AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd
Afwijzing beroep tegen niet tijdig beslissen en besluit mvv-aanvraag nareis
Eiseres diende op 27 maart 2023 beroep in tegen het niet tijdig beslissen op haar aanvraag voor een machtiging voorlopig verblijf (mvv) in het kader van nareis. De rechtbank verklaarde dit beroep op 4 oktober 2023 gegrond en gaf de staatssecretaris acht weken om een besluit te nemen. De staatssecretaris heeft niet binnen deze termijn besloten, waarna eiseres op 4 maart 2024 opnieuw beroep instelde tegen het niet tijdig beslissen.
Op 8 mei 2024 nam de staatssecretaris alsnog een besluit tot afwijzing van de aanvraag. De rechtbank verzocht eiseres te reageren op dit besluit, maar zij gaf geen inhoudelijke reactie. De rechtbank besloot het beroep tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk te verklaren omdat inmiddels een besluit is genomen. Het beroep tegen het besluit zelf werd ongegrond verklaard, omdat eiseres geen inhoudelijke gronden had aangevoerd.
De rechtbank oordeelde dat de staatssecretaris geen bestuurlijke dwangsom verschuldigd is, conform recente uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State over de Tijdelijke wet. Wel werd de staatssecretaris veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van eiseres, vastgesteld op € 437,50, wegens het niet tijdig beslissen en de noodzaak van het voeren van procedure.
De rechtbank wees het verzoek om vrijstelling van griffierecht toe en deed uitspraak zonder zitting op grond van artikel 8:54 AwbPro. De uitspraak werd gedaan door rechter A.G.D. Overmars en openbaar gemaakt op 28 juni 2024.
Uitkomst: Het beroep tegen het niet tijdig beslissen is niet-ontvankelijk, het beroep tegen het besluit ongegrond, en de staatssecretaris wordt veroordeeld tot proceskostenvergoeding.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL24.8913
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiseres,
geboren op [geboortedatum],
van Filipijnse nationaliteit,
v-nummer: [nummer],
(gemachtigde: mr. S. Kalu-Mollema),
en
de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de staatssecretaris.
Procesverloop
Eiseres heeft op 27 maart 2023 beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen op haar aanvraag van 16 augustus 2022 voor een machtiging voorlopig verblijf (mvv) bij [naam] (referent) in het kader van nareis.
Op 4 oktober 2023 verklaarde deze rechtbank en zittingsplaats het beroep van eiseres gegrond. De staatssecretaris diende binnen acht weken na de dag van verzending van deze uitspraak een besluit bekend te maken. De staatssecretaris heeft hieraan niet voldaan.
Op 4 maart 2024 heeft eiseres opnieuw beroep ingesteld tegen het niet tijdig beslissen op haar aanvraag.
Bij besluit van 8 mei 2024 heeft de staatssecretaris de aanvraag van eiseres afgewezen.
De rechtbank heeft bij bericht van 31 mei 2024 eiseres verzocht binnen twee weken de rechtbank te informeren of de afwijzende beslissing aanleiding is om het beroep in te trekken of het beroep te handhaven als zijnde gericht tegen het door de staatssecretaris genomen besluit. Eiseres heeft desgevraagd geen reactie gegeven op het alsnog genomen besluit.
Overwegingen
1. Eiseres heeft verzocht om vrijstelling van het griffierecht. De rechtbank ziet aanleiding om dit verzoek toe te wijzen. Eiseres hoeft dus geen griffierecht te betalen.
2. De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 vanPro de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.
3. Op 8 mei 2024 heeft de staatssecretaris alsnog een besluit genomen op de aanvraag van eiseres. Gelet hierop is er voor de rechtbank geen aanleiding om conform artikel 8:55d, van de Awb te bepalen dat de staatssecretaris alsnog een besluit op de aanvraag dient te nemen. Het beroep is daarom, voor zover het zich richt tegen het niet tijdig nemen van een besluit, niet-ontvankelijk. Het beroep tegen het niet tijdig beslissen heeft ook betrekking op het alsnog genomen besluit. Dit volgt uit artikel 6:20, derde lid van de Awb. Eiseres heeft verder geen inhoudelijke gronden ingediend tegen het alsnog genomen besluit. Het beroep is daarom, voor zover gericht tegen het besluit van 8 mei 2024, ongegrond.
4. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) heeft zich in twee uitspraken van 30 november 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:3352 en ECLI:NL:RVS:2022:3353) uitgelaten over de verbindendheid van artikel 1 vanPro de Tijdelijke wet voor zover dat artikel de mogelijkheid uitsluit dat in de asielprocedure de staatssecretaris een dwangsom verbeurt wanneer hij na ingebrekestelling niet tijdig een besluit neemt op een asielaanvraag (de bestuurlijke dwangsom) en dat de bestuursrechter bepaalt dat de staatssecretaris een in een uitspraak vast te stellen dwangsom verbeurt (de rechterlijk dwangsom). Naar het oordeel van de ABRvS is het uitsluiten van het verbeuren van een bestuurlijke dwangsom niet in strijd met het Unierecht. Dit betekent dat de staatssecretaris geen bestuurlijke dwangsom verbeurt als hij niet binnen twee weken na ingebrekestelling alsnog een besluit neemt op de asielaanvraag van de vreemdeling. Het afschaffen van de rechterlijke dwangsom in asielzaken heeft de ABRvS wél in strijd met het Unierecht geacht. Artikel 1 vanPro de Tijdelijke wet is in zoverre onverbindend.
5. Gelet op de hiervoor genoemde uitspraak van de ABRvS is de staatssecretaris geen bestuurlijke dwangsom aan eiseres verschuldigd.
6. Eiseres krijgt wel een vergoeding voor de proceskosten die zij heeft gemaakt. Niet in geschil is namelijk dat de staatssecretaris niet tijdig op de asielaanvraag van eiseres heeft beslist, dat eiseres vervolgens een geldige ingebrekestelling heeft verstuurd en dat de staatssecretaris pas na het instellen van het tweede beroep tegen het niet tijdig nemen van het besluit een besluit heeft genomen. De staatssecretaris moet de proceskostenvergoeding betalen. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 437,50 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, met een waarde per punt van € 875,- en een wegingsfactor 0,5).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep, voor zover gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit, niet-ontvankelijk;
- verklaart het beroep, voor zover gericht tegen het besluit van 8 mei 2024, ongegrond;
- veroordeelt de staatssecretaris in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 437,50.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van mr. B.A. Smit, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Als u graag een zitting wilt waarin u uw verzetschrift kunt toelichten, kunt u dit in uw verzetschrift vermelden.