Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Team kanton en handelsrecht
Zittingsplaats Enschede
Zaaknummer : 11962401 \ CV EXPL 25-3338
Vonnis van 14 juli 2026
in de zaak van
[partij A],
wonende te [woonplaats] ,
wonende te [woonplaats] ,
handelende ten behoeve van de gemeenschap in hoedanigheid van de erfgenaam van [afnemer] ,
eisende partij in conventie, verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [partij A] ,
gemachtigde: mr. G. van Dijk (Leaseproces),
tegen
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid,
DEXIA NEDERLAND B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
gedaagde partij in conventie, eisende partij in reconventie,
hierna te noemen: Dexia,
gemachtigde: USG Legal Professionals B.V.
1.Kern van de zaak
1.1.
Wijlen [afnemer] (hierna: [afnemer] ) heeft via Spaar Select een of meer effectenleaseovereenkomsten gesloten met (de rechtsvoorganger van) Dexia. Op grond van die overeenkomst(en) leende [afnemer] geld van Dexia en met dat geld kocht Dexia aandelen. [afnemer] betaalde met name rente (inleg) per maand of ineens vooruit. Aan het einde van de overeenkomst(en) werden de aandelen verkocht en moest [afnemer] het geleende bedrag terugbetalen. In dit geval was de waarde van die aandelen bij verkoop zodanig dat [afnemer] verlies heeft geleden. In deze zaak gaat het om de vraag of Dexia de door [afnemer] geleden schade helemaal moet vergoeden.
1.2.
Er is al veel rechtspraak over overeenkomsten zoals hier aan de orde en de kantonrechter sluit in deze zaak daarbij aan. Dat betekent dat Dexia de door [afnemer] geleden schade helemaal moet vergoeden.
2.De procedure
2.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 5 november 2025;
- de conclusie van antwoord tevens houdende (voorwaardelijke) eis in reconventie;
- de conclusie van repliek in conventie en van antwoord in reconventie;
- de conclusie van dupliek in conventie en van repliek in reconventie;
- de conclusie van dupliek in reconventie, tevens akte uitlating producties.
2.2.
Ten slotte is partijen meegedeeld dat vonnis wordt gewezen.
3.De feiten
3.1.
[afnemer] heeft de volgende leaseovereenkomst ondertekend waarop hij als lessee stond vermeld, met als wederpartij (Bank Labouchere, de rechtsvoorganger van) Dexia:
Contractnummer
Datum
Naam overeenkomst
1
[contractnummer]
30-11-1999
AllRound Sparen
3.2.
Na tussentijdse beëindiging van deze overeenkomst heeft Dexia een eindafrekening opgesteld met het volgende resultaat:
Datum eindafrekening
Resultaat
Betaald
1
23 juli 2012
€ 1.115,38
n.v.t.
3.3.
Volgens het financieel overzicht van Dexia heeft [afnemer] op grond van de overeenkomst – al dan niet bij wijze van vooruitbetaling – in totaal een bedrag van
€ 13.704,76 aan maandtermijnen aan Dexia betaald. Volgens hetzelfde overzicht heeft [afnemer] € 526,58 aan fiscaal voordeel genoten.
3.4.
De gemachtigde van [afnemer] , Leaseproces, heeft bij brief van 29 december 2005 de nietigheid, vernietiging, dan wel ontbinding van de overeenkomst ingeroepen op grond van misbruik van omstandigheden, wanprestatie, dwaling, onrechtmatige daad en/of misleidende reclame. In de brief wordt ook het recht voorbehouden daartoe ook andere gronden nog aan te voeren.
4. De vorderingen en het verweer in de hoofdzaak, in conventie en in reconventie
4.1.
[partij A] vordert dan wel verzoekt (samengevat) dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- voor recht zal verklaren dat Dexia onrechtmatig heeft gehandeld jegens [afnemer] en/of toerekenbaar is tekortgeschoten;
- voor recht zal verklaren dat [afnemer] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden;
- Dexia zal veroordelen tot voldoening aan [partij A] van al datgene dat [afnemer] aan Dexia heeft betaald onder de overeenkomst, vermeerderd met de wettelijke rente daarover;
- Dexia zal veroordelen tot betaling van de buitengerechtelijke kosten van [partij A] , met rente;
- Dexia zal veroordelen in de proceskosten en de nakosten, met rente.
4.2.
