Uitspraak
10/3647 WWB-T
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
Tussenuitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Breda van 7 mei 2010, 09/4735 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[A. te B.]
het dagelijks bestuur van de Intergemeentelijke Sociale Dienst Midden-Langstraat (dagelijks bestuur)
Datum uitspraak 30 oktober 2012.
PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. M.P.M. Meuwese, advocaat, hoger beroep ingesteld.
Het dagelijks bestuur heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 4 september 2012. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. Meuwese. Het dagelijks bestuur heeft zich laten vertegenwoordigen door E.R. van Schijndel.
OVERWEGINGEN
1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
1.1. Appellante ontving sinds 31 augustus 1995 bijstand, laatstelijk ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB).
1.2. Op 10 februari 2009 heeft een fraude preventiemedewerker van de ISD Midden-Langstraat met de politie een onaangekondigd huisbezoek afgelegd in de woonwagen van appellante. Daarbij zijn in een bij de woonwagen behorende stenen schuur vier hennepplanten aangetroffen. Tevens is in een keet in de buurt van de woonwagen van appellante een hennepkwekerij met 196 nagenoeg volgroeide hennepplanten aangetroffen. Vervolgens is een onderzoek ingesteld naar de rechtmatigheid van de aan appellante verleende bijstand. In dat kader is appellante gehoord en heeft een berekening plaatsgevonden van de opbrengst die met de hennepplanten gegenereerd kon worden. De bevindingen van dit onderzoek zijn neergelegd in een rapport van 23 april 2009.
1.3. Op grond van de resultaten van dit onderzoek heeft het dagelijks bestuur bij afzonderlijke besluiten van 13 mei 2009 de bijstand van appellante met ingang van 9 september 2008 ingetrokken en de over de periode van 9 september 2008 tot en met 30 april 2009 gemaakte kosten van bijstand tot een bedrag van € 7.410,53 van appellante teruggevorderd.
1.4. Bij besluit van 12 oktober 2009 (bestreden besluit) heeft het dagelijks bestuur de bezwaren tegen de besluiten van 13 mei 2009 ongegrond verklaard. Dit besluit berust op de overweging dat appellante bemoeienis heeft gehad met de beide onder 1.2 genoemde hennepkwekerijen, dat zij daarvan in strijd met de op haar rustende inlichtingenverplichting geen melding heeft gemaakt bij het dagelijks bestuur en dat als gevolg van die schending het recht op bijstand niet kan worden vastgesteld.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
3. Appellante heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Zij heeft aangevoerd dat zij niet betrokken was bij de kwekerij met 196 hennepplanten. Deze kwekerij stond niet op haar terrein. De vier hennepplanten die in de stenen schuur van haar woonwagen zijn aangetroffen waren uitsluitend bestemd voor eigen gebruik.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1. Een besluit tot intrekking van bijstand is een voor de bijstandsgerechtigde belastend besluit, waarbij het aan het bestuursorgaan is om de nodige kennis omtrent de relevante feiten te vergaren. Dat betekent dat de last om aannemelijk te maken dat aan de voorwaarden voor intrekking is voldaan, in beginsel op het dagelijks bestuur rust.
4.2. Het college heeft het standpunt van appellante dat de vier hennepplanten in de bij haar woonwagen behorende stenen schuur uitsluitend waren bestemd voor eigen gebruik niet betwist. In aanmerking genomen dat volgens vaste rechtspraak (CRvB 11 januari 2011, LJN BP2137) bij een hennepplantage van vier planten nog sprake kan zijn van uitsluitend eigen gebruik, dienen de met het opkweken van die vier hennepplanten verband houdende activiteiten van appellante bij de beoordeling van de rechtmatigheid van de intrekking van de bijstand buiten beschouwing te blijven.
4.3. Het dagelijks bestuur heeft de betrokkenheid van appellante bij de kwekerij met 196 hennepplanten in de keet in de nabijheid van haar woonwagen aangenomen op grond van een tweetal omstandigheden. Allereerst bevond zich volgens het in 1.2 genoemde rapport op het terrein van appellante een waterkraan, waaraan een slang was gekoppeld. Deze slang bleek te lopen naar de bewuste keet. Bij deze keet bevond zich een waterton en aan de achterzijde van de keet hingen diverse afzuiginstallaties. Ambtshalve was het de politie bekend dat deze attributen gebruikt worden bij het kweken van hennep. Ten tweede bleek er op de toegangsdeur van de keet een sensor bevestigd te zijn die verbonden was met de alarminstallatie op het terrein van appellante. Uit deze twee omstandigheden kan echter niet zonder meer de betrokkenheid van appellante bij de hennepkwekerij in de keet worden afgeleid. Van belang in dit verband is dat appellante heeft gesteld dat de keet niet op haar terrein lag. Het dagelijks bestuur heeft die stelling niet betwist. Gelet daarop had het op de weg van het dagelijks bestuur gelegen om, bijvoorbeeld via het kadaster, na te gaan wie de eigenaar van het terrein was waarop de keet was gelegen en wie de zeggenschap over die keet had en te onderzoeken of deze personen betrokken waren bij de in die keet aangetroffen hennepkwekerij en of zij appellante op enigerlei wijze bij de exploitatie van die kwekerij hebben betrokken. Uit de beschikbare gegevens blijkt niet dat het dagelijks bestuur een dergelijk onderzoek heeft verricht. Het voorgaande betekent dat het bestreden besluit niet met de vereiste zorgvuldigheid is voorbereid en evenmin op een deugdelijke motivering berust. De rechtbank heeft dat niet onderkend, zodat de aangevallen uitspraak voor vernietiging in aanmerking komt. De Raad zal, doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, het beroep gegrond verklaren en het bestreden besluit wegens strijd de artikelen 3:2 en 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht vernietigen.
4.4. Aansluitend dient te worden bezien welk vervolg aan deze uitkomst wordt gegeven. In dit geval kunnen de rechtsgevolgen van het te vernietigen bestreden besluit niet in stand worden gelaten en kan de Raad evenmin zelf in de zaak voorzien. Het dagelijks bestuur zal een nader onderzoek moeten instellen naar de betrokkenheid van appellante bij de hennepkwekerij in de keet in de nabijheid van haar woonwagen en op basis van de resultaten van dat onderzoek een nieuwe beslissing op bezwaar dienen te nemen.
4.5. De Raad ziet aanleiding om met toepassing van artikel 21, zesde lid, van de Beroepswet het dagelijks bestuur op te dragen het in 4.3 geconstateerde gebrek te herstellen.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep draagt het dagelijks bestuur op om binnen zes weken na verzending van deze tussenuitspraak het gebrek in het besluit van 12 oktober 2009 te herstellen met inachtneming van hetgeen de Raad heeft overwogen.
Deze uitspraak is gedaan door A.B.J. van der Ham als voorzitter en J.J.A. Kooijman en E.J. Govaers als leden, in tegenwoordigheid van J.T.P. Pot als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 30 oktober 2012.
(getekend) A.B.J. van der Ham
(getekend) J.T.P. Pot
HD