ECLI:NL:RBDHA:2019:1357

Rechtbank Den Haag

Datum uitspraak
7 januari 2019
Publicatiedatum
18 februari 2019
Zaaknummer
AWB 18/8227
Instantie
Rechtbank Den Haag
Type
Uitspraak
Uitkomst
Toewijzend
Procedures
  • Versnelde behandeling
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 4:17 AwbArt. 6:2 AwbArt. 6:12 AwbArt. 7:10 AwbArt. 8:54 Awb
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Beroep tegen niet tijdig beslissen op aanvraag machtiging voorlopig verblijf nareis Eritrea

Eiseres, met de Eritrese nationaliteit, had een aanvraag ingediend voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) in het kader van nareis, welke door verweerder is afgewezen. Na het maken van bezwaar tegen dit primaire besluit, stelde eiseres verweerder in gebreke wegens het niet tijdig nemen van een beslissing op het bezwaar. Vervolgens werd beroep ingesteld tegen deze niet tijdige beslissing.

De rechtbank constateerde dat de beslistermijn van verweerder was overschreden en dat het beroep terecht was ingesteld. De termijn voor het nemen van een besluit op het bezwaar was uiterlijk 10 oktober 2018, maar op 17 oktober 2018 was nog geen besluit genomen. Verweerder erkende de overschrijding en gaf aan zo spoedig mogelijk te willen beslissen.

De rechtbank verklaarde het beroep kennelijk gegrond, vernietigde het niet tijdig genomen besluit, en bepaalde dat verweerder binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog een besluit moet nemen. Tevens werd een dwangsom opgelegd van €100 per dag met een maximum van €15.000 bij niet-naleving. Verweerder werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van €256 en het door eiseres betaalde griffierecht van €170.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard en verweerder wordt opgedragen binnen twee weken alsnog te beslissen met oplegging van dwangsommen en proceskostenveroordeling.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: AWB 18/8227

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 7 januari 2019 in de zaak tussen

[naam] , eiseres
(gemachtigde: mr. S. Zwiers),
en
de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 13 maart 2018 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiseres om verlening van een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) in het kader van nareis afgewezen.
Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op het bezwaar.
Verweerder heeft op verzoek van de rechtbank een verweerschrift ingediend.
De rechtbank doet met toepassing van artikel 8:54 van Pro de Algemene wet bestuursrecht uitspraak zonder zitting.

Overwegingen

1. Eiseres stelt te zijn geboren op [geboortedatum] en de Eritrese nationaliteit te bezitten. Ten behoeve van haar is een aanvraag ingediend om verlening van een mvv in het kader van nareis door de heer [naam 2] (referent), die de vader van eiseres stelt te zijn.
2. Bij het primaire besluit is deze aanvraag afgewezen. Eiseres heeft bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit. Daarna heeft zij verweerder in gebreke gesteld vanwege het niet tijdig nemen van een besluit op het bezwaar. Vervolgens heeft eiseres dit beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit ingediend.
3. In het verweerschrift stelt verweerder zich op het standpunt dat de beslistermijn inderdaad is overschreden, zodat het beroep terecht is ingesteld. Volgens verweerder worden met ingang van 1 november 2018 dwangsommen verbeurd als bedoeld in artikel 4:17 van Pro de Awb. Verweerder deelt mee zo snel mogelijk te willen beslissen, waarbij de hoogte van de verbeurde dwangsom zal worden vastgesteld, maar nog niet te kunnen meedelen op welke termijn dit zal gebeuren.
De rechtbank oordeelt als volgt.
4. Op grond van artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb wordt het niet tijdig nemen van een besluit voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep met een besluit gelijkgesteld.
5. Op grond van artikel 6:12, tweede lid, van de Awb, voor zover van belang, kan het beroepschrift worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is tijdig een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken na de dag waarop het bestuursorgaan schriftelijk is meegedeeld dat het in gebreke is.
6. In het voorliggende geval is de termijn voor het nemen van een beslissing op het bezwaar op grond van artikel 76, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) negentien weken, gerekend vanaf de dag na die waarop de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift is verstreken. Het primaire besluit dateert van 13 maart 2018 en de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift bedraagt op grond van artikel 69, eerste lid, van de Vw vier weken. De beslistermijn is conform artikel 7:10, tweede lid, van de Awb op 19 april 2018 opgeschort doordat verweerder eiseres in de gelegenheid heeft gesteld om alsnog gronden van bezwaar in te dienen. Op 26 april 2018 heeft eiseres dit gedaan en is de beslistermijn verder gaan lopen. Verweerder heeft gebruik gemaakt van de mogelijkheid van artikel 7:10, derde lid, van de Awb om de beslistermijn (vóór het aflopen daarvan) met zes weken te verdagen.
7. Uit het voorgaande volgt dat verweerder uiterlijk op 10 oktober 2018 een besluit had moeten nemen op het bezwaar van eiseres.
8. Op 17 oktober 2018 had verweerder nog geen beslissing op het bezwaar bekendgemaakt en heeft eiseres verweerder in gebreke gesteld. De rechtbank stelt vast dat op dat moment inderdaad sprake was van overschrijving van de beslistermijn. Het beroepschrift is ontvangen op 1 november 2018, zodat aan de vereisten van artikel 6:12, tweede lid, van de Awb is voldaan. Het beroep is kennelijk gegrond.
9. Uit artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb vloeit vervolgens voort dat moet worden bepaald dat binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden alsnog een besluit zal worden bekendgemaakt. Er zijn door verweerder geen aanknopingspunten naar voren gebracht die ertoe nopen om met gebruikmaking van het derde lid een andere termijn te bepalen. Wel zal de rechtbank conform het tweede lid bepalen dat verweerder een nadere dwangsom verbeurt voor elke dag dat hij in gebreke blijft de uitspraak na te leven.
10. De rechtbank ziet aanleiding om verweerder te veroordelen in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze worden op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht vastgesteld op € 256,- bestaande uit een punt voor het indienen van het beroepschrift ter waarde van € 512,- en vermenigvuldigd met wegingsfactor 0,5 (licht). Daarbij verwijst de rechtbank naar vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, bijvoorbeeld de uitspraak van 31 mei 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:1434). Daarnaast moet verweerder het door eiseres betaalde griffierecht vergoeden.

Beslissing

De rechtbank:
  • verklaart het beroep gegrond;
  • vernietigt het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit;
  • bepaalt dat verweerder binnen twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak een besluit op het bezwaar van eiseres bekendmaakt;
  • bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 100,- (honderd euro) aan eiseres verbeurt voor elke dag dat de hiervoor gestelde beslistermijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000,- (vijftienduizend euro);
  • veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres ten bedrage van € 256,- (tweehonderdzesenvijftig euro);
  • draagt verweerder op het door eiseres betaalde griffierecht ten bedrage van € 170,- (honderdenzeventig euro) te vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S. Hamans, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 7 januari 2019.
griffier
rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan verzet worden gedaan bij deze rechtbank. De indiener van het verzetschrift kan daarbij vragen in de gelegenheid te worden gesteld over het verzet te worden gehoord.