Dexia voert verweer en concludeert in conventie tot afwijzing van de vorderingen van [partij A] . Het verweer mondt uit in een voorwaardelijke tegenvordering, waarbij Dexia (samengevat) vordert dan wel verzoekt dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:
- voor recht zal verklaren dat Dexia met betrekking tot de overeenkomst met nummer [contractnummer] niets meer is verschuldigd;
- [partij A] zal veroordelen om Dexia een afschrift te verstrekken van het intakeformulier althans andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [afnemer] in deze procedure ingenomen feitelijke stellingen zijn ontleend.
- [partij A] zowel in conventie als in reconventie zal veroordelen in de proceskosten.
4.3.
Op de stellingen en verweren van partijen zal hierna, voor zover dat nodig is voor de beslissing van de kantonrechter, nader worden ingegaan.
5.De beoordeling van de vorderingen in conventie en in reconventie
Algemeen
5.1.
[afnemer] is overleden op [datum] 2017. [naam 1] , met wie [afnemer] was gehuwd, heeft de onderhavige vorderingen ingesteld ten behoeve van de gemeenschap, in hoedanigheid van wettelijk erfgenaam van [afnemer] .
5.2.
Het gaat in deze zaak om een financieel product dat tussen 1990 en 2003 in Nederland ongeveer één miljoen keer is verkocht, namelijk een effectenleaseovereenkomst. Kenmerk van dit product is, dat de afnemer van het product met geleend geld belegt. Na het instorten van de aandelenmarkt zijn vele afnemers geconfronteerd met restschulden en andere verliezen. In de afgelopen 15 à 20 jaar zijn in Nederland hierover duizenden procedures gevoerd, waarbij Dexia vaak één van de procespartijen was. Door belangenbehartigers van afnemers en vertegenwoordigers van aanbieders van deze producten is, in het kader van de WCAM, een regeling getroffen, die bij beschikking van het gerechtshof Amsterdam van 25 januari 2007 algemeen verbindend is verklaard. Enkele tienduizenden afnemers hebben deze regeling niet geaccepteerd en tijdig een opt-out-verklaring ingediend, onder wie [afnemer] .
5.3.
De procedures hebben geleid tot veel jurisprudentie, waaronder verschillende richtinggevende arresten van de Hoge Raad. Deze jurisprudentie is bij de gemachtigden van partijen bekend. [1] Deze jurisprudentie wordt bij de beoordeling van de vorderingen als leidraad genomen. Door partijen zijn geen (althans onvoldoende) bijzondere omstandigheden gesteld die in deze zaak een afwijking van de jurisprudentie rechtvaardigen.
5.4.
Toepassing van de jurisprudentie leidt in dit geval tot de volgende conclusies:
- er is sprake van huurkoop;
- er is geen sprake van dwaling, misleidende reclame en/of misbruik van omstandigheden, evenmin is er sprake van (ver)nietig(baar)heid krachtens de Wck;
- Dexia heeft haar bijzondere zorgplichten geschonden, in elk geval de waarschuwingsplicht, en daardoor onrechtmatig gehandeld;
- [afnemer] heeft schade geleden, bestaande uit betaalde termijnen;
- er is voldoende causaal verband aanwezig tussen de hiervoor bedoelde schade van [afnemer] en de onrechtmatige daad van Dexia.
Niet ontvankelijkheid en verjaring
5.5.
Het verweer van Dexia, dat [partij A] niet ontvankelijk is en een eventuele vordering inmiddels is verjaard, wordt niet gevolgd. Dexia betwist allereerst dat [partij A] een vordering kan instellen ten behoeve van de gemeenschap in de hoedanigheid waarin zij in deze procedure is verschenen. Volgens Dexia zegt de overgelegde overlijdensakte niets over de nalatenschap van [afnemer] , laat staan wie eventueel erfgenaam is en al dan niet bevoegd is om ten behoeve van de gemeenschap te procederen. [partij A] heeft onder meer gewezen op de overlijdensakte en op de Inlichting uit het Centraal Testamentenregister. Uit de Inlichting blijkt kort gezegd dat in het register geen testament van [afnemer] is geregistreerd. Volgens [partij A] is de wettelijke verdeling van toepassing en dat brengt mee dat de echtgenote van erflater van rechtswege de goederen verkrijgt van de nalatenschap, waaronder het vorderingsrecht op Dexia. De kinderen van erflater verkrijgen slechts een niet-opeisbare geldvordering op de langstlevende echtgenote voor hun erfdeel, aldus [partij A] .
