ECLI:NL:RBGEL:2025:8451

• Datum uitspraak: 1 oktober 2025
• Publicatiedatum: 10 oktober 2025
• Zaaknummer: 11438594
• Instantie: Rechtbank Gelderland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Op tegenspraak
• Rechters: M.J.C. van Leeuwen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 13 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Onrechtmatige advisering en schadevergoeding bij effectenleaseovereenkomst door Dexia

In deze civiele zaak vordert eiser vergoeding van schade geleden door een effectenleaseovereenkomst met Dexia, waarbij sprake was van een tussenpersoon zonder vergunning die persoonlijk advies gaf. Eiser stelt dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld door deze overeenkomst te accepteren terwijl zij hiervan op de hoogte had moeten zijn.

De kantonrechter sluit aan bij bestaande jurisprudentie en oordeelt dat Dexia haar zorgplicht, met name de waarschuwingsplicht, heeft geschonden. Er is vastgesteld dat de tussenpersoon persoonlijk en vergunningplichtig advies heeft gegeven en dat Dexia hiervan op de hoogte had moeten zijn. Dexia heeft onvoldoende gemotiveerd betwist dat zij wetenschap had van deze advisering.

De schade van eiser wordt vastgesteld op €8.152,36, gebaseerd op door Dexia overgelegde financiële overzichten. De vorderingen van Dexia worden afgewezen, evenals het verzoek om inzage in het intakeformulier. Dexia wordt veroordeeld tot betaling van de schade, wettelijke rente en proceskosten. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.

Uitkomst: Dexia wordt veroordeeld tot betaling van €8.152,36 schadevergoeding en proceskosten wegens onrechtmatige advisering.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Arnhem

Zaakgegevens: 11438594 \ CV EXPL 24-9843

Vonnis van 1 oktober 2025

in de zaak van

[eiser] ,

wonende in [woonplaats] ,

eiser in conventie,

verweerder in reconventie en in het incident,

gemachtigde: mr. G. van Dijk van Leaseproces,

tegen

DEXIA NEDERLAND B.V. ,

wonende in Amsterdam,

gedaagde in conventie,

eiseres in reconventie en in het incident,

gemachtigde: USG Legal Professionals B.V.

Partijen worden hierna ‘ [eiser] ’ en ‘Dexia’ genoemd.

1. De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding,
- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie,
- de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie,
- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie,
- de conclusie van dupliek in reconventie.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. Kern van de zaak

2.1.

[eiser] heeft via een tussenpersoon één of meer effectenleaseovereenkomsten gesloten met (de rechtsvoorgangster van) Dexia. Die overeenkomst(en) hield(en) het volgende in. [eiser] leende geld van Dexia en met dat geld kocht Dexia aandelen.

[eiser] betaalde met name rente (inleg) per maand of ineens vooruit. Aan het einde van de overeenkomst(en) werden de aandelen verkocht en moest [eiser] het geleende bedrag terugbetalen. In dit geval was de waarde van die aandelen bij verkoop zodanig dat

[eiser] verlies heeft geleden. In deze zaak gaat het om de vraag of Dexia de door

[eiser] geleden schade helemaal moet vergoeden.

2.2.

Er is al veel rechtspraak over overeenkomsten zoals hier aan de orde en de kantonrechter sluit in deze zaak daarbij aan. Dat betekent dat Dexia de door [eiser] geleden schade helemaal moet vergoeden.

3. De feiten

3.1.

[eiser] heeft de volgende leaseovereenkomst (hierna: de overeenkomst) ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (de rechtsvoorgangster van) Dexia:

Nr.

Contractnr.

Datum

Naam overeenkomst

Looptijd

Leasesom

I.

21682444

02-03-2000

Capital Effect

240 mnd.

€ 65.508,00

3.2.

Dexia heeft met betrekking tot de overeenkomst een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:

Nr.

Datum eindafrekening

Resultaat

Betaald

I.

