ECLI:NL:RBOVE:2023:5244

• Datum uitspraak: 19 december 2023
• Publicatiedatum: 21 december 2023
• Zaaknummer: 10635360 \ CV EXPL 23-1717
• Instantie: Rechtbank Overijssel
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: F.E.J. Goffin
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing vordering studielening wegens verjaring en proceskostenveroordeling

De Stichting Studiefinanciering Curaçao (SSC) vorderde van de gedaagde betaling van een studielening van €10.812,48 plus rente en kosten. De lening was verstrekt voor het studiejaar 2003-2004 om een studie in Curaçao te bekostigen. De gedaagde betwistte de vordering en stelde dat deze verjaard is sinds februari 2013.

De rechtbank beoordeelde haar bevoegdheid en het toepasselijke recht. Gezien het interregionale karakter en woonplaats van de gedaagde in Nederland, is de Nederlandse rechter bevoegd. Het toepasselijke recht is dat van Curaçao, het land waar de overeenkomst het nauwst mee verbonden is.

SSC erkende dat zij geen stuiting van verjaring kon aantonen en respecteerde het verjaringsverweer. De rechtbank oordeelde dat de vordering verjaard is en wees deze af. SSC werd veroordeeld in de proceskosten van €924,00, aangezien zij de procedure startte zonder kans van slagen.

Het vonnis werd gewezen door rechter Goffin en is uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

Uitkomst: De vordering tot betaling van de studielening wordt afgewezen wegens verjaring en SSC wordt veroordeeld in de proceskosten.

Uitspraak

RECHTBANK OVERIJSSEL

Civiel recht

Kantonrechter

Locatie Almelo

Zaaknummer: 10635360 \ CV EXPL 23-1717

Vonnis van 19 december 2023

in de zaak van

STICHTING STUDIEFINANCIERING CURAÇAO ,

te Curaçao,

eisende partij,

hierna te noemen: SSC,

gemachtigde: J. Heijkoop,

tegen

[gedaagde] ,

te [woonplaats],

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde],

gemachtigde: mr. G.J. Ligtenberg.

1. De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding,
- de conclusie van antwoord,
- de conclusie van repliek,
- de conclusie van dupliek.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. Het geschil

2.1.

SSC vordert - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 10.812,48, vermeerderd met rente en proceskosten.

2.2.

SSC legt aan haar vordering ten grondslag dat zij vanaf het studiejaar 2003-2004 aan [gedaagde] een lening heeft verstrekt om haar in staat te stellen een studie in Curaçao te bekostigen. Volgens SSC verkeert [gedaagde] in verzuim met het nakomen van haar verplichting om de lening terug te betalen.

2.3.

[gedaagde] heeft de vordering gemotiveerd weersproken. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

3. De beoordeling

Rechtsmacht en toepasselijk recht

3.1.

Aangezien SSC is gevestigd te Curaçao en de vordering daarmee een interregionaal karakter draagt, zal de kantonrechter allereerst – ambtshalve – beoordelen of zij bevoegd is van de vordering kennis te nemen. Zij dient daarbij zoveel mogelijk aansluiting te zoeken bij de bevoegdheidsbepalingen die voor haar gelden op het terrein van het internationaal privaatrecht (HR 2 mei 2014, ECLI:NL:HR:2014:1063). Op grond van analoge toepassing van artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1215/2012 (EEX-Vo 2012) (in aanmerking nemend dat de vordering na 10 januari 2015 is ingesteld en het geschil een burgerlijke zaak betreft) is de Nederlandse rechter bevoegd, nu [gedaagde] woonachtig is in Nederland.

3.2.

