ECLI:NL:HR:2026:237

• Datum uitspraak: 13 februari 2026
• Publicatiedatum: 12 februari 2026
• Zaaknummer: 24/04692 bis
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: J.A.R. van Eijsden; M.W.C. Feteris; M.T. Boerlage; A.E.H. van der Voort Maarschalk; W.A.P. van Roij
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad vernietigt hofuitspraak over vergoeding immateriële schade wegens overschrijding redelijke termijn

In deze zaak stond de vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn centraal. De belanghebbende had een procedure gevoerd tegen het College van B&W van de gemeente Haarlemmermeer en de Staat. De rechtbank had een vergoeding vastgesteld van respectievelijk €417 en €83. Het hof had deze bedragen verlaagd naar €42 en €8, wat door belanghebbende en de heffingsambtenaar werd bestreden.

De Hoge Raad oordeelde in een tussenarrest dat het hof niet bevoegd was om de vergoeding van de Staat te verlagen omdat deze geen hoger beroep had ingesteld, waardoor die uitspraak onherroepelijk was. De Hoge Raad vernietigde daarom het hofarrest voor zover het de vergoeding van immateriële schade betrof en bevestigde de rechtbankuitspraak.

Daarnaast werd geoordeeld dat alleen de heffingsambtenaar veroordeeld kan worden in de kosten van het incidentele hoger beroep bij het hof, niet de Staat. De Hoge Raad stelde de proceskostenvergoeding voor de cassatieprocedure vast en wees belanghebbende erop dat hij geen bijzonder geval had aangetoond voor een hogere vergoeding.

De Hoge Raad veroordeelde het College en de Staat ieder voor de helft in de kosten van het cassatiegeding en de heffingsambtenaar in de kosten van het incidentele hoger beroep bij het hof. Tevens werd het griffierecht van belanghebbende vergoed. Dit arrest bevestigt de bescherming van het recht op een redelijke termijn en de correcte toepassing van proceskostenvergoedingen.

Uitkomst: De Hoge Raad vernietigt het hofarrest en bevestigt de hogere vergoeding van immateriële schade en past de proceskostenveroordelingen aan.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

BELASTINGKAMER

Nummer 24/04692bis

Datum 13 februari 2026

ARREST

in de zaak van

[X] (hierna: belanghebbende)

tegen

het COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN DE GEMEENTE HAARLEMMERMEER

de STAAT (de MINISTER VAN JUSTITIE EN VEILIGHEID)

op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 5 november 2024, nr. 23/858 ^[1] , op het hoger beroep van belanghebbende en het incidentele hoger beroep van de heffingsambtenaar van de gemeente Haarlemmermeer tegen een uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland (nr. HAA 22/1862), nadat belanghebbende in de gelegenheid is gesteld om nadere gegevens te verstrekken.

1. De loop van het geding in cassatie tot dusver

Voor een overzicht van het geding in cassatie tot aan het door de Hoge Raad in dit geding gewezen arrest van 12 december 2025, ECLI:NL:HR:2025:1882 (hierna: het tussenarrest), wordt verwezen naar dat arrest. In aanvulling daarop merkt de Hoge Raad op dat de Minister van Justitie en Veiligheid voorafgaand aan het tussenarrest een conclusie van dupliek heeft ingediend.

2. Het tussenarrest

2.1.1 Bij het tussenarrest heeft de Hoge Raad beslist dat de bestreden uitspraak niet in stand kan blijven voor zover deze de vergoeding van immateriële schade betreft en dat de Hoge Raad de zaak kan afdoen door de uitspraak van de Rechtbank wat betreft de vergoeding van immateriële schade te bevestigen.

2.1.2 Verder heeft de Hoge Raad in het tussenarrest beslist dat het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer (hierna: het College) en de Staat ieder voor de helft zullen worden veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie.

2.1.3 De Hoge Raad heeft in het tussenarrest bovendien beslist dat de heffingsambtenaar van de gemeente Haarlemmermeer (hierna: de heffingsambtenaar) en de Staat ieder voor de helft zullen worden veroordeeld in de kosten van het geding voor het Hof voor zover die kosten het incidentele hoger beroep betreffen.

2.2.1 De Hoge Raad komt van de hiervoor in 2.1.3 vermelde beslissing terug en overweegt daartoe het volgende.

2.2.2 De Rechtbank heeft de door de heffingsambtenaar en de Staat te vergoeden immateriële schade vastgesteld op € 417 respectievelijk € 83. Zowel belanghebbende als de heffingsambtenaar heeft tegen deze uitspraak (incidenteel) hoger beroep ingesteld. De Staat heeft tegen deze uitspraak geen (incidenteel) hoger beroep ingesteld. Het Hof heeft de door de Rechtbank vastgestelde bedragen aan door de heffingsambtenaar van de gemeente Haarlemmermeer en de Staat te vergoeden immateriële schade verlaagd tot respectievelijk € 42 en € 8.

2.2.3 Zoals reeds is geoordeeld in het tussenarrest slaagt het middel voor zover het is gericht tegen de verlaging van de door de heffingsambtenaar te vergoeden immateriële schade.

