dhr. mr. J.S. van der Kolk

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV bij de WAO-uitkering in het tweede ziektejaar mag uitgaan van het volledige loon, zonder compensatie voor inkomensachteruitgang, en wijst schadevergoedingsverzoeken af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de daglonen van twee naast elkaar bestaande WW-uitkeringen correct heeft berekend en evenredig verlaagd bij samenloop, zonder inbreuk op het eigendomsrecht.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van het UWV om het WAO-dagloon uit 1996 te herzien en wijst het verzoek om schadevergoeding af vanwege onvoldoende bewijs van een te laag vastgesteld dagloon.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen WIA-uitkering krijgt omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is volgens Nederlandse criteria, ondanks hogere beoordeling in Slowakije. Het dossieronderzoek was zorgvuldig en functies in Nederland zijn leidend.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de WIA-uitkering terecht heeft vastgesteld zonder de WW-uitkering over juli 2016 mee te rekenen, conform de loon-in-systematiek van het Dagloonbesluit.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt eerdere uitspraken over WIA-dagloon, bevestigt vaststelling dagloon op €86,27 en veroordeelt het UWV tot vergoeding van kosten voor rechtsbijstand en deskundigen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering omdat appellante minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij het deskundigenrapport van de door de Raad benoemde verzekeringsarts wordt gevolgd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon voor de IVA-uitkering correct heeft vastgesteld, waarbij de betaling van de WW-uitkering buiten de referteperiode terecht buiten beschouwing is gelaten.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV dat de WIA-uitkering aan appellante weigert wegens onvoldoende medische grondslag en draagt het UWV op een nieuw besluit te nemen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon correct heeft berekend zonder de loonbetaling van 3 juli 2018 mee te nemen, omdat niet is voldaan aan de vereisten van artikel 15, tweede lid, van het Dagloonbesluit.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het verzoek van appellante om terug te komen van een WIA-besluit heeft afgewezen vanwege het ontbreken van nieuwe feiten of veranderde omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het dagloon van appellante correct heeft vastgesteld volgens de geldende wet- en regelgeving, ondanks het lage dagloon als gevolg van de referteperiode en werktijdfactoren.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant met ingang van 2 mei 2018 voor 45,53% arbeidsongeschikt is verklaard, gebaseerd op een zorgvuldig en overtuigend deskundigenrapport.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een WIA-uitkering wegens het ontbreken van toegenomen beperkingen uit dezelfde oorzaak als de eerdere WGA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de maatmanomvang en het maatmaninkomen onjuist heeft vastgesteld, waardoor het besluit tot weigering van een WIA-uitkering niet deugt en herziening vereist is.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant terecht heeft vastgesteld op 44,77% en wijst het hoger beroep af.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellant geen recht heeft op een IVA-uitkering omdat zijn volledige arbeidsongeschiktheid niet duurzaam is volgens de Wet WIA.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WAO-uitkering van appellant na een zorgvuldige medische beoordeling en oordeelt dat de geselecteerde functies passend zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat appellante geen recht heeft op een Ziektewet-uitkering omdat zij geschikt blijft voor functies die bij de WIA-beoordeling zijn vastgesteld.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de arbeidsongeschiktheid van appellant ten onrechte op minder dan 35% heeft vastgesteld en draagt op het besluit te herstellen met een nieuwe FML en arbeidskundig onderzoek.

De Centrale Raad van Beroep veroordeelt het UWV en de Staat tot vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn in een WIA-uitkeringsprocedure na intrekking van het hoger beroep.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV het terug te vorderen bedrag van de WGA-uitkering correct heeft vastgesteld en ziet geen reden om van terugvordering af te zien.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt eerdere uitspraken en kent werkneemster met ingang van 25 juli 2018 een IVA-uitkering toe, waarbij het bestreden besluit van het UWV wordt vernietigd.

