ECLI:NL:RBLIM:2026:3937

Uitspraak

RECHTBANKLIMBURG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Roermond

Zaaknummer: 11859659 \ CV EXPL 25-3648

Vonnis van 29 april 2026

in de zaak van

[werknemer],

te [plaats 1],

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: [werknemer],

gemachtigde: mr. L.E.I.K. Jaminon,

tegen

[werkgever],

te [plaats 2],

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [werkgever],

gemachtigde: mr. M.L.M. van de Laar.

1.De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met 12 producties
- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie met 14 producties
- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald

- de ten behoeve van de mondelinge behandeling ingekomen producties 15 en 16 van [werkgever]

- de ten behoeve van de mondelinge behandeling ingekomen producties 13 en 14 van [werknemer]

- de mondelinge behandeling van 26 januari 2026

- de spreekaantekeningen van mr. Jaminon

- het bericht van [werkgever] dat partijen geen regeling hebben getroffen.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2.De feiten

2.1.

[werknemer] is met ingang van 1 oktober 2002 in dienst getreden bij [werkgever]. Laatstelijk was zij werkzaam in de functie van opzichter ruimtelijk beheer op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. [werknemer] verricht werkzaamheden op het gebied van faunabeheer, ongediertebestrijding, en overige gemeentelijke taken waaronder begrafenissen. De CAO Gemeenten is van toepassing op de arbeidsovereenkomst.

2.2.

In 2022 hebben partijen afspraken gemaakt over de opname van verlof en de ingang van het vroegpensioen. In het door partijen ondertekende schriftelijke stuk “addendum arbeidsovereenkomst: opname verlof en vroegpensioen” is opgenomen:

“Medewerker neemt verlof op vanaf 1 oktober 2024 tot 1 april 2025. Dit verlof kan medewerker opnemen gedurende maximaal 6 maanden.
Medewerker aansluitend op het verlof van 6 maanden met vroegpensioen gaat. Uitgangspunt is dat dit met ingang van 1 april 2025 zal gebeuren.
Medewerker koopt bovenwettelijk verlof van 2022, 2023, 2024 en deels 2025 om het verlof van 6 maanden vanaf oktober 2024 op te kunnen nemen.”

2.3.

Op 3 oktober 2024 hebben partijen nader afgesproken dat [werknemer] met betrekking tot ongediertebestrijding en faunabeheer 8 uur per week zou blijven werken en wel na 10 oktober 2024.

2.4.

Op vrijdag 10 oktober 2024 is aan [werknemer] een afscheidsfeest aangeboden door [werkgever].

2.5.

Tijdens de kerstperiode 2024 heeft [werknemer] vanwege de minimale bezetting bij [werkgever] werkzaamheden verricht met betrekking tot begrafenissen en opgravingen.

2.6.

Bij brief van 22/23 januari 2025 heeft [werkgever] aan [werknemer] bericht:

“Op [datum] 2026 bereik je je AOW- gerechtigde leeftijd. Met deze brief informeren wij je over de afspraken in verband met jouw (vroeg)pensionering.

Jij hebt om ontslag verzocht in verband met jouw vroegpensioen per 1 april 2025. Wij bevestigen jouw verzoek om ontslag, op grond van het bepaalde in artikel 7:672 Burgerlijke Pro Wetboek. Met ingang van 1 april 2025 verlenen wij jouw ontslag uit jouw functie van opzichter ruimtelijk beheer.”

2.7.

Na ontvangst van deze brief heeft [werknemer] telefonisch contact opgenomen met haar leidinggevende, de heer Eggen, en met hem gesproken over (onder meer) deze brief.

Daarna hebben partijen meerdere gesprekken gehad met elkaar.

2.8.

Bij e-mail van 19 februari 2025 heeft de leidinggevende van [werknemer] aan haar bericht:

“Ik heb ook aangegeven dat vanaf dit gesprek 04-02 je je echt moet gaan houden aan de gemaakte afspraak van 1 dag per week en de rest wat mij betreft verlof is.

We hebben het gehad over de overmacht situatie rond de kerstperiode rond begrafenissen. Dit was een soort wet van Murphy waar ineens een heleboel onverwachte zaken bij elkaar kwamen terwijl de bezetting op zijn smalst was.

