ECLI:NL:RBOVE:2025:1917
Rechtbank Overijssel
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Rechtspraak.nl
Weigering toekenning Wlz-zorg wegens onduidelijkheid blijvende zorgbehoefte
Eiser, bekend met ADHD en een verstandelijke handicap, heeft een aanvraag ingediend voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). Het CIZ heeft deze aanvraag geweigerd omdat het niet kon vaststellen dat de behoefte aan 24-uurs zorg in de nabijheid blijvend is. Eiser betoogde dat zijn situatie een stabiele eindsituatie betreft en dat verdere behandeling geen effect meer zou hebben.
De rechtbank heeft het medisch onderzoek van het CIZ als volledig beoordeeld, ondanks het ontbreken van informatie van Mediant. De medisch adviseur bezwaar en beroep concludeerde dat behandeling van verslavingsproblematiek voorliggend is en dat de uiteindelijke zorgbehoefte nog niet definitief vastgesteld kan worden. Het psychologisch onderzoek van Het Maathuis bevestigde dat de verslaving het klachtenbeeld beïnvloedt en dat diagnostiek en behandeling pas mogelijk zijn na behandeling van de verslaving.
De rechtbank oordeelt dat het CIZ terecht heeft geweigerd Wlz-zorg toe te kennen omdat de blijvendheid van de zorgbehoefte niet is vastgesteld. Er is nog ruimte voor behandeling, medicatie en mogelijk een (SG)LVB-traject. De rechtbank benadrukt dat eiser mogelijk via de Wmo 2015 zorg kan ontvangen, mits hij meewerkt. Het beroep wordt ongegrond verklaard, en eiser krijgt geen proceskostenvergoeding.
Uitkomst: Het beroep van eiser tegen de weigering van het CIZ om Wlz-zorg toe te kennen wordt ongegrond verklaard.