Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team kanton en handelsrecht
Zittingsplaats Enschede
Zaaknummer : 11962438 \ CV EXPL 25-3339
Vonnis van 14 juli 2026
in de zaak van
1.[partij A1] ,2. [partij A2] ,3. [partij A3] ,4. [partij A4] ,allen wonende te [woonplaats] ,
te dezen handelende ten behoeve van de gemeenschap, in hoedanigheid van wettelijke erfgenaam van
[afnemer],
[afnemer],
eisende partij in conventie, verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen [partij A] ,
gemachtigde: Leaseproces,
tegen
de besloten vennootschap
DEXIA NEDERLAND B.V.,
gevestigd en kantoorhoudende te Amsterdam,
DEXIA NEDERLAND B.V.,
gevestigd en kantoorhoudende te Amsterdam,
gedaagde partij in conventie, eisende partij in reconventie,
hierna te noemen Dexia,
gemachtigde: USG Legal Professionals.
1.Kern van de zaak
1.1.
Wijlen [afnemer] (hierna te noemen: [afnemer] ) heeft via [bedrijf] een of meer effectenleaseovereenkomsten gesloten met (de rechtsvoorganger van) Dexia. Op grond van die overeenkomst(en) leende [afnemer] geld van Dexia en met dat geld kocht Dexia aandelen. [afnemer] betaalde met name rente (inleg) per maand of ineens vooruit. Aan het einde van de overeenkomst(en) werden de aandelen verkocht en moest [afnemer] het geleende bedrag terugbetalen. In dit geval was de waarde van die aandelen bij verkoop zodanig dat [afnemer] verlies heeft geleden. In deze zaak gaat het om de vraag of Dexia de door [afnemer] geleden schade helemaal moet vergoeden.
1.2.
Er is al veel rechtspraak over overeenkomsten zoals hier aan de orde en de kantonrechter sluit in deze zaak daarbij aan. Dat betekent dat Dexia de door [afnemer] geleden schade helemaal moet vergoeden.
2.De procedure
2.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 5 november 2025;
- de conclusie van antwoord tevens houdende eis in reconventie;
- de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie;
- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie;
- de conclusie van dupliek in reconventie, tevens akte uitlating producties.
2.2.
De bij de laatste conclusie overgelegde producties zijn buiten beschouwing gelaten. Het was daarom niet nodig Dexia hierop nog te laten reageren.
2.3.
Ten slotte is partijen meegedeeld dat vonnis wordt gewezen.
3.De feiten
3.1.
[afnemer] heeft de volgende leaseovereenkomsten ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (Bank Labouchere, de rechtsvoorganger van) Dexia:
Contractnummer
Datum
Naam overeenkomst
1
[contractnummer 1]
04-11-1999
Profit Effect
2
[contractnummer 2]
04-11-1999
Profit Effect
3
[contractnummer 3]
04-11-1999
Profit Effect
3.2.
Na beëindiging van de overeenkomsten heeft Dexia een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
Datum eindafrekening
Resultaat
Betaald
1
03-11-2009
-€ 1.996,44
deels
2
03-11-2009
-€ 1.996,44
deels
3
03-11-2009
-€ 1.996,44
deels
3.3.
Volgens het financieel overzicht van Dexia heeft [afnemer] op grond van de overeenkomsten – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van
€ 16.081,54 aan maandtermijnen en een bedrag van € 2.415,93 wegens restschuld aan Dexia betaald. Volgens hetzelfde overzicht heeft [afnemer] € 3.440,73 aan dividenden ontvangen en
€ 1.551,51 aan fiscaal voordeel genoten.
3.4.
De gemachtigde van [afnemer] , Leaseproces, heeft bij brief van 22 maart 2006 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomsten ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. In de brief wordt ook het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.
4.De vorderingen en het verweer in conventie en in reconventie
4.1.
[partij A] vorderen, als erfgenamen van wijlen [afnemer] , dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [afnemer] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten;
- voor recht zal verklaren dat [afnemer] (en iedere erfgenaam van [afnemer] ) schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden (aan de erfgenamen);
- Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [partij A] van al datgene dat [afnemer] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomsten, vermeerderd met de wettelijke rente daarover;
- Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [afnemer] , met rente;
- Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met rente.
4.2.
Dexia voert verweer tegen en concludeert in conventie tot afwijzing van de vorderingen van [afnemer] . Het verweer mondt uit in een tegenvordering, waarbij Dexia (samengevat) vordert dan wel verzoekt dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomsten met nummers [contractnummer 1] , [contractnummer 2] en [contractnummer 3] niets meer aan [partij A] is verschuldigd;
- [partij A] zal veroordelen om Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier, althans andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [afnemer] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen zijn ontleend.
- [partij A] zowel in conventie als in reconventie zal veroordelen in de proceskosten.
4.3.
Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover dat nodig is voor de beslissing van de kantonrechter, nader worden ingegaan.
5.De beoordeling van de vorderingen in conventie en in reconventie
Algemeen
5.1.
Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [afnemer] .
5.2.
De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. [1] Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking van de jurisprudentie rechtvaardigen.
