ECLI:NL:HR:2025:1637

• Datum uitspraak: 4 november 2025
• Publicatiedatum: 31 oktober 2025
• Zaaknummer: 23/03188
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Cassatie
• Rechters: M.J. Borgers; T. Kooijmans; C.N. Dalebout
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand · 3 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt opzet bij bezit van cocaïne ondanks redelijke termijnoverschrijding

De verdachte werd door het gerechtshof Amsterdam veroordeeld voor het opzettelijk aanwezig hebben van 40,2 gram cocaïne in zijn trainingspak, aangetroffen in een kledingkast op de slaapkamer die hij deelde met zijn broer. Het hof oordeelde dat verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van de verdovende middelen en dat deze zich binnen zijn machtssfeer bevonden.

De verdachte stelde in cassatie een bewijsklacht in over het opzet, maar de Hoge Raad verwierp dit beroep. De Hoge Raad achtte het niet nodig om de klachten nader te motiveren, omdat deze niet relevant waren voor de eenheid of ontwikkeling van het recht, conform artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie.

Daarnaast stelde de Hoge Raad ambtshalve vast dat de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM was overschreden, aangezien meer dan twee jaar waren verstreken sinds het instellen van het cassatieberoep. Gezien de opgelegde taakstraf van vijftig uren vond de Hoge Raad dit echter niet aanleiding om verdere rechtsgevolgen te verbinden aan deze termijnoverschrijding.

De Hoge Raad bevestigde daarmee het oordeel van het hof en wees het cassatieberoep af, waarmee de veroordeling van verdachte stand hield.

Uitkomst: Het cassatieberoep wordt verworpen en de veroordeling voor opzettelijk bezit van cocaïne blijft in stand met een taakstraf van vijftig uren.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 23/03188

Datum 4 november 2025

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 3 augustus 2023, nummer 23-000974-23, in de strafzaak

tegen

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2003,

hierna: de verdachte.

1. Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben de advocaten M.A.C. de Bruijn en L.C. Hemmer bij schriftuur een cassatiemiddel voorgesteld.

De advocaat-generaal M.E. van Wees heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

2. Beoordeling van het cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3. Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof

De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. In het licht van de opgelegde taakstraf van vijftig uren volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van
4 november 2025 .