Ik heb mijn waardering uitgesproken dat je rond dit gevoelige onderwerp je verantwoording hebt genomen en dat de uren ook gehonoreerd zouden worden.”

2.9.

Op 9 maart 2025 heeft [werknemer] (onder meer) aan [werkgever] laten weten dat zij onverwachts geconfronteerd is geworden met het gegeven dat haar account bij [werkgever] was afgesloten, terwijl zij nog niet alle zaken had afgehandeld. Ook heeft zij aan [werkgever] gevraagd hoe de financiële afhandeling van het einde van haar dienstverband gaat plaatsvinden.

2.10.

Op 10 maart 2025 heeft [werknemer] een e-mail van [werkgever] ontvangen met in de bijlagen een brief gedateerd 27 februari 2025. In die brief is onder meer opgenomen:

“Onlangs is gebleken dat je geen verlof hebt opgenomen. Sterker nog, je hebt verlof bijgekocht. Je gaf aan dat je geen verlof hebt kunnen opnemen, omdat je werkzaamheden hebt verricht. Het was bekend dat je 8 uur per week zou blijven werken. Daarom is het ook akkoord als je een maand langer verlof krijgt, zodat het vroegpensioen ingaat per 5 mei 2025.

Je hebt niet kunnen aantonen welke andere werkzaamheden je hebt verricht. Dit staat nog los van het feit dat je dit ook niet hebt afgestemd met je leidinggevende of met mij. Ik ga nog steeds uit van de afspraak die wij hebben gemaakt en dat je dus de afgelopen maanden, met uitzondering van de genoemde 8 uur per week, verlof hebt gehad.”

Verder is in deze brief opgenomen dat [werknemer] vóór 1 maart 2025 alle spullen dient in te leveren en zij vanaf die datum geen werkzaamheden meer dient te verrichten.

2.11.

Bij brief van 10 april 2025 heeft de gemachtigde van [werknemer] aan [werkgever] onder meer laten weten dat [werknemer] de arbeidsovereenkomst nooit heeft opgezegd en dat [werknemer] bereid is met vroegpensioen te gaan als het volledige verlof is opgenomen.

2.12.

Bij brief van 22 april 2025 heeft de gemachtigde van [werkgever] laten weten niet in te stemmen met de inhoud van de brief van 10 april 2025. [werkgever] geeft aan zij de uitlatingen en gedragingen van [werknemer] heeft kunnen en mogen opvatten als een duidelijke ondubbelzinnige en op beëindiging van de arbeidsovereenkomst gerichte verklaring. [werkgever] vindt dat [werknemer] haar arbeidsovereenkomst heeft opgezegd en dat [werknemer] heeft toegezegd dat zij per 1 april 2025, later aangepast naar 5 mei 2025, met vroegpensioen zou gaan. [werknemer] had er volgens [werkgever] op moeten toezien dat de overeengekomen uren (8 per week) niet zouden worden overschreden en dat zij tot de einddatum verlof zou opnemen.

2.13.

Partijen hebben elkaar bericht dat zij hun ingenomen standpunten handhaven.

Gelet op deze impasse is [werknemer] een procedure gestart.

3.Het geschil

in conventie

3.1.

[werknemer] vordert:

- te verklaren voor recht dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen vigerend is;

Primair:

[werkgever] te veroordelen tot betaling van:

€ 5.393,90 betreffende loon over de maand mei 2025;

€ 2.696,95 betreffende de wettelijke verhoging over het loon van mei 2025;

€ 6.193,00 betreffende loon over de maand juni 2025;

€ 3.096,50 betreffende de wettelijke verhoging over het loon van juni 2025;

€ 6.193,00 betreffende loon over de maand juli 2025;

de ten tijde van het wijzen van het vonnis toepasselijke maximale wettelijke verhoging over het loon van juli 2025;

alle voornoemde bedragen te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van algehele voldoening;

et periodiek loon over alle resterende maanden die de arbeidsovereenkomst zal voortduren met toepassing van de loonsverhoging conform CAO;

Subsidiair:

[werkgever] te veroordelen tot betaling van:

€ 32.438,25 bruto in het kader van aanspraak op uitkering in geld terzake van niet genoten vakantiedagen ex artikel 7:641 lid Pro 1;

€ 5.530,72 bruto van het IKB over de aanspraak op uitkering in geld terzake van niet genoten vakantiedagen;

€ 18.984,485 In het kader van de wettelijke verhoging over de aanspraak op uitkering in geld terzake van niet genoten vakantiedagen en over het IKB;

alle voornoemde bedragen te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van algehele voldoening.