Aangaande het op interregionale gevallen toepasselijke recht geldt dat zoveel mogelijk aansluiting moet worden gezocht bij de regels van internationaal privaatrecht (HR 11 juli 2008, ECLI:NL:HR:2008:BD0663). De onderhavige vordering heeft betrekking op een verbintenis uit overeenkomst, wat met zich brengt dat op grond van het Nederlands internationaal privaatrecht het - ten tijde van de totstandkoming van de overeenkomst geldende - Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (hierna: het EVO-verdrag) van toepassing is. Nu partijen, voor zover uit het overgelegde gedeelte van de algemene voorwaarden van SSC kan worden afgeleid, in de overeenkomst geen rechtskeuze hebben gemaakt, is ingevolge artikel 4 lid 1 van het EVO-verdrag het recht van toepassing van het land waarmee de overeenkomst het nauwst is verbonden. Ingevolge artikel 4 lid 2 van het EVO-verdrag wordt vermoed dat de overeenkomst het nauwst is verbonden met het land waar de partij die de kenmerkende prestatie moet verrichten, op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst haar hoofdbestuur heeft. SSC was blijkens de overeenkomst van studielening ten tijde van het sluiten van die overeenkomst (en is nog steeds) op Curaçao gevestigd. Ook [gedaagde] woonde blijkens de aanhef van de overeenkomst ten tijde van het sluiten ervan op Curaçao. Er zijn naar het oordeel van de kantonrechter geen aanwijzingen dat de overeenkomst nauwer met een ander land, in het bijzonder Nederland, is verbonden. De kantonrechter komt dan ook tot het oordeel dat de overeenkomst het nauwst verbonden is met de voormalige Nederlandse Antillen. Per 10 oktober 2010 zijn de Nederlandse Antillen opgehouden te bestaan en is het eiland Curaçao een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden geworden. De voormalige civiele wetgeving van de Nederlandse Antillen van vóór 10 oktober 2010 is blijven gelden. Een en ander brengt mee dat de overeenkomst tussen partijen wordt beheerst door het recht van (voorheen de Nederlandse Antillen, thans) Curaçao.

Inhoudelijke beoordeling

3.3.

[gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van SSC, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van SSC, met veroordeling van SSC in de kosten van deze procedure. [gedaagde] heeft daartoe aangevoerd dat de vorderingen van SSC al vanaf februari 2013 zijn verjaard.

3.4.

SSC heeft in de conclusie van repliek aangegeven het beroep van [gedaagde] op verjaring te respecteren, nu ontvangst van haar brief van 1 november 2018 door [gedaagde] wordt ontkend en SSC niet in staat is een (andere) stuiting van de verjaring te onderbouwen. SSC vordert nog wel veroordeling van [gedaagde] in de proceskosten, omdat [gedaagde] voor aanvang van deze procedure alleen zou hebben aangegeven dat de hoofdsom niet zou kloppen en niet dat deze al verjaard zou zijn. [gedaagde] heeft in de conclusie van dupliek echter aangegeven dat de proces- en nakosten voor rekening van SSC behoren te komen, nu de vorderingen van SSC wegens verjaring stranden en SSC dus een nodeloze procedure is gestart.

3.5.

Nu SSC zich erbij neerlegt dat haar vordering tot terugbetaling van het bedrag van € 10.812,48 met bijkomende kosten verjaard is, hoeft deze vordering niet meer inhoudelijk beoordeeld te worden. Deze vordering zal daarom worden afgewezen.

3.6.

Het had op de weg van SSC gelegen om voordat zij deze procedure startte te beoordelen of haar vordering al dan niet is verjaard en of deze procedure kans van slagen zou hebben. Nu SSC de partij is die ongelijk krijgt, zal zij in de proceskosten worden veroordeeld. [gedaagde] heeft geprocedeerd op basis van een toevoeging. Het hierna vastgestelde salaris dient te worden verrekend met de op grond van de Wet op de Rechtsbijstand aan de gemachtigde toegekende vergoeding.

3.7.

Tot aan dit vonnis worden de proceskosten aan de zijde van [gedaagde] als volgt vastgesteld:

- salaris gemachtigde

€

792,00

(2,00 punten × € 396,00)

- nakosten

€

132,00

Totaal

€

924,00

4. De beslissing

De kantonrechter

4.1.

wijst de vorderingen van SSC af,

4.2.

veroordeelt SSC in de proceskosten van € 924,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

4.3.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. F.E.J. Goffin en in het openbaar uitgesproken op 19 december 2023.