De kantonrechter overweegt dat het aan [partij A] is om aan te tonen dat zij erfgename is.
In beginsel dient zij een verklaring van erfrecht in het geding te brengen waaruit dat blijkt. Onder de gegeven omstandigheden (geen testament geregistreerd en [partij A] was ten tijde van het overlijden van [afnemer] met hem gehuwd) is het echter niet redelijk om dat nu nog van [partij A] te vragen (met de daaraan verbonden kosten), omdat de kantonrechter de kans dat zij in gevallen als deze op grond van een niet-geregistreerd testament geen erfgename is zo bijzonder klein acht dat het belang van Dexia, om in dit stadium nog een verklaring van erfrecht te verlangen, waaruit mogelijk anders zou blijken, daar niet tegen opweegt.
De kantonrechter neemt daarom in rechte aan dat [partij A] erfgename is van [afnemer] en de vordering kan instellen namens de gemeenschap.
5.6.
Het verjaringsverweer van Dexia ziet allereerst op het al dan niet rechtsgeldig gestuit zijn van de vorderingen door Leaseproces namens [afnemer] dan wel [partij A] . Volgens Dexia is gelet op het overlijden van [afnemer] (en het daardoor eindigen van de volmacht) de stuiting in 2021 niet namens [afnemer] verricht en gelet op het feit dat [partij A] pas in 2025 een volmacht aan Leaseproces heeft verleend, ook niet namens [partij A] . De vordering is daarom in 2022 verjaard, aldus Dexia. [partij A] heeft dat gemotiveerd betwist en er onder meer op gewezen dat zij sinds augustus 2017 al volmacht heeft gegeven aan Leaseproces, dat zij in 2021 al met Dexia heeft gecorrespondeerd als wederpartij van Dexia en dat zij met de brief aan Dexia (productie B bij dagvaarding) voor zover nog noodzakelijk, door Leaseproces verrichte stuitingshandelingen in 2021, 2024 en 2025 bekrachtigt en bevestigt. Naar het oordeel van de kantonrechter gaat in elk geval het beroep op bekrachtiging op, met als gevolg dat de verjaring tijdig is gestuit. Lid 1 van art. 3:69 BW Pro geeft de volmachtgever, waaronder ook moet worden verstaan zijn of haar rechtsopvolger(s), de mogelijkheid om met terugwerkende kracht alsnog een rechtshandeling te bekrachtigen. Dat is met de brief, overgelegd als productie B bij dagvaarding gebeurd, terwijl Dexia niet al vóór de bekrachtiging te kennen heeft gegeven dat zij de stuitingshandeling wegens het ontbreken van een ontoereikende volmacht als ongeldig beschouwt.
Verder zijn in de jurisprudentie bestendige oordelen te vinden voor wat betreft de overige stellingen en verweren van partijen die zien op verjaring. [2] Voor zover in deze zaak geen andere, afwijkende standpunten zijn ingenomen door één van de partijen, wordt op de aan (de gemachtigden van) partijen bekende overwegingen, ook in deze zaak geoordeeld dat er geen reden is om aan te nemen dat de verweren omtrent de verjaring doel treffen.
Tussenpersoon
5.7.
[afnemer] heeft de overeenkomsten met Dexia afgesloten via de tussenpersoon Spaar Select te Enschede (hierna: ‘Spaar Select’). Tussen partijen is niet in geschil dat Spaar Select niet beschikte over de voor beleggingsadvieswerkzaamheden noodzakelijke vergunning. In de prejudiciële beslissing van 10 juni 2022, [3] heeft de Hoge Raad uitgelegd in welke gevallen Dexia heeft gecontracteerd in strijd met het verbod van artikel 41 NR Pro 1999 (dan wel met het daarmee materieel overeenkomende artikel 25 NR Pro 1995). Daarvan is volgens de Hoge Raad sprake als de afnemer een effectenleaseovereenkomst is aangegaan nadat de daarbij optredende tussenpersoon (zonder te beschikken over de daarvoor benodigde vergunning), tevens – naar Dexia wist of behoorde te weten – als financieel adviseur is opgetreden door advies te geven.
5.8.
