Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.57021
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], eiser
V-nummer: [V-nummer],
(gemachtigde: mr. J.L. Crutzen),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Procesverloop
Verweerder heeft op 23 mei 2025 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw [1] opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.
Bij besluit van 12 november 2025 heeft verweerder de maatregel van bewaring met ten hoogste twaalf maanden verlengd.
Eiser heeft op 20 november 2025 tegen het verlengingsbesluit beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.
Verweerder heeft op 26 november 2025 een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft een mondelinge behandeling ter zitting achterwege gelaten en het onderzoek op 30 november gesloten.
Overwegingen
1. Eiser stelt de Algerijnse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [datum] 1985.
2. Eiser zit in vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. Op grond van artikel 59, derde lid, van de Vw wordt de bewaring beëindigd zodra de vreemdeling te kennen geeft Nederland te willen verlaten en hiertoe voor hem ook gelegenheid bestaat. Op grond van het vijfde lid duurt de bewaring krachtens het eerste lid niet langer dan zes maanden. Op grond van artikel 59, zesde lid, van de Vw kan de bewaring ten hoogste met nog eens twaalf maanden worden verlengd, indien de uitzetting, alle redelijke inspanningen ten spijt, wellicht meer tijd zal vergen, op grond dat de vreemdeling niet meewerkt aan zijn uitzetting of de daartoe benodigde documentatie uit derde landen nog ontbreekt.
3. Eiser voert aan dat in de belangenafweging voorafgaand aan het verlengingsbesluit onvoldoende rekening is gehouden met de omstandigheid dat alle familieleden van eiser in Europa verblijven, waaronder zijn echtgenote en kind in Spanje. Door het terugkeerbesluit en het inreisverbod betekent het verlengingsbesluit en de uitzetting dat eiser jaren lang van zijn familie zal worden gescheiden. Eiser stelt dat dit een inbreuk vormt op zijn recht op familie- en gezinsleven in de zin van artikel 8 van Pro het EVRM. [2]
4. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de bewaring rechtmatig heeft verlengd met ten hoogste twaalf maanden.
5. De rechtbank stelt vast dat het verlengingsbesluit verwijst naar de gronden van bewaring zoals opgenomen in de maatregel van 23 mei 2025. Eiser heeft de gronden niet bestreden. Niet is gebleken dat deze gronden, die eerder al door de rechtbank zijn getoetst, zich niet langer voordoen. [3] Gelet hierop bestaat nog altijd het risico dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.
6. De rechtbank overweegt verder dat aan de wettelijke voorwaarden voor de verlenging is voldaan. Vaststaat dat, zoals in het verlengingsbesluit is opgemerkt, eiser niet beschikt over een geldig document voor grensoverschrijding en niet meewerkt aan de verkrijging daarvan. Uit het dossier blijkt dat eiser meerdere keren door verweerder is verzocht om informatie te verstrekken en bescheiden te overleggen die het onderzoek naar zijn nationaliteit en identiteit kunnen bespoedigen. Niet is gebleken dat eiser dit heeft gedaan. Eiser heeft ook niets ondernomen om zijn vertrek mogelijk te maken. Zo heeft eiser niet actief de hulp van de Dienst Terugkeer en Vertrek of het IOM [4] ingeschakeld voor het verkrijgen van een (vervangend) reisdocument. Uit het dossier blijkt verder dat de Dienst Terugkeer en Vertrek op 28 maart 2025 bij de diplomatieke vertegenwoordiging van Algerije een vervangend document voor eiser heeft aangevraagd. Op 28 oktober 2025 is de Algerijnse nationaliteit van eiser bevestigd. Eiser heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om in persoon gepresenteerd te worden. Gelet hierop heeft verweerder terecht overwogen dat, ondanks zijn redelijke inspanningen, de nodige documentatie op zich laat wachten en dat eiser geen medewerking verleent aan zijn vertrek, zodat er reeds hierom een grond voor verlenging van de bewaring bestaat. Dat bij de belangenafweging onvoldoende rekening zou zijn gehouden met de omstandigheid dat eisers familie in Europa verblijft, waaronder zijn echtgenote en kind in Spanje, volgt de rechtbank niet. Deze omstandigheid ziet op de verblijfsrechtelijke positie van eiser en valt buiten de beoordeling van het beroep door de rechtbank. Het terugkeerbesluit staat in rechte vast en kan dan ook dienen als basis voor de verlengde maatregel. Er is geen sprake van gesteld familie- en gezinsleven in Nederland dat door de maatregel wordt geraakt.
7. Ook overigens is er geen grond voor het oordeel dat het verlengen van de duur van de maatregel van bewaring onrechtmatig is.
8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan op 4 december 2025 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. Ż.A. Meinert, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.De uitspraak is bekendgemaakt op:
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan voor zover daarbij is beslist over het verlengingsbesluit hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na bekendmaking.