Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.39260
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. G.E. Jans),
en
de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
(gemachtigde: L.M.F. Verhaegh).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser. Eiser is het niet eens met die afwijzing. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat verweerder de asielaanvraag terecht heeft afgewezen. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
3. Eiser stelt dat hij is geboren op [datum] 2007 en dat hij de Syrische nationaliteit heeft. Hij heeft op 15 september 2023 zijn asielaanvraag ingediend. Verweerder heeft met het bestreden besluit van 25 juli 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
4. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
5. De rechtbank heeft het beroep op 22 april 2026 in Breda op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [naam] als tolk en de gemachtigde van verweerder.
Beoordeling door de rechtbank
Het asielrelaas
6. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft met zijn ouders Syrië op jonge leeftijd verlaten vanwege de oorlog. Het gezin is in 2015 naar Turkije gevlucht. Eisers ouders wonen daar nog steeds. Eiser is in 2023 uit Turkije gevlucht vanwege racisme. Eiser heeft verklaard dat het gezin veel heeft geleden in Turkije. Eiser heeft verder verklaard dat hij niet wil en ook niet kan terugkeren naar Syrië. Het is volgens eiser nog steeds onveilig in Syrië en hij wil zichzelf en zijn familie niet verliezen.
Het bestreden besluit
7. Het asielrelaas van eiser bevat volgens verweerder de volgende asielmotieven:
identiteit, nationaliteit en herkomst,
verklaringen over de oorlog in Syrië.
8. Verweerder heeft de asielmotieven geloofwaardig geacht. Verweerder vindt de gestelde problemen echter niet zwaarwegend genoeg om op grond daarvan een verblijfsvergunning asiel aan eiser te verlenen. Volgens verweerder blijkt uit de verklaringen van eiser niet dat hij een gegronde vrees voor vervolging heeft in Syrië. Verweerder concludeert dat eiser niet kan worden aangemerkt als vluchteling als bedoeld in het Vluchtelingenverdrag en dat hij bij terugkeer naar Syrië geen reëel risico op ernstige schade loopt zoals bedoeld in artikel 3 van Pro het EVRM. [1]
Veiligheidssituatie Syrië
9. In artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn [2] staat dat ernstige schade, die aanleiding geeft om een asielvergunning te verlenen, kan bestaan uit ernstige en individuele bedreiging van het leven op de persoon van een burger als gevolg van willekeurig geweld in het kader van een internationaal of binnenlands gewapend conflict. Daarbij kent willekeurig geweld verschillende gradaties. [3] In de hoogste gradatie, de meest uitzonderlijke, is de mate van willekeurig geweld zodanig dat iemand door zijn enkele aanwezigheid in een gebied al een reëel risico loopt op ernstige schade. In een lagere gradatie kan een vreemdeling door zijn persoonlijke kenmerken eerder slachtoffer worden van willekeurig geweld.
10. Verweerder heeft in het wijzigingsbesluit Vreemdelingencirculaire [4] geconcludeerd dat in heel Syrië sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld.
11. Eiser voert aan dat de situatie in Syrië zeer instabiel is. Hij stelt dat in de regio waar hij vandaan komt (Rif Aleppo) door 13 jaar oorlog sprake is van een humanitaire crisis en dat de stad zwaar verwoest is. De rechtbank begrijpt deze beroepsgrond zo, dat eiser vindt dat verweerder de veiligheidssituatie in Syrië, meer specifiek de regio Rif Aleppo, te licht heeft ingeschat.
12. De rechtbank stelt vast dat er bij de verschillende zittingsplaatsen divergentie bestaat in de uitspraken over de actuele veiligheidssituatie en de humanitaire situatie in Syrië en of verweerder het niveau van willekeurig geweld in Syrië goed heeft ingeschat. Eiser wijst in zijn beroep op voorbeelden van uitspraken van gegronde beroepen, en met name ook op de tussenuitspraak van zittingsplaats Roermond van 30 juli 2025 [5] en de daarop gevolgde verwijzingsuitspraak van 29 december 2025 [6] en de daarin gestelde prejudiciële vraag. Ter zitting is besproken dat de stand van zaken met betrekking tot de beantwoording van de prejudiciële vraag niet bekend is. Verweerder verwijst naar voorbeelden van uitspraken van ongegronde beroepen, waaronder de uitspraak van zittingsplaats Groningen van 9 december 2025. [7]
13. Deze zittingsplaats heeft in een uitspraak van de meervoudige kamer van 1 december 2025 [8] geoordeeld dat verweerder de veiligheidssituatie in Syrië niet te licht heeft ingeschat. De rechtbank heeft in die uitspraak rekening gehouden met wat er in het Algemeen ambtsbericht van de minister van Buitenlandse Zaken over Syrië van mei 2025 (AAB 2025) over de algemene veiligheidssituatie en over de humanitaire omstandigheden is vermeld. De rechtbank heeft in die uitspraak overwogen dat op basis van de argumenten die de betrokkene in dat beroep heeft aangevoerd niet kan worden betoogd dat het AAB 2025 geen goed beeld geeft van de actuele veiligheidssituatie en dat de betrokkene geen bronnen of cijfers heeft overgelegd die een ander beeld geven dan het AAB 2025.