Dexia stelt dat het gegeven beleggingsadvies naar het toenmalig geldende Europese recht niet vergunningplichtig was. In het vonnis van de rechtbank Overijssel van 22 juni 2021, [4] dat heeft geleid tot de prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 10 juni 2022, heeft de rechtbank, onder verwijzing naar een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2019, [5] toegelicht dat en waarom geen sprake is van strijd met het toepasselijke Europese recht. Er is in deze zaak geen reden om anders te oordelen.
5.9.
De Hoge Raad heeft, zoals (de gemachtigden van) partijen bekend is, bepaald dat het moet gaan om een gepersonaliseerde aanbeveling, waarbij een aantal omstandigheden zijn genoemd die bij de beoordeling daarvan van belang kunnen zijn. Ook indien niet wordt vastgesteld dat die omstandigheden zich voordoen, bestaat de mogelijkheid dat de tussenpersoon toch een gepersonaliseerde aanbeveling heeft gedaan als door de Hoge Raad bedoeld, namelijk een aanbeveling die is voorgesteld als geschikt voor de betrokken afnemer ook als dat onder omstandigheden als een ‘verkooppraatje’ kan worden gekarakteriseerd.
5.10.
De stelplicht en bewijslast dat Spaar Select [afnemer] heeft geadviseerd en dat Dexia wetenschap had of behoorde te hebben van het feit dat Spaar Select [afnemer] , anders dan in algemene zin, een persoonlijk en specifiek op het product toegesneden advies heeft verstrekt, rusten op [afnemer] , thans [partij A] , als de partij die zich op de rechtsgevolgen van het onrechtmatig handelen van Dexia beroept. De gestelde feiten en omstandigheden dienen voldoende concreet te zijn en zo mogelijk voorzien van onderbouwing. Voor zover Dexia de gestelde feiten en omstandigheden betwist, dient die betwisting eveneens voldoende gemotiveerd te zijn.
5.11.
Bij de beoordeling of de stellingen voldoende concreet en onderbouwd zijn en of het verweer voldoende gemotiveerd is, weegt mee dat beide partijen al zeer lange tijd – in elk geval sinds de opt-out door [afnemer] in 2007 – weten dat over de totstandkoming van de overeenkomst en de afwikkeling daarvan een gerechtelijke procedure gevoerd zal (kunnen) worden, zodat van hen verlangd mag worden de voor hun procespositie relevante informatie en stukken te hebben verzameld en bewaard.
5.12.
[partij A] stelt over de feitelijke gang van zaken het volgende:
[afnemer] werd door Spaar Select telefonisch benaderd. De medewerker van Spaar Select
stelde voor om een afspraak te maken voor een huisbezoek om de financiële situatie van [afnemer] door te nemen met een financieel adviseur van Spaar Select. [afnemer] heeft hiermee ingestemd. Naar aanleiding van dit gesprek heeft [afnemer] een afspraakbevestiging van Spaar Select gekregen.
In tegenstelling tot de adviseur die genoemd is in de afspraakbevestiging van Spaar Select, de heer [naam 2] , is uiteindelijk mevrouw [naam 3] (hierna te noemen: [naam 3] ) langsgekomen. Bij dit gesprek waren [afnemer] en zijn partner — [partij A] — aanwezig. Tijdens het gesprek heeft [naam 3] geïnformeerd naar de wensen en de financiële situatie van contractant. Zo is met [naam 3] gesproken over de financiële ruimte van [afnemer] . Daarnaast is met [naam 3] gesproken over de wens van [afnemer] om eerder te stoppen met
werken. [naam 3] gaf aan dat het mogelijk was om dit doel te bereiken en dat zij hier een
geschikt product voor wist. [naam 3] adviseerde [afnemer] om een Allround Sparen product van Bank Labouchere af te sluiten. Op basis van de besproken financiële ruimte werd door [naam 3] met [afnemer] kortgesloten om een Allround Sparen overeenkomst met een maandelijkse betaling van NLG 200,- af te sluiten. Volgens [naam 3] zou [afnemer] op deze wijze aanzienlijk vermogen opbouwen, waardoor [afnemer] eerder zou kunnen stoppen met werken. [naam 3] heeft [afnemer] niet geïnformeerd over de specifieke risico’s. Zo heeft zij er niet op gewezen dat met geleend geld werd belegd en dat bij tegenvallende koersontwikkelingen de inleg geheel verloren kon gaan en er bovendien een schuld kon ontstaan uit hoofde van de effectenleaseovereenkomst. [naam 3] hield [afnemer] voor dat het ging om een spaarplan, waardoor [afnemer] in de veronderstelling was dat hij zou gaan sparen. Als [afnemer] op deze risico’s gewezen was, had hij het Allround sparen product nooit afgesloten. [afnemer] had geen ervaring met beleggen of kennis van complexe financiële producten en vertrouwde daarom volledig op de deskundigheid van [naam 3] en haar advies. Om deze reden heeft [afnemer] het advies van [naam 3] opgevolgd. [afnemer] heeft een Allround Sparen overeenkomst met een maandelijkse betaling van NLG 200,- afgesloten. De uiteindelijke overeenkomst is op een later moment ondertekend en door [naam 3] naar Bank Labouchere verzonden. [naam 3] heeft haar stempel op de overeenkomst geplaatst.