5.3.
Toepassing van de jurisprudentie leidt in dit geval tot de volgende conclusies:
- er is sprake van huurkoop;
- er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden, evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
- Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
- [afnemer] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen en restschuld;
- er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade van [afnemer] en de onrechtmatige daad van Dexia.
Verjaring
5.4.
Voor zover Dexia stelt dat een eventuele vordering van [afnemer] inmiddels is verjaard, wordt dit verweer niet gevolgd. Dexia voert allereerst aan dat een eventuele vordering van [afnemer] inmiddels is verjaard omdat namens [afnemer] stuitingshandelingen zijn verricht door Leaseproces terwijl [afnemer] al was overleden. Dit verweer wordt niet gevolgd. Voor zover Dexia al niet moest aannemen dat de stuitingshandelingen ook werden verricht namens eventuele erfgenamen en eega’s, zoals dat stond in de stuitingsbrieven, zijn de stuitingshandelingen uiteindelijk (voor zover nog nodig) bekrachtigd bij de als productie B bij dagvaarding overgelegde brief. Gesteld noch gebleken is dat Dexia vóór de bekrachtiging heeft laten weten de stuitingshandelingen als ongeldig te beschouwen vanwege het ontbreken van een geldige volmacht. Voor het overige verjaringsverweer zijn in de jurisprudentie bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de overige stellingen en verweren van partijen die zien op de verjaring. [2] Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
Tussenpersoon
5.5.
[afnemer] heeft de overeenkomsten met Dexia afgesloten via de tussenpersoon [bedrijf] B.V. (hierna: ‘ [bedrijf] ’). Tussen partijen is niet in geschil dat [bedrijf] niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022, [3] heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR Pro 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR Pro 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven.
5.6.
Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar toenmalig geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021, [4] dat heeft geleid tot de prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019, [5] toegelicht dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is in deze zaak geen reden om anders te oordelen.
5.7.
De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd.
5.8.
De stelplicht en bewijslast dat [bedrijf] [afnemer] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat [bedrijf] [afnemer] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op het product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [partij A] als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De door [partij A] gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.
5.9.
Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is, weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [afnemer] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomsten en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
5.10.
[partij A] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
[afnemer] is destijds in contact gekomen met [bedrijf] . De medewerker van [bedrijf] stelde voor om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [afnemer] door te nemen met een financieel adviseur van [bedrijf] . [afnemer] heeft hiermee ingestemd. [afnemer] en zijn echtgenote waren bij dit gesprek aanwezig.
Tijdens het gesprek heeft de medewerker van [bedrijf] geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van [afnemer] . Zo is met de medewerker gesproken over de gezinssituatie en de regeling voor de studie van de kinderen van [afnemer] . Daarnaast is met de medewerker gesproken over de wens van [afnemer] om een bedrag te sparen om later de studie van de kinderen te bekostigen. De medewerker gaf aan dat hij een geschikt product kon adviseren om de doelstelling van [afnemer] te bereiken.
De medewerker adviseerde [afnemer] om drie Profit Effect overeenkomsten van Bank Labouchere af te sluiten met elk een vooruitbetaling van € 1.505,16. Volgens de medewerker zou [afnemer] op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen, waardoor [afnemer] een bedrag zou kunnen sparen om later de kosten van de studie van de kinderen te bekostigen.
De medewerker heeft [afnemer] niet geïnformeerd over de specifieke risico’s. Zo heeft hij er niet
op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomsten. Als [afnemer] op deze risico’s gewezen was had hij de Profit Effect overeenkomsten nooit afgesloten. [afnemer] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van de medewerker en zijn advies. Om deze reden heeft [afnemer] het advies van de medewerker opgevolgd. Conform het advies van de medewerker heeft [afnemer] drie Profit Effect overeenkomsten met elk een vooruitbetaling van € 1.505,16 afgesloten. De aanvragen voor de Profit Effect overeenkomsten zijn door de medewerker in orde gemaakt en de uiteindelijke overeenkomsten zijn op een later moment ondertekend.
5.11.
[partij A] hebben, ter onderbouwing van hun stellingen, voor zover van belang, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
- een kopie van de overeenkomsten op naam van [afnemer] met contractnummers [contractnummer 1] , [contractnummer 2] en [contractnummer 3] , voorzien van het adviseursnummer [ATP-nummer] [bedrijf] B.V.;
- een uitdraai van de website van [bedrijf] van destijds ( [internetsite] ), waarop onder meer staat dat [bedrijf] reeds jaren toonaangevend is op het gebied van slimme, rendabele en goedkope financiële producten, van hypotheek tot beleggingslening en dat contact kan worden opgenomen voor een persoonlijk advies op één van de vestigingen;
- een kopie van een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van [bedrijf] met als beschrijving van de werkzaamheden ‘bemiddeling in het tot stand komen van financieringen, verzekeringen, hypotheken, pensioenen, sparen en vermogensbeheer’;
Aanhoudingsverzoek
5.12.
Dexia heeft grote bezwaren tegen de door haar zo genoemde ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen.
5.13.
