Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummer: AWB 19/9120
uitspraak van de enkelvoudige kamer voor vreemdelingenzaken van 14 augustus 2020 in de zaak tussen
[eiser] , eiser,
V-nummer: [#]
(gemachtigde: mr. S.C. van Paridon, advocaat te Rotterdam),
en
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
verweerder.
Procesverloop
Bij brief van 23 september 2019 heeft verweerder kenbaar gemaakt dat hij voornemens is om eiser op 27 september 2019 om 9:10 uur over te dragen aan Italië.
Eiser heeft tegen de voorgenomen feitelijke overdracht bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
Bij uitspraak van 26 september 2019 (AWB 19/7242) heeft de voorzieningenrechter van deze rechtbank, zittingsplaats Rotterdam, het verzoek afgewezen.
Eiser is op 27 september 2019 overgedragen aan Italië.
Bij besluit van 28 oktober 2019 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser kennelijk ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
Nadat eiser daarvoor toestemming had gegeven en verweerder desgevraagd niet had laten weten behandeling van deze zaak op een zitting te wensen, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten zonder een zitting te houden.
Overwegingen
De rechtbank betrekt bij de beoordeling het volgende.
Eiser heeft op 20 maart 2019 een asielaanvraag ingediend. Bij besluit van 18 juni 2019 heeft verweerder de aanvraag niet in behandeling genomen omdat verweerder Italië verantwoordelijk houdt voor de behandeling van de aanvraag. Op 29 april 2019 heeft verweerder de Italiaanse autoriteiten verzocht om eiser terug te nemen. Italië heeft op 12 mei 2019 daarmee ingestemd. Eiser heeft tegen het besluit van 20 maart 2019 beroep ingesteld. Bij uitspraak van 17 juli 2019 (NL19.14061) heeft deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, het beroep ongegrond verklaard.
Eiser heeft op 20 maart 2019 een asielaanvraag ingediend. Bij besluit van 18 juni 2019 heeft verweerder de aanvraag niet in behandeling genomen omdat verweerder Italië verantwoordelijk houdt voor de behandeling van de aanvraag. Op 29 april 2019 heeft verweerder de Italiaanse autoriteiten verzocht om eiser terug te nemen. Italië heeft op 12 mei 2019 daarmee ingestemd. Eiser heeft tegen het besluit van 20 maart 2019 beroep ingesteld. Bij uitspraak van 17 juli 2019 (NL19.14061) heeft deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, het beroep ongegrond verklaard.
Verweerder stelt zich op het standpunt dat in de door eiser overgelegde rapportages terecht geen aanleiding is gezien om van overdracht aan Italië af te zien. Ten opzichte van Italië kan altijd nog van het interstatelijk vertrouwensbeginsel worden uitgegaan. Verweerder verwijst naar de uitspraak van de voorzieningenrechter van 26 september 2019.
Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom nog steeds ten opzichte van Italië van het interstatelijke vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Verweerders verwijzing naar de uitspraak van de voorzieningenrechter van 26 september 2019 volstaat niet.
3.1
De rechtbank overweegt dat eiser in beroep heeft verwezen naar zijn bezwaarschrift waarin hij een aantal rapportages [1] heeft aangehaald ter onderbouwing van zijn stelling dat ten opzichte van Italië niet langer van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. In de uitspraak van 26 september 2019 heeft de voorzieningenrechter vastgesteld dat deze rapportages al door deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, zijn betrokken in de beoordeling in de uitspraak van 17 juli 2019. De voorzieningenrechter heeft geoordeeld dat het nogmaals verwijzen naar deze rapportages geen afbreuk kan doen aan het in rechte onaantastbare besluit van 18 juni 2019. De rechtbank onderschrijft dit oordeel van de voorzieningenrechter. Verder heeft eiser in beroep verwezen naar wat hij in bezwaar naar voren heeft gebracht over zijn persoonlijke ervaringen in Italië en naar de in bezwaar aangehaalde rechtbankuitspraken [2] . Uit de uitspraak van 26 september 2019 blijkt dat de voorzieningenrechter ook deze omstandigheden en uitspraken in zijn oordeel heeft betrokken, en heeft geconcludeerd dat het niet zo is dat ten opzichte van Italië niet langer van het interstatelijke vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Nu eiser in beroep geen andere gronden heeft aangevoerd of andere rechtspraak heeft genoemd, vindt de rechtbank verweerders verwijzing in het bestreden besluit naar de uitspraak van de voorzieningenrechter van 26 september 2019 een voldoende gemotiveerde weerlegging van eisers standpunt. Eisers enkele stelling dat verweerder zich geen rekenschap heeft gegeven van de stand van zaken op dat moment, leidt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Het is aan eiser om de bedoelde stand van zaken concreet te benoemen en zo nodig onderbouwen. Dat heeft hij niet gedaan. De beroepsgrond slaagt niet.
4. Het beroep is ongegrond.
5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 14 augustus 2020 door mr. M. Kraefft, rechter, in aanwezigheid van mr. S.L.L. van den Akker, griffier. Als gevolg van de maatregelen rondom het coronavirus is deze uitspraak niet uitgesproken op een openbare uitsprakenzitting. Zodra het openbaar uitspreken weer mogelijk is, wordt deze uitspraak, voor zover nodig, alsnog in het openbaar uitgesproken.
griffier rechter
afschrift verzonden aan partijen op:
Coll: