Uitspraak
19 1959 WMO15
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
Datum uitspraak: 6 oktober 2021
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 18 april 2019, 18/5905 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[Appellante] te [woonplaats] (appellante)
het college van burgemeester en wethouders van Halderberge (college)
PROCESVERLOOP
Namens appellante heeft mr. S. Klootwijk, advocaat, hoger beroep ingesteld.
Het college heeft een verweerschrift en nadere stukken ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft door middel van videobellen plaatsgevonden op 1 september 2021. Namens appellante is mr. Klootwijk verschenen, bijgestaan door de zoon van appellante [naam zoon]. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door I.M. Scherpenzeel en L. Stults.
OVERWEGINGEN
1.1.
Het college heeft aan appellante (geboren in 1954), voor zover hier relevant, laatstelijk bij besluit van 26 januari 2017 een maatwerkvoorziening voor begeleiding verstrekt in de vorm van een pgb op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 voor de periode van 2 januari 2017 tot 1 januari 2018.
1.2.
Appellante heeft een aanvraag gedaan voor verlenging van deze maatwerkvoorziening met ingang van 1 januari 2018. Volgens appellante heeft zij begeleiding nodig bij het bezoeken van familie, winkels, het ziekenhuis en bij administratieve zaken.
1.3
Bij besluit van 24 januari 2018, gehandhaafd bij beslissing op bezwaar van 8 augustus 2018 (bestreden besluit), heeft het college de aanvraag afgewezen. Het college heeft hierbij het standpunt ingenomen dat bij appellante geen sprake is van beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie waarvoor een maatwerkvoorziening voor begeleiding noodzakelijk is. Het college heeft appellante onder meer verwezen naar in de gemeente aanwezige algemene voorzieningen en vrijwilligersorganisaties en naar mogelijkheden tot verzorging en verpleging op grond van de Zorgverzekeringswet. Het college baseert het bestreden besluit op het verslag van het huisbezoek van 11 december 2017 en het rapport van de medisch adviseur van Argonaut van 24 mei 2018.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Hiertoe heeft zij, kort samengevat, overwogen dat het onderzoek door de medisch adviseur van Argonaut voldoende zorgvuldig is geweest. De rechtbank heeft in de beschikbare gegevens geen aanleiding gezien om te twijfelen aan het oordeel van de medisch adviseur over de beperkingen van appellante bij de zelfredzaamheid en participatie. De rechtbank volgt het college daarom in het standpunt dat appellante niet in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening voor begeleiding.
3.1.
Appellante heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Hierbij heeft zij de in beroep aangevoerde gronden grotendeels herhaald. Verder heeft appellante aangevoerd dat het onderzoek door de medisch adviseur van Argonaut onzorgvuldig is geweest, omdat onvoldoende psychisch onderzoek heeft plaatsgevonden. Volgens appellante hebben twee andere artsen verklaard dat zij altijd begeleiding nodig heeft en wordt de regie bij de persoonlijke verzorging en verpleging geheel overgenomen. Dit was voorheen ook zo bij de huishoudelijke hulp. Onder verwijzing naar het Korošec-arrest (arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 8 oktober 2015 (ECLI:CE:ECHR:2015:1008JUD007721212) is verzocht om een onafhankelijk deskundige in te schakelen.
3.2.
Het college heeft bij verweer verzocht om bevestiging van de aangevallen uitspraak.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.
4.1.
De rechtbank is op de in de aangevallen uitspraak weergegeven overwegingen tot het oordeel gekomen dat het college de aanvraag van appellante voor een maatwerkvoorziening begeleiding terecht heeft afgewezen. De Raad onderschrijft de overwegingen van de rechtbank en verenigt zich met het op grond daarvan door de rechtbank gegeven oordeel. In wat in hoger beroep door appellante is aangevoerd, vindt de Raad geen steun om tot een ander oordeel te komen.
4.2.
Met de rechtbank is de Raad van oordeel dat geen aanleiding bestond voor meer dan een oriënterend psychisch onderzoek, te meer niet nu ter zitting van de zijde van appellante is bevestigd dat zij niet onder behandeling was voor psychische klachten.
4.3.
Nu uit 4.1 en 4.2 volgt dat het medisch onderzoek zorgvuldig is geweest, appellante voldoende gelegenheid heeft gehad om zelf (medische) stukken over te leggen en daarvan ook gebruik heeft gemaakt en appellante onvoldoende twijfel heeft gezaaid over de inhoudelijke beoordeling door Argonaut, bestaat geen aanleiding om een deskundige te benoemen.
4.4.
Uit wat onder 4.1 tot en met 4.3 is overwogen, volgt dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door L.M. Tobé als voorzitter en R.M. van Male en N.R. Docter als leden, in tegenwoordigheid van M. Stumpel als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 6 oktober 2021.
(getekend) L.M. Tobé
(getekend) M. Stumpel