Het verzoek van Dexia behoeft geen verdere bespreking, nu de Hoge Raad op 19 juni 2026 op de betreffende cassatieverzoeken heeft beslist. [6]
(Nieuwe) argumenten Dexia
5.14.
Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer:
- dat (de gemachtigde van [partij A] ) Leaseproces ten onrechte op haar woord wordt geloofd;
- dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon;
- dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust; en
- dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs.
5.15.
Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [partij A] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de medewerker van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. [7] Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in hun geval heeft [partij A] , tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [partij A] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomsten dan wel tot stand waren gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [partij A] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [partij A] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [afnemer] en de medewerker van [bedrijf] , komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [afnemer] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt.
Wetenschap Dexia
5.16.
In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van [bedrijf] aan [afnemer] . Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Ten eerste had zij, nu zij gebruik maakte van tussenpersonen, moeten weten wat hun gebruikelijke werkwijze was. Daarnaast lag het op de weg van Dexia om voorafgaand aan de totstandkoming van een overeenkomst met een klant actief navraag te doen bij de tussenpersoon of de desbetreffende klant de overeenkomst zou aangaan op advies van de tussenpersoon. Aan de hand van de in dat verband ontvangen informatie had Dexia kunnen en moeten beoordelen of zij de overeenkomst kon en mocht sluiten. Dat Dexia in deze zaak enig concreet hierop gericht onderzoek heeft verricht, is gesteld noch gebleken. Dat moet, gelet op het voorgaande, voor haar rekening en risico blijven. De betwisting door Dexia van de stelling dat zij kon weten dat sprake was van vergunningplichtige advisering, is dan ook onvoldoende onderbouwd. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot [afnemer] voor rekening van Dexia.
Aansprakelijkheid Dexia
5.17.
Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [afnemer] de overeenkomsten is aangegaan, heeft zij jegens [afnemer] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [afnemer] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. [8] Er kunnen situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW Pro voor rekening van [afnemer] te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.
Vorderingen van [partij A]
5.18.
De door [partij A] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [afnemer] heeft gehandeld door [afnemer] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat [bedrijf] [afnemer] niet alleen als klant aanbracht maar [afnemer] tevens persoonlijk had geadviseerd en [bedrijf] geen vergunning daarvoor bezat.
De verklaring voor recht dat [afnemer] (en iedere erfgenaam van [afnemer] ) schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden (aan de erfgenamen), zal ook worden toegewezen.
Schade
5.19.
De als gevolg hiervan door [afnemer] geleden schade is door partijen besproken in de processtukken. [afnemer] heeft de schade berekend op € 13.505,23 en Dexia heeft deze berekening niet betwist. Dit bedrag is toewijsbaar. De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in Hoge Raad 1 mei 2015 en Hoge Raad 3 februari 2017. [9] Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019. [10]
5.20.
Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [partij A] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
Vorderingen van Dexia
5.21.
Gelet op de beoordeling in conventie, zullen de vorderingen van Dexia worden afgewezen, ook de vordering van Dexia met de strekking dat [partij A] wordt veroordeeld een afschrift van het intakeformulier althans van andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [afnemer] in deze procedure feitelijke stellingen zijn ontleend, aan Dexia te verstrekken.
5.22.
Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [afnemer] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat deze vordering van Dexia ook moet worden afgewezen.
Proceskosten in conventie en in reconventie
5.23.
Omdat [partij A] grotendeels inhoudelijk gelijk zullen krijgen, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [partij A] gevallen.
De proceskosten van [partij A] worden begroot op:
- dagvaarding € 144,47
- griffierecht € 732,00
- salaris gemachtigde € 576,00 (2 punten x tarief € 288,00)
- nakosten
€ 100,00(plus de kosten van betekening
zoals vermeld in de beslissing)
€ 100,00(plus de kosten van betekening
zoals vermeld in de beslissing)
Totaal € 1.552,47
5.24.
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten zal worden toegewezen zoals in de beslissing vermeld.
6.De beslissing
De kantonrechter
in conventie
6.1.
verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [afnemer] , zijnde de rechtsvoorganger van [partij A] , heeft gehandeld door [afnemer] als cliënt te accepteren, terwijl zij behoorde te weten dat [bedrijf] [afnemer] niet alleen als klant aanbracht, maar [afnemer] ook persoonlijk had geadviseerd en [bedrijf] geen vergunning daarvoor bezat;
6.2.
verklaart voor recht dat [afnemer] en iedere erfgenaam van [afnemer] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden;
6.3.
veroordeelt Dexia om aan [partij A] te betalen een schadevergoeding van
€ 13.505,23, vermeerderd met de wettelijke rente daarover zoals weergegeven in rechtsoverweging 5.19;
6.4.
veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A] van € 1.552,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen;
6.5.
veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan;
6.6.
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
6.7.
wijst het meer of anders gevorderde af;
in reconventie
6.8.
wijst de vorderingen af;
6.9.
veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A] , tot op heden begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. P.L. Alers, kantonrechter-plaatsvervanger, en in het openbaar uitgesproken op 14 juli 2026.