- [werkgever] te veroordelen in de proceskosten, met rente.

3.2.

[werknemer] heeft het navolgende aan haar vorderingen ten grondslag gelegd.

Primair:

Partijen hebben in 2022 afspraken gemaakt over het opnemen van verlof en haar vroegpensioen. Deze afspraken zijn opgenomen in een addendum bij de arbeidsovereenkomst. Partijen zijn overeengekomen dat [werknemer] vanaf 1 oktober 2024 verlof zou opnemen gedurende maximaal 6 maanden (tot 1 april 2025) en dat [werknemer] na het verlof van 6 maanden met vroegpensioen zou gaan. Partijen zijn - zoals in het addendum vermeld - als
uitgangssituatieovereengekomen dat [werknemer] met ingang van 1 april 2025 met vroegpensioen zou gaan. Hieruit vloeit echter geen verplichting voort. Blijkens dit addendum zijn partijen – anders dan [werkgever] aanvoert - dus geen einde van het dienstverband overeengekomen. [werkgever] vindt ten onrechte dat het dienstverband is geëindigd per 5 mei 2025 en is gestopt met het betalen van loon per die datum.

[werknemer] heeft echter steeds aan [werkgever] aangegeven dat zij pas met vroegpensioen gaat op het moment dat al haar verlof is opgenomen. [werknemer] heeft berekend dat dit per 30 november 2025 is. [werknemer] vordert daarom nog loon van [werkgever], alsmede wettelijke verhoging en wettelijke rente.

Subsidiair:

Indien uitgegaan wordt van een einddatum dienstverband per 5 mei 2025, zoals [werkgever] betoogt, maakt [werknemer] aanspraak op uitbetaling van openstaande verlofuren.

Anders dan [werkgever] aanvoert, heeft [werknemer] vanaf oktober 2024 meer werkzaamheden verricht dan 8 uur per week.

3.3.

[werkgever] voert verweer. [werkgever] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [werknemer].

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

in reconventie

3.5.

[werkgever] vordert^[1]:

voor recht te verklaren dat het dienstverband van [werknemer] met ingang van 5 mei 2025 is beëindigd vanwege opzegging door [werknemer] dan wel instemming met de beëindiging door [werkgever] dan wel op grond van een beëindigingsovereenkomst;
Indien het dienstverband van [werknemer] niet per 5 mei 2025 is geëindigd, voor recht te verklaren dat deze per 1 oktober 2025 is geëindigd;
Indien de door [werknemer] gevorderde wettelijke verhoging wordt toegewezen, deze verhoging te matigen;
[werknemer] aansprakelijk te stellen voor de door [werkgever] geleden schade wegens tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst;
[werknemer] te veroordelen tot vergoeding van de door [werkgever] geleden schade. De schade bestaat uit het loon dat aan [werknemer] sinds 5 mei 2025 zou zijn verschuldigd, de wettelijke verhoging over het loon en de wettelijke rente,
[werknemer] te veroordelen in de proceskosten, met rente.

3.6.

[werkgever] heeft het navolgende aan haar vorderingen ten grondslag gelegd.

Volgens [werkgever] volgt uit het addendum dat partijen hebben afgesproken dat uitgangspunt is, dat het vroegpensioen met ingang van 1 april 2025 zou ingaan. Partijen zijn daarna overeengekomen dat [werknemer] toch 8 uur per week werkzaamheden zou verrichten voor [werkgever]. Volgens [werkgever] is de einddatum van het dienstverband daardoor met één maand verschoven naar 5 mei 2025. Door het aangaan van het addendum heeft [werknemer] haar dienstverband opgezegd dan wel zijn haar gedragingen en handelingen te kwalificeren als instemming met beëindiging van het dienstverband dan wel als het aangaan van een beëindigingsovereenkomst.

