ECLI:NL:RBMNE:2026:2629

• Datum uitspraak: 15 mei 2026
• Publicatiedatum: 18 mei 2026
• Zaaknummer: UTR 26/2222
• Instantie: Rechtbank Midden-Nederland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: J. Wolbrink
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beroep tegen niet tijdig beslissen op verzoek herbeoordeling UWV

Eiseres, de Willibrord Stichting, heeft een verzoek tot herbeoordeling ingediend bij het UWV op 18 december 2025. Verweerder heeft niet tijdig op dit verzoek beslist, wat onomstreden is. Na ontvangst van een ingebrekestelling op 19 februari 2026 verstreken twee weken zonder besluit, waarna eiseres op 16 maart 2026 beroep instelde.

De rechtbank stelt vast dat het UWV een dwangsom verschuldigd is wegens de overschrijding van de beslistermijn, en bepaalt deze op het maximale bedrag van €1.442,- voor 42 dagen. Omdat het UWV nog geen besluit heeft genomen, legt de rechtbank een termijn van vier maanden op waarbinnen het UWV alsnog moet beslissen, gelet op de door verweerder aangevoerde omstandigheden zoals het tekort aan verzekeringsartsen.

Daarnaast wordt een dwangsom van €100,- per dag opgelegd voor elke dag dat de nieuwe termijn wordt overschreden, met een maximum van €15.000,-. Verweerder wordt ook veroordeeld tot betaling van het griffierecht van €397,- en proceskosten van €467,- aan eiseres. De rechtbank vernietigt het niet tijdig genomen besluit en verklaart het beroep gegrond.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard, het niet tijdig genomen besluit wordt vernietigd en het UWV wordt opgedragen binnen vier maanden alsnog te beslissen onder oplegging van dwangsommen.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 26/2222

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 15 mei 2026 in de zaak tussen

De Willibrord Stichting voor RK, PC en Interconfessioneel Voortgezet Onderwijs , te Utrecht, eiseres,

(gemachtigde: C.J. Loef),

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen , verweerder.

Procesverloop

Deze uitspraak gaat over het beroep van eiseres omdat verweerder niet op tijd heeft beslist op haar verzoek om herbeoordeling van mevrouw [A] .

Overwegingen

1. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. Hieronder legt de rechtbank dat verder uit.

2. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Wel moet de betrokkene dan eerst een ‘ingebrekestelling’ aan het bestuursorgaan sturen. Dat wil zeggen dat de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan moet laten weten dat er binnen twee weken alsnog beslist moet worden op zijn aanvraag of bezwaar. Dit staat (onder andere) in de artikelen 6:2, 6:12 en 7:1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

3. Eiseres heeft haar verzoek om herbeoordeling ingediend op 18 december 2025. Niet in geschil is dat verweerder te laat is met het nemen van een beslissing op het verzoek om herbeoordeling. Dat geeft verweerder ook aan in zijn verweerschrift van 31 maart 2026. De rechtbank stelt vast dat verweerder de ingebrekestelling op 19 februari 2026 heeft ontvangen en sindsdien twee weken zijn verstreken. Eiseres heeft op 16 maart 2026 beroep ingesteld.

4. In artikel 4:17 van de Awb staat dat als een bestuursorgaan niet op tijd een besluit neemt, het bestuursorgaan een dwangsom moet betalen voor elke dag dat het in gebreke is, voor maximaal 42 dagen. De dwangsom bedraagt de eerste veertien dagen € 23,- per dag, de daaropvolgende veertien dagen € 35,- per dag en de overige dagen € 45,- per dag. Het bestuursorgaan stelt de dwangsom vast binnen twee weken na de laatste dag waarover de dwangsom betaald moet worden (artikel 4:18, lid 1, Awb).

5. Verweerder heeft de hoogte van de dwangsom niet formeel in een besluit vastgesteld, maar er wel wat over gezegd in het verweerschrift.
De rechtbank stelt de hoogte van de dwangsom vast op het maximale bedrag van € 1.442,-, omdat er inmiddels wel 42 dagen zijn verstreken sinds verweerder in gebreke is.

6. Omdat verweerder nog geen besluit heeft genomen bepaalt de rechtbank dat verweerder

dit alsnog moet doen. Het wettelijke uitgangspunt is op grond van het bepaalde in artikel 8:55d, eerste lid van de Awb een termijn van twee weken. In bijzondere gevallen kan de rechtbank een andere termijn bepalen of een andere voorziening treffen. Het is vaste rechtspraak dat die andere termijn niet onnodig lang, maar ook niet onrealistisch kort moet zijn.

7. Verweerder geeft in zijn verweerschrift aan dat hij door een tekort aan verzekeringsartsen tot op heden nog niet in staat is geweest om het verzoek binnen de gestelde termijn af te handelen. Verweerder heeft de rechtbank verzocht om een beslistermijn vast te stellen die aansluit bij de termijn zoals gehanteerd in de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 30 juli 2025 ^[1] . De rechtbank ziet hier aanleiding om, gezien de omstandigheden die door verweerder zijn genoemd, de beslistermijn vast te stellen op vier maanden. De rechtbank sluit hiervoor aan bij haar uitspraak van de meervoudige kamer van 9 januari 2025 ^[2] . De rechtbank ziet geen aanleiding om in dit geval af te wijken van deze termijn. Dat de rechtbank Rotterdam in een andere zaak een langere termijn heeft gehanteerd, leidt niet tot een ander oordeel. Dit betekent dat verweerder binnen vier maanden na het verzenden van deze uitspraak een beslissing moet nemen.

8. De rechtbank bepaalt verder dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door verweerder. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-.

Conclusie

9. Het beroep is gegrond. Het UWV moet binnen een termijn van vier maanden na

verzending van deze uitspraak een beslissing nemen op het verzoek van eiseres.

10. Dat betekent ook dat eiseres een vergoeding krijgt voor de proceskosten die zij heeft gemaakt. Verweerder moet dit betalen. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht is dit een vast bedrag omdat eiseres een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor haar een beroepschrift in te dienen. Omdat de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden wordt een lager bedrag toegekend (wegingsfactor 0,5). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Toegekend wordt € 467,-.

11. Omdat het beroep gegrond is moet verweerder het griffierecht van € 397,- aan eiseres

betalen.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;

- draagt verweerder op binnen vier maanden na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit bekend te maken;

- bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000, -;

- stelt de door verweerder te betalen dwangsom vast op € 1.442,-;

- bepaalt dat verweerder het griffierecht van € 397,- dat eiseres heeft betaald moet betalen;

- veroordeelt verweerder tot betaling van € 467,- aan proceskosten. Verweerder moet dit bedrag betalen aan eiseres.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Wolbrink, rechter, in aanwezigheid van

mr. D. van Grootel, griffier
. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op

15 mei 2026.

griffier rechter

Afschrift verzonden of digitaal ter beschikking gesteld aan partijen op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum op de stempel die hierboven staat. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.

Voetnoten

1. ECLI:NL:RBROT:2025:9226.

2. ECLI:NL:RBMNE:2025:41.