ECLI:NL:HR:2022:1918

• Datum uitspraak: 23 december 2022
• Publicatiedatum: 21 december 2022
• Zaaknummer: 22/00700
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: R.J. Koopman; P.A.G.M. Cools; A.E.H. van der Voort Maarschalk
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt berekening belastingrente bij terugdraaien verliesverrekening

In deze zaak stond de berekening van belastingrente centraal na het terugdraaien van een zogenoemde carry-back, waarbij een verlies uit een volgend jaar werd verrekend met een eerder jaar. Belanghebbende had aanvankelijk een verlies aangegeven over 2015, dat werd verrekend met het inkomen van 2012. Later diende belanghebbende een nieuwe aangifte in met een positief inkomen, waarna de eerdere verliesverrekening werd teruggenomen.

De Inspecteur legde vervolgens een navorderingsaanslag op over 2012, inclusief een beschikking tot betaling van belastingrente over de periode waarin de Belastingdienst vanwege een eerdere aanslag al beschikte over het te betalen bedrag. Het geschil betrof de vraag of deze belastingrente terecht was berekend over die periode.

Het Gerechtshof 's-Hertogenbosch had geoordeeld dat de belastingrente terecht was berekend. De Hoge Raad bevestigde dit oordeel en wees daarbij op eerdere rechtspraak waarin werd verduidelijkt dat de wetgever niet heeft geaccepteerd dat belastingrente over die periode niet in rekening mag worden gebracht. De Hoge Raad verklaarde het cassatieberoep ongegrond en veroordeelde de Staatssecretaris van Financiën in de proceskosten.

Uitkomst: De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond en bevestigt dat belastingrente terecht is berekend over de gehele periode.

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

BELASTINGKAMER

Nummer 22/00700

Datum 23 december 2022

ARREST

in de zaak van

de STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN

tegen

[X] te [Z], Malta, (hierna: belanghebbende)

op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch van 19 januari 2022, nr. 20/00453 ^[1] , op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant (nr. BRE 19/2956) betreffende een ten aanzien van belanghebbende gegeven beschikking inzake belastingrente.

1. Geding in cassatie

De Staatssecretaris, vertegenwoordigd door [P], heeft tegen de uitspraak van het Hof beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Belanghebbende, vertegenwoordigd door A. de Birk, heeft een verweerschrift ingediend.

2. Beoordeling van het middel

2.1.1

Deze zaak ziet op een beschikking inzake belastingrente die in rekening is gebracht nadat een zogenoemde carry-back was teruggenomen. In geschil is of deze belastingrente mede in rekening mocht worden gebracht over een periode waarin de fiscus al beschikte over het verschuldigde belastingbedrag.

2.1.2

Belanghebbende heeft in zijn aangifte inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (hierna: IB/PVV) voor het jaar 2015 in eerste instantie een verlies uit werk en woning aangegeven. De Inspecteur heeft de aangifte gevolgd en heeft bij het opleggen van de aanslag IB/PVV voor het jaar 2015 van 17 augustus 2018 een verlies uit werk en woning vastgesteld.

2.1.3

Bij beschikking van 25 augustus 2018 is dit verlies verrekend met het inkomen uit werk en woning voor het jaar 2012. De aanslag IB/PVV voor het jaar 2012 is dienovereenkomstig met € 43.170 verminderd.

2.1.4

Op 21 augustus 2018 heeft belanghebbende een nieuwe aangifte IB/PVV voor het jaar 2015 ingediend, waarin een positief inkomen uit werk en woning is opgenomen. De Inspecteur heeft in overeenstemming met deze nieuwe aangifte bij verminderingsbeschikking ^[2] van 21 december 2018 de aanslag IB/PVV voor het jaar 2015 gecorrigeerd.

2.1.5

Op 2 januari 2019 is aan belanghebbende een navorderingsaanslag IB/PVV over het jaar 2012 opgelegd naar een te betalen bedrag van € 43.170. Gelijktijdig met die navorderingsaanslag is een beschikking te betalen belastingrente gegeven voor een bedrag van € 9.438, berekend over de periode van 1 juli 2013 tot en met 2 februari 2019.

2.2

Voor het Hof was in geschil of terecht belastingrente aan belanghebbende in rekening is gebracht over een periode waarin de Belastingdienst vanwege de betaling van een eerdere aanslag IB/PVV voor het jaar 2012 al beschikte over het desbetreffende te betalen belastingbedrag. Het Hof heeft deze vraag ontkennend beantwoord. Tegen dit oordeel keert zich het middel.

2.3

Het middel faalt op de gronden uiteengezet in rechtsoverwegingen 3.2 tot en met 3.3.4 van het arrest van de Hoge Raad van 18 november 2022 ^[3] . Dat wordt niet anders door het in artikel 30fe, lid 2, AWR neergelegde uitgangspunt dat geen belastingrente wordt vergoed bij vermindering van een aanslag of een navorderingsaanslag door verrekening van een verlies van een volgend jaar. Uit die bepaling kan niet worden afgeleid dat de wetgever in de situatie waarin een dergelijke verliesverrekening wordt teruggenomen wel heeft geaccepteerd dat belastingrente wordt berekend over een periode waarin de Belastingdienst vanwege de betaling van een eerdere (voorlopige) aanslag al beschikte over het desbetreffende te betalen belastingbedrag.

3. Proceskosten

De Staatssecretaris zal worden veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

- verklaart het beroep in cassatie ongegrond, en

- veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de kosten van belanghebbende voor het geding in cassatie, vastgesteld op € 1.518 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Dit arrest is gewezen door de vice-president R.J. Koopman als voorzitter, en de raadsheren P.A.G.M. Cools en A.E.H. van der Voort Maarschalk, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 23 december 2022.

Van de Staatssecretaris van Financiën wordt een griffierecht geheven van € 548.

Voetnoten

1. ECLI:NL:GHSHE:2022:134.

2. Beschikking als bedoeld in artikel 3.152, lid 1, Wet IB 2001.

3. ECLI:NL:HR:2022:1673.