ECLI:NL:RVS:2026:712

• Datum uitspraak: 11 februari 2026
• Publicatiedatum: 9 februari 2026
• Zaaknummer: BRS.25.002330
• Instantie: Raad van State
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Deels toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: J.M. Willems
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging uitspraak rechtbank wegens niet toekennen proceskosten bij overschrijding ophoudingstermijn

De minister van Asiel en Migratie stelde appellant op 16 november 2025 in bewaring. Appellant stelde beroep in tegen deze bewaring, maar de rechtbank Den Haag verklaarde dit beroep op 8 december 2025 ongegrond en wees het verzoek om schadevergoeding af.

Appellant ging in hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De Afdeling oordeelde dat de rechtbank ten onrechte geen proceskosten had toegekend voor een overschrijding van de ophoudingstermijn met zestien minuten, wat een gebrek opleverde. Dit gebrek had aanleiding moeten zijn om de minister te veroordelen tot vergoeding van proceskosten.

De overige grieven van appellant werden niet gegrond verklaard omdat deze geen vragen bevatten die van belang zijn voor rechtseenheid, rechtsontwikkeling of algemene rechtsbescherming. De Afdeling achtte de bewaring verder niet onrechtmatig en verklaarde het hoger beroep gegrond.

De uitspraak van de rechtbank werd vernietigd voor zover deze naliet de minister te veroordelen tot vergoeding van proceskosten. De minister werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten voor zowel het beroep bij de rechtbank als het hoger beroep bij de Afdeling, ter hoogte van € 2.802,00, toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt gegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd voor zover deze geen proceskostenveroordeling bevat; de minister wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten.

Uitspraak

BRS.25.002330

ECLI:NL:RVS:2026:712

Datum uitspraak: 11 februari 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 8 december 2025 in zaak nr. NL25.56811 in het geding tussen:

appellant

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 16 november 2025 heeft de minister appellant in bewaring gesteld.

Bij uitspraak van 8 december 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. R.M. Seth Paul, advocaat in Amsterdam, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        In de derde grief betoogt appellant terecht dat de omstandigheid dat de termijn van ophouding met zestien minuten is overschreden een gebrek oplevert en dat dit tot een proceskostenveroordeling had moeten leiden. Dit gebrek heeft betrekking op de staandehouding, overbrenging en ophouding van appellant. De rechtbank had om die reden aanleiding moeten zien om de minister te veroordelen in de proceskosten. De Afdeling wijst ter vergelijking op haar uitspraken van 3 mei 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1498, onder 2.2, en 15 april 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1544, onder 1. De rechtbank heeft dit ten onrechte niet gedaan.

De grief slaagt.

2.        Wat appellant voor het overige heeft aangevoerd, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat deze grieven geen vragen bevatten die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3.        De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank, voor zover de rechtbank heeft nagelaten de minister te veroordelen tot vergoeding van bij appellant opgekomen proceskosten voor het geconstateerde gebrek in de ophouding. De minister moet de proceskosten die de rechtbank in beroep ten onrechte niet heeft toegekend en de proceskosten voor het hoger beroep vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.        vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 8 december 2025 in zaak nr. NL25.56811, voor zover de rechtbank heeft nagelaten de minister van Asiel en Migratie te veroordelen tot vergoeding van bij appellant opgekomen proceskosten vanwege het geconstateerde gebrek in de ophouding;

III.        bevestigt die uitspraak voor het overige;

IV.        veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.802,00 geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. J.M. Willems, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W.M. Vos, griffier.

w.g. Willems

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Vos

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 11 februari 2026

1179-644