5.13.
[partij A] heeft, ter onderbouwing van haar stellingen, voor zover van belang, gewezen op de volgende stukken die in het geding zijn gebracht:
- een kopie van de overeenkomst op naam van [afnemer] met contractnummer [contractnummer] , voorzien van het adviseursnummer [ATP-nummer] Spaar Select B.V. en van een stempel van Spaar Select Twente met daarop de naam van een medewerkster van Spaar Select;
- een brief van Spaar Select van 22 oktober 1999, gericht aan [afnemer] , voorzien van het logo van Spaar Select, betreffende een afspraakbevestiging, waarin te lezen is: ‘Onze Financieel Adviseur, [naam 2] , zal op donderdag 25 november om 21.30 uur bij u thuis, ook uw mogelijkheden vrijblijvend op een rij zetten’;
Aanhoudingsverzoek
5.14.
Dexia heeft grote bezwaren tegen de door haar zo genoemde ‘bewijsconstructie’ omtrent de advisering door tussenpersonen die in de jurisprudentie van de rechtbanken vaak wordt gehanteerd. Voor het geval de kantonrechter bij de beoordeling van deze zaak het voornemen heeft gebruik te maken van diezelfde constructie/redenering, heeft Dexia verzocht om de zaak aan te houden in verband met door haar ingestelde cassatieberoepen tegen drie arresten van de gerechtshoven ’s-Hertogenbosch en Arnhem-Leeuwarden. De bewuste redenering omtrent het bewijs is onderwerp van deze cassatieberoepen.
5.15.
Het verzoek van Dexia behoeft geen verdere bespreking, nu de Hoge Raad op 19 juni 2026 op de betreffende cassatieverzoeken heeft beslist. [6]
(Nieuwe) argumenten Dexia
5.16.
Dexia heeft tegen de bewuste redenering (nieuwe) argumenten aangevoerd. Die komen er, kort gezegd, op neer:
- dat (de gemachtigde van [partij A] ) Leaseproces ten onrechte op haar woord wordt geloofd;
- dat zonder verder bewijs wordt aangenomen dat sprake is geweest van advisering door de tussenpersoon;
- dat ten onrechte wordt aangenomen dat op Dexia een onderzoeks- en vastleggingsplicht rust; en
- dat Dexia ten onrechte niet wordt toegelaten tot (tegen)bewijs.
5.17.
Deze argumenten gaan niet op. Bij de beoordeling van deze zaak geldt – evenals in vergelijkbare zaken – als uitgangspunt dat, zoals [partij A] onderbouwd heeft gesteld en Dexia onvoldoende heeft weersproken, tussenpersonen een gebruikelijke werkwijze hadden. Daarbij bracht de medewerker van de tussenpersoon steeds de situatie en de wensen van een klant in kaart en stelde in aansluiting daarop een bepaald effectenleaseproduct als geschikt voor. Dexia wist dat. [7] Met de stellingen omtrent de concrete feiten en omstandigheden ten aanzien van de advisering in haar geval heeft [partij A] , tegen de achtergrond van de beschreven gebruikelijke werkwijze, voldoende onderbouwd gesteld dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering. Dat betekent dat Dexia, om tot (tegen)bewijs te worden toegelaten, niet kan volstaan met een betwisting in algemene termen van de door [partij A] geschetste gang van zaken. Zij had daarvoor meer concreet moeten maken dat en waarom volgens haar destijds in dit geval geen sprake is geweest van advisering, door uiteen te zetten op welke wijze de overeenkomst dan wel tot stand was gekomen. Nu zij dat niet heeft gedaan, heeft zij de stelling van [partij A] dat sprake is geweest van vergunningplichtige advisering onvoldoende gemotiveerd weersproken. Deze stelling moet daarom als vaststaand worden aangenomen. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. Dat de gemachtigde van [partij A] in een andere zaak mogelijk in de processtukken een onjuiste weergave van de geschetste gang van zaken heeft opgenomen, betekent niet zonder meer dat zij in alle zaken een onbetrouwbare weergave van de feiten geeft. Van Dexia mag worden verwacht dat zij toelicht waarom daarvan in dit specifieke geval sprake is. Als de door de afnemer beschreven wijze van advisering niet klopt, kan Dexia dit immers weerspreken door te omschrijven hoe het volgens haar is gegaan. Dat Dexia dat volgens haar stellingen niet kan, omdat zij op geen enkele wijze betrokken is geweest bij het contact tussen [afnemer] en de medewerker van Spaar Select, komt voor haar rekening en risico. Zij heeft er destijds immers van afgezien om eigen voorlichting te geven aan potentiële klanten zoals [afnemer] en gebruik gemaakt van tussenpersonen voor de afzet van haar producten. Anders dan Dexia meent betekent het voorgaande niet dat op haar een onderzoeks- of vastleggingsplicht rust, maar slechts dat het mogelijk ontbreken van onderbouwing van haar betwisting, voor haar rekening en risico komt.
