ECLI:NL:PHR:2024:1175

• Datum uitspraak: 25 oktober 2024
• Publicatiedatum: 4 november 2024
• Zaaknummer: 23/02122
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 8 uitgaand · 2 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toepassing premiekorting bij opvolgende kwalificerende dienstbetrekkingen zonder eerdere toepassing

Deze zaak betreft de toepassing van de premiekorting voor oudere werknemers bij opvolgende kwalificerende dienstbetrekkingen binnen dezelfde werkgever. De kernvraag is of de premiekorting meerdere keren kan worden toegepast wanneer bij een eerdere dienstbetrekking geen premiekorting is toegepast.

De Rechtbank en het Gerechtshof hebben in het voordeel van belanghebbende geoordeeld dat artikel 47 van de Wet financiering sociale verzekeringen (Wfsv) geen beperking stelt aan het aantal keren dat premiekorting kan worden toegepast. Ook de artikelen 3.20 en 3.21 van de Regeling Wfsv zijn volgens het Hof niet van toepassing indien bij een eerdere dienstbetrekking geen premiekorting is toegepast.

De Staatssecretaris heeft tegen deze uitspraken beroep in cassatie ingesteld, maar de Procureur-Generaal bij de Hoge Raad concludeert dat het middel faalt. De uitleg van het Hof wordt bevestigd, waarbij ook de uitleg van de Regeling Wfsv juist is. De Hoge Raad wordt geadviseerd het beroep ongegrond te verklaren.

De zaak illustreert de juridische nuances bij de toepassing van premiekorting in complexe arbeidsrelaties en bevestigt de ruimte voor werkgevers om premiekorting toe te passen bij opvolgende dienstbetrekkingen, mits aan de voorwaarden wordt voldaan.

Uitkomst: Het cassatieberoep van de Staatssecretaris wordt ongegrond verklaard.

Conclusie

PROCUREUR-GENERAAL

BIJ DE

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

Nummer 23/02122

Datum 25 oktober 2024

Belastingkamer B

Onderwerp/tijdvak Loonheffingen 1 januari 2016 tot en met 31 december 2017

Nr. Gerechtshof 21/01824

Nr. Rechtbank 20/5138

CONCLUSIE

M.R.T. Pauwels

In de zaak van

de staatssecretaris van Financiën (Staatssecretaris)

tegen

[X] B.V. (belanghebbende)

1. Inleiding

1.1

Deze zaak gaat over de toepassing van de voormalige
premiekorting oudere werknemer in het geval van opvolgende kwalificerende dienstbetrekkingen van een werknemer bij dezelfde werkgever. Bij deze conclusie hoort een
gemeenschappelijke bijlage (de Bijlage).

1.2

Het Hof heeft geoordeeld, in de kern, dat (i) art. 47 Wet financiering sociale verzekeringen (Wfsv) op zichzelf geen beperkingen stelt aan het aantal keer dat voor dezelfde werknemer premiekorting kan worden toegepast, en dat (ii) de regels in art. 3.20 en 3.21 Regeling Wfsv geen toepassing vinden in een geval als dit waarin de werkgever bij de eerdere kwalificerende dienstbetrekking geen premiekorting heeft toegepast.

1.3

De Staatssecretaris heeft beroep in cassatie ingesteld en daarbij
een middel voorgesteld.

1.4

De Bijlage behandelt de kwestie waarop het middel betrekking heeft. Uit de Bijlage volgt dat het middel – ook als het ruim wordt opgevat – faalt.

1.5

Het cassatieberoep van de Staatssecretaris is naar mijn mening
ongegrond .

2. De feiten en het geding in feitelijke instanties

Vooraf

2.1

Normaliter neem ik aan het begin van een conclusie (onder meer) een zakelijke weergave van de feiten, het bestreden oordeel van de feitenrechter, het procesverloop in cassatie en de inhoud van het cassatieberoep op. De opbouw van de conclusie is in dit geval anders. De uitspraak van het Hof bevat (veel) feitelijke gegevens over de betrokken werknemers, maar die gegevens zijn voor de beoordeling van het geschil in cassatie niet direct relevant, gelet op de kwestie die het middel aan de orde stelt. Verder bevat de Bijlage al informatie over de zaak, waaronder over het oordeel van de feitenrechters en de inhoud van het middel. Ik doe het in dit geval daarom anders en korter.

Het verloop van het geding tot cassatie

2.2

Het object van het geschil betreft – voor zover in cassatie van belang – een naheffingsaanslag loonheffingen die de Inspecteur aan belanghebbende heeft opgelegd. Het geschil heeft betrekking op de correctie van de toegepaste premiekorting. In deze zaak gaat het enkel om de toepassing van art. 47 Wfsv met betrekking tot één werknemer.

2.3

Daarbij speelt de in de Bijlage (punt 1.4) bedoelde overkoepelende vraag. De Rechtbank ^[1] heeft die vraag in het voordeel van belanghebbende beantwoord; de overwegingen daartoe zijn vermeld in Bijlage, punt 4.2. Het Hof ^[2] heeft het hoger beroep van de Inspecteur ongegrond verklaard. De belangrijkste overwegingen daartoe zijn vermeld in Bijlage, punt 4.1.

Het geding in cassatie

2.4

De Staatssecretaris heeft tijdig en ook overigens op regelmatige wijze beroep in cassatie ingesteld. Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend. De Staatssecretaris heeft gemeld geen conclusie van repliek in te dienen.

Het middel

2.5

Het middel heeft betrekking op het oordeel van het Hof over de overkoepelende vraag.

3. Beoordeling van het middel

3.1

Ik begrijp het middel zo dat het alleen opkomt tegen de uitleg door het Hof van art. 47 Wfsv (Bijlage, punt 5.38-5.41). Het middel faalt, omdat ’s Hofs uitleg juist is; zie Bijlage, punt 1.5 en 5.9-5.37.

3.2

Ook als het middel ruimer moet worden begrepen, namelijk dat het ook opkomt tegen ’s Hofs uitleg van art. 3.20 en 3.21 Regeling Wfsv, kan het niet tot cassatie leiden. Die uitleg is namelijk juist voor zover zij inhoudt dat die bepalingen geen toepassing vinden indien bij een eerdere kwalificerende dienstbetrekking de premiekorting niet daadwerkelijk door de werkgever is toegepast. ^[3] Zie Bijlage, punt 1.6 en 5.44-5.71.

4. Conclusie

Ik geef de Hoge Raad in overweging het beroep in cassatie van de Staatssecretaris ongegrond te verklaren.

De Procureur-Generaal bij de

Hoge Raad der Nederlanden

Advocaat-Generaal

Voetnoten

1. Rechtbank Gelderland 22 november 2021 ECLI:NL:RBGEL:2021:6207. De uitspraak is becommentarieerd in NTFR 2022/220 door G. Benning.

2. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 18 april 2023, ECLI:NL:GHARL:2023:3355.

3. Het is niet helemaal duidelijk of het Hof ook relevant acht dat de werkgever bij de eerdere dienstbetrekking niet wist dat de werknemer voorafgaand aan die dienstbetrekking een uitkering genoot.