ECLI:NL:PHR:2008:BC7949

• Datum uitspraak: 27 mei 2008
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 01226/07 B
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Overig
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging en terugwijzing wegens onjuiste maatstaf bij beslag op geldbedrag

In deze zaak ging het om een beklag tegen het voortduren van beslag op een geldbedrag van €96.320,- dat onder klager in beslag was genomen. De rechtbank Haarlem had het beklag ongegrond verklaard omdat klager volgens de rechtbank onvoldoende had aangetoond buiten redelijke twijfel rechthebbende van het geldbedrag te zijn.

De Hoge Raad oordeelde dat de rechtbank een onjuiste maatstaf had toegepast. De juiste maatstaf vereist dat bij afwezigheid van een strafvorderlijk belang de teruggave aan de beslagene moet worden gelast, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende moet worden beschouwd. De rechtbank had ten onrechte een zwaardere bewijsmaatstaf gehanteerd.

De Hoge Raad vernietigde daarom de bestreden beschikking en verwees de zaak terug naar de rechtbank Haarlem voor hernieuwde behandeling van het beklag op basis van de juiste maatstaf. Er werden geen ambtshalve gronden voor vernietiging gevonden.

Uitkomst: De Hoge Raad vernietigt de beschikking en wijst de zaak terug voor hernieuwde behandeling met de juiste maatstaf.

Conclusie

Nr. 01226/07 B

Mr Machielse

Zitting 25 maart 2008

Conclusie inzake:

[Klager]

1. De Rechtbank te Haarlem, Enkelvoudige Kamer, heeft op 30 november 2006 het door klager ingediende beklag strekkende tot teruggave aan hem van het in de beschikking omschreven geldbedrag ongegrond verklaard.

2. Namens klager heeft Mr A.N. Slijters, advocaat te Amsterdam, cassatie ingesteld. Mr R.A. van der Horst, advocaat te 's-Gravenhage, heeft een schriftuur ingezonden houdende één middel van cassatie.

3.1. Het middel klaagt dat de rechtbank bij de beoordeling van het op de voet van art. 552a Sv ingediende klaagschrift een onjuiste maatstaf heeft aangelegd en het klaagschrift ten onrechte ongegrond heeft verklaard.

3.2. Het ingediende klaagschrift strekt tot opheffing van het beslag met last tot teruggave aan klager van een geldbedrag van € 96.320,-. Blijkens het proces-verbaal van de politie is op de voet van art. 94 Sv beslag gelegd op het geldbedrag. De kern van het klaagschrift is dat er onvoldoende verdenking bestaat dat verdachte een strafbaar feit heeft gepleegd, zodat er geen enkel strafvorderlijk belang is gediend bij voortduring van het beslag. De rechtbank heeft in haar beschikking de relevante feiten en omstandigheden samengevat en is tot de volgende slotoverweging gekomen:

"De rechtbank is op grond van de stukken en het verhandelde in raadkamer enerzijds van oordeel dat het Openbaar Ministerie de verdenking dat er met betrekking tot genoemd geldbedrag sprake is van heling en/of witwassen onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt, zodat het belang van strafvordering zich niet tegen de opheffing van het beslag verzet en de afgifte van het betrekkelijke geldbedrag aan de rechthebbende(n) op het eerste gezicht redelijk en maatschappelijk niet onverantwoord is.

Anderzijds is de rechtbank van oordeel, dat klager onvoldoende heeft aangetoond buiten redelijke twijfel als rechthebbende van het inbeslaggenomen geldbedrag te kunnen worden aangemerkt.

Het klaagschrift is mitsdien ongegrond."

3.3. Indien de rechtbank - zoals hier - oordeelt dat het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet, dient zij de teruggave van het inbeslaggenomen voorwerp aan klager te gelasten tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende ten aanzien van het voorwerp moet worden beschouwd.(1) De rechtbank heeft overwogen dat het belang van strafvordering zich niet tegen teruggave verzet, maar heeft vervolgens de maatstaf toegepast of klager buiten redelijke twijfel als rechthebbende kan worden aangemerkt. Daarmee heeft het een onjuiste maatstaf toegepast.

3.4. Het middel is terecht voorgesteld.

4. Ambtshalve heb ik geen grond aangetroffen die tot vernietiging van het bestreden arrest behoort te leiden. Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden beschikking en tot terugwijzing van de zaak naar de Rechtbank Haarlem opdat de zaak op het bestaande beklag opnieuw wordt behandeld en afgedaan.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG

1 HR 20 februari 2007, NJ 2007, 147.