bekendgemaakte aanslag geen navorderingsaanslag, aldus het Hof.

2.4.

Het tegen dit oordeel gerichte eerste middel faalt op de gronden, vermeld in de onderdelen 5.12 tot en met 5.18 van de conclusie van de Advocaat-Generaal.

2.5.

De overige middelen kunnen evenmin tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu die middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

3. Proceskosten

De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

4. Beslissing

De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de vice-president R.J. Koopman als voorzitter, en de raadsheren C. Schaap, Th. Groeneveld, J. Wortel en M.E. van Hilten, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 3 juni 2016.