14. De rechtbank ziet in de beroepsgronden van eiser geen aanknopingspunten om nu anders te oordelen dan de meervoudige kamer op 1 december 2025 heeft gedaan. Eiser wordt dan ook niet in zijn standpunt gevolgd dat verweerder de veiligheidssituatie in Syrië, meer specifiek de regio Rif Aleppo, te licht heeft ingeschat. Uit de uitspraak van de Afdeling [9] van 16 juli 2025 [10] volgt dat bij de beoordeling op grond van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn ook humanitaire omstandigheden moeten worden betrokken die verband houden met willekeurig geweld en die direct of indirect het gevolg zijn van het handelen of nalaten van strijdende partijen. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de humanitaire situatie in Syrië niet (of nauwelijks) te wijten is aan (een actor dit partij is bij) een lopend gewapend conflict als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn, maar dat deze vooral de erfenis is van de voormalige regering Assad. Dat blijkt namelijk ook uit het AAB 2025. Ook heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat uit de beroepsgronden van eiser ook niet volgt dat in Syrië, meer specifiek de regio Rif Aleppo, sprake is van een situatie waarin het niveau van willekeurig geweld zo hoog is dat eenieder, alleen al door zijn aanwezigheid in het land, een reëel risico loopt op ernstige schade.
15. Verweerder heeft in zijn verweerschrift ook gewezen op het meest recente AAB van januari 2026, waaruit niet blijkt van een verslechtering van de situatie in Syrië ten opzichte van het AAB 2025.
Individuele omstandigheden
16. Dat leidt ertoe dat verweerder bij de beoordeling van eisers asielaanvraag terecht is uitgegaan van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. Het ligt dan op de weg van eiser om individuele omstandigheden naar voren te brengen die maken dat hij persoonlijk een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van het algemene geweld, om aannemelijk te maken dat hij om die reden bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade.
17. Eiser heeft aangevoerd dat hij vanwege zijn jonge leeftijd in combinatie met psychische problemen extra kwetsbaar is. Hij heeft verder aangevoerd dat zijn familie nog altijd in Istanbul verblijft. Hij stelt dat hij om die redenen niet in staat zal zijn om zich in Syrië staande te houden.
18. De rechtbank volgt eiser daarin niet. Verweerder mag van eiser verwachten dat hij, als volwassen jongeman, zelfredzaam is en dat hij in zijn eigen levensbehoeften kan voorzien, ook in Syrië. Verweerder heeft daarbij terecht erop gewezen dat eiser zich in Syrië, indien nodig, kan wenden tot de aldaar aanwezige hulporganisaties, zoals UNHCR, en dat UNHCR in noordwest Syrië al verschillende mensen heeft geholpen met noodhuisvesting en andere vormen van hulp. De stelling van eiser dat hij vanwege psychische problemen niet in staat is om zichzelf in Syrië staande te houden, is niet met medische informatie onderbouwd. Het door eiser overgelegde rapport van de jeugdzorgwerker bevat geen bevindingen van een psychiater of ander medisch deskundige. Verweerder heeft in zijn verweerschrift opgemerkt dat eiser geen medische behandeling ondergaat, en dat heeft eiser ter zitting bevestigd.
Conclusie en gevolgen
19. Verweerder heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond.
20. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 20 mei 2026 door mr. B.F.Th. de Roos, rechter, in aanwezigheid van N.A. D’Hoore, griffier, en openbaar gemaakt door middel van publicatie op www.rechtspraak.nl.
Uitspraak bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.