Wetenschap Dexia
5.18.
In dit geval is niet gebleken dat Dexia concrete wetenschap heeft gehad van de advisering van Spaar Select aan [afnemer] . Zij had die wetenschap echter wel behoren te hebben. Zij was er door haar nauwe samenwerking met Spaar Select bij de verkoop van haar producten namelijk mee bekend dat Spaar Select standaard, althans op grote schaal, beleggingsadvies gaf aan de cliënten die zij als remisier vervolgens bij Dexia aanbracht als afnemers van effectenleaseproducten. Dit is een voldoende onderbouwing van de stelling van [partij A] dat Dexia ook in haar geval bekend behoorde te zijn met de advisering van [afnemer] door Spaar Select. Dexia heeft hiertegenover slechts gesteld dat zij niet kan weten hoe het in dit concrete geval is gegaan. Deze betwisting door Dexia is onvoldoende om de conclusie dat zij dit wel had behoren te weten te ondergraven. Daardoor komt de geobjectiveerde wetenschap ook in dit concrete geval vast te staan. Aan bewijslevering wordt niet toegekomen. Voor zover Dexia, zoals zij stelt, destijds niet wist dat de advisering vergunningplichtig was, leidt dat niet tot een andere uitkomst. Zo’n rechtsdwaling blijft in verhouding tot [afnemer] voor rekening van Dexia.
Aansprakelijkheid Dexia
5.19.
Nu Dexia ondanks het voorgaande toch met [afnemer] de overeenkomst is aangegaan, heeft zij jegens [afnemer] onrechtmatig gehandeld. Dit moet Dexia zwaar worden aangerekend. Weliswaar zijn aan [afnemer] omstandigheden toerekenbaar die tot de schade hebben bijgedragen, maar vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten, eist de billijkheid in beginsel dat de vergoedingsplicht van Dexia geheel in stand blijft. [8] Er kunnen situaties zijn waarin voldoende reden is om een deel van de schade op grond van artikel 6:101 BW Pro voor rekening van [afnemer] te doen komen, maar in dit geval zijn dergelijke feiten en omstandigheden niet aanwezig. De schade komt dan ook geheel voor rekening van Dexia.
Vorderingen van [partij A]
5.20.
De door [partij A] gevorderde verklaringen voor recht zullen daarom worden toegewezen, in die zin dat voor recht wordt verklaard dat Dexia onrechtmatig jegens [afnemer] heeft gehandeld door [afnemer] als cliënt te accepteren terwijl zij behoorde te weten dat Spaar Select [afnemer] niet alleen als klant aanbracht maar [afnemer] tevens persoonlijk had geadviseerd en Spaar Select geen vergunning daarvoor bezat.
De verklaring voor recht dat [afnemer] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatige handelen van Dexia en Dexia gehouden is de schade te vergoeden, zal ook worden toegewezen.
Schade
5.21.
De als gevolg hiervan door [afnemer] geleden schade is door partijen besproken in de processtukken. [partij A] heeft de schade berekend op € 12.062,80 en Dexia heeft deze berekening niet betwist. Dit bedrag is toewijsbaar.