[werknemer] had zich volgens [werkgever] moeten houden aan de gemaakte afspraken. Dat betekent dat zij wekelijks 8 uur werkzaamheden zou verrichten voor ongediertebestrijding en faunabeheer en overigens verlof zou opnemen zodat zij met ingang van 5 mei 2025 met vroegpensioen zou gaan. [werknemer] is deze afspraken niet nagekomen, zodat er sprake is van wanprestatie aan haar zijde. [werkgever] lijdt schade op het moment dat het dienstverband met [werknemer] niet zou zijn geëindigd.

3.7.

[werknemer] voert verweer.

3.8.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4.De beoordeling

4.1.

De kantonrechter zal de vorderingen van partijen gezamenlijk behandelen en beoordelen vanwege de onderlinge samenhang.

Arbeidsovereenkomst geëindigd met ingang van 5 mei 2025

4.2.

Partijen twisten over de vraag op welke datum het dienstverband is geëindigd. Volgens [werkgever] is dit met ingang van 5 mei 2025, terwijl [werknemer] zich op het standpunt stelt dat dit per 30 november 2025 is (na het opnemen van haar verlof en na haar opzegging tegen die datum).

De kantonrechter is van oordeel dat [werkgever] gelijk heeft en hij legt dit als volgt uit.

4.3.

Partijen twisten over de uitleg van de tussen hen gemaakte afspraken. Bij de uitleg van wat schriftelijk is overeengekomen moet worden beoordeeld welke bedoeling de partijen bij (een onderdeel van) de overeenkomst hebben gehad. Voor de beantwoording van de vraag hoe (een onderdeel van) een schriftelijke contract moet worden uitgelegd komt het in de meeste gevallen aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op wat zij daarbij redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Dit is de Haviltex-maatstaf; vaste rechtspraak sinds het Haviltex-arrest^[2]. Tot die omstandigheden van het geval horen bijvoorbeeld:

a. a) De tekst van het hele contract.

b) Omstandigheden die zich hebben voorgedaan vóór het sluiten van de overeenkomst, zoals de inhoud van e-mails, brieven en chatberichten en wat er is gezegd tijdens besprekingen of telefoongesprekken.

c) Omstandigheden die hebben plaatsgevonden ná het sluiten van de overeenkomst (zie ook 4.4 hierna).

d) de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen van de ene of de andere uitleg.

4.4.

Soms is er aanleiding om een voortschrijdende toepassing te geven aan de Haviltex-maatstaf. Valk en Schelhaas^[3]schrijven hierover:

“
Dynamische uitleg is het verschijnsel dat een overeenkomst of andere rechtshandeling (..) na verloop van tijd in een andere zin wordt uitgelegd dan eerder, op de grond dat in verband met inmiddels ingetreden feiten en omstandigheden de redelijke verwachtingen van de handelende partijen zijn gewijzigd. In het bijzonder in duurverhoudingen kan zich dit gemakkelijk voordoen. (..) Nadere verklaringen en gedragingen tussen partijen kunnen ertoe leiden dat wat eerder tussen partijen gold, later niet meer (ten volle) geldt en dat in plaats daarvan wat anders geldt, eenvoudig omdat in verband met die nadere verklaringen en gedragingen de wederzijdse redelijke verwachtingen gewijzigd zijn.”.

4.5.

De kantonrechter stelt voorop dat het vertrekpunt voor de uitleg van de afspraak het door partijen in 2022 gesloten addendum bij de arbeidsovereenkomst is, waarin is opgenomen:

“Medewerker neemt verlof op vanaf 1 oktober 2024 tot 1 april 2025. Dit verlof kan medewerker opnemen gedurende maximaal 6 maanden.
Medewerker aansluitend op het verlof van 6 maanden met vroegpensioen gaat. Uitgangspunt is dat dit met ingang van 1 april 2025 zal gebeuren.
Medewerker koopt bovenwettelijk verlof van 2022, 2023, 2024 en deels 2025 om het verlof van 6 maanden vanaf oktober 2024 op te kunnen nemen.”

4.6.

