ECLI:NL:CRVB:2019:2431

• Datum uitspraak: 10 juli 2019
• Publicatiedatum: 23 juli 2019
• Zaaknummer: 18/3765 WMO15-PV
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: L.M. Tobé; D.S. de Vries; N.R. Docter
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 5 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek maatwerkvoorziening beschermd wonen op grond van de Wmo 2015 voor vreemdeling

Appellant, een vreemdeling zonder rechtmatig verblijf, verzocht het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam om een maatwerkvoorziening beschermd wonen op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015). Het college wees dit verzoek af omdat appellant geen rechtmatig verblijf heeft. De rechtbank verklaarde het beroep van appellant ongegrond, verwijzend naar artikel 1.2.2 van de Wmo 2015.

In hoger beroep betoogde appellant dat beschermd wonen een medisch noodzakelijke zorg betreft waarop ook vreemdelingen aanspraak zouden moeten kunnen maken. Hij stelde dat het college de benodigde zorg op grond van de Wmo 2015 moet bieden, aangezien de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid beschermd wonen niet aanbiedt en het college de toegang tot zorgaanbieders blokkeert.

De Centrale Raad van Beroep oordeelde dat appellant geen vreemdeling is als bedoeld in artikel 1.2.2, eerste lid, van de Wmo 2015, noch gelijkgesteld is aan een Nederlander op grond van artikel 2.1, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Zoals in eerdere uitspraken is vastgesteld, kan een vreemdeling zonder rechtmatig verblijf geen aanspraak maken op een maatwerkvoorziening beschermd wonen op grond van de Wmo 2015. De Raad zag geen aanleiding om hiervan af te wijken en bevestigde de aangevallen uitspraak. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd.

Uitkomst: Het beroep van appellant wordt afgewezen omdat hij geen rechtmatig verblijf heeft en daardoor geen aanspraak kan maken op een maatwerkvoorziening beschermd wonen op grond van de Wmo 2015.

Uitspraak

18. 3765 WMO15-PV

Centrale Raad van Beroep

Meervoudige kamer

Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam van 3 juli 2018, 18/864 en 18/3753 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college)

Datum uitspraak: 10 juli 2019

Zitting hebben: L.M. Tobé als voorzitter en D.S. de Vries en N.R. Docter als leden

Griffier: G.D. Alting Siberg

Ter zitting is verschenen: mr. W.G. Fischer, namens appellant

Het onderzoek ter zitting heeft, gezamenlijk met de zaken 18/2997 WMO15,
18/3051 WMO15, 18/3686 WMO15 en 18/2871 WMO15 plaatsgevonden.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen:

Bij het bestreden besluit heeft het college de afwijzing van het verzoek van appellant om hem op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) een maatwerkvoorziening beschermd wonen te verstrekken gehandhaafd. Hieraan heeft het college ten grondslag gelegd dat appellant geen rechtmatig verblijf heeft.

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard, onder verwijzing naar artikel 1.2.2 van de Wmo 2015.

In hoger beroep heeft appellant aangevoerd dat hij beschermd wonen nodig heeft. Dit is medisch noodzakelijke zorg waarop ook vreemdelingen als appellant aanspraak hebben. Nu de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid beschermd wonen niet wil bieden en het college de rechtstreekse toegang tot de zorgaanbieder blokkeert, zal het college de benodigde zorg op grond van de Wmo 2015 moeten bieden.

Appellant is geen vreemdeling als bedoeld in artikel 1.2.2, eerste lid, van de Wmo 2015 en is ook niet op grond van artikel 2.1, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 met een Nederlander gelijkgesteld.

Zoals eerder overwogen in de uitspraken van 3 oktober 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:3022 en 12 december 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:4209, kan een vreemdeling zoals appellant geen aanspraak maken op een maatwerkvoorziening beschermd wonen op grond van de
Wmo 2015. Hetgeen appellant in deze zaak naar voren heeft gebracht leidt de Raad niet tot een ander oordeel dan in die uitspraken.

Wat appellant verder nog naar voren heeft gebracht hoeft gezien het voorgaande geen bespreking meer.

Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.

Waarvan proces-verbaal.

De griffier De voorzitter

(getekend) G.D. Alting Siberg (getekend) L.M. Tobé

md