03-03-2005

- € 1.426,80

Ja, door [eiser]

3.3.

Volgens opgave van Dexia heeft [eiser] op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van € 13.101,60 aan maandtermijnen en een bedrag van € 1.426,80 wegens restschuld aan Dexia betaald. Volgens die opgave heeft [eiser] € 3.554,69 aan dividenden ontvangen en € 1.868,15 aan fiscaal voordeel genoten.

3.4.

De gemachtigde van [eiser] , Leaseproces, heeft bij brief van 23 februari 2006 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. Tevens wordt het recht voorbehouden daartoe ook nog andere gronden aan te voeren.

4. De vordering en het verweer in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident

4.1.

[eiser] vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

 voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [eiser] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten,

 voor recht zal verklaren dat [eiser] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en zij is gehouden die schade te vergoeden,

 Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [eiser] van al datgene dat hij aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, met wettelijke rente,

 Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten van

[eiser] , met wettelijke rente,

 Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met wettelijke rente.

4.2.

Dexia voert verweer tegen de vorderingen. Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia vordert (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

- in het incident:

 [eiser] ex artikel 194 Rv zal veroordelen om aan Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier waar de door Leaseproces namens [eiser] deze procedure ingenomen feitelijke stellingen aan zijn ontleend,

- in de hoofdzaak:

 voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomst met contractnummer ‘21682444’ niets meer aan [eiser] is verschuldigd, met een veroordeling van [eiser] in de proceskosten.

4.3.

Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover nodig, nader worden ingegaan.

5. De beoordeling van de vorderingen in conventie en in reconventie in de hoofdzaak en in het incident

algemeen 5.1. Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het Gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [eiser] .

5.2.

De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. ^[1] Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking daarvan rechtvaardigen.

5.3.

Toepassing van deze jurisprudentie leidt in het onderhavige geval tot de volgende conclusies:

er is sprake van huurkoop;

er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden; evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;

Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;

[eiser] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld;

er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade en de onrechtmatige daad van Dexia.

verjaring

5.4.

Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [eiser] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. In de jurisprudentie zijn bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. ^[2] Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.

tussenpersoon

5.5.

[eiser] heeft de overeenkomst met Dexia afgesloten via de tussenpersoon

Pensioen Direkt Service (hierna: de tussenpersoon). Tussen partijen is niet in geschil dat de tussenpersoon niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022 ^[3] heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven. De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd, die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd.

5.6.

De stelplicht en bewijslast dat de tussenpersoon [eiser] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat de tussenpersoon [eiser] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op dit product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [eiser] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [eiser] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn. Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [eiser] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.

5.7.

[eiser] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:

[eiser] heeft op advies van een financieel adviseur van Pensioen Direkt Service een Capital Effect overeenkomst afgesloten. De echtgenote van [eiser] (hierna te noemen: [naam echtgenote] ), heeft twee Triple Effect overeenkomsten afgesloten. [eiser] en [naam echtgenote] zijn op hetzelfde moment zijn geadviseerd. [eiser] en [naam echtgenote] zijn ongevraagd telefonisch benaderd door Pensioen Direkt Service, met de vraag of zij interesse hadden in een persoonlijk adviesgesprek over het aanvullen van hun pensioen. [eiser] en [naam echtgenote] hadden hier wel interesse in en hebben een afspraak gemaakt. Vervolgens is een adviseur van Pensioen Direkt Service, de heer [naam adviseur] (hierna te noemen: de adviseur), bij [eiser] en [naam echtgenote] thuis langsgekomen voor een adviesgesprek. De adviseur heeft tijdens het huisbezoek een visitekaartje afgegeven.