De Centrale Raad van Beroep vernietigt het besluit van het UWV en bepaalt dat de WAZ-uitkering vanaf 23 mei 2016 moet worden uitbetaald naar een arbeidsongeschiktheid van 80-100%, met beëindiging van anticumulatie na vier weken ziekte.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV tijdig heeft beslist met de brief van 31 oktober 2019 na melding van toegenomen klachten en dat de wachttijd van 104 weken correct is toegepast.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de afwijzing van het verzoek om herziening van een arbeidsongeschiktheidsbesluit omdat geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn aangetoond.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de WIA-uitkering van appellante terecht is beëindigd omdat zij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, gebaseerd op voldoende medische en arbeidskundige gronden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het besluit van het UWV om een WIA-uitkering te weigeren, omdat de arbeidsongeschiktheid van appellante minder dan 35% bedraagt en het medisch onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de weigering van een WIA-uitkering aan appellante wegens onvoldoende arbeidsongeschiktheid, ondanks nieuwe medische rapporten. Het Uwv wordt veroordeeld tot vergoeding van proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant niet deugdelijk heeft gemotiveerd en draagt het UWV op het besluit te herstellen op basis van een deskundigenrapport.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht 28 juni 2016 als eerste ziektedag heeft vastgesteld voor werkneemster die vanwege medische redenen geen nachtdiensten kon verrichten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de WIA-uitkering van appellante heeft beëindigd per 27 juni 2019 op basis van artikel 56 lid 3 Wet WIA, waarbij beroep op toekomstige regelgeving, gelijkheids- en vertrouwensbeginsel niet slaagt.

De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep van appellante tegen het besluit van het UWV ongegrond en bevestigt dat de aangepaste Functionele Mogelijkhedenlijst en vastgestelde maatman passend zijn.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de terugvordering van teveel betaalde WIA-uitkering niet is verjaard omdat de besluiten binnen vijf jaar na daadwerkelijke bekendheid zijn genomen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht een WIA-uitkering heeft geweigerd omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, gebaseerd op een zorgvuldig en overtuigend deskundigenrapport.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de arbeidsongeschiktheid van appellant op 53,74% heeft vastgesteld en wijst het beroep van appellant tegen dit besluit af, met veroordeling van het UWV in proceskosten.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante terecht is vastgesteld op 58,18%, met voldoende medische en arbeidskundige onderbouwing.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat appellante op de datum in geding volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is en daarom recht heeft op een IVA-uitkering in plaats van een WGA-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat de toegenomen beperkingen van appellant niet voortkomen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar, waardoor een WIA-uitkering terecht is geweigerd.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de WGA-loonaanvullingsuitkering omdat appellant minder dan 35% arbeidsongeschikt is, waarbij de vastgestelde beperkingen en passende functies door het UWV juist zijn beoordeeld.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van de uitspraak over de verjaring van een schadevordering jegens het UWV af wegens het ontbreken van nieuwe feiten of omstandigheden.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de Ziekengelduitkering per 5 april 2019 beëindigde op grond van voldoende medische en arbeidskundige beoordeling.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de beëindiging van de Ziektewetuitkering omdat het UWV voldoende medische en arbeidskundige gronden heeft voor de inschatting van de verdiencapaciteit van appellant.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de maatregel van 20% gedurende één maand wegens te late WIA-aanvraag, stelt de eerste arbeidsongeschiktheidsdag en het dagloon juist vast, en kent schadevergoeding toe voor overschrijding van de redelijke termijn.

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om herziening van een WAO-uitkeringsbesluit af omdat geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn aangevoerd die tot een andere uitspraak zouden kunnen leiden.

De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het UWV de mate van arbeidsongeschiktheid van appellante onjuist heeft vastgesteld en draagt op om een nieuwe beoordeling te verrichten met inachtneming van aanvullende beperkingen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht het bedrag van de 30%-regeling niet heeft meegenomen bij de berekening van het WW-dagloon, aangezien dit een netto eindheffingsbestanddeel betreft en geen loon in de zin van de Wfsv.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de nabetaling van februari 2017 niet heeft meegenomen in de dagloonberekening, omdat niet is aangetoond dat het loon tijdens de referteperiode niet inbaar was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de betaling voor overwerk in maart 2015 niet heeft meegenomen bij de dagloonberekening, omdat niet is aangetoond dat dit loon in de referteperiode niet inbaar was.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt dat het UWV terecht de betaling van overwerkuren in oktober 2019 niet heeft meegenomen in de WIA-dagloonberekening omdat deze betaling niet vorderbaar was in de referteperiode.