mw. mr. M.A. Schneider

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep van appellant tegen de intrekking van bijstand niet-ontvankelijk wegens gebrek aan procesbelang, omdat het college geen boete of waarschuwing oplegde en de terugvordering niet werd gehandhaafd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van bijstand en oplegging van een boete aan appellante wegens het niet melden van haar hoofdverblijf in België in plaats van Rotterdam.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit tot intrekking van bijstand en opgelegde boete omdat het college niet heeft aangetoond dat appellant zijn inlichtingenverplichting heeft geschonden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van de AIO-uitkering omdat appellante niet heeft gemeld dat zij een Turks wezenpensioen ontvangt, en oordeelt dat het opvragen van gegevens bij de Turkse SGK een gerechtvaardigde inbreuk op haar privacy vormt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van de bijstandsaanvraag omdat appellanten onvoldoende bewijs leverden over hun financiële situatie en levensonderhoud.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van bijzondere bijstand voor aanschaf stofzuiger en kamerinrichting, ondanks medische omstandigheden en noodzaak voor dochter, vanwege onvoldoende bewijs van onvermogen tot reserveren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de herziening van het ongehuwdenpensioen naar een pensioen voor gehuwden wegens gezamenlijke huishouding vanaf 19 juli 2001 en wijst het beroep tegen terugvordering af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante de inlichtingenverplichting heeft geschonden door niet te melden dat derden stortingen deden op de bankrekening, waardoor bijstand terecht werd ingetrokken en teruggevorderd en een boete werd opgelegd.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat betrokkene in de eerste periodes een gezamenlijke huishouding met A voerde, waardoor het AOW-pensioen deels terecht is herzien; voor latere periodes is dat niet aannemelijk gemaakt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat een strafrechtelijke vrijspraak niet automatisch leidt tot terugkomen op een bestuursrechtelijk besluit tot intrekking en terugvordering van bijstand, omdat verschillende rechtsvragen aan de orde zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellanten een gezamenlijke huishouding voeren zonder dat sprake is van zorgbehoefte, waardoor de aanvraag bijstand wordt afgewezen en terugvordering terecht is.

De Centrale Raad van Beroep rectificeert een eerdere uitspraak en veroordeelt het UWV tot vergoeding van proceskosten inclusief kosten medisch adviseur.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en bepaalt dat het UWV niet verplicht is zonder verzoek een maatregel op te leggen bij de beoordeling van arbeidsongeschiktheid onder de Wet WIA.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het bezwaar niet gericht was tegen het rechtsgevolg van het primaire besluit over de WIA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij op 15 augustus 2014 in dienst was bij [naam 3], waardoor geen recht op ziekengeld bestaat.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking en terugvordering van WAZO- en ZW-uitkeringen omdat appellante geen dienstbetrekking had bij de werkgever en het sepot in de strafzaak geen twijfel oproept over de bestuursrechtelijke beslissing.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat de volledige arbeidsongeschiktheid van werknemer niet duurzaam achtte wegens onvoldoende motivering en draagt op tot een nieuwe beslissing.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat tussen appellant en de vastgoedfinancieringsmaatschappij geen privaatrechtelijke dienstbetrekking bestond wegens het ontbreken van een gezagsverhouding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen werknemer was wegens het ontbreken van een gezagsverhouding met de BV, waardoor de faillissementsuitkering terecht werd ingetrokken.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht heeft vastgesteld dat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is en daarom geen WIA-uitkering toekomt.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen medische afzakker is en het arbeidsongeschiktheidspercentage van 65,75% juist is vastgesteld door het UWV.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het UWV-besluit over de arbeidsongeschiktheid van appellant wegens onvoldoende motivering en gebrekkige onderbouwing van beperkingen en functies, en draagt het UWV op een nieuwe beslissing te nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de loonsanctie tegen de werkgever wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen, omdat deze uitging van een onjuiste belastbaarheid en onvoldoende onderzoek deed naar arbeidsmogelijkheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de intrekking van bijstand en de opgelegde boete wegens het niet melden van het juiste hoofdverblijf, ondanks psychische problemen appellant.