Uit de tekst van het addendum leidt de kantonrechter af dat partijen hebben beoogd om het vroegpensioen van [werknemer] – en daarmee het einde van het dienstverband - te laten ingaan met ingang van 1 april 2025. Dat is immers het genoemde uitgangspunt. Een “uitgangspunt” impliceert volgens de kantonrechter dat daarmee de uitkomst vastligt tenzij er nog veranderingen optreden.

Ook hebben partijen afgesproken dat [werknemer] voorafgaand aan de ingang van haar pensioen verlof zal opnemen. Uit de tekst van het addendum kan de kantonrechter (anders dan [werknemer]) echter niet afleiden dat het vroegpensioen pas kan ingaan
naopname van haar
geheleverlofsaldo. Evenmin kan de kantonrechter (anders dan [werkgever]) uit het addendum afleiden dat [werknemer] haar gehele verlofsaldo vóór 1 april 2025
moetopnemen.

Naar het oordeel van de kantonrechter hebben partijen afgesproken dat er een periode is – van 1 oktober 2024 tot 1 april 2025 – waarin [werknemer] maximaal 6 maanden verlof kan opnemen. Dat kan dus ook minder verlof zijn. Na 1 april 2025 gaat [werknemer] met pensioen, ongeacht de stand van haar verlofsaldo.

4.7.

Vervolgens maken partijen een nadere afspraak. Op of omstreeks 3 oktober 2024, circa 1 week vóór haar afscheidsfeest, spreken partijen af dat [werknemer] na haar afscheidsfeest 8 uur per week zal blijven werken ten behoeve van de ongediertebestrijding en het faunabeheer. Partijen maken geen nadere afspraken over de gevolgen van deze wijziging, dus ook niet met betrekking tot de einddatum van de arbeidsovereenkomst.

4.8.

Op enig moment heeft [werkgever] aan [werknemer] laten weten dat als compensatie voor de werkzaamheden gedurende 8 uur per week het einde van de arbeidsovereenkomst zal worden opgeschoven naar 5 mei 2025. Daardoor krijgt zij langer salaris betaald dan aanvankelijk was voorzien. Strikt genomen is deze datum niet afgesproken tussen partijen.

[werknemer] is het niet eens met de datum 5 mei 2025 maar heeft ook niet aangegeven te willen vasthouden aan de oorspronkelijke datum, 1 april 2025. In tegendeel, zij wil primair dat de kantonrechter vaststelt dat de arbeidsovereenkomst nog voortduurt. Subsidiair is zij kennelijk van oordeel dat de arbeidsovereenkomst in ieder geval nog voortduurt tot al haar verlofdagen zijn opgenomen, dat is per 30 november 2025. Kortom, ook [werknemer] heeft als gevolg van de gewijzigde afspraken 1 april 2025 als einddatum van de arbeidsovereenkomst losgelaten.

4.9.

Gelet op al hetgeen hiervoor is overwogen – de basisafspraak, de gewijzigde afspraken en de voortschrijdende uitleg van de overeenkomst – acht de kantonrechter 5 mei 2025 de datum waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd. Die datum sluit het meest aan bij de oorspronkelijke afspraak met betrekking tot het einde van de arbeidsovereenkomst maar doet ook recht aan de wijzigingen die partijen later overeengekomen zijn. Dat is niet het geval bij de vordering van [werknemer], inhoudende dat de arbeidsovereenkomst nog bestaat en evenmin als het einde van de arbeidsovereenkomst gekoppeld zou worden aan het opnemen van alle vakantiedagen

Dit betekent ook dat de primaire vordering van [werknemer] afgewezen dient te worden.

4.10.

[werkgever] vordert voor recht te verklaren dat het dienstverband is geëindigd met ingang van 5 mei 2025. Zij verzoekt de kantonrechter ook zich uit te laten over de grond voor de beëindiging, namelijk opzegging door [werknemer], instemming van [werknemer] met beëindiging door [werkgever] dan wel op grond van de gesloten beëindigingovereenkomst.

Gelet op wat hiervoor is overwogen zal de kantonrechter het verzochte toewijzen. Uit wat hiervoor is overwogen volgt ook dat sprake is van uitvoering van de tussen partijen gesloten beëindigingsovereenkomst, zoals die uitgelegd moet worden naar aanleiding van de door partijen doorgevoerde wijzigingen in hun afspraken.

