ECLI:NL:RBAMS:2026:7257

Rechtbank Amsterdam

Datum uitspraak
16 juli 2026
Publicatiedatum
16 juli 2026
Zaaknummer
13-170417-26 (EAB II)
Type
Uitspraak
Uitkomst
Toewijzend
Procedures
  • Eerste en enige aanleg
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 2 OLWArt. 5 OLWArt. 7 OLWArt. 11 OLWArt. 12 OLW
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Toestemming overlevering op grond van Europees aanhoudingsbevel ondanks detentieomstandigheden in Polen

De rechtbank Amsterdam behandelde op 16 juli 2026 een verzoek tot overlevering van een Poolse verdachte op grond van een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door de Poolse autoriteiten. De verdachte werd gezocht voor de uitvoering van een vrijheidsstraf van twee jaar en acht maanden, waarvan nog bijna twee jaar resteren.

De rechtbank onderzocht of de overlevering geweigerd moest worden op grond van artikel 12 van Pro de Overleveringswet, omdat het Poolse hoger beroep zonder persoonlijke verschijning van de verdachte was behandeld. De rechtbank concludeerde dat de verdachte adequaat was geïnformeerd en dat hij zijn verdedigingsrechten niet had geschonden, waardoor afzien van weigering passend was.

Daarnaast werd het verweer van de verdediging verworpen dat de overlevering moest worden geweigerd vanwege de detentieomstandigheden in Polen. De rechtbank oordeelde dat er geen concreet of individueel reëel gevaar bestond voor onmenselijke of vernederende behandeling, ook niet gelet op medische problematiek van de verdachte.

De rechtbank stelde vast dat het EAB voldeed aan de wettelijke eisen en dat geen andere weigeringsgronden aanwezig waren. De overlevering werd daarom toegestaan. Tegen deze uitspraak staat geen gewoon rechtsmiddel open.

Uitkomst: De rechtbank Amsterdam staat de overlevering van de verdachte aan Polen toe ondanks bezwaren over detentieomstandigheden en het ontbreken van persoonlijke verschijning bij het Poolse hoger beroep.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13-170417-26 (EAB II)
Datum uitspraak: 16 juli 2026
UITSPRAAK
op de vordering van 15 juni 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB). [1]
Dit EAB is uitgevaardigd op 10 juni 2026 door
the Circuit Court of Lublin, Polen, (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:
[opgeëiste persoon]
geboren in [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1986,
zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,
gedetineerd in [detentieadres],
hierna ‘de opgeëiste persoon’.

1.Procesgang

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 2 juli 2026, in aanwezigheid van mr. K. van der Schaft, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door zijn raadsvrouw, mr. J. de Haan, advocaat in Koog aan de Zaan, en door een tolk in de Poolse taal.
De rechtbank heeft voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenneming bevolen.

2.Identiteit van de opgeëiste persoon

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

3.Grondslag en inhoud van het EAB

Het EAB vermeldt een vonnis van
the Lublin-Zachód Provincial Court of Lublinvan 18 maart 2024, met kenmerk IX K 731/23.
Uit de aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 18 juni 2026 en 23 juni 2026 blijkt dat in deze zaak sprake is geweest van een procedure in hoger beroep die heeft geleid tot het arrest van
the Regional Court in Lublin, XI Criminal Appeals Divisionvan 27 augustus 2024, met kenmerk XI Ka 584/24.
De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van twee jaren en acht maanden, door de opgeëiste persoon te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. Van deze straf resteren volgens het EAB nog één jaar, elf maanden en twee dagen. De vrijheidsstraf is aan de opgeëiste persoon opgelegd bij het hiervoor genoemde arrest.
Dit arrest betreft het feit zoals dat is omschreven in het EAB. [2]
3.1
Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 van Pro de Overleveringswet (OLW)
Als het proces in twee opeenvolgende instanties heeft plaatsgevonden, namelijk een procedure in eerste aanleg gevolgd door een procedure in hoger beroep, dan is de laatste van die beslissingen relevant voor de beoordeling of is voldaan aan de vereisten van artikel 4 bis Pro, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ en artikel 12 OLW Pro, voor zover daartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat en daarom de zaak ten gronde definitief is afgedaan. [3] De rechtbank zal daarom de beslissing van
the Regional Court in Lublin, XI Criminal Appeals Divisionvan 27 augustus 2024, met kenmerk XI Ka 584/24, aan artikel 12 OLW Pro toetsen.
De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een arrest terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid, en dat - kort gezegd - is gewezen zonder dat zich één van de in artikel 12, onder a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, onder d, OLW is verstrekt. Gelet daarop kan de overlevering op grond van artikel 12 OLW Pro worden geweigerd.
De rechtbank ziet echter aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij acht daarbij het volgende van belang. Uit de aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit van 18 juni 2026 en 23 juni 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon op 21 juni 2023 is gehoord als verdachte. Hij heeft toen een adresinstructie gekregen, waaruit de verplichting tot het doorgeven van adreswijziging bleek. Daarbij is gewezen op de gevolgen van het niet nakomen van deze verplichting. De adresinstructie gold voor de gehele procedure, inclusief de procedure in hoger beroep. De opgeëiste persoon is volgens de Poolse autoriteiten naar behoren geïnformeerd over deze verplichting en de duur daarvan. Tijdens het verhoor heeft de opgeëiste persoon zowel een correspondentieadres als een registratieadres opgegeven. De oproepingen voor de zitting die heeft geleid tot het arrest van
the Regional Court in Lublin, XI Criminal Appeals Divisionvan 27 augustus 2024 zijn tweemaal aan de door de opgeëiste persoon opgegeven adressen gezonden, maar niet door hem opgehaald.
De rechtbank stelt daarmee vast dat het toestaan van de overlevering geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon oplevert. Voor zover de opgeëiste persoon al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen bij het proces dat tot dit arrest heeft geleid, dan is hij op zijn minst kennelijk onzorgvuldig geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie. Artikel 12 OLW Pro staat dan ook niet aan overlevering in de weg.