Tijdens het huisbezoek informeerde de adviseur bij [eiser] en [naam echtgenote] hoe hun financiële situatie was op dat moment. De adviseur vroeg hoe [eiser] en [eiser] - Verploegen hun pensioen hadden geregeld, of zij kinderen hadden en of er al iets geregeld was voor de studie van de kinderen. Ook vroeg de adviseur of zij misschien zelf ook financiële wensen hadden. [eiser] en [naam echtgenote] hebben aangegeven dat zij hun pensioen wilden aanvullen omdat zij anders, door hun leeftijdsverschil, met een pensioengat zouden zitten. Ook hebben ze aangegeven dat zij een spaarpotje hadden opgebouwd voor hun twee kinderen en graag meer wilden sparen voor de studie van hun kinderen. De adviseur gaf aan dat hij hier geschikte producten voor had. Met betrekking tot de studie van de kinderen adviseerde de adviseur om twee Triple Effect overeenkomsten af te sluiten bij Bank Labouchere, één overeenkomst per kind. [eiser] en [naam echtgenote] zouden het spaarpotje van hun kinderen kunnen gebruiken om de twee vooruitbetalingen van drie jaar in de Triple Effect overeenkomsten te kunnen betalen. De hoogte van de vooruitbetalingen is door de adviseur vastgesteld, aan de hand van het beschikbare bedrag uit het spaarpotje, op ongeveer NLG 5.000,00 (€ 2.300,00) per contract. In ieder Triple Effect contract zou zo de helft van het spaarpotje worden ingelegd voor de vooruitbetaling. Wat betreft de wens om het pensioengat op te vullen adviseerde de adviseur aan [eiser] en [naam echtgenote] om een Capital Effect overeenkomst af te sluiten bij Bank Labouchere. [eiser] en [naam echtgenote] zouden hun spaargeld aan kunnen wenden voor de vooruitbetaling van vijfjaar waardoor zij zouden profiteren van een korting op de inleg. Dit was volgens de adviseur voordeliger dan maandelijkse betalingen. De adviseur heeft [eiser] en [naam echtgenote] nooit verteld dat zij na deze vijf jaar maandbetalingen moesten betalen uit hoofde van deze overeenkomst. Over zowel de Triple Effect overeenkomsten als de Capital Effect overeenkomst zei de adviseur dat er goede rendementen zouden worden behaald, waardoor [eiser] en [eiser] Verploegen een aanzienlijk vermogen zouden opbouwen om hun doelstellingen mee te behalen. Er zou worden belegd in stabiele bedrijven, daar hoefden [eiser] en [eiser] Verploegen zich niet druk over te maken, aldus de adviseur. Ook onderbouwde de adviseur zijn advies met een brochure over het Capital Effect. Met het prognosevoorbeeld uit de brochure liet de adviseur zien wat het Capital Effect zou opleveren.

De adviseur heeft [eiser] en [naam echtgenote] niet geïnformeerd over de specifieke risico’s of over de daadwerkelijke constructie van het Triple Effect product en van het Capital Effect product. Zo heeft hij er niet op gewezen dat met de vooruitbetalingen de rentelasten voor een lening (de effectenleasecontracten) werden betaald en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleasecontracten. Als [eiser] en [naam echtgenote] op deze risico’s waren gewezen, hadden zij de onderhavige overeenkomsten niet afgesloten. [eiser] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten. De adviseur kwam uit de buurt bij [eiser] en [naam echtgenote] en dat wekte vertrouwen op bij [eiser] . [eiser] en [naam echtgenote] vertrouwden op de deskundigheid van de adviseur en hebben het advies van de adviseur - met vol vertrouwen in zijn deskundigheid - opgevolgd. [naam echtgenote] heeft twee Triple Effect overeenkomsten afgesloten. [eiser] heeft een Capital Effect overeenkomst afgesloten met een vooruitbetaling van € 13.101,60 (NLG 28.800,00).