Dit alles betekent ook dat de door [werkgever] gevorderde voorwaardelijke verklaring voor recht dat het dienstverband per 1 oktober 2025 is geëindigd (indien het dienstverband van [werknemer] niet per 5 mei 2025 is geëindigd) niet behandeld hoeft te worden.

Uitbetaling openstaande vakantiedagen

4.11.

[werknemer] stelt dat zij uitgaande van een einddatum van 5 mei 2025 recht heeft op een uitkering in geld ter zake van niet-genoten vakantiedagen ex artikel 7:641 lid 1 BW Pro.

Wat betreft de hoogte van het saldo heeft [werknemer] wisselende aantallen genoemd. Uiteindelijk stelt zij dat het saldo per 5 mei 2025 786 uren en 9 minuten bedraagt (productie 14). [werkgever] heeft dit saldo op zich niet betwist zodat dit vast staat.

4.12.

[werkgever] heeft in haar conclusie van antwoord verwezen naar artikel 6.1. lid 2 CAO Gemeenten waarin volgens [werkgever] is opgenomen dat wettelijke vakantie-uren vervallen twaalf maanden na het kalenderjaar waarin deze vakantie-uren zijn opgebouwd. [werkgever] heeft ook verwezen naar artikel 6.5 lid 2 CAO Gemeenten, waarin volgens [werkgever] is opgenomen dat bovenwettelijke vakantie-uren die voor verlofsparen worden gebruikt niet vervallen door verjaring.

De kantonrechter stelt vast dat [werkgever] geen expliciet beroep doet op het vervallen zijn van de wettelijke vakantie-uren terwijl de vervaltermijn betreffende niet genoten vakantie-uren een vervaltermijn is die de kantonrechter niet ambtshalve kan toepassen. De kantonrechter zal dus geen consequenties verbinden aan deze “overpeinzingen” van [werkgever].

4.13.

[werkgever] heeft aangevoerd dat [werknemer] geen recht heeft op uitbetaling van de niet genoten vakantie-uren omdat zij deze op grond van de afspraken in het addendum uit 2022 had moeten opnemen. De kantonrechter kan [werkgever] hierin niet volgen.

4.14.

Zoals hiervoor al is overwogen hebben partijen niet afgesproken dat [werknemer] voor het einde van de arbeidsovereenkomst (eerst 1 april 2025, later gewijzigd in 5 mei 2025) al haar vakantiedagen moest opnemen. Dat blijkt niet uit het addendum en ook niet uit wat partijen verder hebben aangevoerd. [werknemer] heeft dus geen afspraak geschonden op grond waarvan zij haar vakantieaanspraken zou hebben verspeeld.

4.15.

[werknemer] heeft daarnaast aangevoerd dat zij, anders dan de bedoeling was, heeft doorgewerkt. Dat betreft dan niet alleen het concreet afgesproken werk ( 8 uur per week) maar ook ten behoeve van een grote scala aan andere klussen. Dat hield verband met het feit dat [werkgever] de vervanging bij haar vertrek niet deugdelijk had geregeld. Collega’s, die haar vanwege haar wekelijkse aanwezigheid nog steeds wisten te vinden, spraken haar daarom aan op allerlei zaken waarvan zij weet had maar die collega’s kennelijk niet.

[werknemer] heeft een groot aantal e-mails uit deze periode overgelegd waaruit blijkt dat zij inderdaad werd benaderd door collega’s met werkgerelateerde vragen en dat zij daarop antwoord gaf. Overigens gebeurde dat niet buiten [werkgever] om, vast staat dat haar direct leidinggevende hier weet van had en er geen bezwaar tegen had, althans het zonder commentaar liet gebeuren.

4.16.

[werknemer] heeft naar het oordeel van de kantonrechter voldoende aannemelijk gemaakt dat het haar feitelijk onmogelijk was de openstaande vakantie-uren op te nemen doordat [werkgever] haar bleef benutten voor het verrichten van arbeid. Onder die omstandigheid kan [werkgever] [werknemer] geen verwijt maken dat zij de openstaande vakantiedagen niet heeft opgenomen. Ook daarom heeft [werknemer] recht op uitbetaling ervan.