2.2.4 Voor zover het middel is gericht tegen de verlaging door het Hof van de door de Staat te vergoeden immateriële schade, slaagt het eveneens. Het Hof is hiermee buiten de grenzen van het geschil getreden, omdat de Staat geen (incidenteel) hoger beroep heeft ingesteld tegen de uitspraak van de Rechtbank. ^[2] Deze uitspraak is daardoor, voor zover het de door de Staat te vergoeden immateriële schade betreft, onherroepelijk geworden.

2.2.5 Aangezien de Staat, zoals hiervoor in 2.2.4 vermeld, geen partij was in de procedure voor het Hof, behoort hij niet in kosten van die procedure te worden veroordeeld. De Hoge Raad zal daarom het tussenarrest op dit punt herstellen, en beslissen dat alleen de heffingsambtenaar moet worden veroordeeld in de kosten van het geding voor het Hof voor zover die kosten het incidentele hoger beroep betreffen.

3. De omvang van de te vergoeden proceskosten

3.1

De vergoeding van de kosten van de hogerberoepsprocedure wordt vastgesteld op € 934.

3.2.1

Alvorens een beslissing te nemen over de omvang van de vergoeding van de kosten van de cassatieprocedure, heeft de Hoge Raad belanghebbende in de gelegenheid gesteld om nadere gegevens te verstrekken. De griffier van de Hoge Raad heeft daartoe op 15 december 2025 in het digitale dossier van belanghebbende een bericht geplaatst waarbij belanghebbende in de gelegenheid wordt gesteld binnen vier weken na dagtekening van dit bericht nadere gegevens te verstrekken. Het gaat hierbij om gegevens ter voldoening aan de op belanghebbende rustende last om te bewijzen dat zijn geval met het oog op vergoeding van die proceskosten is aan te merken als een bijzonder geval als bedoeld in rechtsoverweging 3.5.2 van het arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025:46 (hierna: het arrest van 17 januari 2025). Van de plaatsing van het hiervoor vermelde bericht in het digitale dossier van belanghebbende is eveneens op 15 december 2025 een kennisgeving verzonden naar het door belanghebbende voor dit doel opgegeven e-mailadres. Op grond hiervan neemt de Hoge Raad aan dat belanghebbende dit bericht heeft ontvangen, en wel, gelet op artikel 8:36c, lid 2, Awb, op 15 december 2025.

3.2.2

Belanghebbende heeft van deze gelegenheid geen gebruik gemaakt. De Hoge Raad zal daarom ervan uitgaan dat het geval van belanghebbende met het oog op het vaststellen van de vergoeding van de kosten van de cassatieprocedure niet is aan te merken als een bijzonder geval als bedoeld in rechtsoverweging 3.5.2 van het arrest van 17 januari 2025. De Hoge Raad zal de vergoeding van de proceskosten ter zake van deze cassatieprocedure daarom berekenen met inachtneming van de Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ en bpm ^[3] .
Aangezien dit arrest niet inhoudt dat het bestreden besluit (de WOZ-beschikking) wordt vernietigd of gewijzigd, zal hierbij de vermenigvuldigingsfactor 0,10 worden toegepast, zoals bedoeld in artikel 30a, lid 2, letter b, van de Wet waardering onroerende zaken.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

- verklaart het beroep in cassatie gegrond,

- vernietigt de uitspraak van het Hof, voor zover deze betreft de vergoeding van immateriële schade en voor zover daarin ontbreekt een veroordeling van de heffingsambtenaar van de gemeente Haarlemmermeer in de kosten van belanghebbende voor het incidentele hoger beroep,

- bevestigt de uitspraak van de Rechtbank, voor zover deze de vergoeding van immateriële schade betreft,

- draagt het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer op aan belanghebbende te vergoeden het griffierecht dat belanghebbende voor de behandeling van het beroep in cassatie heeft betaald van € 138,

- veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer in de kosten van belanghebbende voor het geding in cassatie, vastgesteld op de helft van € 374, oftewel € 187, voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand,

- veroordeelt de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid) in de kosten van belanghebbende voor het geding in cassatie, vastgesteld op de helft van € 374, oftewel € 187, voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand, en

- veroordeelt de heffingsambtenaar van de gemeente Haarlemmermeer in de kosten van belanghebbende voor het geding voor het Hof betreffende het incidentele hoger beroep, vastgesteld op € 934 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.R. van Eijsden als voorzitter, en de raadsheren M.W.C. Feteris, M.T. Boerlage, A.E.H. van der Voort Maarschalk en W.A.P. van Roij, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier J.P.J. van Kampen, en in het openbaar uitgesproken op 13 februari 2026.

Voetnoten

1. ECLI:NL:GHAMS:2024:3239.

2. Vgl. HR 11 juli 2025, ECLI:NL:HR:2025:1129, rechtsoverweging 4.3.

3. Wet van 20 december 2023 tot wijziging van de Wet waardering onroerende zaken en de Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 in verband met het herwaarderen van de proceskostenvergoeding en vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn (Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ en bpm), Stb. 2023, 507.