dhr. mr. H.Th. van der Meer

Rechtbank ontbindt arbeidsovereenkomst van docent wegens fysieke incidenten en onvoldoende re-integratie door werkgever, met toekenning van vergoeding aan werknemer.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de niet-ontvankelijkverklaring van het beroep wegens overschrijding van de beroepstermijn bij het indienen van het beroepschrift tegen een UWV-besluit.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt de weigering van de WW-uitkering wegens onvoldoende onderzoek naar de passendheid van de aangepaste functie en onvoldoende zorgvuldigheid door het UWV.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat appellant een WW-uitkering weigerde wegens vermeende benadelingshandeling, omdat niet is komen vast te staan dat appellant zijn werkgever had kunnen bewegen tot een latere uitzendovereenkomst.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt eerdere uitspraken en oordeelt dat door opeenvolgende oproepen een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd is ontstaan. Appellanten hebben zich schuldig gemaakt aan benadelingshandeling, maar dit is in verminderde mate verwijtbaar.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het bestreden besluit dat een WW-uitkering weigerde wegens benadelingshandeling, omdat gedaagde onvoldoende rekening hield met gevolgen van het niet vragen van een vergoeding over de opzegtermijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op WW-uitkering omdat haar arbeidsovereenkomst vanaf 1 januari 1999 als een contract voor onbepaalde tijd geldt, waardoor zij recht heeft op loon doorbetaling.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het nalaten van een verzoek aan de kantonrechter om rekening te houden met de opzegtermijn niet automatisch een benadelingshandeling vormt, waardoor het bezwaar van appellante ten onrechte werd afgewezen.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het nalaten van de werknemer om de kantonrechter te verzoeken rekening te houden met de fictieve opzegtermijn bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst geen benadelingshandeling oplevert.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat bij de bepaling van de fictieve opzegtermijn de wettelijke opzegtermijn van artikel 7:672 BW geldt, waarbij het beding van zes maanden opzegtermijn in de arbeidsovereenkomst nietig is.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat bij de vaststelling van de fictieve opzegtermijn voor WW-uitkering de opzegtermijn uit artikel 7:672 BW geldt en niet de overgangsbepaling van de Wet Flexibiliteit en Zekerheid of de overeenkomstige CAO-bepaling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat bij de bepaling van de fictieve opzegtermijn voor WW-uitkering de langere opzegtermijn uit de CAO geldt, ook na invoering van de Wet Flexibiliteit en Zekerheid.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat appellant ondanks het niet verrichten van werkzaamheden na 1 april 1997 zijn werknemerstatus behoudt en recht heeft op WW-uitkering vanaf 11 november 1998, omdat de loonbetalingen als salaris gelden.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat artikel 4b van de Regeling gelijkstelling arbeidsuren niet van toepassing is op zelfstandige uren bij beëindiging WW-uitkering en vernietigt het eerdere besluit hierover.