4.17.

De kantonrechter becijfert de waarde in geld van de niet genoten vakantiedagen (gelet op het voorgaande) op € 31.210,16 bruto (786 uren en 9 minuten^[4]x € 39,70). Dit bedrag is toewijsbaar.

Het IKB waarop [werknemer] recht heeft ingevolge de CAO Gemeenten bedraagt € 5.321,33 bruto (17,05 % van € 31.210,16). Ook dit bedrag is toewijsbaar.

Wettelijke verhoging

4.18.

[werknemer] maakt aanspraak op de wettelijke verhoging over deze bedragen.

[werkgever] heeft verzocht om de gevorderde wettelijke verhoging af te wijzen dan wel te matigen.

4.19.

De kantonrechter stelt voorop dat de wettelijke verhoging ex artikel 7:625 BW Pro slechts verschuldigd is als de niet tijdige voldoening aan de werkgever kan worden toegerekend. Van deze situatie is in de gegeven omstandigheden sprake, zodat [werknemer] recht heeft op een wettelijke verhoging. De kantonrechter zal het verzoek tot matiging niet honoreren. Dit acht de kantonrechter gelet op de uitkomst in deze zaak niet passend.

De kantonrechter zal hierna toewijzen € 18.265,75 aan wettelijke verhoging over niet genoten vakantiedagen en IKB.

Wettelijke rente

4.20.

De door [werknemer] gevorderde wettelijke rente over de toegewezen bedragen is niet betwist en toewijsbaar.

Wanprestatie en schade

4.21.

[werkgever] vordert (naar de kantonrechter begrijpt) voor recht te verklaren dat [werknemer] aansprakelijk is voor de door [werkgever] geleden schade wegens tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst en [werknemer] te veroordelen tot betaling van de door [werkgever] geleden schade (zijnde het loon dat aan [werknemer] vanaf 5 mei 2025 verschuldigd zou zijn, wettelijke verhoging en rente).

4.22.

De door [werkgever] gevorderde verklaring voor recht dat [werknemer] aansprakelijk is voor de door [werkgever] geleden schade wegens tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst wordt afgewezen, enkel al omdat van de gestelde tekortkoming door [werknemer] geen sprake is.

[werkgever] heeft voorwaardelijk, voor het geval de arbeidsovereenkomst na 5 mei 2025 doorloopt, eveneens schadevergoeding gevorderd.

Nu de kantonrechter reeds heeft geoordeeld dat het dienstverband is geëindigd per 5 mei, is de voorwaarde waaronder deze vordering is ingesteld niet vervuld. Bespreking van deze vordering is daarom niet aan de orde.

De proceskosten

4.23.

[werkgever] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [werknemer] worden begroot op:

Kosten dagvaarding € 147,42
Griffierecht € 732,00
Salaris gemachtigde conventie € 1.732,00 (2 punten x € 866,00)
Salaris gemachtigde reconventie € 144,00 (1 punt × factor 0,5 × € 288,00)
Nakosten € 144,00

Totaal € 2.899,42

De gevorderde informatiekosten zijn overeenkomstig de aanbevelingen van het LOVCK toegewezen.

4.24.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5.De beslissing

De kantonrechter

in conventie

5.1.

veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] te betalen:

€ 31.210,16 bruto aan niet genoten vakantiedagen;
€ 5.321,33 bruto aan IKB over de niet genoten vakantiedagen;
€ 18.265,75 aan wettelijke verhoging over niet genoten vakantiedagen en het IKB,

te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dagvaarding tot de dag van volledige betaling,

in reconventie

5.2.

verklaart voor recht dat het dienstverband van [werknemer] met ingang van 5 mei 2025 is beëindigd op grond van een beëindigingsovereenkomst,

in conventie en in reconventie

5.3.

veroordeelt [werkgever] in de proceskosten van € 2.899,42, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [werkgever] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.4.

veroordeelt [werkgever] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW Pro over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.5.

verklaart dit vonnis (met uitzondering van de verklaring voor recht) uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. Van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken op 29 april 2026.

Beëindiging arbeidsovereenkomst en uitbetaling niet-genoten vakantiedagen bij vroegpensioen