4.Strafbaarheid; feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het feit niet aangeduid als een feit waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW zijn neergelegd.
De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.
Het feit levert naar Nederlands recht op:
diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.

5.Artikel 11 OLW Pro

5.1
Artikel 47 van Pro het Handvest van de grondrechten van de EU
De rechtbank heeft eerder vastgesteld dat, vanwege structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde, in Polen een algemeen reëel gevaar bestaat van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. [4]
Nu de opgeëiste persoon geen elementen heeft aangevoerd waaruit blijkt dat die structurele of fundamentele gebreken een concrete invloed hebben gehad op de behandeling van zijn strafzaak, is niet aangetoond dat sprake is van een individueel reëel gevaar van schending van het grondrecht op een eerlijk proces voor een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. [5]
5.2
Poolse detentieomstandigheden
Standpunt van de raadsvrouw
De raadsvrouw heeft zich - onder verwijzing naar jurisprudentie van deze rechtbank [6] en het rapport van
the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment(CPT) van 26 februari 2024 - op het standpunt gesteld dat de overlevering moet worden geweigerd wegens de detentieomstandigheden in Polen. Het is niet duidelijk in welke detentie-instelling de opgeëiste persoon zal worden gedetineerd. De opgeëiste persoon heeft eerder in Polen in detentie gezeten en onderschrijft de bevindingen uit het CPT-rapport van 26 februari 2024. Met name het gebrek aan de juiste medische zorg is voor de opgeëiste persoon een groot probleem. De opgeëiste persoon is namelijk recent aan zijn kaak geopereerd - nadat de mondzorg in Poolse detentie is verwaarloosd - en moet worden behandeld aan zijn spataderen om het risico op trombose te verminderen.
Subsidiair heeft de raadsvrouw de rechtbank verzocht de behandeling van de zaak aan te houden om de uitvaardigende justitiële autoriteit te vragen in welke detentie-instelling de opgeëiste persoon zal worden gedetineerd en hoe de detentieomstandigheden aldaar zijn.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat artikel 11 OLW Pro niet aan overlevering in de weg staat. Er is geen algemeen gevaar van een onmenselijke of vernederende behandeling voor detentie-instellingen in Polen waar opgelegde straffen ten uitvoer worden gelegd. Daarnaast is ook geen algemeen gevaar van een schending van grondrechten vastgesteld voor gedetineerden met medische problemen. Niet is onderbouwd dat de medische problematiek van de opgeëiste persoon zodanig specifiek of complex is dat de benodigde medische zorg in Polen niet kan worden geboden.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank heeft eerder geoordeeld dat geen sprake is van een algemeen gevaar voor onmenselijke of vernederende behandeling in de gevangenissen in Polen voor gedetineerden die een gevangenisstraf moeten ondergaan. [7] Naar het oordeel van de rechtbank heeft de raadsvrouw geen objectieve, betrouwbare, nauwkeurige en naar behoren bijgewerkte gegevens overgelegd waaruit blijkt dat, in tegenstelling tot wat de rechtbank eerder heeft geoordeeld, wel sprake is van een algemeen gevaar voor veroordeelde gedetineerden in Polen. Daarnaast heeft de raadsvrouw ook niet dergelijke gegevens overgelegd waaruit volgt dat een algemeen gevaar bestaat van schending van grondrechten voor veroordeelde gedetineerden in Polen die kampen met medische problemen. De rechtbank beschikt ook ambtshalve niet over dergelijke gegevens.
Gelet op het voorgaande komt de rechtbank niet toe aan de vraag of voor deze opgeëiste persoon na zijn overlevering een reëel gevaar van onmenselijke of vernederende behandeling in detentie bestaat. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om de behandeling van de zaak aan te houden om hierover vragen te stellen aan de uitvaardigende justitiële autoriteit. Het verweer van de raadsvrouw wordt verworpen.

6.Slotsom

De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW Pro. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. Om die reden staat de rechtbank de overlevering toe.

7.Toepasselijke wetsbepalingen

De artikelen 312 Wetboek van Strafrecht en 2, 5 en 7 OLW.

8.Beslissing

STAAT TOEde overlevering van
[opgeëiste persoon]aan
the Circuit Court of Lublin(Polen) voor het feit zoals dat is omschreven in onderdeel e) van het EAB.
Deze uitspraak is gedaan door
mr. M. Scheeper, voorzitter,
mrs. L. Sanders en E. van den Brink, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. G. Riedijk, griffier,
en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 16 juli 2026.
Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Voetnoten

1.Zie artikel 23 Overleveringswet Pro.
2.Zie onderdeel e) van het EAB.
3.HvJ EU 21 december 2023, C-397/22, ECLI:EU:C:2023:1030 (
4.Rb. Amsterdam 10 februari 2021, ECLI:NL:RBAMS:2021:420, r.o. 5.3.1-5.3.3 en Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, r.o. 4.4.
5.Vgl. Rb. Amsterdam 6 april 2022, ECLI:NL:RBAMS:2022:1794, onder verwijzing naar HvJ EU 22 februari 2022, C-562/21 PPU en C-563/21 PPU, ECLI:EU:C:2022:100 (
6.Rb. Amsterdam 29 april 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:4709.
7.Zie o.a. Rb. Amsterdam 24 maart 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:3202.