De wettelijke rente is verschuldigd over het door Dexia te restitueren bedrag volgens de uitgangspunten als geformuleerd in Hoge Raad 1 mei 2015 en Hoge Raad 3 februari 2017. [9] Een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten is niet aan de orde. Niet gebleken is dat er meer of andere werkzaamheden aan de orde zijn geweest dan die, welke genoemd zijn in het arrest van de Hoge Raad van 12 april 2019. [10]
5.22.
Gelet op het voorgaande behoeven de andere door [partij A] aangevoerde gronden geen nadere bespreking.
Vorderingen van Dexia
5.23.
Gelet op de beoordeling in conventie, zullen de vorderingen van Dexia worden afgewezen, ook de vordering van Dexia met de strekking dat [partij A] wordt veroordeeld een afschrift van het intakeformulier althans van andere schriftelijke documenten waaraan de door Leaseproces namens [afnemer] in deze procedure feitelijke stellingen zijn ontleend, aan Dexia te verstrekken.
5.24.
Dexia wil kennelijk weten welke gegevens [afnemer] destijds aan Leaseproces heeft verstrekt en vervolgens in het dossier van Leaseproces terecht zijn gekomen. Het verstrekken van informatie aan een rechtsbijstandverlener over een geschil door middel van een gesprek of een intake- of vragenformulier of anderszins dient onbelemmerd te kunnen plaatsvinden. Daarvan is geen sprake meer als een rechtzoekende er rekening mee moet houden dat de aan zijn rechtsbijstandverlener verstrekte gegevens bij zijn wederpartij terecht kunnen komen. Het is van groot belang dat het vertrouwelijke karakter van de informatie-uitwisseling tussen de rechtzoekende en diens rechtsbijstandverlener blijft bestaan. Gesteld noch gebleken is dat sprake is van een hoge uitzondering die maakt dat in dít geval van de beroepsbeoefenaar kan worden verlangd zich niet op zijn verschoningsrecht te beroepen. Al met al oordeelt de kantonrechter dat deze vordering van Dexia ook moet worden afgewezen.
Proceskosten in conventie en in reconventie
5.25.
Omdat [partij A] grotendeels inhoudelijk gelijk zal krijgen, is Dexia aan te merken als de in het ongelijk te stellen partij. Dexia zal worden veroordeeld in de proceskosten (inclusief nakosten) aan de zijde van [partij A] gevallen.
Omdat het partijdebat in reconventie is samengevallen met het debat in conventie worden de kosten in reconventie tot op heden begroot op nihil. De proceskosten van [partij A] worden begroot op:
- dagvaarding € 144,47
- griffierecht € 732,00
- salaris gemachtigde € 576,00 (2 punten x tarief € 288,00)
- nakosten
€ 100,00(plus de kosten van betekening
zoals vermeld in de beslissing)
€ 100,00(plus de kosten van betekening
zoals vermeld in de beslissing)
Totaal € 1.552,47
5.26.
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten zal worden toegewezen zoals in de beslissing vermeld.
6.De beslissing
De kantonrechter
in conventie
6.1.
verklaart voor recht dat Dexia onrechtmatig jegens [afnemer] heeft gehandeld door [afnemer] als cliënt te accepteren, terwijl zij behoorde te weten dat Spaar Select [afnemer] niet alleen als klant aanbracht, maar [afnemer] ook persoonlijk had geadviseerd en Spaar Select geen vergunning daarvoor bezat;
6.2.
verklaart voor recht dat [afnemer] en iedere erfgenaam van [afnemer] schade heeft geleden als gevolg van het onrechtmatig handelen van Dexia en Dexia gehouden is om deze schade te vergoeden;
6.3.
veroordeelt Dexia om aan [partij A] te betalen een schadevergoeding van
€ 12.062,80, vermeerderd met de wettelijke rente daarover zoals weergegeven in rechtsoverweging 5.21;
6.4.
veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A] van € 1.552,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als Dexia niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet Dexia ook de kosten van betekening betalen;
6.5.
veroordeelt Dexia in de wettelijke rente over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn voldaan;
6.6.
verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
6.7.
wijst het meer of anders gevorderde af;
in reconventie
6.8.
wijst de vorderingen af;
6.9.
veroordeelt Dexia in de proceskosten van [partij A] , tot op heden begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. P.L. Alers, kantonrechter-plaatsvervanger, en in het openbaar uitgesproken op 14 juli 2026.