Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: NL24.14466
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[naam], eiser,
geboren [geboortedatum],
van Marokkaanse nationaliteit,
V-nummer: [nummer],
(gemachtigde: mr. R.T. Laigsingh),
en
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de staatssecretaris,
(gemachtigde: mr. A.J. Rossingh).
Procesverloop
De staatssecretaris heeft op 25 februari 2024 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
De staatssecretaris heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het beroep op 12 april 2024 op zitting behandeld. Eiser en zijn gemachtigde zijn, met bericht van verhindering, niet verschenen. De staatssecretaris heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting gesloten.
Overwegingen
1. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 11 maart 2024 (in de zaak NL24.7575) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek op 8 maart 2024.
2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
Standpunten van eiser
3. Eiser stelt dat de gronden de maatregel niet kunnen dragen, dat de staatssecretaris niet voldoende voortvarend werkt aan zijn uitzetting en dat er geen zicht op uitzetting binnen afzienbare tijd naar Marokko bestaat. Eiser stelt geen documenten te hebben en niet van Marokkaanse nationaliteit te zijn. Eiser voert aan dat er enkel een laissez-passer (lp) traject voor Marokko loopt en dat de staatssecretaris moet onderbouwen of er binnen afzienbare tijd zicht is op uitzetting. Nu eiser niet de Marokkaanse nationaliteit heeft zal er geen lp kunnen worden afgegeven voor hem waardoor zicht op uitzetting ontbreekt.
Oordeel rechtbank
4. De rechtbank is van oordeel dat de staatssecretaris voldoende voortvarend aan de uitzetting van eiser werkt. Hiertoe overweegt de rechtbank dat uit de voortgangsrapportage volgt dat de staatssecretaris sinds het sluiten van het onderzoek in de vorige procedure op 8 maart 2024, één vertrekgesprek met eiser heeft gevoerd, te weten op 27 maart 2024 en één keer heeft gerappelleerd op de lp-aanvraag, te weten op 28 maart 2024. Deze gang van zaken acht de rechtbank voldoende voortvarend.
5. Voorts is de rechtbank van oordeel dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn naar Marokko niet ontbreekt. De rechtbank overweegt dat de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) in haar uitspraak van 14 november 2022 [1] heeft geoordeeld dat zicht op uitzetting naar Marokko in het algemeen niet ontbreekt en dat de Afdeling dit oordeel meerdere malen heeft bevestigd, laatstelijk bij uitspraak van 8 augustus 2023. [2] Er zijn verder geen aanknopingspunten voor het oordeel dat Marokko voor eiser in het bijzonder geen lp zal afgeven, of dat zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn ontbreekt. De rechtbank acht verder van belang dat eiser niet actief en niet volledig meewerkt aan zijn terugkeer. Deze medewerking mag wel van hem worden verwacht, zoals ook blijkt uit de uitspraken van de Afdeling van 13 januari 2022 [3] en 2 augustus 2022. [4] Daarmee is op dit moment het zicht op uitzetting nog steeds gegeven. Eisers stelling dat hij niet de Marokkaanse nationaliteit heeft doet aan dit oordeel niet af, nu niet is aangegeven – noch met stukken is onderbouwd – welke nationaliteit eiser dan wel bezit.
6. De rechtbank is van oordeel dat de staatssecretaris in hetgeen eiser heeft aangevoerd, mede gelet op het hiervoor overwogene, terecht geen aanleiding heeft hoeven zien om aan eiser een lichter middel dan bewaring op te leggen. De rechtbank overweegt hiertoe dat eiser in het vertrekgesprek aangeeft dat het beter met hem gaat, maar dat hij nog wel behandeling nodig heeft voor zijn been. De staatssecretaris heeft ter zitting toegelicht dat eiser zich kan wenden tot de medische dienst in het detentiecentrum en dat eiser, indien hij van mening is dat de behandeling niet snel genoeg gaat, hierover een klacht kan indienen bij de regievoerder.
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Ketelaars - Mast, rechter, in aanwezigheid van mr. K.E. Mulder, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.