De adviseur heeft de aanvraagformulieren ingevuld en opgestuurd. Een paar dagen daarna kwam de adviseur weer bij [eiser] en [naam echtgenote] thuis langs met de contracten. De contracten zijn in het bijzijn van de adviseur ondertekend en de adviseur nam deze naderhand weer mee. De adviseur heeft ervoor gezorgd dat de ondertekende overeenkomsten in goede orde bij Bank Labouchere zijn aangekomen. Het opvolgen van het advies heeft voor [eiser] en [naam echtgenote] desastreus uitgepakt. In plaats van het voorgespiegelde vermogen dat zou worden opgebouwd, zijn [eiser] en [naam echtgenote] de betaalde inleg geheel kwijtgeraakt. Daarnaast hebben [eiser] en [naam echtgenote] restschulden aan de overeenkomsten overgehouden. [eiser] en [naam echtgenote] hebben deze restschulden betaald.

5.8.

[eiser] heeft, ter onderbouwing van zijn stellingen, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:

- een kopie van de overeenkomst van 2 maart 2000 met contractnummer 21682444, voorzien van de tekst:
“Adviseur: ATP00639-Pensioen Direkt Service B.V.” ,

- een kopie van een visitekaartje, voorzien van het logo van Pensioen Direkt Service, waarop vermeld staat: “
[naam adviseur] . FINANCIEEL ADVISEUR ”,

- een kopie van een brochure van het Capital Effect product met daarin onder meer een investerings- en kapitaalprognose van een Capital Effect product met een leasesom van NLG 20.544,61, een maandbedrag van NLG 250,00 en een looptijd van 180 maanden.

(nieuwe) argumenten Dexia

5.9.

Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kortgezegd, op neer:

- dat ten onrechte de gemachtigde van de afnemer op zijn woord wordt geloofd,

- dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon,

- dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust, en

- dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs.

5.10.

Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [eiser] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de adviseur van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. ^{[4] [5]} Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in zijn geval heeft [eiser] , tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [eiser] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomst tot stand was gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [eiser] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [eiser] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [eiser] en de adviseur van de tussenpersoon, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [eiser] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt.

5.11.

In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van de tussenpersoon aan [eiser] . Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Ten eerste had zij, nu zij gebruik maakte van tussenpersonen, moeten weten wat hun gebruikelijke werkwijze was. Daarnaast lag het op de weg van Dexia om voorafgaand aan de totstandkoming van een overeenkomst met een klant actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst zou aangaan op advies van de tussenpersoon. Aan de hand van de in dat verband ontvangen informatie had Dexia kunnen en moeten beoordelen of zij de overeenkomst met [eiser] kon en mocht sluiten. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht, is gesteld noch gebleken. Dat moet, gelet op het voorgaande, voor haar rekening en risico blijven. De betwisting door Dexia van de stelling dat zij kon weten dat sprake was van vergunningplichtige advisering is dan ook onvoldoende onderbouwd. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot [eiser] voor rekening van Dexia.

aansprakelijkheid Dexia 5.12. Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [eiser] de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens [eiser] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [eiser] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. ^[6] Weliswaar kunnen er situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW voor rekening van de afnemer te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.

vorderingen van [eiser] 5.13. De door [eiser] gevorderde verklaring voor recht zal daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens

[eiser] heeft gehandeld door hem als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eiser] niet alleen als klant aanbracht maar hem tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat.

de schade

5.14.

[eiser] heeft aan de hand van het door Dexia overgelegde financiële overzicht in de conclusie van repliek in conventie/antwoord in reconventie de schade berekend op

€ 8.152,36. Omdat Dexia de berekening niet heeft betwist, zal de kantonrechter uitgaan van dit bedrag. De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in HR 1 mei 2015 (ECLI:NL: HR:2015:1198) en HR 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR:2017:164, r.o. 3.6.3).

5.15.

Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:590.

5.16.

Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [eiser] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.

de incidentele vordering van Dexia

5.17.

Dexia verzoekt dat [eiser] wordt veroordeeld het intakeformulier, dan wel een ander schriftelijk document van haar gemachtigde aan Dexia te verstrekken waaraan de door de gemachtigde ingenomen stellingen zijn ontleend.

5.18.

Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [eiser] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat het incidentele verzoek van Dexia zal worden afgewezen.

5.19.

De proceskosten van dit incident komen voor rekening van Dexia omdat zij in het ongelijk zal worden gesteld. De proceskosten aan de zijde van [eiser] worden begroot op € 82,00.

vorderingen Dexia

5.20.

Gelet op de beoordeling in conventie worden de vorderingen van Dexia afgewezen.

proceskosten

5.21.

Omdat [eiser] inhoudelijk gelijk krijgt, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten). De proceskosten van [eiser] worden in conventie begroot op:

- dagvaarding € 135,97

- griffierecht € 87,00

- salaris gemachtigde € 542,00 (2 x tarief € 271,00)

- nakosten
€ 135,00

Totaal € 899,97

5.22.

Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil.

5.23.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten zal als na te melden worden toegewezen.

6. De beslissing

De kantonrechter

in het incident van Dexia

6.1.

wijst de vordering af,

6.2.

veroordeelt Dexia in proceskosten van [eiser] , begroot op € 82,00,

in conventie

6.3.

verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [eiser] heeft gehandeld door [eiser] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat de tussenpersoon [eiser] niet alleen als klant aanbracht maar [eiser] tevens persoonlijk had geadviseerd en de tussenpersoon geen vergunning daarvoor bezat,

6.4.

verklaart voor recht dat [eiser] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en dat Dexia gehouden is die schade te vergoeden,

6.5.

veroordeelt Dexia om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 8.152,36., vermeerderd met de wettelijke rente daarover, een en ander zoals weergegeven in rov. 5.14.,

6.6.

veroordeelt Dexia in de proceskosten van € 899,97, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen,

6.7.

veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan,

6.8.

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,

6.9.

wijst het meer of anders gevorderde af.

in reconventie

6.10.

wijst de vordering af,

6.11.

veroordeelt Dexia in de kosten van de procedure, aan de zijde van

[eiser] gevallen, tot op heden begroot op nihil.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.C. van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken op 1 oktober 2025.

61512/560

Voetnoten

1. In het bijzonder gaat het om de arresten van de Hoge Raad van 28 maart 2008 (ECLI:NL:HR:2008:BC2837), 5 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH 2815), 29 april 2011 (ECLI:NL:HR:2011:BP4003), 3 februari 2017 (ECLI:NL:HR: 2017:164) en 12 april 2019 (ECLI:NL:HR:2019:590) en de arresten van het gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009 (ECLI:NL: GHAMS:2009:BK4981) en 1 april 2014 (ECLI:NL:GHAMS:2014:1135).

2. Zie onder meer gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 3 november 2020 ECLI:NL:GHARL:2020:8992, gerechtshof Amsterdam, 25 januari 2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:1462, gerechtshof Den Bosch 10 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:23 en de arresten van Hof Arnhem-Leeuwarden van

3. Hoge Raad 10 juni 2022, ECLI :NL:HR:2022:862.

4. Vergelijk gerechtshof Arnhem Leeuwarden 16 mei 2023 ECLI:NL:GHARL:2023:4177, gerechtshof ’s Hertogenbosch 10 december 2024 ECLI:NL:GHSCHE:2024:3936, gerechtshof Arnhem Leeuwarden 11 februari 2025 ECLI:NL:GHARL:2025:684, ECLI:NL:GHARL:2025:686, ECLI:NL:GHARL:2025:687, ECLI:NL:GHARL:2025:688 en ECLI:NL:GHARL:2025:689, gerechtshof Amsterdam 11 februari 2025 ECLI:NL:GHAMS:2025:379.

5. Zie bijvoorbeeld Hoge Raad 9 juni 2023, ECLI:NL:HR:2023:882.

6. Hoge Raad 2 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2012 r.o. 5.6 en 5.7. Deze lijn is nadien bevestigd in de arresten van de Hoge Raad van 12 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:1935, en van 10 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:862.